1. Lara Croft Tomb Raider: Legend (GBA)

Lara Croft Tomb Raider: Legend (GBA)

Iedereen heeft wel eens dingen gezegd zonder er eerst goed over na te denken. Ongeveer een half jaar terug vertelde ik mijn vriendin dat het eerste deel van Tomb Raider de beste game is welke ik ooit heb gespeeld. Onzin natuurlijk. In 1996 was ik nog een kind en alles vond ik even prachtig. Toegegeven ik heb de game met grote intensiteit uitgespeeld en denk daarom met veel genoegen terug aan Tomb Raider’s eerste. Het verklaart ook de reden waarom ik sindsdien een groot zwak heb voor de serie. Nostalgie heet dat. Ik hield er echter geen moment rekening mee dat mijn vriendin deze onachtzame stelling zou onthouden. Helaas had ik me vergist, zo bleek een maand geleden. ‘Ik heb wat voor je meegenomen,’ zei ze met in haar rechterhand een klein pakje. Verrast en verbaasd ontdeed ik het pakketje van het cadeaupapier. Een kleine doch onaangename schok gierde door mijn lichaam toen ik ‘Tomb Raider: Legend’ voor de GBA waarnam. ‘Wat vind je ervan? Vind je het leuk?’ vroeg ze. Een stilte viel. Wat moest ik zeggen? Huilen, gillen, schreeuwen waren allemaal emoties die op losbarsten stonden. Ik wist me echter te beheersen en zei dat ik het een fantastisch cadeau vond. Het was de eerste keer dat ik tegen haar loog.

Vooroordelen zijn een voorwaarde voor kennis. Mijn oprecht cynisme heeft te maken met het wantrouwen dat ik heb tegen het converteren van succesvolle games. In april 2006 maakte Tomb Raider een glorieuze comeback met Legend gereleased op bijna ieder platform. Een uitstekende adventure die voornamelijk uitblonk in vormgeving, eenduidigheid en degelijkheid. De game deed exact wat je ervan mocht verwachten alleen net iets beter. Niet veel later werd er een Gamecube, Nintendo DS en een GBA-versie aangekondigd. Dat op zo’n korte termijn na de mooie comeback van Lara alweer pogingen werden ondernomen de game uit te melken stemde mij allerminst hoopvol. Helemaal wetende dat de eerste generatie Tomb Raider games hopeloos ten onder zijn gegaan aan creatieve armoede en ordinaire geldklopperij.

Bang voor bevestiging negeerde ik de game een aantal dagen. Langer hield ik dit niet vol en besloot daardoor gedurende een eenzame avond de game maar te gaan spelen. Na het aanzetten van de game viel me als eerste op dat het verhaal exact hetzelfde is als bij de gelijknamige game van een jaar geleden. Eigenlijk logisch, want anders had de game wel een andere titel opgeplakt gekregen. Vervelend vond ik dit ook niet. Een Tomb Raider game speel je simpelweg niet om het verhaal. Voor diepgang lees je Plato of Wittgenstein. Ik zal dan verder ook geen woorden hieraan wijden. Het verhaal wordt wel op een aangename wijze verteld. In plaats van gelikte cutscenes wordt het verloop van de gebeurtenissen aaneengeregen door middel van een ouderwets stripverhaal. De tekeningen, met hier een daar een tekstballontje, maken de game charmant oubollig. Ietwat slordig geschetst wellicht, maar desalniettemin beslist kunstzinnig te noemen. Niet alleen het verhaal is exact gelijk gebleven, maar ook de level indeling en locaties waar de game zich afspeelt zijn hetzelfde.

Goedbeschouwd is de gehele game technisch achterhaald. Begrijp me goed dat is in dit geval positief bedoeld. De game betreft namelijk een 2D-adventure. Iedereen herinnert zich wel games als Prince of Persia, Castlevania en Metroid. Allemaal absolute topgames. En de nieuwste Castlevania games bewijzen keer op keer dat het 2D-adventure absoluut niet op zijn einde loopt. Ik besloot hierdoor mijn vooroordelen opzij te zetten. Hier hoefde ik overigens niet veel moeite voor te doen. De kunstzinnige tekeningen en mijn ervaringen met genoemde adventures deden mijn stemming resoluut omkeren. Ik keek uit naar de puzzels, eindbazen en unlockables die me te wachten stonden.

Bijna alle Tomb Raider ingrediënten zijn aanwezig. Kortom atletische sprongen, het betere klauterwerk, diverse wapens, exotische locaties, puzzels, vijanden en eindbazen. Dit allemaal verdeeld in meerdere levels danwel stages. Herkenbaarheid alom dus. De game speelt prima, de knoppen zijn logisch verdeeld en Lara reageert direct op iedere handeling. De game speelt hierdoor lekker weg en heeft mede daardoor een niet al te hoog frustratie gehalte. Het enige is dat Lara wel eens een hendel of paal misgrijpt tijdens een sprong met de dood als gevolg. Een ramp is dit niet want de automatische save is meer dan uitstekend. Je zult dus nooit een level van voren af aan moeten beginnen. Ook grafisch is de game ruim voldoende. De genoemde tekeningen ter ondersteuning van het verhaal zijn knap getekend en Lara zelf ziet er gewoon goed uit. De omgevingen zijn bovendien kleurrijk en redelijk detaillistisch. Geen top zoals Castlevania, maar beslist goed voor een GBA game. Jammer is wel dat hendels en muurranden soms slecht zichtbaar zijn vanwege de kleurstelling. Maar een echt bezwaar of belemmering is dit niet. De muziek is niet geweldig, maar tegelijkertijd niet storend. Al het bovengenoemde heeft bijgedragen dat ik uiteindelijk de game volledig heb uitgespeeld wat veelal betekent dat de game in kwestie kwalitatief in orde is. Dat lijkt bij Legend ook het geval te zijn. Maar toch bekruipt mij een leeg neerslachtig ongemakkelijk gevoel.

Van iedere game verlang ik een aantal vaste kenmerken. Zo wil ik uitgedaagd worden qua intelligentie en bekwaamheid. Ik wil verrast worden door de grafische pracht en game design. De muziek moet mij beklijven. Ik wil schelden en vloeken als ik maar niet van de eindbaas kan winnen en het uitschreeuwen van vreugd als me dat uiteindelijk toch is gelukt. Helaas is niets van dit alles van toepassing op deze game. Zonder ook maar enige tegenstand en knipperende ogen speel je de game uit. In een razend tempo zoals een sneltrein zonder enige inspanning en verrassing van station A naar B suist. Saai, inspiratieloos en daardoor uiteindelijk verveelde tijdverspilling. De game is schrikbarend makkelijk en doet mij vermoeden met een game voor kleuters van doen te hebben. De in te stellen moeilijkheidsgraad brengt hieraan geen verandering. De mini-games vond ik eigenlijk veel leuker en uitdagender. Dat laatste zegt misschien wel alles.

Tomb Raider: Legend voor de GBA is een leuk spel voor mensen die geen uitdaging zoeken, maar slechts bevestigd willen worden in gameformules en degelijkheid. Een typisch geval van snel, gemakzuchtig en vertrouwd. De game voldoet keurig aan alle voorwaarden, maar bevat geen enkel scherp randje en risico. Zoals zo vaak in het verleden kan ik niets anders concluderen dat er weer een Tomb Raider game op de markt is gebracht die enkel en alleen als doel heeft geld in het laatje te brengen. Geen moment wordt de indruk gewekt dat de ontwikkelaars game historie hebben willen schrijven zoals Tomb Raider dat in het verleden wel zeker heeft gedaan.

Een paar dagen later nadat ik de game had uitgespeeld vroeg mijn vriendin wat ik van de game vond. Ik besloot haar eerlijk te antwoorden. Ze was wat teleurgesteld in mijn antwoord, maar niet echt verbaasd zo bleek. ‘De wens om ooit weer van een spel te genieten zoals ik dat ruim 10 jaar geleden deed is groot, maar ik ben bang niet reëel,’ legde ik uit. ‘En dat stemt me treurig,’ zei ik lichtelijk dramatisch. ‘Geef me voortaan maar een CD.’

Conclusie en beoordeling

None

'Tomb Raider: Legend' voor de GBA is een degelijk spel. Het voldoet keurig aan de minimale eisen waaraan een game dient te voldoen. Voor een legendarische serie is dat niet genoeg. De indruk wordt gewekt dat de game liefdeloos is afgeraffeld. Jammer, want Lara Croft verdient een meeslepend avontuur. Helaas kreeg ze slechts een wandeling op een verlaten strand zonder wind met veel regen.
6
Score
60
Score: 60
  • Pluspunten
  • Mini games
  • Tekeningen
  • Gameplay
  • Automatische save
  • Minpunten
  • Veels te makkelijk
  • Geen enkel verrassingselement
  • Te kort

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Gelijk mee doen ^^

  • lol

  • Cool :)

  • lol

  • Zou wel cool zijn, mrj, hoeveel kans zou er zijn dat je wint?

  • heb er al 25 gestuurd, we zullen zien

  • geen zin in wel leuke actie

  • @ Kratos2 << 25?! Je bent gek…

  • Volgens mij heb je echt über weinig kans om iets te winnen! :S

  • lol

  • lol

  • 25 LOL

  • Heb niet zon groot netwerk dus waag me er niet aan :P

  • Cool

  • Geweldig, zoveel mogelijk e-mail adressen opgeven op een website waar de link naar privacy beleid een Page Load Error oplevert. Vooral doen…. jammer dat je niet alleen jezelf maar ook al je vrienden en familie waarschijnlijk meteen laat opnemen in een e-marketing bestand waar je nimmer meer uitkomt.

  • lol

  • echt te kansloze kaarten, wel leuk om mensen te spammen

  • je wint tog niks ;)

  • lol :p wienig kans dat je wint maar valt te proberen

  • Leuk, heb er drie verstuurd en zal er ook niet meer doen.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren