1. Super Mario 64 (N64)

Super Mario 64 (N64)

Toen ik op elf juni 1997 mijn Nintendo 64 kreeg, kan ik me nog herinneren dat ik mijn oma een controller gaf en haar met dat virtuele poppetje zag lopen. Weliswaar de verkeerde kant op en het rondtollen zonder doel was ook een vaakvoorkomend verschijnsel, maar zelfs mijn oma vond dit spelletje beter dan haar volautomatische rolstoel met gewenst driedubbel afweerkanon tegen zakrollers. Oma vond Super Mario een geweldig spel, maar is dat geen punt om twijfels toegang tot de discussie te geven? Ja, om maar eens even met de deur in huis te vallen, maar die twijfels kunnen op andere punten liggen dan waar je denkt.

Je bent een ventje genaamd Mario. Een rood petje met een witte ‘M’, een blauw pakje met rode mouwen en een enorme vaardigheid in atletiek heeft hij tot zijn beschikking. Zelfs de naam 'SUPER Mario' geeft hier een verklaring voor. Prinses Peach is gevangen genomen door een grote kleurige draak. De opdracht is dan ook om Peach uit de handen van de draak te redden door middel van allerlei sterren te halen waardoor je een bepaalde deur kan openen die naar het level des onheils leidt.

Dat dit een oude game is, is geheel duidelijk, maar ondanks dat het concept zeer simpel klinkt, zit er heel veel in. Ook nu nog kan deze game gemakkelijk concurreren ondanks de progressie in de technologie en gameplay van tegenwoordig. De sterren, die je moet zoeken, zitten in het hele kasteel en omstreken verstopt. Het zijn er 120 en elke is op een andere manier te krijgen. Zo moet je soms een baas op de top van het level verslaan en als het gaat om degene die wat meer een verzamelaar is, moet je ook nog eens in elk level acht rode muntjes vinden.

Als je deze game nooit hebt aangeraakt en nu hoofdpijn krijgt met het idee dat je 120 van die lullige sterretjes moet verzamelen, klinkt de volgende zin vast geweldig in de oren. De game is namelijk absoluut niet zo saai als het breien van grootmoeders sjaal, maar biedt enorme vernieuwing, ook al is de game elf jaar oud. Elke ster heeft een andere gedachte nodig en uitdaging is dan ook het laatste woord wat je in deze game weg mag laten. Als er iets weggevallen is in games van tegenwoordig, is het dat wel, want hier krijg ik nu nog steeds niet genoeg van.

In de game is de rode pet met de witte M eigenlijk het belangrijkste voorwerp. Als je al wat verder bent kun je in bepaalde doosjes een ander petje vinden. Met de ene ben je onzichtbaar, met een andere heb je een pak van lood aan, zodat je op de zeebodem kan lopen en met de derde kun je vliegen. Weliswaar een korte tijd, maar toch maken deze petjes heel veel uit. Ze zijn noodzakelijk om sommige sterren te halen en het belangrijkste is dat je er heel erg veel lol mee kunt beleven.

Ook de combinatie tussen de wat donkere delen, de opkomende wind als er mist op steekt en wéér dat gezellige deuntje dat zelfs mijn oma onder de douche kon zingen, is ontzettend verslavend. Dat muntje dat een klingelend geluid gaf en de keren dat je een ander hoedje kreeg, doet voorbijvliegende herinneringen evalueren in smachtendheid om te spelen.

Het jaar 1996, elf jaar geleden dus extra aandacht voor de grote vernieuwing die in Amerika de eerste voet aan wal zette. Een hightech gameconsole kwam uit en ze kreeg dan ook die naam doordat deze de eerste 3D spellen kon weergeven. Niets bijzonders als je na die tijd geboren bent, maar wel als je je beseft dat deze game grafisch gezien er soms beter uit ziet dan next-gen games. Niet dat Super Mario 64 mooier is, maar de nooit vervelende uitstraling ververst zelfs het kunstgebit van je opa, als die van je oma nog niet in de modder gelegen heeft. Een boom zoals we die in het echt zien, kon je in die tijd niet werkelijk weergeven, maar de manier waarop de bomen gekleurd en gevormd zijn is buiten omalijk.

Het punt wat ik eigenlijk eerder had moeten behandelen is de muziek. Het deuntje dat je onder rekenles niet uit je hoofd kon houden, of dat je tijdens het zingen van happy birthday begon met het introliedje van Super Mario, was niet te vermijden. Bij de meeste games begin ik dan ook met het bepalen of de muziek naar behoren is, maar bij deze komt dat zelfs helemaal niet ter sprake. Gevolgen en weer het opkomende liedje bewijzen genoeg: dit geluid is gewoon fenomenaal.

Ook bij mijn volgende punt is het laatste woord van de vorige alinea zeer van toepassing. De sfeer is ontzettend goed uitgewerkt. De kinderlijke look met schattige en gemene beestjes, maar toch de serieuze bedoelingen heffen deze game tot een oninhaalbare hoogte. De eerste gedachten die in je opkomen, na het fenomeenabele muziekje, is de sfeer, de sfeer die in elke herinnering verstopt zit, ook al is de game voor velen maar beperkt aangeraakt.

Ondanks dat een recensie van een goede game meestal eindigt met een positief aspect, doe ik dat bij deze met een heel klein aanhagend minpuntje, tenminste, ‘elk voordeel heeft zijn nadeel’, hoor ik mijn oma zeggen als ze om twee uur ’s nachts naar beneden is gelopen om haar 30ste ster te bemachtigen!

Conclusie en beoordeling

None

Twijfels, die ik in de inleiding toegang gaf, zijn te vinden tussen: goed, beter en best. Echt slechte dingen in deze game zijn nergens te vinden en als die er zouden zijn, worden ze allemaal weggevaagd door de ongelofelijke sfeer en de kinderlijke maar serieuze look van de grafische vormgevingen. Het geluid dat het beroep leraar overbodig maakt en opvrolijking van het humeur zijn door niets anders te overtreffen. Kunstkenners vinden antiek veel waard, maar wat zij is moeten proeven is een beetje van het onaanraakbare, iets wat zelfs mijn oma legendarisch vindt (en die kan weten wat antiek is)!
9,7
Score
97
Score: 95
  • Pluspunten
  • Sfeer
  • Sound
  • Kinderlijke maar serieuze graphics
  • Verslavend
  • Uitdagend
  • Vernieuwt de nieuwste games
  • Minpunten
  • het op slot moeten doen van de slaapkamer van je oma

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Ah, grappig dat een Wii spel niet door de keuring heen komt..

  • No More Heroes/manhunt 2 kwam ook niet door de keuring heen, waarschijnlijk Mad World ook niet dus genoeg geweld op wii.

  • Dat is het probleem van die Duitsers, niet van ons.

    Niet dat ik de game ga halen trouwens, ik houd niet zo van dit genre.

  • Voor de mensen die de voorgaande delen leuk vonden moet dit ook een goed deel worden, nog een paar maandjes wachten dus..

  • Niet mijn type game, nouja.. ik kan dr niet tegen :P

  • Wat hebben die Duitsers toch?



    OT: Lijkt me een vette game!

  • Mooi!

  • Hopen dat dit meer den een port word :)

  • @RoccoW



    Het is geen port amigo ;) Daarnaast zal hij heel wat beter worden dan de HoTD games die we tot nu toe gezien hebben. Die indruk kreeg ik in ieder geval in Leipzig!

  • @ Gamegangstah



    ja, waarschijnlijk hebben ze alleen naar de console gekeken, en niet naar de inhoud van de game…. -_-''

    *kuch* fanboy *kuch*


  • mooi! hier wacht ik op

  • Die arme Duitsers krijgen maar geen zombiespellen…

  • Leuk spelletje

  • Jammer dat je er na een uurtje of 2 alweer doorheen bent, door die lightgun games. Als je niet speelt als een retard tenminste.

  • gooie hsit

  • Als fan van vooral HotD 2 zal ik deze game wel aanschaffen. Moet het alleen wel wat beter zijn dan deel 3. Maar tot nu toe vind ik de 'Planet Terror\" stijl van de game wel behoorlijk vet! :D

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren