1. Prince of Persia: The Two Thrones (NGC)

Prince of Persia: The Two Thrones (NGC)

Hey moet je eens kijken, een recensie over Prince of Persia the Two Thrones! Maaruh... waarom nu pas als ik het mag vragen? We kunnen nu al aan de slag met de PSP en Wii versies, (onder de naam Rival Swords) die naast nieuwe levels ook voor de Wii een nieuwe besturing zal bevatten. Daar kun je toch veel beter nu een recensie over schrijven? Wel jij onnozel wezen, omdat deze Gamecube versie (PS2 en Xbox versies ook) voor heel wat minder geld in de winkel liggen. Daar komt bij dat deze titel een topgame blijft, al heeft het geen extra levels of een wapper besturing. Nu hoor ik wel bij het groepje dat een Wii bezit, maar ik snap niet waarom Ubisoft nogmaals the Two Thrones uitgeeft op een Nintendo spelcomputer. Nou ja, geld stinkt niet zeggen ze dan.

Geld stinkt inderdaad niet, maar om nu meteen weer de volle mep te betalen voor een game die iets ouder is dan een jaar nee dank u. Dus propte ik gewoon de cube disc samen met een GC controller in mijn Wii. Voor de mensen die de eerste twee delen van Prince of Persia hebben gespeeld, is the Two Thrones natuurlijk een aanrader omdat we eindelijk zijn aangekomen bij het slot van de Sands of Time trilogie. Nou moet je van de game geen wereldschokkende dingen verwachten, het is vooral weer veel springen, over muren rennen en een heleboel vijanden in de pan hakken. Natuurlijk probeert Ubisoft de boel wat boeiender te maken met bepaalde toevoegingen en dat lukt ook wel, voor een groot gedeelte dan. Negeer dat laatste zinnetje trouwens, want ook dit derde deel is gewoon een spel van topkwaliteit. Maar er zijn een aantal kleine dingetjes waar ik me een beetje aan stoor. Ze verpesten de game niet, maar ik heb wel zoiets van ‘goh, waarom hebben ze dit in het spel gestopt? Het past niet bij de game.’

Lekkere mix

Wat ik wel kan waarderen is dat Ubisoft een aantal zaken heeft terug laten keren. Nou is de sprookjesachtige sfeer uit deel 1 nog steeds niet terug, maar het is gelukkig niet zo overdreven stoer als in Warrior Within. The Two Thrones (TT) is gewoon een lekkere mix van de twee. De duizend en één nachten sfeer komt komt een heel klein beetje terug doordat het spel zich afspeelt in Babylon en dat de game wordt begleid door de stem van Kayleena. (en een veel betere soundtrack) Hierdoor lijkt net zoals in de Sands of Time of dat er een sprookje word verteld, zoals we dat vroeger gewend waren toen onze moekes ons nog voorlazen. Wel helemaal overgenomen uit Warrior Within is het free-form fighting systeem, wat natuurlijk een dikke plus is omdat dat vechtsysteem zorgt voor de nodige afwisseling. Wel weggelaten is de eerder genoemde overdreven stoerheid, dus geen rondvliegende lichaamdelen of hoofden die de lucht inschieten als een verdwaalde vuurpijl. Maar het mixgevoel is pas compleet wanneer je ziet wat er allemaal aan de hand is in Babylon. Dat wisten we eigenlijk al aan het einde van Warrior Within, maar jongens wat een chaos. Die prins van Perzië is gewoon een grote probleemmagneet, wat opzich best sneu is. En de verantwoordelijke hiervoor kennen we...

The roof, the roof...

Het fikt in Babylon en goed ook. Normaliter bij dit soort gebeurtenissen zou ik spontaan het refrein gaan zingen van fire, water, burn maar iets zegt me dat de prins dit niet op prijs zou stellen. Maar goed, het brandt. Terwijl de prins en zijn nieuwe scharrel Kayleena in ongeloof naar de verwoesting aan het kijken zijn, wordt hun boot tot zinken gebracht en wordt Kayleena gevangen genomen. Vanaf dat punt mag je de prins besturen en ben je een PoP veteraan, dan spring, klim en wallrun je weer alsof je nooit iets anders hebt gedaan. De besturing is dus weer fantastisch. Tijdens je eerste tocht naar het paleis kom je ondertussen wel een aantal nieuwe toevoegingen tegen. Denk maar aan springplanken, waarmee je een zijwaartse sprong kan maken. Of metalen platen waar je aan kunt blijven hangen, wanneer je je dolk er in duwt. De belangrijkste vernieuwing komt in de vorm van de Speedkill. Wanneer je een vijand geruisloos van achteren kunt bereiken, dan zal het scherm wat wazig worden. Wanneer je de goede knop indrukt, zal de prins beginnen met het uitvoeren van een speedkill. Dan is het nog niet gedaan, want je moet dan op het juiste moment de b-knop indrukken om de kill te voltrekken. Doe je dat niet, dan zal de vijand je aanval afslaan en moet je hem op de ouderwetse manier verslaan. Ik vind dit een goede toevoeging, omdat vijanden in hun eentje best sterk zijn en in een groepje zijn ze nog gezelliger. Het geruisloos doden zal je dan ook heel wat moeite besparen.

Transformatie

Uiteindelijk zul je het paleis bereiken en wie staat daar op je te wachten? Verrek, het is de vizier! Je weet wel, die gozer wie je in the Sands of Time heb verslagen. Maar daar staat hij met de Dagger of Time in zijn handen. Hij gebruikt het wapen om Kayleena te doden en om zichzelf onsterfelijk te maken door het zand der tijd los te laten op Babylon. Het zand zorgt wederom voor verwoesting, omdat het de dienaren van de vizier in monsters laat veranderen en het infecteert zelfs de prins. De prins weet overigens wel te ontsnappen aan het zand en weet de Dagger of Time te bemachtigen, maar enigzins gedesillisioneerd bindt hij voor de derde keer de strijd aan met het vervloekte zand. Hij is niet machteloos, want dankzij het zand verandert hij om de zoveel tijd in de Dark Prince, zijn alterego. Dat brengt wat veranderingen met zich mee qua gameplay. Als de Dark Prince heeft hij een nieuw wapen, genaamd de Daggertail. Zie het als als een enorme ketting met messcherpe stekels dat alles kapot maakt. In deze vorm is de prins oersterk en vijanden zullen na een aantal aanvallen het loodje leggen. Ook leuk is dat je de Daggertail als een soort liaan kunt gebruiken zodat je tijdens het springen en wallruns je kunt vastklampen aan balken of palen om aan de overkant te komen.

Krampachtig

Allemaal leuk en aardig het Dark Prince gebeuren, maar het voelt zo geforceerd aan. Je hebt het gevoel dat Ubisoft heel krampachtig naar iets stoers heeft gezocht om zo de game een extra ‘coolfactor’ mee te geven. PoP TT is sowieso al een stoere game dus is dat helemaal niet nodig. Aan de andere kant kan ik Ubisoft best begrijpen. Toen the Sands of Time niet de verkoopcijfers haalde wat men er van verwachtte, was de veranderde stoere sfeer van Warrior Within natuurlijk de gouden greep. Hoor ik daar het geluid van een kassa? Maar er kleven nog een aantal nadelen aan deze donkere alterego. Zo moet je vijanden verslaan of voorwerpen kapot slaan om zand te verzamelen zodat je gezond blijft. Kom je geen zand tegen dan zal beetje bij beetje je gezondheidsbalkje wegebben. Dit is vreselijk irritant wanneer het niet duidelijk is waar je naar toe moet. Het is dan het gebrek aan tijd dat je de das omdoet inplaats van een vijand. Het ergste is dat ik dit truukje al eens eerder heb gezien in TT’s voorganger. In Warrior Within moest je een tijdje door het leven als de Sandwraith, die ook al last had van het vreselijke ik-heb-zand-nodig-om-te-overleven probleem. Daarom hoop ik ook dat Ubisoft in het nieuwe PoP avontuur dit soort onzin weglaat, want ik vind dat het hele tijdsdruk aspect niks bijdraagt. Kom eens met nieuwe manieren om obstakels te overwinnen of een nieuwe beweging of iets dergelijks.

Prachtig slot

Ook zoiets: een paar keer in de game moet je met paard en wagen door de straten van Babylon racen. Het stelt echt helemaal niks voor en het is ook nog eens één van de mindere momenten in de game. Het is saai en voorspelbaar. Nu heerst er de laatste gedeelte een negatieve toon, maar daar moet je niet zo op letten. Het is een feit dat Prince of Persia the Two Thrones weer een heerlijk spel is met veel kwaliteiten. Deze recensie ging eigenlijk niet over wat de PoP games zo leuk maakt, de acrobatische kunstjes die je uithaalt. Daar is ook een reden voor: daar is niks mis mee, het is nog steeds top. Het is net zoals in de eerste twee delen weer genieten van de manieren hoe je van punt a bij punt b komt. Je vindt het weer geweldig om een mogelijkheid te ontdekken hoe je bepaalde boobytraps kunt ontwijken. Het is allemaal aanwezig in deze PoP game. En daar doe ik het voor. Om lekker te klimmen, springen, slingeren en vechten. Daarom ben ik fan geworden van deze serie en ik kan gelukkig zeggen dat ik het nog steeds ben. Al met al is the Two Thrones een prachtig slot van de Sands of Time reeks dat absoluut het spelen waard is.

Conclusie en beoordeling

None

Prince of Persia the Two Thrones is gewoon weer een heel tof spelletje geworden. Ik kon weer naar hartelust de acrobaat uithangen en ik mocht zelfs een aantal nieuwe bewegingen toevoegen. Ik noem de speedkill, maar ook de terugkeer van bepaalde elementen uit het eerste deel maken het spel er ook leuker op. Alleen voelen toevoegingen zoals de Dark Prince (ondanks dat het lekker speelt en best geinig is) en het paard en wagen gedeelte een beetje misplaatst aan. Voor de rest is dit spelletje een aanrader voor alle liefhebber van het action/adventure genre. Ik ben benieuwd naar Prince of Persia next.
8
Score
80
Score: 80
  • Pluspunten
  • Grafisch dik in orde
  • Babylon is vet!
  • Acrobatische stunts
  • Overdreven stoerheid weg
  • Speelt prima
  • Minpunten
  • Dark Prince voelt geforceerd aan
  • Paard en wagen

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Jeej ?

  • zodra je ervoor een maandelijks bedrag moet dokken valt hij voor mij af, anders: eez zeer welkome aanvulling :D

  • Mooi, lijkt me op zich wel een leuke Game. :)

  • als er maandelijkse kosten aan zitten koop ik hem zeker niet

  • Ik wil weten hoe het nou zit met de kosten, hoe ga je dat doen via xbox ^^

  • Had eerst heel veel zin in dit spel, maarja het duurt al zo lang. Nu is 't een beetje over tijd als ik 't zo kan noemen.

  • Deze game zal mijn collectie nooit halen.

  • Ik zit al lang te wachten op een mmorpg voor de 360. Hoop dat hij snel komt. En ik vind het niet zo erg om een maandelijks bedrag neer te leggen btw (als het spel het waard is). Andere spellen ben ik in een paar weken, als ik geluk heb, op uitgekeken en een mmorpg gaat maanden, zo niet jaren mee. Vind ik best een klein bedrag per maand waard.

  • LOL dat duurt wel héél erg lang!

  • lol, denk niet dat het veel word is op PC ook namelijk niet gebeurt. Maar misschien komt dat wel door WoW en de andere MMORPG's.

  • deze gaat me collectie wel halen denk ik

    een goede mmorpg mis ik een beetje de laatste tijd

    wil een keer iets anders als wow

    en gamen op xbox is gwn lekkerder als op pc


  • zo die zijn wel een tijdje bezig zeg…

  • mis koop ik hem, mis niet

  • Ik zal deze game wel willen hebben als er geen maandelijkse kosten op zit.

  • Een ding weet ik zeker over dit spel, ik ga hem niet kopen.

  • ik koop hem wel op de pc :D

  • Spelletje komt zo, Spelletje komt zo, nog even geduld want het Spelletje komt zo :P

  • Duurt wel heel lang :P

  • Jammer dat ze zoiets niet bedenken voor de PS3, het idee is namelijk heel leuk.

  • Lijkt me zo'n vet spel

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren