1. The Legend of Zelda: Twilight Princess (Wii)

The Legend of Zelda: Twilight Princess (Wii)

Een wit knopje met een blauw lichtje. Daarna even klungelen om ‘het handje’ tevoorschijn te halen, maar even later is het moment dan toch aangebroken. De geweldige muziek die meer dan veel herinneringen doet ophalen en de eerste beelden van een groen gekleed ventje op een rijdend paard doen mijn ogen smachten naar meer, meer en nog eens meer totdat voetstappen zacht te horen zijn. Even later wat hardere en gemengde gevoelens van angst en meerwilligheid dwalen door mijn hoofd, maar uiteindelijk is het moment van de waarheid toch gekomen. Mijn ma dreigt voor de derde keer met ‘computerstraf’ waardoor ik wel genoodzaakt was te stoppen met wii-en. Ondanks dat is legendarisch het enige woord wat voor deze game van toepassing is. 1987 Was het jaar dat link zijn avontuur begon, maar ook nu is er genoeg van krijgen niet aan de orde. Dit jubileumjaar mag dan ook wel uitbundig gevierd worden door middel van een nieuw deel, The Legend of Zelda: Twilight Princess.

Link, dat schattige jongetje dat altijd vrolijk door dorpjes, bossen en dungeons liep en het gevoel van kinderlijkheid, maar toch ook serieusheid weer even terug bracht in lichamen van vele gamers. Deze keer bestuur je niet een kind, maar ben je uitgegroeid tot een volwassen sterke man. Om het verhaal een beetje reëel te houden was Nintendo wel genoodzaakt dit te doen, maar ondanks dat is aan sfeer geen haartje verloren gegaan. De verhaallijn, die daarin een zeer grote factor speelt, is ook dit keer weer geweldig.

Om maar meteen met de deur in huis te vallen, begin ik met het voor mij meest aansprekende punt. Vijftig uren spelen, puzzelen, vechten, onderzoeken, maar vooral herinneringen ophalen. Doordat de hiervoor genoemde aspecten geweldig uitgebreid zijn, komen fantastische herinneringen zoals de wil om het spel in één keer uit te spelen, de muziek en het rondneuzen weer boven die simpelweg een gevoel geven van wat bij een legendarische serie legendarisch is. Puzzelen en raadsels oplossen is nog steeds een kenmerk van Zelda. Verwachtingen zouden zijn dat 20 jaar puzzelen een nogal langdradig karakter zou veroorzaken, maar dat is totaal niet het geval. Ondanks dat ieder raadsel uit hetzelfde frame is opgebouwd, hebben ze allemaal een eigen schil. Wat helemaal speciaal is, is dat deze raadsels je dag en nacht bezig houden. Niet als het gaat om het verwaarlozen van schoolwerk, alhoewel, eigenlijk wel, maar vooral doordat het kwartje de ochtend, na een heel zware avond gamen, eindelijk valt. Het was eigenlijk ontzettend simpel en duidelijk, maar toch ben je niet in staat om het volgende probleem in een korte tijd te fixen.

Graphics is een punt waar ik aan de ene kant niet heel erg over te spreken ben. Als het gaat om vernieuwing van de Nintendo 64 naar de Nintendo Wii, merk ik niet heel veel verschil van speciale effecten en details in de grafische vormgeving. Wel ben ik te spreken over het feit dat deze game je nog meer doet denken aan iets ouds, de oude link met oude graphics natuurlijk, maar dan in een schilletje met een nieuw verhaal. Als je er heilig van overtuigd bent dat de game geweldig is door mede de graphics, is dat eigenlijk verkeerd. Juist deze game laat zien dat graphics een heel klein onderdeel voor wat sfeer betreft betekent. Echte factoren moet je zoeken in de oudheid. Zo is de fantasie van Nintendo nog steeds hetzelfde. Alle perosonages dragen eenzelfde sfeer en herinnering met zich mee. Fantastisch is hoe je kan zien dat toch behoorlijk vlekkige ventjes zo’n sterke persoonlijkheid bij zich kunnen dragen. Het vertellen en het bewegen van hen maakt ondanks de eentonigheid de conversatie compleet.

Als we spreken over een nieuwe game zijn er ondanks de ‘oudheid’ wel degelijk vormen van vernieuwing te vinden. Dit is niet alleen de eerste zelda game voor een next-gen console, maar ook verlies je een groot deel van het verhaal je welgeliefde personage. Je bent genoodzaakt een wolf te worden als je de game behoorlijk wilt uitspelen. Als je eenmaal wat gevorderd bent en je terug komt op plaatsen waar je eerder was, kun je wisselen van karakter wat in het begin op weinig momenten kon. De wolf wordt door velen als een half mislukking gezien door het feit dat je de bron van sfeer en herinnering even kwijtraakt. Soms zijn momenten inzicht dat je niet meer weet wat je moet, omdat het wolf zijn behoorlijk kan vervelen.

Naast dit is de besturing wel positief anders. Na een tijdje hoef je niet meer stil te zitten en kun je zwaardvechten, schieten met pijl en boog, vissen en het besturen van een vogel. Naast dat je geen pijn in je duimen meer krijgt van de bijtende Nintendo 64 controller, is dit niet een geweldige toevoeging. Het lijkt allemaal geweldig, maar als je het eenmaal onder de knie hebt is een versie met draad ook voldoende.

Wat eigenlijk de belangrijkste factor is, wat een game als zelda een topper maakt, is de betrokkenheid in het verhaal. Meestal kijk je er oppervlakkig tegenaan en is het net een film waar je naar kijkt, maar hier beleef je realiteit ondanks de fantasy look. Korte maar krachtige dialogen zijn hiervan een belangrijk punt, omdat die ervoor zorgen dat je niet snel de draad kwijt raakt. Om als laatste het puntje op de ‘I’ te zetten, moet ik toch nog even beginnen over de muziek. De muziek die al lange tijd onderdeel is van een geweldige game, maar die ook hier het verhaal laat zwemmen in een prachtige zee van fenomeenabele herinneringen!

Conclusie en beoordeling

None

Soms hebben nieuwe delen maar heel weinig nodig om succes te maken, maar daarachter moet tegelijkertijd een brein zitten van wie de fantasie en levendigheid sterk is ontwikkeld. Ondanks dat graphics aan de ene kant een verouderde look hebben, kan dat woordje verouderd zeer vernieuwend zijn. Een game waarin de oudheid een succes heeft is bij voorbaad al legendarisch, maar een game die herinneringen en een non-stop playing gevoel naar boven weet te halen is meer dan dat. The Legend of Zelda: Twilight Princess is ook als nieuw deel van de zelda serie een geweldige aanvulling!
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Verhaal
  • Gameplay
  • Muziek
  • Oude' Graphics
  • Herinneringen
  • Minpunten
  • Af en toe vervelende look op Graphics

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • zeker wel gears of war

  • zeker wel resistance 2

  • Poll werkt niet.. WotLK FTW xD

  • WTF! Moeilijk met zoveel games.

  • Nee, bij mij doet hij het ook niet. Jammer, want nu kan ik niet op de overduidelijke winnaar Mirror's Edge stemmen.

  • Guitar Hero: World Tour is voor mij de game van het jaar!

  • LittleBigPlanet!!

  • Het is dat de poll het niet doet anders had ik Professor Layton zeker mijn stem gegund. De beste verrassing deze maand. Van vele andere wisten we toch wel dat het goede games werden.

  • Hmm moeilijke keuze tussen COD 5, Mirror's Edge, Resistance 2, Guitar Hero World Tour en football manager 09



    toch maar Mirror's edge als poll het weer doet :P

  • Zeker World of Warcraft! Poll wordt op dit moment gefixed en zal het als het goed is over enkele minuten weer doen :)

  • Guitar Hero is echt geniaal. Ik had niet verwacht dat die zo goed zou zijn.

  • Gefixt

  • nou bij mij nog niet

  • Naruto 2 !!

  • cod 5

  • Toch écht Gears of War 2, LBP wordt een goede tweede imo :)

  • Guitar Hero World tour

  • Guitar Hero World tour

  • Toch Gears of War 2

  • Voor mij Mirror's Edge en Proffesor Layton. Mirror's Edge was misschien wat kort maar wel een vette speelevaring!

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren