1. Ghost Rider (PS2)

Ghost Rider (PS2)

Als je aan namen als Spider-Man of The X-Men denkt, dan denk je meteen aan die 2 hele toffe tekenfilm series die gebaseerd zijn op de bekende Marvel strips. Als je dan echter over een naam als Ghost Rider begint, dan denk je toch wel even drie seconden na voordat je weer weet dat ik het hier ook heb over een Marvel strip. Want Ghost Rider mag dan wel niet zo populair zijn zoals de bovengenoemde strips, maar de strip heeft wel genoeg in zich om ook naast Spider-Man en The X-man zich als game te vestigen.

De titel zou een combinatie moeten worden van Hack & Slash en motorracen (staat ook centraal in de gelijknamige strip). De ene keer pak je het mes of shotgun, en de andere keer ga je gassen in je net opgepoetste Harley Davidson. De vraag luidt natuurlijk; ‘’Is dit een formule voor een goede game?’’. Ik zal je hoogstwaarschijnlijk antwoord gaan geven op die vraag tijdens deze recensie. Ik heb in het verleden echter nog niks gehoord over de game, dus ik wist totaal niet wat me te wachten stond (op de Ghost Rider licensie na).

’’Ik kreeg een raar gevoel van Deja-Vu tijdens het spelen van deze game’’

De game begint, en wordt verteld in de vorm van een strip. Je speelt als Johnny Blaze, een doodnormale man die net achter het bedroevende nieuws komt dat zijn vader aan een ernstige vorm van kanker lijdt. Zijn vader zal hoogstwaarschijnlijk sterven, en Johnny heeft er echt alles voor over om zijn vader te redden. Dit is het punt waar de zogehete Mafisto de hoek om komt kijken. Hij biedt Johnny namelijk een bod aan wat hij eigenlijk niet kan laten gaan, Mafisto laat de kanker uit de vader van Johnny verdwijnen op één voorwaarde; Johnny moet zijn ziel opgeven aan Mafisto. Johnny gaat hiermee akkoord, alleen zit er wel een addertje onder het gras. Zijn vader sterft later op een veel gruwelijkere dood. En Johnny is gevuld met haat, alleen Johnny kan niets tegen Mafisto beginnen. Hij heeft uiteraard zijn woord gegeven en kan dus niet terug.

Als de strip eenmaal is afgelopen word je naar de hel gestuurd om bepaalde redenen, dit is eigenlijk gewoon een training zodat je alles onder controle krijgt en heeft dus niet veel meer met het verhaal te maken. Ik kreeg een raar gevoel van Deja-Vu tijdens het spelen van deze game, dat was het eerste wat mij opviel. Ik kon namelijk een aantal bewegingen maken die mij wel heel erg bekend voorkwamen. Toen ik eenmaal mijn wapen tevoorschijn trok, en in de lucht sprong en begon te schieten, wist ik het. Net als bij Devil May Cry kon je met wapens in de lucht springen, en vervolgens in het rond schieten. De moves leken dan ook wel rechtstreeks uit DMC te komen.

Met dit in mijn achterhoofd loop je vervolgens naar het einde van het trainings-level, waar je vervolgens op de motor kon rijden. Hèhè, eindelijk iets nieuws. De controls waren best simpel, je kon met kruisje springen, met de L2 knop sliden over de grond waardoor ik onder smalle punten heen kon. Met het rondje kon er vervolgens een paar vijanden worden afknallen doordat er een soort van vuurbal werd afgevuurt. Nadat dit werd gedaan moest vervolgens na een cut-scene tegen een baas gevochten worden. Nog iemand op de motor, en helaas, mijn vreugdemoment van vernieuwing in de game was na het vorige stuk niet meer terug gekomen. Je kon doormiddel van twee verschillende knoppen namelijk rechts en links slaan. Iets wat vrijwel identiek overeen kwam met een ander motorrace spel Road Rash (oude PS1/PC titel). En na even nadenken bleek wel veel meer van dat spel te zijn overgenomen. Dit kan natuurlijk geen slecht punt zijn, maar doe het dan tenminste goed. Tijdens het spelen tegen de baas en nog vele andere motor stukjes merkte ik al snel op dat je veel te veel objectives moet uitvoeren. Je moet vijanden neerschieten en tegelijkertijd over objecten heen springen. Dan moet je weer remmen, en na één seconde onder iets sliden. Ongeveer 9/10 keer botste ik tegen een voorwerp aan, waarna ik weer helemaal opnieuw moest beginnen. Niet goed uitgewerkt dus, maar wel iets wat opzich leuk kon zijn.

Natuurlijk is het motorrijden niet alles in de game. Je moet vaak in de game te vuist gaan met de vele vijanden. Je kunt een aantal combo’s doen, en nog wat combo’s unlocken. Je krijgt door het verslaan van vijanden een soort van vuurpunten, die je vervolgens weer kunt uitgeven door op elk gewenst moment in het spel op start te drukken, en dan naar de winkel te gaan. Er is de mogelijkheid om je health te upgraden of je wapen, waardoor je dus in het spel vordert. Ook als je je aanvalskracht upgrade zien je aanvallen er bruter en krachtiger uit. Leuke rpg-elementen die ze wat mij betreft wel meer in het spel mochten verwerken.

De game is tergend, iets wat ik niet vaak zeg over een game.

Iets wat mij echt vreselijk dwars zat, en wat eigenlijk mijn grootste minpunt van het spel is, is het soort van combo-systeem dat vaak in de game terug komt. Sommige vijanden hebben namelijk een speciaal energieschild om zich heen. De speler moet dan doormiddel van afwisselende moves (grond en moves in de lucht) de combo-meter vol krijgen. Bij de meeste moet je ‘’Brutal’’ krijgen, wat ook wel staat voor de B-rank. Je begint op Damned, en werkt zo je weg naar Brutal. Als je dan de vijand eenmaal raakt, gaat het metertje zich vullen. Maar als je dan de vijand ook één keer mist, moet je het helemaal weer overnieuw doen. Ik moet hierbij zeggen dat het metertje ook niet bepaald snel vol gaat. Ik had bij de eerste keer dat ik tegen een dergelijke vijand vocht er een verbazingwekkende 15 minuten (!) voor nodig om hem uit te schakelen, en ik maak hier geen geintje. Toen ik eenmaal later in het spel tegen twee van zulke vijanden moest, deed ik de console uit en stampte ik mijn weg vanaf de trap naar de huiskamer beneden.

Conclusie en beoordeling

None

Aan het begin van deze review stelde ik mijzelf de vraag ‘’Is dit een formule voor een goede game?’’. Het antwoord daarop is nee, de game is frustrerend en valt regelmatig niet te bespelen. Als je na deze review nog steeds aan het twijfelen bent, en je bent een Ghost Rider fan, dan zou je de game misschien toch nog kunnen halen en er enig plezier aan kunnen beleven. Het enige goede aan deze game is dan nog dat hij 39,99 kost. Maar dan nog zou ik wachten tot hij voor 10 euro bij de Lydl ligt. Dat zegt genoeg dus.
3,7
Score
37
Score: 35
  • Pluspunten
  • Best geinige motorrij stukjes
  • Het idee achter het spel is best redelijk, toch?
  • Minpunten
  • Herhaalde gameplay
  • Tergend combo systeem
  • Slecht gebruik van de licentie;
  • Het spel laat verpest de ware charme's van de Ghost Rider strip

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • wow! balen…

  • haha EPIC FAIL van Summer Redstone

  • Midway wordt een gedoemed kindje.

  • Dus de aandelen waren 60 cent waard, dus geen groot verlies in dit geval ;-)

  • hoop dat hun werk nie in het niets zullen gaan en dat een bedrijf het overkoopt en er iets mooi van maakt

    ook al is da moeilijk in deze tijd

    midway is niet slecht

    ze zitten gwn op foute spoor


  • Mayday, mayday: Midway is down, I repeat Midway is down!

  • Grote problemen dus. Jammer.

  • Jammer…

  • Das best klote…..

  • Applaus

  • baluh.

  • Ik denk dat we naar de \"ow zo fantastische geheime game\" kunnen fluiten. :P

  • das nie best

  • Dat is veel.. heel veel…

  • Tijd om te investeren… XD

  • Dag, Midway.

  • hahha kut voor ze!

  • 24 cent, das niet heel veel…

  • ik hoop dat midway blijft bestaan

  • @ Koppa:



    Ongeveer 40 cent. Wel goed rekenen, hè! ;)

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren