1. Call of Duty 2 (PC)

Call of Duty 2 (PC)

Call of Duty is misschien wel de minst realistische ervaring die je kunt krijgen op het gebied van oorlogsgames. Duizenden Duitsers worden afgeknald door kogels uit uitgerekend jouw geweer. Er zijn wel teamgenoten die je helpen, maar deze heb je zelden nodig. Ze lopen er als opvulling bij, zeg maar. Typisch mijn soort game dus. Ik wil de held zijn en niet één of andere willekeurige soldaat.

Het eerste dat opvalt is dat deze tweede aflevering in de inmiddels driedelige franchise een audiovisueel spektakel is. De makers willen de oorlog op een ietwat overdreven manier uitbeelden en daar slaagt men uitstekend in. De kogels vliegen je om de oren en ontploffingen volgen snel achter elkaar. Dit alles wordt natuurlijk door middel van een ijzersterke engine op je beeld getoverd. Hoewel ik nou niet bepaald op een high-end computer speelde, wist het spel me grafisch wel degelijk te imponeren. Het audiovisuele aspect is eigenlijk toch wel het paradepaardje van de Call of Duty-franchise, en misschien ook wel de meest voor de hand liggende reden voor de populariteit van deze reeks.

Eén van de leuke elementen aan Call of Duty 2 is dat het spel je de oorlog van meerdere kanten laat bekijken. Je zult dus niet enkel als een Amerikaan vechten, nee, ook zul je de gevechten meemaken vanuit een Engels en Russisch oogpunt. Dit zorgt vanzelfsprekend voor zeer diverse locaties. Zo zul je missies spelen in het hete Tunesië, terwijl je even later jezelf een weg probeert te wanen door de sneeuw in het ijskoude Leningrad. Deze vorm van afwisseling zorgt ervoor dat de singleplayer geen moment saai wordt.

Het is moeilijk om de gameplay van Call of Duty 2 een etiket op te plakken. Sowieso is het moeilijk om de gameplay van een shooter te beoordelen. Bij dit genre geldt, misschien nog wel meer dan bij andere genres, dat de persoonlijke smaak erg bepalend is. Toch denk ik dat de manier van richten en schieten in Call of Duty 2 door velen als positief wordt ervaren. De balans tussen tussen realisme en arcade is precies goed. Daarnaast kent de gameplay ook tactische elementen. Zo siert er, als je stilstaat, een crosshair het midden van het scherm. Als je beweegt zal dit kruisje er niet meer zijn. Je zult dus goed moeten nadenken wat je doet. Met een crosshair raak je vijanden sneller en gemakkelijker, maar stilstaand ben je wel kwetsbaarder.

Eigenlijk heeft een shooter zonder multiplayer tegenwoordig geen bestaansrecht meer. Call of Duty 2 kent dan ook een modus waarin je mensen van de andere kant van de wereld om kunt leggen. Naar mijn mening is dit één van de best uitgewerkte aspecten van de game. Hoewel de multiplayer op sommige punten de intensiteit van de singleplayer mist, staat hij op andere gebieden flink zijn mannetje. De maps zitten bijvoorbeeld geweldig in elkaar. Ze kennen een goede balans waardoor géén van de teams echt een voordeel heeft. Bovendien is er nooit sprake van vertraging of lag. Zo hoort het!

En toch mankeert er ook wel iets aan Call of Duty 2. Zo zijn sommige wapens, in vergelijking met de rest, veel te krachtig. Dit heeft tot gevolg dat een bepaald wapen in een multiplayer-match al snel in de meerderheid is. Bij clanwars heb je hier niet snel last van, maar in public kan dit de pret wel eens verpesten. Als jij namelijk met een long-range rifle komt aanzetten tegen duizenden machinegeweren, is het ongebruikelijk als je daar levend vandaan komt. Een kleine smet op een bijna foutloze game.

Conclusie en beoordeling

None

Call of Duty 2 is misschien wel het beste deel uit de serie. De singleplayer kent zeer diverse locaties, zodat deze modus geen enkel moment saai wordt. Daarnaast is de multiplayer vermakelijk en schieten de wapens zoals het hoort. Het kleine minpuntje dat ik heb opgemerkt stoort niet gigantisch. Eigenlijk moet iedere fan van first person shooters deze game gewoon in zijn of haar collectie hebben!
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Grafisch verbluffend;
  • Realistisch geluid;
  • Gameplay is top;
  • Multiplayer gaat lang mee;
  • Uiteenlopende locaties.
  • Minpunten
  • Sommige wapens iets te sterk.

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • ik heb het bij GameKings gezien maar ik ben er niet gek op

  • Lijk me niet zo leuk.

  • Ja, wat houd dat continu systeem dan in?? Dat was de grootste fout in dat spel, dat het op tijd ging.

  • Vond de moeilijkheidsgraad juist prettig.

    Alleen, custom soundtracks van in het begin gaarne! :)

  • Inderdaad Shenmue3,

    Die moeilijkheidsgraad hoort erbij. Het maakte de game leuker om te spelen, vooral met vrienden. Prettige frustratie^^

  • Ik zag het spel meer als een 'flow' ding, relaxte sandbox game. Frustratie is voor mij geen eis in een spel.

  • Ik vind er niks aan :P

  • Haha lolz, makkelijker te maken

  • PixelJunk Eden is een aparte game waarin je met een bolletje pollen en zaden moet verzamelen om planten te laten groeien om zo nieuwe plekken te bereiken.

    Noemen ze dit een game?

  • P:Eden is echt heel gaar. Helemaal gaar dat ze het nog makkelijker moeten maken ook.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren