1. Dragon Ball Z: Budokai (NGC)

Dragon Ball Z: Budokai (NGC)

De Dragonball serie heeft al meerdere pogingen ondergaan om de stap te wagen aan een volwaardige video-game, maar heeft deze echter tot heden nooit honderd procent waargemaakt. Het simpelste wat er bedacht zou kunnen worden voor een franchise als deze is een vechtgame, en zo verscheen er sinds tijden weer een game met een dergelijk concept; DragonBall Z: Budokai. De Gamecube versie van deze titel kent ten opzichte van de PS2 versie, die als eerste uitgegeven werd, een handvol aan extra's. Die zonodig het speelplezier zou moeten verlengen en misschien zelfs beter zou moeten maken. Alhoewel dit voor zowel de fans van de serie als het genre zelfs muziek in de oren zou klinken, is een nieuwe versie die wederom hetzelfde biedt misschien niet zo interessant.

De kern van het spel draait om vechten. Zoals bekend uit de gelijknamige tekenfilm wordt er gevochten doormiddel van Ki-aanvallen, zo ook in het spel. Elk speelbaar personage heeft zo zijn eigen speciale aanvallen, die uitgevoerd worden als de speler een knoppencombinatie uitvoerd. Dit gaat meestal doormiddel van een vuist combo of dergelijke, en kan raar genoeg niet uitgevoerd worden door het indrukken van één specifieke knop. Als je nog meer power uit je aanvallen wilt halen is er ook nog de mogelijkheid om te transformeren naar een sterkere vorm. Dit gebeurt echter niet zomaar, het Ki-balkje zal vol gemaakt moeten worden door het uitvoeren van power-ups tijdens een battle. Eenmaal vol zal de speler kunnen transformeren naar een volgende vorm. Ook wordt het balkje gevult als de speler de tegenstander benaderd met een fysieke aanval.

DBZ: Budokai volgt het verhaal van de tekenfilm, en de speler komt al snel terrecht in een van de welbekende saga's. In elke saga wordt er gevochten tegen een bepaalde vijand en wordt verteld door het gebruik van geinige cut-scenes. Leuk detail is overigens dat voor het spel een aantal leuke toevoegingen zijn gemaakt in het verhaal, die niet in de serie te zien waren.

De stemmen in Budokai zijn in tegenstelling tot de PS2 versie in volledig Japans, wat voor mijzelf eigenlijk meteen overkomt als een minpuntje. In Budokai voor de PS2 zaten namelijk alle orginele Amerikaanse ingesproken stemmen, die naar mijn mening beter klinken dan de Japanse. Niet dat ze slecht ingesproken zijn, maar in mijn oren klinken het als piepstemmetjes, en vele dialogen kunnen ook niet begrepen worden door het feit dat ze Japans zijn. Er is natuurlijk wel een mogelijkheid om ondertiteling aan te zetten. Maar voor de fan die de stem van Goku is gewend kan het als een teleurstelling overkomen, en dus ik ook.

Dat Budokai van een volledig ander kaliber is dan menig vechtgame is vrijwel meteen te zien aan de wijze van het leren van diverse aanvallen. Deze leer je niet zomaar. Nee, deze moeten gekocht worden bij de plaatselijke winkel voor zeni, het betaalmiddel in het spel. Tijdens de voortgang in de singleplayer worden er standaard al een aantal technieken vrijgespeeld, maar wil je echt alles hebben voor een bepaald personage zul je moeten meedoen aan diverse toernooien. Deze zijn te vinden in drie verschillende moeilijkheidsgraden, bij elke valt er een vast bedrag aan zeni te winnen. Naast het kopen van technieken kunnen er overigens ook kostuums en de bekende Dragonballs worden gekocht in de winkel. De Dragonballs verschijnen op een totaal willekeurige tijd en kosten ook wat duurder dan al het andere wat verkrijgbaar is in de winkel. Eenmaal zeven verzameld kun je een wens doen, daarmee kunnen zowel nieuwe personage's worden vrijge(wenst)speeld als vecht arena's. Zoals al eerder vermeld beschikt de Gamecube versie over nieuwe content, waar 4 nieuwe arena's en een aantal kostuums bij horen.

Visueel ondergaat Budokai eigenlijk een grote verandering. Waar je bij de PS2 versie te maken had met 'normale' graphics die wel over de boeg konden, heeft de Cube versie een volledige Cell-Shaded look gekregen. Wat betekend dat het nu meer lijkt op de tekenfilm wat dus alleen maar goeds moet betekenen. Vele spelers, waaronder ik, staat dit wel aan. Mede omdat dit meer het echte gevoel van Dragonball Z illustreert.

Wat over het algemeen al bekend was bij de oudere Dragonball Z games is de multiplayer. Dit is ook mogelijk bij Budokai, en staat gegarandeerd voor een aantal spectaculaire potjes. Ook is er de mogelijkheid om samen deel te nemen in een van de toernooien (waarbij je overigens dan géén geld kunt winnen), dat kan met maximaal 8 man. Je moet dan wel de controller doorgeven, maar uit eigen ervaring kan ik je mededelen dat dit opzich niet een probleem is. Het is daarentegen jammer dat er geen 4 speler modus in zit, wat de fun misschien wel nog groter kon maken.

Concluderend valt er eigenlijk maar één ding te zeggen over DragonBall Z: Budokai. Het is een geslaagde game waaraan je genoeg uren plezier zult beleven. Met een handvol aan personage's en technieken kan er genoeg variatie gevonden worden in Budokai, en met het verzamelen van de technieken zul je ook nog een hele tijd bezig zijn. Al is de game niet perfect, en is er nog veel ruimte voor vernieuwing, is dit al een aardige poging van tekenfilm naar video-game.

Conclusie en beoordeling

None

DragonBall Z: Budokai voor de Gamecube zou aangeraden moeten worden aan enkel de speler die het deel op de PS2 nog niet heeft gespeeld. Ondanks dat er nieuwe content in zit blijkt het toch wat aan de magere kant te zijn, en maakt het niet zó erg veel uit welke versie je hebt. De game valt dan ook eigenlijk alleen aan te raden aan de gamers die de PS2 versie niet hebben gespeeld of nog meer zin hebben in DBZ, maar dan met ietsjes meer houdbaarheid. Al met al moeten we niet vergeten dat dit een waardige game is die zeker een indruk zal achterlaten. We spreken hier niet van een baanbrekende vechtgame, maar van gewoon, een goede game.
7
Score
70
Score: 70
  • Pluspunten
  • Zowel het vechten als het concept is goed uitgewerkt
  • Nieuwe content
  • Audiovisueel zeer herkenbaar voor de fan van de franchise
  • Cell-shaded past goed bij de game
  • Minpunten
  • De nieuwe content is magertjes;
  • In principe hetzelfde spel opnieuw uitgegeven
  • Japanse (piep)stemmetjes

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Dat is een leuk event als de games nog niet uit zijn en dat zijn de meeste hiervan wel

  • Heb zo het idee dat er niet eens zoveel mensen op af zullen komen.

    Meeste titels zijn al beschikbaar en laten we eerlijk zijn meeste mensen geinteresseerd in games willen juist voorproefjes van interessante aankomende games.



    En op 1 of 2 na zie ik die persoonlijk niet in die lijst staan.


  • Vind het niet zo heel boeiend tbh…

  • lol

  • Slechts 3 x360-only games…. De rest is multiplatform.

  • De meeste spellen zijn al uit

  • Online en fysiek :P Het zijn er wel veel trouwens, maar de meeste heb ik al gespeeld op Next.

  • Ik ga er wel heen, maar niet speciaal voor de games. Maar voor de workshops en om de nieuwste hardware onderdelen van pc's te zien.

  • Spijtig dat er niet meer spellen zijn die nog moeten gereleased worden.

  • jammer geen Guitar hero :P

  • leuk

  • ik ga er niet heen naar HME, de site zag er al casual uit met gameville op de achtergrond en een Wii… Er zijn vast goeie spellen van de Wii daar aanwezig maar het zal vooral gericht zijn op de mainstream rommel

  • ik denk dat ik er wel naartoe ga :)

    Lijkt me wel leuk :) Heb maar een paar games hiervan gespeeld, ben benieuwd hoe die andere dan zijn die hier in dit lijstje staan :)

  • lol

  • De bekende spellen staan er voornamelijk wel bij.

  • bijna al die games zijn dan al uit =/

  • Wow, wat een mooi stukje reclame IG.

  • vet :D .. wat is er met de gameplay gebeurd ?

  • @L!inkin De gameplay is er niet meer. Dat is nu die nieuwe kleinere beurs in Amsterdam. Dit is de HME, oftewel de HCC dagen, onder de computer verstokte. De hcc regelt deze dagen nu door een bureau ipv het zelf te doen.

  • Meer dan de helft ervan zijn al uit xD

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren