1. The Legend of Zelda: Ocarina of Time (N64)

The Legend of Zelda: Ocarina of Time (N64)

De hemel is inktzwart, de bliksem flitst en de donder rolt haar achterna, terwijl regen op hem neer klettert. Verdwaasd staat hij voor de ophaalbrug van een kasteel, geen idee waarom hij hier is. Plots gaat de ophaalbrug omlaag en net dat deze de overkant bereikt, hoort hij haastig hoefgetrappel van een paard dat in zijn richting galoppeert. Snel rent hij een paar passen weg en ziet nog net hoe een zilverharige vrouw met een meisje achterop het onbekende land inrijdt. Het meisje werpt hem een angstige blik toe. Hij heeft geen idee wat er aan de hand is, draait zich om en kijkt verschrikt in het gezicht van een duistere man met rood haar.

Het verhaal van Ocarina of Time begint met deze nachtmerrie van Link en als hij wakker schrikt, ziet hij een feetje voor zijn gezicht vliegen. Deze Navi vertelt hem dat de oude, wijze Deku Tree hem wil spreken. De enorme boom vertelt op zijn beurt dat Links nachtmerrie een voorspelling is op wat komen gaat in Hyrule: een duistere tijd die wordt geleid door de kwaadaardige man uit de nachtmerrie. Link is de uitverkorene om dat kwaad te stoppen en hij kan zijn taak als held al vervullen door in de Deku Tree een vloek op te heffen.

Je wordt dus al iets over de plot verteld, maar voordat je reeds je eerste kerker binnentreedt, leer je eerst de controles. Nadat Link wakker is, kun je hem namelijk besturen en kan je het Kokiri dorpje doorzoeken. In dit dorpje moet je een zwaard en schild vinden, deze heb je nodig om naar de Deku Tree te kunnen. Hierbij leer je de basisvaardigheden en vallen er al een paar dingen op. Je kunt nu veel efficiënter switchen door wapens of voorwerpen aan de drie gele knoppen toe te kennen, zonder een gevecht te onderbreken. Ook het Z-targeting systeem is nieuw in dit deel en erg handig in gevechten. Navi is er namelijk niet voor de sier, want druk je op Z, dan zal zij als een soort cursor rond de vijand cirkelen. Hierdoor kun je gericht aanvallen en de vijand sneller afmaken, wat echt een must is voor vliegende vijanden. Het werkt allemaal goed en lekker.

Nadat je de controles hebt uitgevogeld, kun je je eerste kerker betreden. Als je deze hebt gehaald, kun je namelijk het echte Hyrule in, want het Kokiri dorpje is maar een klein plekje op de kaart van Links land. Het dorpje zelf is niet superklein, er valt al genoeg te ontdekken en de sfeer is magisch en slokt je op. Dat voorspelt al veel goeds voor de rest van Hyrule. Maar dan zul je je eerste eindbaas Gohma moeten verslaan. Deze paarse spin zul je niet meer snel vergeten, zij is namelijk groot en pittig voor een eerste kerker.

Wat je ook niet meer snel zult vergeten is als je voor het eerst Hyrule Field betreedt. Er overvalt je een geweldig gevoel van vrijheid. Uitgestrekt en groots ligt het land voor je en epische, heldhaftige muziek klinkt en maakt dat je nog meer het idee hebt op een grote, avontuurlijke reis te gaan. De sfeer is erg sterk in OoT, het spel zal je niet meer snel loslaten en je wilt elke minuut genieten van Hyrule.

Wat opvalt, is dat je ook daadwerkelijk het gevoel hebt in een levendige wereld te verkeren, alhoewel er maar weinig levende wezens op dit grote veld zijn. De levendigheid komt door de wolken die rustig door de lucht zweven, door het water dat klatert in haar rivieren en door je schaduw die meedraait als de zon onder gaat. Ook de geluidseffecten helpen daaraan mee, als je bijvoorbeeld in het zand loopt dan klinkt het alsof je echt op een stoffig zandpad loopt. ’s Nachts hoor je krekeltjes en in dorpjes en de Lon Lon boerderij brandt licht. Audiovisueel is het met OoT erg genieten, ook de muziek is goed. De muziek past bij de verschillende locaties, is sprookjesachtig en je zal ze niet snel vergeten.

Op gameplay gebied staat Oot als een huis. Het concept van ontdekken en de verschillende kerkers doorkruizen is goed uitgewerkt en je zult vaak naar de wereld van Oot willen gaan om even dat ene kwarthartje of die ene geheime grot te vinden. Ook doe je verschillende locaties aan met hun bewoners, zoals de vulkaanberg met zijn Gorons en de woestijn met haar Gerudo’s, zodat je elke keer iets nieuws ontdekt.

Maar om daar van te genieten zul je Hyrule van haar ondergang moeten redden en de druppelvormige fluit de ocarina zal daarbij een grote rol spelen. Dit voorwerp heb je al vrij snel in het spel en je zult gaandeweg steeds meer melodietjes leren. Sommige melodietjes zijn van belang, omdat ze geheime gangen kunnen activeren, blokken laten verdwijnen of je kunnen warpen van kerker naar kerker.

De kerkers ademen allemaal een mysterieuze sfeer uit en zitten architectonisch goed in elkaar. Ook met de puzzels zit het goed, deze passen bij de desbetreffende kerker en zijn niet al te makkelijk. Het komt zelfs voor dat je even je hersens moet laten kraken. De eindbazen die je aantreft zijn meestal groot en spannend om tegen te vechten. Je zult op zoek moeten naar hun zwakke plek om ze uit te schakelen, wat enige variatie geeft in het verslaan van hen.

Wat ook de variatie in gameplay geeft, is het tijdreizen. Hierdoor kun je switchen door te spelen als een jonge of volwassen Link. Als volwassen Link kun je de wapens van de jonge Link niet meer gebruiken, maar je kunt wel paardrijden. Het scheelt de nodige tijd als je op Epona rijdt, alhoewel ze wel een beetje log stuurt. Vooral als je sidequests doet waarbij je op tijd pakketjes moet rondbrengen in Hyrule, is het heel irritant als je paard net weer tegen een boomwortel of hekje oploopt. Gelukkig komen deze sidequests niet vaak voor.

De geheime grotten en sidequests in Oot rekken de game aanzienlijk, vooral als je op jacht gaat naar Skulltula’s. Deze spinnen met een gouden rug zijn overal in Hyrule verspreid, maar niet alleen op hoge of bedekte plekjes. ’s Nachts zijn er meer te vinden en soms zul je insecten moeten gebruiken die in zachte grond een Skulltulla opgraven. Het verzamelen van deze spinnen geven je de nodige, handige verrassingen voor je avontuur en je zult ook lang zoet zijn met deze jacht. Alleen jammer dat Navi om de tien minuten zeurt over waar je naar toe moet, terwijl je net lekker je eigen ding doet. Het gezeur houdt alleen op als je de locatie (vaak een kerker) hebt bezocht en daar het een en ander hebt gedaan. Maar niet veel later gaat het gezeur verder over de nieuwe locatie. Het is een klein smetje op een heerlijk avontuur in het magische Hyrule van Oot waar je graag lang wilt verblijven.

Conclusie en beoordeling

None

Zelda: Ocarina of Time is een geweldige game met een sterke sfeer die je niet snel meer los laat. In de wereld van Hyrule is er veel te ontdekken en de kerkers zijn heerlijk om te doorkruizen. Gewoon spelen deze prachtige game en laat je betoveren.
9,7
Score
97
Score: 95
  • Pluspunten
  • Grote, levendige wereld waarin veel te ontdekken is
  • Sterke, magische sfeer
  • Variatie in gameplay door tijdreizen en locaties
  • Kerkers zitten goed in elkaar
  • Skulltulla jacht
  • Minpunten
  • Epona stuurt een beetje log
  • Navi zeurt te veel

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • hopen dat ze het lukt dan maar he

  • goed nieuws toch ?

  • Lijkt me dat de nadruk altijd op kwaliteit hoort te liggen, maar dat is vaak meer een fantasie dan werkelijkheid helaas.

  • Nou ben benieuwd

  • EA legt de nadruk juist op kwantiteit. Hoewel ze de laatste tijd wel goed bezig zijn. Gaat THQ nog wel nieuwe Smackdowns uitbrengen?

  • Red Faction!! Keivet.

  • Beter gaan ze eens wat doen aan de kwaliteit van de Smackdown Vs. RAW games.

  • Mooie woorden, nu de daden nog.

  • Laat ze ´t maar bewijzen idd!

  • ik ben heel benieuwd, want tot nu toe ben ik nog nooit echt onder de indruk geweest van hun games. sommige waren aardig, maar niet meer dan dat.



    ik vind sowieso dat ieder softwarehuis kwaliteit boven quantiteit moet stellen. ik heb liever een paar toppers dan een sh*tload aan mediocore spellen.

  • Darksiders!! Ben echt super benieuwd of dat een toppertje wordt of niet. Mijn aandacht heeft het alvast.

  • Dat vind ik een goede instelling…Zolang ze maar betere games maken want op het moment vind ik ze maar zwak.. SR2 vind ik ook zwak.

  • Ik vind THQ games op next gen matig.

  • Hopelijk wordt Red Faction: Guerrilla wat.

  • Kijk zeer uit naar Dawn of War, maar dan houdt het ook wel op bij THQ.

  • Per jaar wil de uitgever nu één of twee hardcore titels uitbrengen

    Matig hoor…

    Ik had wel meer verwacht van THQ…

  • Niet echt wat voor mij, maar verder mooi om te horen, misschien komt er ook nog iets wat ik ook wil.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren