1. Battalion Wars (NGC)

Battalion Wars (NGC)

Oorlog is een vreselijke gebeurtenis, iets dat ik hopelijk nooit van mijn leven hoef mee te maken. Ondanks de mens-onterende gebeurtenissen en vernietiging blijft het jammer genoeg je aandacht trekken. Je bent nu eenmaal mens en ergens ook een ramptoerist. Daar kunnen we niks aan doen, nieuwsgierigheid hoort nu eenmaal bij de mensheid. Spelontwikkelaars behoren ook tot het menselijk ras en delen ook die fascinatie voor oorlog. Sommige ontwikkelaars veranderen hun interesse voor de oorlog in een videospel. Een groot gedeelte van dat groepje willen dat hun spel realisme nastreeft. Bepaalde historische momenten worden herverteld, met soms levensechte omgevingen en wapens. Maar er zijn ook ontwikkelaars die oorlog een andere draai geven. Een oorlog waarin rivaliserende commandanten elkaar feliciteren met hun overwinningen, een oorlog die op niks gebasseerd is. Kuju en Nintendo behoren tot dat type spelontwikkelaars, dat is ook eens leuk.

Battalion Wars is een fantasievol spel over de oorlog, waarin we zien dat twee grote machten op militair gebied het opnemen tegen het kwaadaardige Xylvania. Alhoewel, fantasievol... de troepen die je bestuurt hebben wel erg veel weg van Amerikanen en Russen in een cartoony jasje. Die gasten uit Xylvania met “Kaiser Vlad” als staatshoofd hebben enige transylvaanse en nazi trekjes. Maar goed, het blijft bij trekjes en we zien geen mannetje met een overbekend snorretje over het scherm rennen. Deze game kun je het beste zien als het stiefbroertje van de Advance Wars games op de GBA en DS. Stiefbroertje? Battalion Wars was vroeger Advance Wars: Under Fire maar wist op de grootste beurs ter wereld de E3 niet een goede indruk achter te laten. Volgens sommige journalisten kwam dat doordat de game niet werd ontwikkeld door Intelligent Systems maar door Kuju. Dat zou ook een reden zijn geweest voor Nintendo om de naam van de game te veranderen, zodat het niet in verband werd gebracht met Advance Wars, dat kwalitatief beter is. Maar achteraf blijkt het allemaal reuze mee te vallen. Battalion Wars is een zeer vrolijk schiet en strategie spel.

Niet soepel

Het hele Xylvania verhaal gebeurt pas later, want in het begin staan de Amerik-... uhh, het Western Frontier en Tundra lijnrecht tegenover elkaar. Deze missies zijn eigenlijk een soort van tutorial, waarin je duidelijk word gemaakt waarvoor bepaalde units dienen. Anders dan in Advance Wars, is deze game geen turn-based strategy. In real-time moet je de leiding geven aan je manschappen, wat soms behoorlijk chaotisch is. Leuk chaotisch wel te verstaan. In het begin word je het nog gemakkelijk gemaakt doordat je alleen wat simpele soldaatjes onder je hoede hebt. Het spel laat je één voor één kennismaken met de units die je kunt gebruiken. Dat is maar goed ook, want het besturen van je manschappen is niet echt soepel uitgevoerd. Hoe zal ik dat eens uitleggen; het is allemaal wel speelbaar en wanneer je het onder de knie hebt is het goed te doen, maar het kan veel beter. Gelukkig kan ik dit minpunt wel door de vingers zien omdat men bij Kuju zo verstandig was om de lock-on functie toe te voegen. Op dat punt blijft lock-on toch een zegen. Dan zijn je mannetjes juist wat soepeler en ze kunnen tijdens het locken van een tegenstander vijandelijke aanvallen ontwijken door weg te rollen. Het voetvolk laat zich dan goed besturen, maar andere units (zoals tanks) zijn vele malen logger en kunnen natuurlijk niet wegrollen. Het is wat slordig, maar ik heb er mee leren leven.

Meesterbrein

Het leren leven process wordt versneld wanneer ik op zeer tactische wijze een basis van Xylvania verover. Het begon met een bericht dat een aantal van onze troepen gevangen zaten en het nodig was om deze te bevrijden. Ik moest wel voorzichtig zijn, want de basis werd goed bewaakt. Dus ter ondersteuning kreeg ik een tweetal tanks en een handvol soldaten waaronder zogenaamde mortars (soldaten die mortieren afschieten) en begaf me naar het vijandelijke kamp. De bewaking was inderdaad niet mis: zwaarbewapende wachttorens en soldaten met bazooka’s hielden de boel in de gaten. Een frontale aanval kan fataal zijn, aangezien tanks niet opkunnen tegen de bazooka-soldaten. Dus met een simpele commando zorgde ik ervoor dat mijn tanks van een afstandje de wachttorens aanvielen. Direct daarna liet ik mijn mortars de aanval openen op de bazooka-soldaten die in het kamp hun rondes deden. Ze hadden geen schijn van kans. Het voelt goed om de meesterbrein achter een succesvolle aanval te zijn. Dit is enkel een voorbeeld van wat je er te wachten staat in deze game. Zo simpel als het klinkt, het word later je wel een stuk moeilijker gemaakt doordat je meer units krijgt toegewezen en dat zijn ook de enige units wie je krijgt. Het is jouw taak om met die eenheid een missie te voltooien zonder dat je ook teveel manschappen verliest. En dat is best lastig als je een bericht binnen krijgt dat vanuit het noorden gevechtsvliegtuigen zich klaar maken voor de aanval en dat vanuit het oosten een aantal tanks jouw kant opkomen...

Strategie?

Natuurlijk is het wel oppassen geblazen welke eenheden je inzet, omdat je tegenstander natuurlijk de beschikking heeft over wapens die in het voordeel zijn tegen je manschappen. Over wapens en hun zwakheden gesproken: er zijn een boel eenheden waaruit je kunt kiezen. Je hebt natuurlijk het voetvolk dat is uitgerust met machinegeweren, bazooka’s, mortieren of uitrusting die een dreiging vanuit de lucht kan stoppen. Je hebt twee verschillende jeeps, gevechtshelikopters, verscheidene types vliegtuigen, artillerie en drie soorten tanks. Maar ze hebben allemaal een zwakke plek. Zo zullen tanks machteloos zijn tegenover bazooka-soldaten. Maar bazooka-soldaten hebben dan weer de zwakte dat ze door normale soldaten makkelijk afgeknald. Hoe kan ik de vijand verslaan zonder manschappen te verliezen? Aan jouw dus de beslissing hoe je je eenheden strategisch plaatst. Alhoewel, strategisch is misschien een verkeerde woordkeuze. Soms is er geen sprake van strategische oorlogsvoering. Wanneer je voor het eerst aan een nieuwe missie begint heb je de ambitie om zorgvuldig je leger te gebruiken. Dat gebeurt in eerste instantie wel, totdat je een bepaald patroon ziet...

Een potje Memory

Battalion Wars is geen makkelijke game: de computer zal behoorlijke tegenstand bieden. In de eerste missies zul je dan ook een aantal keer het game over scherm tegenkomen. Bij sommige missies zul je vaker in het stof bijten dan je lief zal zijn, wat niet erg is want je wil toch lang plezier beleven aan je aankoop. Probleem is dat je bij die missies die je vaker moet overdoen, patronen gaat ontdekken. Toen ik een strandfort moest verdedigen en een aantal keer werd verslagen, merkte ik na een paar keer op dat vijandelijke troepen altijd dezelfde weg namen of ze pas actie ondernamen wanneer ik bepaalde gebieden betrad. In principe was ik eerst blij omdat ik eindelijk deze rotmissie kon uitspelen, maar later kwam pas het besef dat dit soort praktijken niet thuis horen in een strategiespel. Dat is best jammer; opeens lijkt Battalion Wars meer op een potje memory en dat kan niet de bedoeling zijn. Ik kon precies aangeven hoe en wanneer Xylvania ging aanvallen en dat bederft toch een beetje het speelplezier. Maar toch heb ik genoten van de verscheidene missies die ik mocht spelen. Het grappige, cartoonachtige karakter van het spel en de verscheidene units waarmee je de baddies te lijf zijn gewoon erg leuk. Trouwens, wat zijn de stemmen van de verschillende hoofdpersonages die het spel bevat crappy. Het zijn allemaal stereotypes waar je er al honderden, zoniet duizenden van hebt gezien. Vooral Brigadier Betty is irritant. Hopelijk sterft ze een pijnlijke virtuele dood. Dat zou ook al een overwinning zijn voor Battalion Wars opzich.

Potentie

Misschien was het toch niet zo onverstandig van Nintendo om de naam van deze Gamecube titel te veranderen. Het werd dus gepresenteerd als de Advance Wars voor de grote console, maar alles wat de GBA en de DS games zo leuk maakt is niet aanwezig in deze versie. Naast de paar minpunten wie ik hierboven noem, mist het spel ook “opvulsel”. Ben je klaar met de game zijn campaign mode en een paar extra missies, dan is het afgelopen, klaar, uit. Geen multiplayer of alternatieve spelmodus. Dat is toch een behoorlijke misser. Op het gebied qua inhoud en speelplezier moet Battalion Wars zijn stiefbroertjes voor laten gaan. Maar je kunt niet voor eeuwig blijven vergelijken, maar moet je moet de game beoordelen op wat het wel is. Deze game heeft enorm veel potentie, maar dat toont zich niet in dit eerste deel. Er zijn een aantal goede ideeën verwerkt, maar de uitwerking is altijd niet even briljant. De logheid van bepaalde eenheden, voorspelheid van de vijand, geen multiplayer etc. zijn enkele voorbeelden daarvan. Maar toch is Battalion Wars zeker de moeite waard, omdat het potentie heeft. Het is nu aan Kuju om dit te laten zien met de Wii versie, die van alles hebben belooft waaronder een online multiplayer. Ik ben benieuwd.

Conclusie en beoordeling

None

Battalion Wars barst van de potentie, maar maakt het niet waar. Dat komt omdat op de eerste plaats een aantal dingen niet helemaal goed zijn uitgewerkt. De besturing is wat log, dat je soms wel eens dwars zit. Uiteindelijk is het wel te doen, maar het vergt wat oefening. Daarnaast is het is zeer pijnlijk dat de game alleen bestaat uit een campaginmode die je gauw uit zal spelen. Dat is zonde, want het cartoonachtige karakter, de best toffe missies en de vele units nodigen je uit om het spel te spelen als het meer spelopties had. Daarom heb ik ook zoveel plezier beleefd aan deze game. Het plezier was overigens ook groter dan mijn ergernissen over de slechte voice acting en de kennelijk voorgeprogrammeerde route van je tegenstanders. Die foutjes kan ik Kuju en Nintendo wel vergeven. Al met al een leuk spelleke, maar Kuju moet en kan hier veel meer mee.
7
Score
70
Score: 70
  • Pluspunten
  • Grafische stijl
  • Leuke missies
  • Oohh... tanks
  • Lock-on is een zegen voor gameplay
  • Minpunten
  • Gameplay iets toch te log
  • Alleen campaignmode
  • Soms is het meer memory dan strategie
  • Irritante stemmen

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Misschien beetje genant, maar ik heb nog nooit van Huxley gehoord :P

  • maak me niet zo veel uit!!

    ik ben er niet gek van

  • Nadat eerder dit jaar de MMO-shooter Huxley al uit werd gesteld, is het nu de beurt aan de PC-versie.



    Sorry, maar ik begrijp maar weinig van de vier regels die je zojuist getypt hebt. Nu is de PC-versie aan de beurt? Welke versie is daarvoor uitgesteld dan? Nogal een vaag stukje tekst. Post duidelijke informatie, of doe het niet.



    Xbox 360-bezitters zullen wat langer moeten wachten, de game zal hierop nog later verschijnen dan op de PC.



    Alweer zo'n duidelijke zin. Je zou bijna beginnen te denken dat het moeilijk is om 4 regels te typen.





  • Huxley?

  • OMG! Weten jullie helemaal niets van Huxley?! Die brute FPS MMO met die vette trailer met al die wezens enzo jeweettog! <ahum> Heel jammer dat hij is uitgesteld, ik kijk al uit naar die game sinds hij is aangekondigd.

  • Die trailer was idd vet, maar de gameplay beelden waren echt 3x niks. Keek er ook erg naar uit, maar de beelden vielen me nogal erg tegen!

  • Deze game maakt echt totaal geen indruk op mij…

    De naam alleen al vind ik echt niks.

    @Furyan NL

    Kun jij geen Nederlands ofzo?


  • Er zijn al miljarden beta's in korea geweest :P Echt, ik heb echt geen zin meer om op dit spel te wachten.

  • Deze game is echt bruut, ik wilde em altijd al hebben. Helaas kwam het nooit uit en voorlopig ook dus niet jammer.

  • Que?

    What the hell is huxley?

    De screens zeggen ook niet veel…

    Deze gaat lekker in de categorie: oh…Lekker laten liggen ;)


Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren