1. NiGHTS Into Dreams (SAT)

NiGHTS Into Dreams (SAT)

Vannacht had ik een droom, ik droomde dat ik kon vliegen en zo door een sprookjeslandschap vloog. Zoals dat gaat met dromen veranderde het landschap al gauw van vorm. Weg waren de mooie, vrolijke kleuren. Ik zag plotseling een parketvloer, een salontafel, een televisie en had ik een controller in mijn handen. Ik droomde dat ik sliep, maar ik was wakker…

NiGHTS into dreams verscheen in 1996 voor de Sega Saturn. De game was een idee van Yuji Naka, het voormalige hoofd van het SonicTeam. “Let’s make a game in which you can fly!” had deze gezegd, maar dan in het Japans natuurlijk. In de game speel jij als het karakter NiGHTS, een clown-achtig figuurtje. Met hulp van de dromen van twee kinderen, Claris en Elliot, probeert hij zijn wereld Nightopia te redden. Deze wereld is overgenomen door een machtig wezen genaamd Wizeman. Die Wizeman is nu niet meteen een soort Freddy Krueger, maar hij regeert met ijzeren vuist. Claris en Elliot zijn in hun dagelijks leven een beetje mislukt. Claris wil zangeres worden, maar kreeg plankenkoorts en is daarom het podium afgerend. Elliot droomt ervan om basketballer te worden, maar ook hij brengt er niks van terecht. Van een beetje slapeloosheid liggen ze echter niet wakker, dus kunnen ze in hun dromen tenminste nog de held uithangen en zo ontmoeten ze beiden NiGHTS.

Je zou de game een platformer kunnen noemen, maar die beschrijving klopt niet helemaal. In een gemiddelde platformer spring je meestal wat door de levels heen. In NiGHTS into dreams raak je de grond nauwelijks aan, je vliegt namelijk. Hoewel de graphics in 3D zijn, is de gameplay gewoon 2D gehouden. Je mag alleen vrij in 3D rond lopen als je tijd voorbij is. Dan verliest NiGHTS zijn kracht en veranderdt hij in Claris of Elliot. NiGHTS vliegt steeds rondjes door de levels om twintig blauwe ballen te verzamelen waarmee hij de volgende fase van het level kan openen. Dit moet allemaal zo snel mogelijk, je krijgt een score voor het zo snel mogelijk voltooien van een level. De laagste score is een ‘F’ en de hoogste een ‘A’. Na dit vier keer gedaan te hebben en een gemiddelde score van ‘C’ te hebben gehaald, moet hij het tegen een hoofdbaas opnemen. Deze vragen steeds een andere taktiek om verslagen te worden. Een voorbeeld is het door muren gooien van een balvormige vijand. Als alle dromen van Claris en Elliot volbracht zijn moet NiGHTS het in de finale opnemen tegen de machtige Wizeman. Pas als die verslagen is heb je Nightopia gered en durven Claris en Elliot hun dromen waar te maken."Dromen bestaan niet, het zijn poorten naar andere werelden"

Speciaal voor deze game heeft het SonicTeam een analoge controller ontworpen, omdat dat beter en soepeler sturen was dan met de oude ‘vierpuntdruktoets’. Door de analoge stick, toen nog ‘3D-stick’ geheten, rond te draaien, vloog NiGHTS lekker vlot door de levels heen. Het was eerst zelfs de bedoeling om de controller de vorm van NiGHTS te geven, maar men heeft er, uit gameplay oogpunt, toch voor gekozen om het een ‘normale’vorm te geven. Deze controller stond model voor de latere Dreamcast controller.

Maar ik dwaal af. NiGHTS into dreams is gewoon een game die je gespeeld moet hebben. Grafisch gezien is de game niet helemaal zo mooi meer. Hij ziet er wat blokkerig uit, een probleem die veel 32-bit spellen hebben, maar de kleuren zijn nog altijd vrolijk. Muziek en soundeffecten zijn gewoon super, van zachte droom muziekjes tot het wat meer heftiger werk, het klinkt allemaal lekker. De gameplay is echter nog steeds dé trekpleister van het spel.

Minpuntje aan de game is dat je, na ieder voltooid level, terug naar het titelscherm gaat. Het was beter geweest als de levels achter elkaar doorliepen. De eindbazen kunnen soms frustrerend zijn, want als je geraakt word gaat er vijf seconden van je tijd af, waar dan toch al niet zo veel meer van over is.

"Het is vreemd dat een game die over slapen en dromen gaat mij zo lang wakker heeft weten te houden."

Conclusie en beoordeling

None

De besturing is gewoon een ervaring op zich en het is daarom jammer dat de game nooit eerder een sequel heeft gekregen, uitgezonderd het uit één level bestaande Christmas NiGHTS. Nu, meer dan tien jaar later, word er eindelijk gesproken over een opvolger. Fans van de game houden hun hart vast, ze zijn bang dat hun favoriete game verpest word door een slappe sequel. Het SonicTeam is immers niet meer wat het geweest is. Maar het origineel is een tijdloze klassieker die er eigenlijk om vraagt om opnieuw uitgebracht te worden.
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Fantastische gameplay
  • Eindeloos herspeelbaar door het steeds verbreken van je hoge scores
  • Minpunten
  • Grafisch niet meer zo indrukwekkend
  • Frustrerende hoofdbazen

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren