1. Supreme Commander (PC)

Supreme Commander (PC)

Bommen, granaten, kogels, explosies, veel vuur en toch ook een beetje strategie. Dat zijn de aspecten waardoor het genre strategie nog steeds in de winkel ligt. Herhalingen van de oudheid, proberen napoleon te imiteren of de strijd tegen Hitler te winnen, het zijn zo maar eens wat voorbeelden van veelvoorkomende onderwerpen. Herhaling is prima als het gaat om schoolwerk goed leren, maar zelfs met games komt er een keer een einde aan het plezier. Zoals ik al zei valt het niveau van sommige strategie games de laatste tijd een beetje tegen. Waardoor dat komt is niet heel gemakkelijk te beantwoorden maar een beetje vernieuwing kan geen kwaad. Tenminste, zo dacht Chris Taylor erover. Iets heel anders maken en gokken met een forse inzet, dat is wat deze jongeman geprobeerd heeft. Toen op 17 februari de game uitkwam kon iedereen daarachter komen, maar wat heeft hij dan allemaal ingezet?

Als ik een keuze zou moeten maken en de belangrijkste vernieuwingen op een rijtje moest zetten, richten mijn ogen zich overduidelijk op de grote en de machtige wapens, laat staan de ongelofelijke explosies. Naast dat de units en gebouwen tot in het diepste puntje zijn uitgewerkt, hebben ze een nieuw soort look gekregen. Geen oude, versleten, beige, leren kleren waaruit een klein miezerig pistooltje vandaan wordt getoverd, maar iets groots, glimmends, geheimzinnigs en vooral een technisch stukje metaal met namen die lijken op ‘Big Foot’ waaruit een gloeiend hete laserstraal komt die alles op haar pad verbrand in een smeulend stukje as. Het lijkt me een makkelijke keuze als je niet een aantal persoonlijkheden en eigenschappen hebt overgenomen van mijn muziekgeschiedenis of CKV1 leraar die alle stukjes van oudheid bij elkaar schrapen om de progressieve vorm van de mensheid te overtuigen dat vooruitstrevendheid domweg fout is.

De game is dus zeer futuristisch opgebouwd zoals ik in de vorige alinea omschreef, maar toch wil ik nog even terugkomen op grootheid. Meestal kon je met een gemiddeld voertuig in één minuut naar de andere kant van de map komen, maar zelfs met het snelste vliegtuig in Supreme Commander is dat bij vele maps niet mogelijk. Sommige mappen zijn 80 bij 80 kilometer en explosies worden dan pas echt realistisch. Dat laatste woord wordt mede mogelijk gemaakt door een nieuwe vorm van overzicht. Je kunt namelijk helemaal uitzoomen totdat je op je scherm een vierkant of rechthoek ziet met verschillende driehoekjes, vierkantjes en rondjes die je wapens en gebouwen moeten voorstellen. Ja, overzicht heet dat en dat is ook zeker een essentieel woord om de belofte van Chris waar te maken. Als je wat gebouwtjes zit te upgraden of wat units aan het maken bent, kun je in minder dan een halve seconde naar het strijdveld in en uitzoomen en iets doen tegen de onverwachte aanval van je tegenstander.

Als we het dan toch hebben over sappigheid, wat ik min of meer niet echt verteld heb, maar wat wel duidelijk is geworden, zijn het ook de graphics die een geweldig gevoel aan de game toevoegen. Ondanks dat de mappen verbazingwekkend groot zijn, is het ‘m toch gelukt de game computer speelbaar te maken met enorm gedetailleerde grafische vormgevingen en effecten. Wat alleen wel een probleempje kan zijn, is dat je een behoorlijk goede computer nodig hebt om de game soepel te draaien.

Iets wat minder kost, maar waarvan je wel ontzettend veel kan genieten is het geluid wat deze game met zich meegekregen heeft. Alles past precies met de grootte en het voorwerp waarmee je aanvalt, maar een heel klein minpuntje is de overschakeling van de achtergrond muziek. Als je rustig bezig bent met het opbouwen van je basis en luistert naar een rustig muziekje, schakelt ze soms ineens over op een aanvallend karakter terwijl er dan geen actie is.

Nu heb ik wel een heleboel verteld over de overzichtelijkheid, graphics en sound van deze game, maar niets over échte strategie waar overzichtelijkheid trouwens wel een groot onderdeel van uit maakt. In het begin start je met een commander, een sterke robot die zowel kan vechten als bouwen. Een zeersnelle rush is daardoor niet mogelijk, want alle kleine wapens verdwijnen in de power jouw commander, maar strategie is er zeker wel. Je moet je er bewuster van zijn met welke voertuigen je gaat aanvallen, waar en hoe, want een kleine inschattingsfout kan een heel negatief uitpakkend gevolg veroorzaken. Met de meeste andere strategie games, kun je van alles door elkaar, zonder nadenken op elkaar afsturen om je tegenstander het lootje te laten leggen, maar hier is dat absoluut niet zo. Je moet nadenken en ervaring hebben met de uitgebreide mogelijkheden van de wapens. Dat is wat deze game nou zo bijzonder maakt, als ik nog niet overtuigend genoeg overkwam.

Conclusie en beoordeling

None

Chris taylor, de maker van deze game die probeerde ‘iets anders’ te maken heeft zijn lievelingswapens en perfecte ideeën aan ons laten zien. Het enige woord wat voor deze game van pas komt is vernieuwing, niet alleen op het gebied van strategie, maar ook op die van overzichtelijkheid en vooral verlangendheid, want dat is toch wel het meeste wat je zou moeten doen als je deze recensie hebt gelezen!
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Overzichtelijkheid
  • Grootte
  • Vernieuwing
  • Graphics
  • Passend geluid
  • Minpunten
  • Behoorlijke computer nodig
  • Slechte overschakelingen in geluid

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Tsjonge 250 dollar, dan moet je wel erg snel tevreden zijn..

  • Ben je gewond…..mag je lekker met je Wii controller lopen schudden en draaien. Ook grappig dat een stoere soldaat de meest kinderlijke console krijgt…..

  • Of wat dacht je van met je afgeschoten poten op een Wii balanceboard.

  • meest kinderlijke console

    Fout, de console wiens gameplay je het makkelijkst oppikt.



    Als ze zo hun vetaranen willen bedanken moeten ze het vooral doen.

    Mij lijkt het een beetje ongepast.

    Zulke mensen geef je een speciale herdenkingsdag, of je organiseert een bijeenkomst om ze te eren ofzo.

    Denk dat ze daar veel meer waarde aan hechten.





  • Zulke mensen geef je een speciale herdenkingsdag, of je organiseert een bijeenkomst om ze te eren ofzo.



    Right, want dat is er nog niet… jeez

  • leuk!

  • Shoot me, I want a Wii!

  • Word je ook blij van als je een Wii krijgt..

  • Alsof die soldaten het niet zwaar genoeg hebben met hun verwondingen, krijgen ze ook de console met de grootste verzameling aan crappy games die de wereld ooit heeft gezien.

  • Oh. Nu begrijp ik waarom ze op het nieuws steeds zeggen, dat Amerika zoveel uitgeeft aan de oorlog in Irak.

  • Heb je je ledematen verloren voor een Amrikaanse oorlog, krijg je een japanse console.

  • Shoot me, I want a Wii!

  • En je krijgt zeker een ps3 als je een goede president bent. Volgens mij heeft Obama dan veel geluk.

  • Met als bonus: Brothers in Arms: Double Time erbij zeker.

  • Denk dat ze meer behoefte hebben aan Wii Sports dan Gear of War 2/ Resistance 2. Qua dat niet zo'n slechte keuze.

  • Beetje lullig als je tot je nek toe verlamt bent xD

  • Hopen dat je nog in het bezit bent van al je ledematen…

    waarschijnlijk moet je 'm na een maand weer verkopen want Amerika zorgt niet zo goed voor z'n veteranen !!!!

  • Na alle 'lullige' opmerkingen die er al gemaakt zijn hierboven:



    ik kan me best voorstellen dat een Wii een onderdeel van revalidatie kan zijn en (samen met anderen spelen/ontspannen) bovendien therapeutisch kan werken! Mij lijkt het dus een positief bericht!



    Denk dat er zat soldaten en veteranen zijn die blij zijn dat er een stichting als Soldiers' Angels bestaat die ook maar iets voor hen doet want dat was in het verleden wel anders namelijk…



  • Er konden wel wat dingen gevonden worden die beter aan deze mensen gegeven konden worden…

  • ghehe zul je net zien dat een stel van die vets verlamd zijn ofzo:P



    maja verder wel goeie organisatie

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren