1. The Elder Scrolls III: Morrowind (PC)

The Elder Scrolls III: Morrowind (PC)

Het is donker als ik wakker word, de omgeving deinst langzaam op en neer. Als ik opsta merk ik dat een vreemd personage mij aanstaart, hij zegt dat ik eindelijk wakker ben en legt me kort uit wat ik hier doe. Kennelijk ben ik een gevangene die vanuit de gevangenis naar een eiland wordt vervoerd om vrijgelaten te worden. Terwijl ik hierover nadenk stopt opeens het schommelen en een bewaker komt me vertellen dat ik naar buiten mag. Eenmaal buiten schijnt de zon fel in mijn gezicht, vanuit de verte hoor ik één of ander beest brullen en voor me zie ik een klein dorpje. Welkom in Vvardenfell…

Morrowind speelt zich af op Vvardenfell, een eiland in het noorden van het land Morrowind. Nadat je als gevangene op dit eiland aankomt maak je eerst je karakter aan. Bij dit kan je uit één van de tien rassen, bekend van de Elder Scrolls reeks, kiezen. Bij het aanmaken van je karakter komt echter niet zoveel kijken als bij Oblivion en het is dan ook wel heel simpel gehouden. Naast het kiezen van je ras kan je namelijk alleen nog maar extra uit vaste haarsoorten kiezen. Dit is natuurlijk jammer voor de pietepeuterige gamers onder ons, die graag net als in Oblivion een uur aan hun karakter willen zitten, maar ideaal voor de mensen die graag snel aan de game willen beginnen en het niets uitmaken of de neus net wat te lang is. Na het kiezen van je klasse en vaardigheden kan je meteen beginnen met het spel.

Dit meteen beginnen echter kan voor velen erg lastig zijn, want je start namelijk met helemaal niks. Geen geld, geen wapenuitrusting en maar één dolkje om je vijanden aan te rijgen. In Oblivion zou dit echter geen probleem zijn geweest, omdat de vijanden daar naar level zijn afgezet. In Morrowind is dat echter niet het geval en al snel zal je dus tot de conclusie komen dat vijanden in een grot aanvallen misschien wel iets te hoog gegrepen is voor je beginkarakter. Echter kun je wel veel problemen met de vijanden ontlopen door slim te spelen en op een punt te gaan staan waar zij niet kunnen komen, de vijanden zullen dan niet zo snel een andere weg zoeken en jij kan ze dus zo aanvallen. Dit is één van de tekenen dat de A.I. niet de beste ooit is. Ook bij de normale NPC’s is het triest gesteld qua gedrag, ze bewegen namelijk nauwelijks en hebben dus niet zoals in Oblivion een echt leven.

Zoals jullie misschien gezien hebben, vergelijk ik de game veel met Oblivion. De dingen die ik hierboven heb genoemd vallen natuurlijk in het niet bij dit laatste deel van de Elder Scrolls serie, omdat dat de dingen waren die Bethesda juist heeft aangepakt bij het laatste deel. Deze dingen zijn echter duidelijk in vervanging gegaan voor een aantal andere dingen. Zo is de speelwereld van Morrowind groter dan die van Oblivion. Dat is best opmerkelijk, aangezien volgens velen deze game de grootste speelwereld ooit had. Morrowind is niet alleen maar groter op de kaart en in getallen, maar het geheel voelt ook groter aan dan bij Oblivion. Het is namelijk zo dat de wereld één groot geheel is en er dus geen tussentijdse laadtijden opkomen, ook heb je in Morrowind de fast-travel functie niet en moet je dus bijna altijd ter voet door het land gaan. Ik zeg bijna altijd, omdat er wel degelijk vervoer is in deze game. Voor deze vervoermiddelen heb je echter wel geld nodig, wat je niet altijd hebt. Zo heb je de zogenaamde Silt Strider, een enorm beest dat je van stad naar stad kan vervoeren, en de veerboot, die je ook naar bepaalde steden kan vervoeren. Er is echter geen transport voor buiten de steden en naar alle ruïnes en grotten en zul je dus zelf moeten lopen.

Die ruïnes en grotten zijn in grote getalen aanwezig in Morrowind en huisvesten allerlei verschillende vijanden. Je hebt acht verschillende soorten dungeons en bij die acht soorten heb je elk wel meer dan tien verschillende. Hoewel ze niet zo erg verschillend zijn, soms heb je het gevoel dat je ergens al bent geweest, terwijl het toch een andere dungeon is. Je kan in Morrowind trouwens onmogelijk alle dungeons doorgaan, dit zijn er gewoon praktisch te veel. Een ander puntje is dat je meestal niet kan zien welke je al bezocht hebt, de meest dungeons verschijnen namelijk niet op je kaart. Dit geeft wel een extra gevoel van onderzoek bij het spel.

Dit gevoel heb je heel vaak. De quests zijn namelijk één en al zoektocht, er wordt namelijk meestal niet duidelijk aangegeven waar je precies moet zijn. Daardoor ben je soms uren bezig met een bepaalde quest, omdat je alleen maar een richting hebt gekregen om in te zoeken. Naast dit zijn de quests niet echt lineair. Dit is echter alleen maar goed, zo heb je namelijk niet het gevoel dat je het op een bepaalde manier moet voltooien en dat is heel erg fijn. Dit was vooral het probleem in Oblivion, omdat je daar vaak maar één manier had om de quests te voltooien. Naast al deze side quests heb je natuurlijk als vanouds een uitgebreide main quest. Het verhaal van deze main quest is naar mijn gevoel net iets beter dan Oblvion en ook hierbij geldt dat je de main quest op verschillende manieren kan voltooien.

In Morrowind heb je net als in andere RPG’s verschillende guilds. Er zijn in Morrowind wel vijftien guilds waar je bij kan horen en nog eens veel meer guilds waar je geen lid van kan worden. Leuk is dat je in Morrowind bij verschillende soorten guilds maar bij één van die soort kan horen. Zo heb je de Great Houses, waarbij geldt dat als je bij bijvoorbeeld House Hlaalu hoort, je jezelf niet meer bij House Redoran kan aansluiten. Het stijgen van rang binnen de guild gaat in Morrowind moeilijker dan in Oblivion, dit komt doordat je een bepaalde vaardigheid op een bepaalde hoogte moet hebben om verder te stijgen. Dit kan tot redelijke frustraties leiden als je bij de Mages Guild hoort, maar nooit magie gebruikt.

Audiovisueel zit het dik in orde bij Morrowind. Jeremy Soule, die later de soundtrack van onder andere Oblivion, Guild Wars en Prey zou doen, heeft ook hier een knap staaltje werk afgeleverd. De muziek zet precies de juiste sfeer en geeft echt dat gevoel dat je in Vvardenfell zit. Het is echter wel een groot gemis dat er haast geen voice-overs in de game zitten en vooral als je met NPC’s praat, haalt dat het tempo van het spel redelijk omlaag. Met de graphics zit het goed in elkaar qua steden, elke stad ziet er weer anders uit en heeft zijn eigen stijltje. Zo heb je een soort plantachtige stad en weer een stad die totaal uit een soort van tenten is opgebouwd. Ook de flora ziet er erg mooi uit, het lijkt echt net alsof de planten zo uit een fantasyboek zijn gehaald. Ook de omgevingen zien er om te smullen uit. Ik ben echter wat minder gelukkig over het uiterlijk van de NPC’s, dat is ronduit lelijk te noemen, niks zit goed en er is nooit echt emotie af te lezen van de gezichten.

Conclusie en beoordeling

None

Kortom is Morrowind een zeer geslaagde game en ik heb er heel veel uur aan besteed. Door het grote aantal pluspunten vergeet je soms zelfs de minpunten. En dat is heel positief bij een spel. Morrowind kan het voor mijn gevoel nog net niet halen bij Oblivion, maar het komt wel zo dichtbij dat ik dit gerust één van de toppers op het gebied van Role Playing Games kan noemen.
8,7
Score
87
Score: 85
  • Pluspunten
  • Grote spelwereld
  • Non-lineair
  • Mooie steden en omgevingen
  • Gevoel van avontuur
  • Mooie muziek
  • Goed uitgewerkte guilds
  • Veel dungeons
  • Geen tussentijdse laadtijden
  • Minpunten
  • Minder uitgebreid
  • A.I.
  • Geen voiceacting
  • Uiterlijk NPC's
  • Weinig variatie in de dungeons
  • Weinig uitleg
  • Moeilijk in het begin

Dit artikel delen

Over de auteur

Limoenlichtje. Bladibladibla

Reacties

  • Hele goede aankoop, ik vond Kane & Lynch super vet. Moet toch iets moois gaan worden

  • Ubisoft graag! Als Square Enix Eidos gaat overnemen word Tomb Raider dalijk een RPG. En dat moeten we niet hebben.

  • een kane & lynch rpg, nee dank u

  • Mja, misschien dat de games er minder buggy op worden, want Tomb Raider Underworld is echt te buggy

  • Ubisoft plz.

  • Ubisoft!!

  • Tomb Raider een turn based RPG _O_

  • Ik wil weer de oude commandos en niet die firt-person shooter maar die van top-vieuw die waren pas vet :)

  • Alsjeblieft niet zeg, Square Enix past absoluut niet bij Eidos. Wil echt geen Tomb Raider-RPG. Liever Ubisoft!

  • ik wil ubisoft!

  • tomb raider dus in rpg stijl? niet goed

  • Of Tomb Raider met 40+ uur verhaal. Dat is wel weer nice xD

  • Zolang ze Tomb Raider niet schrappen van de lijst, ben ik tevreden.

  • Thumbs up voor Ubisoft :D

  • waarom heeft iedereen hier er iets op tegen dat eidos overgenomen zou worden door S-E? Ze hebben toch al een kleine ervaring met 3-person-shooter-weet-ik-veel-wat games? mss dat ze hierdoor wel wat mensen hopen binnen te halen die beter geschikt zijn voor dat soort spellen, zodat S-E zich eens kan richten op een andere markt… en een hoger kwaliteit van dit soort spellen kan afleveren. ubisoft zou mss inderdaad beter zijn, maar waarom geen S-E?

  • Square en Eidos. Vreemde combinatie, Square lijkt het noorden kwijt te zijn. Als ze dan toch in zee gaan, laat ze dan aub een nieuwe Legacy of Kain-game maken. In RPG-vorm.

  • Als ze dan toch in zee gaan, laat ze dan aub een nieuwe Legacy of Kain-game maken. In RPG-vorm.

    Het eerste waar ik aan dacht!

    En een Tomb Raider in Turn-based RPG-style? Yes please!

  • Zal ze vies tegenvallen aangezien Eidos bezig is met Deus Ex 3 en ook plannen hebben voor Thief 4 die 2 games zullen waarschinlijk hoog gaan scoren dus denk niet dat het plannetje door gaat.

  • wrrm denk iederen meteen dat allees spellen dan rpg's worden wat en crap zeg…

  • En een Tomb Raider in Turn-based RPG-style? Yes please!



    :|



    Ben je gek? :P



Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren