1. Silent Hill 4: The Room (PS2)

Silent Hill 4: The Room (PS2)

De Silent Hill reeks kent een relatief kort verleden, maar de reeks heeft in die paar jaren al wel heet wat stof doen opwaaien. De beklemmende sfeer, de gruwelijk zieke monsters, de aangrijpende verhalen en de interessante personages deden het wel bij de survival/horror fans. Het werd zelfs dé nummer 1 horror serie, nadat de grote concurrent Resident Evil bergafwaarts ging. De reeks is al aan zijn vierde deel toe net als “grote broer” Resident Evil die helemaal terug gekomen is, dankzij het sublieme vierde deel. De vraag is nu of Silent Hill 4 ook in die mate kan vernieuwen om de formule boeiend te houden. Want ondanks de sterke eerste twee delen was deel drie meer van hetzelfde en dat werd toen gelukkig voor Konami nog enigszins geaccepteerd door gamers en media. De vraag is of ze er nu weer mee zouden wegkomen.

De ondertitel van deeltje vier is The Room. Hoofdpersonage Henry Townshend wordt op een dag wakker van een akelige nachtmerrie en als hij uit zijn bed komt, komt hij erachter dat hij zijn huis niet meer uit kan. De voordeur is vergrendeld met dikke kettingen en de ramen zitten muurvast. Zijn telefoon werkt ook niet meer net als alle andere elektronische apparaten zoals de TV en de radio. Als hij de badkamer in loopt ziet hij een groot gat in de muur. Hij besluit om in het gat te kruipen en aan de andere kant blijkt een soort parallelle wereld te zijn waarmee hij gedurende het spel verschillende locaties kan aandoen. Hij komt daarbij verschillende personages tegen waaronder zijn buurvrouw die blijkbaar ook vast zit in dit mysterie. Hij begrijpt er niks van en is vastbesloten te weten te komen waarom hij opgesloten is en waarom hij die parallelle wereld kan bezoeken. De sleutel ligt blijkbaar bij een jongetje dat hij zo nu en dan tegenkomt. Het is in het begin allemaal vrij vaag, maar uiteindelijk vallen de stukjes beetje bij beetje op zijn plaats.

Om maar meteen met de deur in huis te vallen kunnen we stellen dat Silent Hill 4 totaal niks nieuws doet. De gameplay is vrijwel identiek aan de vorige delen en dat is meteen al een groot minpunt. Het besturen van Henry gaat moeizaam en houterig en bovendien zit je constant vast aan een vaste camera waarmee je het maar moet zien te redden. In de vorige delen hadden we daar nog niet zo veel problemen mee, maar nu bij deel vier wordt het toch eigenlijk wel een beetje amateuristisch. Telkens nadat je in een bepaalde locatie je werk hebt gedaan kom je terug in je kamer waarin je kunt saven, wat kunt relaxen en kijken of er nog nieuwe brieven onderdoor je deur zijn geschoven. Dit gebeurd in de first-person mode. Om verder te komen in het spel moet je weer door dat gat heen om in een totaal nieuw gebied te komen. Vrij suf eigenlijk, want zo krijg je niet het idee dat je in één wereld zit. De link met het dorpje Silent Hill is ver te zoeken. Het dolen door de straten is er ook niet meer bij. (wat toch één van de charmes van de eerdere delen was). Er zijn natuurlijk wel wat verschillen met de vorige delen. Zo gebeurd het selecteren van items en wapens nu realtime zonder dat je naar het menu hoeft te gaan. Verder zijn er verschillende icoontjes om acties uit te voeren. Zo is er een oog om dingen te onderzoeken en een handje om dingen op te pakken. En dan heb je de grootste verschillen wel weer gehad. Niet echt drastisch dus.

De monsters die voor dit deel zijn gecreëerd, zijn weer het gevolg van een paar zeer zieke breinen daar bij Konami. Van 2-koppige baby’s lopend op armen tot lege rolstoelen die je aanvallen. Het is allemaal weer behoorlijk freaky en beklemmend net als de donkere omgevingen. De monsters maken als vanouds zeer creepy geluiden en meermaals schrik je jezelf kapot als je uit het niets weer zo’n afzichtelijk gedrocht tegenkomt. Dat hoort ook zo te zijn in een Silent Hill game. Alleen het verslaan van je opponenten gaat dan weer ontzettend stroef op de ouderwetse manier. Met het vierkantje schieten of met een hamer uithalen en hopen dat je raak schiet of slaat. Het wordt dan alleen nog maar frustrerender als de camera niet meewerkt. De puzzels in deel vier zijn ook niet helemaal wat het wezen moet. Als je al kunt spreken van puzzels. Meestal leid het openen van een deur tot doelloos backtracken en de hele omgeving afzoeken naar een sleutel. Je komt daarbij het hele resem aan monsters weer opnieuw tegen en als je op dat moment geen health items of munitie meer hebt is dat flink balen. Nee, wat dat betreft waren de hersenkrakers in de vorige delen een stuk aangenamer. Je kon er ten minste ook nog een moeilijkheidsgraad voor instellen.

Eigenlijk loop je je zelf het gehele spel te ergeren aan gameplay-elementen die tegenwerken. En dat verziekt de gehele game toch aanzienlijk. Het verhaal op zich is wel te pruimen, maar haalt niet meteen het niveau van deel één en twee. Grafisch ziet alles er net weer iets beter uit dan in deel drie en het geluid is ook in orde. Alleen jammer dat de stijl van de soundtrack niet helemaal strookt met de andere delen. Misschien komt deze review nogal erg negatief over, maar dat komt grotendeels door de teleurstelling, je verwacht toch meer van een Silent Hill-game.

Conclusie en beoordeling

None

Al met al is het nog een redelijke game, maar met een topper hebben we hier lang niet te maken. De kans is zelfs groot dat je de game na een tijdje vervloekt en in de hoek smijt. Alhoewel, als je toch fan genoeg bent om de game uit te spelen ben je toch vrij snel uit je lijden verlost, want langer dan 10 uur hoef je er niet mee bezig te zijn. Konami zal in de toekomst alle zeilen bij moeten zetten om de Silent Hill reeks weer uit deze neerwaartse spiraal te halen, want anders is de serie verdoemd. Als we kijken naar Resident Evil 4 is dat zeker mogelijk. The Room is voorlopig het dieptepunt uit de serie en dat is bijzonder jammer.
6
Score
60
Score: 60
  • Pluspunten
  • Beklemmende sfeer
  • Degelijk verhaal
  • Minpunten
  • Vervelende controls
  • Niks vernieuwends aan de serie
  • Flarden van allerlei stukken level zonder één geheel te vormen

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • leuk leuk leuk

  • Lijkt me wel grappig, ziet er verschrikkelijk goed uit, maar ik denk dat dit toch eerder iets voor mn vader is…:P

  • Leuke film. Hopelijk leuke game.

  • Kan best leuk worden dus, als de game boven de 7 haalt dan haal ik de game wel.

  • Maak daar maar begin 20 van xD

  • eerst was het februari en nu juni echt balen

  • Lijkt me toffe game. Het is te hopen dat de humor van de films ook erin terug te vinden is.



    Verder zien de screens er strak uit, maar ademen de binnenlocaties nog niet echt sfeer uit (kale muren, weinig textures). We gaan het zien

  • kan echt niet wachten, een leuke game die ook opzich vernieuwing brengt, laat maar komen :D

  • Lijkt wel leuk. Maar ik ga hem toch niet halen :P

  • WoW, vette game !!

  • Erg leuk stijltje, hopelijk wordt de game minstens zo leuk.

  • Ghostbusters heeft mij nooit aangesproken.. Maar de game zelf ziet er wel mooi uit!!



    Maarja dit is er niet 1 voor mijn verlanglijstje!!

  • Who you gonna call!

  • kan misschien wel leuk zijn

  • Lijkt me leuk, Ghostbuster!

  • Oh boy.. Dit is dus echt weer zo'n verschrikkelijke wannabee-titel…

  • net zoals jouw nickname \"GameWankstah\" :p

    ot: nog steeds positief benieuwd!

  • deze is oud hoor ??

    3 week trug gezien

  • ow, heerlijk flauwe humor, foute muziek en bizarre setting, dit kan leuk worden!!

  • lijkt me wel grappig

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren