1. Mario Kart: Double Dash!! (NGC)

Mario Kart: Double Dash!! (NGC)

Door Yannick Bonami en Noah van der Vaart.

Mario, de besnorde loodgieter heeft het zwaar. Zijn princes van een draak redden begint een dagelijkse bezigheid voor hem worden en ook zijn vakanties lopen uit op een gigantische anticlimax (lees: Super Mario Sunshine). En de weinige dingen die hij leuk vind, zoals tennissen en voetballen. Mag hij slechts zo weinig doen dat het leven voor hem weinig zin lijkt te hebben. Maar gelukkig is daar een lichtpunt. Karten! Het hele mushroom kingdom wordt namelijk elk jaar namelijk een. Toads, Bowsers, Peaches, Koopas en nog vele meer trekken massaal hun karts uit het stof om mee te strijden voor de cups die er dan te winnen zijn. Ook Mario slijpt zijn messen. Showtime!

Mario en zijn vriendjes weten je wederom mee te slepen in het wereldje van het karten, zo zijn onder andere DK, Luigi, Peach en zelfs de grote schurk Bowser van de partij. Natuurlijk zou het jammer zijn als er geen nieuwe personages de game zouden aanvullen, maar die zijn er gelukkig wel. Zo maken Wario, Waluigi en zelfs een stel baby’s en paddenstoelen hun opwachting. De game heet niet voor niets “Double Dash”, het is dan ook de bedoeling dat je twee racers uitkiest die je op een kart laat racen. Dat is dus ook nieuw. Al moet je wel nadenken bij de keuze die je maakt, want de vaardigheden van je racer, beïnvloeden de prestaties van je kart in grote mate. Zo mag je zeker nooit twee zware kerels als Donkey Kong en Bowser op een kart zetten die niet past bij hun vaardigheden, dan vraag je gewoon om problemen. Je zal namelijk als een slak vooruit gaan en de race verliezen en dat mag toch niet de bedoeling zijn. Dit geldt trouwens voor alle personages, dus tactiek is af en toe een vereiste. Al krijg je de nodige hulpmiddelen die je kunnen helpen om de race te winnen.

Tactiek is misschien een groot woord. Op zijn best moet je af en toe “even nadenken”. Mario Kart: Double Dash is namelijk een arcaderacegame pur sang: je (“tactisch” uitgekozen) gestoorde personage stapt in een gestoorde auto om een gestoorde race te rijden. Maar dat is absoluut niet erg. Integendeel, het is erg geestig. Dat komt bijna helemaal door de items: gedurende de race kan je voorwerpen oppakken en deze naar je tegenstanders toeslingeren. Als je een rood schild te pakken krijgt dan zoekt deze de eerst volgende tegenstander op en beukt hij deze aan de kant. Er zijn een stuk of tien vaste items en er zijn ook voorwerpen die specifiek bij een personage horen. Zo kan Donkey Kong met grote bananen gooien en Peach profiteren van de kracht van de liefde.

Dit alles wordt grafisch mooi weergegeven en ziet er lekker simpel uit. Dat past gewoon bij deze game. De omgevingen zijn uit verschillende games geplukt en weten je dat onbezorgde, maar toch wel spannende sfeertje te laten ervaren. Die omgevingen weten je op hun beurt ook wel weer de nodige problemen te geven. Er lopen tijdens die races namelijk heel wat andere, niet speelbare personages rond. Zo heb je krabben en mollen die je de lucht in slingeren of laten uitglijden, maar soms kan het ook gewoon aan je eigen rijstijl liggen. Zo kan je soms door een stuurfout de afgrond in rijden of in een beekje terecht komen. Het is dus af en toe toch nodig om je concentratie erbij te houden en goed te kijken waar je rijd.

Tot dusver weet de game aardig tot goed te scoren. Maar juist bij het rijden gaat Mario Kart enorm de fout in. Tijdens het racen ontbreekt namelijk een gevoel van snelheid. Het gevoel dat je door het parcours heen raast is er simpelweg niet. Terwijl je in het spel wel degelijk met racemonsters aan de slag kunt gaan (soms zelfs letterlijk), heb je toch het gevoel alsof je de grand prix uitrijdt op je skelter, en dat is toch jammer. Een compensatie hierop is de boost; deze kan je gebruiken als je een paddestoelitem hebt of als je over een bepaald vlak rijdt. Dan heb je wél het gevoel dat je hard gaat. Het boosten kan redelijk vaak maar toch zijn er grote stukken waarbij dat niet tot de mogelijkheden behoort.

De multiplayer is dan weer wel van een goede kwaliteit en weet je een gevoel van spanning te geven. Het is nu eenmaal leuk om tegen iemand te spelen die je goed kent en die persoon dan ook nog eens de achterkant van je kart te laten zien. Zo kan je bijvoorbeeld met maximaal vier spelers tegen elkaar racen om er zo achter te komen wie de beste vaardigheden heeft. Al is de pret dan zeker nog niet op, je kan namelijk ook balloonbattles doen. Hierbij krijg je de beschikking over drie ballonnen die je moet verdedigen, maar tegelijkertijd moet je ook de ballonnen van je tegenstander proberen te laten klappen. Dit kan je doen door met een boost tegen de tegenstander aan te rammen of hem gewoon te bestoken met allerlei wapens (nee, geen met juwelen beplakte uzi’s, we bedoelen rode schilden). Al kan je natuurlijk ook ballonnen verliezen door de afgrond in te rijden, al zou dat zonde zijn.

Er bestaat trouwens nog een variatie op die balloonbattles, hier moet je de tegenstander echter bestoken met bommen (bomb-ombs). Dit is net iets moeilijker dan een baloonbattle, maar dat maakt het geheel ook spannender en na een overwinning is het gevoel van ontlading groter . Dan heb je ook nog een modus die veel lijkt op “Capture the Flag” en draagt de naam “Shine race”. Hierbij is het de bedoeling om een shine (bekend uit Super Mario Sunshine) bij je te hebben als de tijd eenmaal verstreken is. Het is dus aan de andere spelers om die van je te stelen. Dat was in mijn ogen altijd een heerlijk kat en muis spel.

Helaas moet Mario Kart: Double Dash het teveel hebben van de leuke multiplayer. Als je geen vrienden hebt zal de game namelijk al na zo’n uurtje of 10 uit je GameCube vliegen. Dan heb je namelijk alle toernooien gewonnen en rollen de eindcredits voorbij. Je hebt dan nog enkel de mogelijkheid om timetrials doen. Hierbij race je tegen jouw eigen snelste tijden. Jammer genoeg weet dat de speelduur niet genoeg op te rekken om van een volwaardige éénspelermodus te spreken. Waardoor je kan concluderen dat Mario Kart: Double Dash voornamelijk een partygame is. Maar wel een hele goede.

Conclusie en beoordeling

None

Mario Kart: Double Dash heeft een knaller van een multiplayer en ziet er bovendien puik uit. De items maken het geheel al helemaal tot een melige arcade-racegame. Jammer genoeg gaat de game niet altijd even hard en schiet de singleplayer tekort. Weliswaar maakt de aanwezigheid van de vele Nintendopersonages veel goed en weet de sfeer en de spanning in de game je zeker geboeid te houden. Dit alles maakt van deze game een must have voor de mensen onder ons die eens zorgeloos willen gamen.
8
Score
80
Score: 80
  • Pluspunten
  • Veel speelbare personages
  • Aangename en spannende sfeer
  • Grafische presentatie staat als een huis
  • Spetterende multiplayer
  • Items érg leuk
  • Minpunten
  • Ontbeert snelheidsgevoel
  • Korte singleplayer

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • stom spel lijkt me…

  • lijkt me saai spel maaaar kan iemand me ff een tip geven ik heb een ps3 en ik heb een ethernet kabel nodig van zeker 25 meter… waar zou ik die het beste en goedkoopst kunnen aanschaffen????

  • jammer, deze keer niet op ds

  • Let’s Go to the City…in je eentje!

    Lol…

  • Hiervoor zou ik dus een wii kopen zwaar fan van Animal Crossing



    Ow en er staat een foutje



    De vernieuwingen zijn namelijk in één zin te noemen: een paar nieuwe visjes, insecten, schilderijen en fossielen, een veilinghuis, de Happy Room Academy, een winkel van de giraffe Gracie en natuurlijk niet te vergeten: Wii Speak



    HRA was er ook al in ACWW





  • Eigenlijk best slecht dat een spel zo weinig vernieuwt. Oké, het concept werkt, maar bij minimale vernieuwingen is een vervolg toch niet nodig. Natuurlijk, er is Wii Speak. Maar alleen op die vernieuwing kan een spel niet staan.



    @ Asior:



    Ik denk dat het forum wel uitkomst voor jou biedt!



  • Terecht cijfer :) Weinig vernieuwing, wel erg gave game :)

  • Jottem! :)

    Wel grappig dit soort game, voor een half uurtje ofzo…:)

    Zag net de reclame ervan op tv, daarvoor had ik er nog nooit eerder van gehoord. :P :3

  • Walhalla



    WTF is dat?



    On: Leek me al een dom spel.



  • wat een graphics!

  • @ darkskxcher



    Je kunt de Happy Room Academy nu bezoeken. ;)

  • AC was gaaf op de DS. Ik weet niet of ik deze ga kopen. Misschien in budgetbak… Trouwens je kan alles(voor de zoveelste keer) weer heerlijk afzeiken:P

  • @ Burak1995: Het Walhalla is de hemel van de Noorse mythologie



    OT: mooie recensie, Animal Crossing DS vond ik ook al niet zo geweldig, dus dit zal wel terecht zijn :)

  • Hmm. Dan laat ik deze liever ook liggen. Ik begin wel aan animal crossing als er echt een uitblinker is.

  • Waarom kan ik geen shotgun gebruiken om die wasberenkop van Tom Nook eraf te knallen



    Meesterlijke zinXD



    OT: het spel word triester en triester…



  • Lijkt mij best wel leuk . Een vriend van me heeft hem , ik ga hem daar maar eens spelen en dan geef ik wel een oordeel

  • Lijkt me echt een game die lijd aan saaiheid.

  • Jammer…

  • Erg verslavend, dit is ook m'n eerste AC deeltje dus voor mij maakt het allemaal niet zo uit. :P

  • 7- vind ik persoonlijk te laag, maar ieder's mening. Goede recensie, ik zelf had hem een 8- gegeven. :)

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren