1. Fahrenheit (PS2)

Fahrenheit (PS2)

Games die risico’s durven te nemen en met nieuwe dingen komen, krijgen soms niet de aandacht die ze verdienen. Ze worden ondergesneeuwd door de grote media en reclamecampagnes van onder andere EA en Ubisoft. Originele, nieuwe concepten komen niet aan bij het grote publiek. Fahrenheit is zo’n game, die destijds zelfs werd afgeschreven door eigen ontwikkelaar, Vivendi Universal. Men zou er geen vertrouwen meer in hebben, totdat Atari zich er mee ging bemoeien. Fahrenheit werd overgenomen en verscheen eind 2005 dan toch in de winkels.

Fahrenheit zorgt voor een nieuwe ervaring in de game-industrie, wat deels via het verhaal meteen vanaf de introscène duidelijk wordt gemaakt. In een klein restaurant wordt een moord gepleegd op een oude man. De dader, Lucas Kane, is in een trance gebracht en kan zichzelf niet stoppen. Na het toeslaan is hij echter weer helemaal bij en beseft hij wat hij gedaan heeft. Hij gaat op zoek naar diegene die hem de moord in de schoenen probeert te schuiven en een tijd van vluchten en mysteries breekt aan.

Min of meer versteld sta je dan ook wanneer je de volgende missie ineens weer hetzelfde restaurant betreedt. Nee, niet opnieuw met Lukas, maar met twee politieagenten. Karla Valenti en Tyler Miles zijn uitgewezen de moord op te lossen en ook dit zul jij op je rekening nemen. Het is leuk om te zien dat keuzes die jij met het ene personage maakt, terug komen bij de andere. Laat jij met Lukas bijvoorbeeld iets achter, dan kun je dit met Karla en Tyler opsporen om zo een extra aanwijzing te geven. Zo beleef je het verhaal van twee kanten en wordt elk detail langzamerhand zeker.

De toon wordt met het verhaal meteen gezet en vanaf het begin sleurt de game je hierin mee, om je vervolgens niet meer los te laten. Fahrenheit heeft dan ook veel weg van een film dankzij de geweldige sfeer die de game uitstraalt. Dat vage, mysterieuze gevoel door de vele vragen die je jezelf stelt, komt uitstekend uit de verf. Je hebt geen idee wat er de volgende missie gaat komen, waardoor je zo een aantal uren achter elkaar door speelt. Je leeft van de ene cut-scene naar de andere, die je deels helpen het vrij lastige verhaal te begrijpen. De sfeer wordt hier op een unieke manier weergegeven mede dankzij de goede voice-acting.

Naast de geweldige sfeervertoning moet Fahrenheit het van een aantal andere dingen hebben die je weinig voorkomt. De game draait om keuzes maken, dat betekent dat er meerdere manieren zijn om de game uit te spelen. Je hebt meerdere mogelijkheden in bijvoorbeeld de dialogen, die allen min of meer invloed hebben op het eindresultaat. Daarnaast is er veel interactie met de omgeving. Zo kun je in eerdergenoemd restaurant vele en vooral de gekste dingen doen. Zet de jukebox nog even aan, was je handen nog even goed voor het vertrek of laat de rekening liggen en ga weg zonder te betalen, zélfs wanneer de barjuffrouw nog heel beleefd vraagt of het niet om een misverstand gaat.

Deze keuzes zorgen er echter niet voor dat je missie faalt of niet, maar dit is het gevolg van een uniek vechtsysteem. In Fahrenheit gaat het namelijk allemaal net ietsje anders. Je vecht niet in real-time, maar dit gebeurt via knoppencombinaties. Eigenlijk zijn het richtingen, want wanneer een actiescène de kop opsteekt, krijg je twee cirkels in beeld met in beide de vier bewegingsrichtingen van de twee pookjes, allen met een eigen kleurzone. Wanneer deze op een bepaald moment gaat branden is het aan jou de goede richting aan het pookje mee te brengen. Doe je dit goed, dan verloopt jouw actie ook zoals gepland. Faal je echter, dan zijn er meerdere mogelijkheden. Soms moet een gedeelte opnieuw gedaan worden en soms tast het je fysieke gesteldheid aan. Fahrenheit heeft namelijk geen levensbalk, maar een stressbalk, waardoor het belangrijk is de juiste keuzes te maken in zowel dialogen als actiescènes. Deze actiescènes werken via dit unieke systeem voortreffelijk, want de game speelt heerlijk weg. Je hebt weinig tot geen haperende momenten, het uitvoeren van acties met het rechter pookje en de richtingen met de kleurvakken zijn zeer nauwkeurig en ook het voortbewegen van je personage verloopt zonder enige moeite.

Dat er van een topper te spreken valt is wel duidelijk, maar Fahrenheit is niet perfect. Zo wil de camera nog wel eens erg vervelend gaan doen, omdat deze nauwelijks te bewegen is, doordat je met je rechter joystick al handelingen verricht en dus niet de camera kunt sturen. Dit zorgt ervoor dat je wel eens delen van kamers op intuïtie moet betreden, iets wat nog wel eens verkeerd afloopt. Daarnaast is dit geweldige avontuur een beetje kort. Want ook al zitten er veel missies in, doordat je volledig in de game zit, speel je ‘m in één ruk uit. Dat er een aantal minigames als basketballen en boksen te unlocken zijn, brengt hier helaas weinig verandering in, want na een paar dagen heb je het einde wel gezien en dat is jammer.

Conclusie en beoordeling

None

Ook al is de game aan de korte kant, Fahrenheit is gewoon een geweldige game die je vanaf begin tot eind in het verhaal meezuigt. Het verhaal steekt goed in elkaar en dit wordt verduidelijkt met vele tussenfilmpjes. Daarnaast is de gameplay ronduit voortreffelijk, de handelingen werken prima en de knoppen/kleurpalet met daarbij de uitgevoerde acties zijn een lust voor het oog.
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Geweldige sfeer;
  • Vette cut-scènes;
  • Unieke gameplay werkt fantastisch.
  • Minpunten
  • Camera werkt niet altijd mee;
  • Aan de korte kant.

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Uit de oude doos: Paulina Bozek

  • Nog meer zinggames =P joepiejjeej uhum

  • Aha..

  • pff.. ik haat z'n spelletjes

  • Surprise surprise…

  • jee mens erger je niet voor op de wii/ps3/xbox:D en wat dacht je van ganzenbord…



    NOT

  • ….. wat wordt dit een feest zeg

  • nooooo! :s

  • alsof er nog nier genoeg van zijn

  • Gezelschapsspellen is niets voor op consoles ofzo…

    Het is veel leuker om het samen met je vrienden aan de tafel te spelen ofzo!

  • Ontsla haar dan maar meteen weer, want hier hebben we toch niks aan.

  • F*ck die gezelschapgames… Ik wil brute shooter-games.

  • je hebt 100# gelijk OBiebarca zo is het BAGGER 10 **

  • We hebben al een console (lees: Wii) die toegewijd is aan ''gezelligheid''.

  • pff.. ik haat z'n spelletjes

    Misschien is het het een vrouw?



    Gezelfschapsgames? Das ook lekker vaag, als je verderdenkt.

    Hoogstwaarschijnlijk bedoelt ze van die party-games, maar het kan toch ook dat ze splitscreen games wil ondersteunen?



    En btw. ik amuseer mij nog altijd met singstar als m'n maten komen en we allemaal wat op hebben =) Het roelt gewoon!





  • Ben benieuwd (ik?> nee mijn zusje..) wat er komen gaat.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren