1. The Elder Scrolls II: Daggerfall (PC)

The Elder Scrolls II: Daggerfall (PC)

Ik loop in een gure storm 's avonds laat nog ergens buiten in het High Rock. Ik probeer mijn personage warm te houden maar ik zie in dat ik snel een beter heenkomen moet zoeken. Gelukkig zie ik aan de horizon een heuveltje met een deur erin. Ik besluit er dekking in te zoeken. Nadat ik de deur heb dichtgedaan kom ik in een donkere gang met aan elk uiteinde een zwart gat. Nadat ik een eindje door de gang heb gelopen en kom een kamer met een bed tegen. Ik ga op het bed liggen en doe mijn ogen dicht. Na drie uur word ik weer wakker. Ik voel twee kleine gaatje in mijn nek. Op datzelfde moment zie ik de volgende melding op mijn scherm: You have contracted Polyphyric Hemophilia. Welkom in de wereld van Daggerfall!

[p]In herspeel waarde is het spel helaas iets achteruit gegaan in vergelijking met zijn voorganger. Dit komt doordat de makers ervoor hebben gekozen het landschap vast te leggen. Het landschap word dus niet meer tijdens het spelen gegenereerd. In plaats daarvan is de spelwereld uit een algoritme computer gerold. Dit kan ook niet anders want het speelgebied is te vergelijken met de Groot-Brittannië en dan maal twee. Wat nog wel tijdens het spelen word geregeld is de sterkte van je vijanden. Deze worden speciaal aangepast aan je sterktes en je zwaktes. Hier komt ook duidelijk naar voren dat de game een echte RPG is. Loop een net gezuiverde kerker binnen en je zult zien dat andere vijanden de plek hebben ingenomen. Dit is typisch zoiets waar je van moet houden. [p][screen id=90874]Waar de meeste mensen op afhaken bij het spelen van dit spel zijn de niet echt geweldige landschappen. Dit is één van de punten waarop veel mensen afhaken. Landschappen zoals je in hedendaagse spellen ziet kon men nog niet maken waardoor er vaak gebruik word gemaakt van een platte achtergrond aan de horizon. Het enigste wat je hiernaast kan zien zijn wat platte bomen en stenen. De meeste mensen denken dan meteen van: Ach, het was zelfs lelijk voor toen. Maar daar maak je een grote fout. Grafisch zit het spel namelijk best wel goed in elkaar. Je kan duidelijk verschillende bouwstijlen herkennen en je kan nu ook met behulp van de muis rondkijken. Daggerfall was het eerste spel waarmee dat kon (niet Quake dus) en was dan ook voor zijn tijd revolutionair. Het enigste waar ik een klein beetje moeite mee heb is dat de vijanden en andere personages zo plat zijn als bordkarton. Het was leuker geweest als men de 3D personages uit Terminator Skynet had kunnen gebruiken. Dit was nog een paar maanden weg bij tijden van release. Nu kan je misschien zeggen dat de systemen nog niet sterk genoeg waren maar als je hoort dat er een 3D draak in de Beta zat pink je toch wel een traantje weg.[p][screenright id=90875]Daggerfall is ook revolutionair op andere minder leuke gebieden. Zo bevat het spel een enorme lading aan bugs. Dit komt namelijk door de enorme grote van het spel. De makers hadden dus nooit 100 procent van het spel kunnen testen omdat dit simpelweg jaren in beslag zou nemen. Crashes, vreemde gebeurtenissen, corrupte savegames…het is maar een kleine lijst aan de vele ongemakken die het spel mee brengt. Zo was ik bezig met een klusje voor de lokale Fighters Guild. Ze wilden dat ik naar een naburige stad toe ging om daar een crimineel neer te sabelen. Toen ik echter aankwam was er van de man geen spoor te bekennen. Nog eentje dan, ik moest een “verschrikkelijke” rat neer slaan in het huis van een weduwe. Nadat ik de rat had aan mijn zwaard had gespiest ging ik naar de vrouw in kwestie toe. Zij begroette mij met een onaardige foutmelding en een crash-to-desktop. Als deze fouten zich maar om de paar uur voordeden had ik ermee kunnen leven maar hier kan het, als je pech hebt, om de minuut gebeuren. Het is dan ook geen wonder dat bij de release het spel ook wel Buggerfall werd genoemd.[p]">[p]In herspeel waarde is het spel helaas iets achteruit gegaan in vergelijking met zijn voorganger. Dit komt doordat de makers ervoor hebben gekozen het landschap vast te leggen. Het landschap word dus niet meer tijdens het spelen gegenereerd. In plaats daarvan is de spelwereld uit een algoritme computer gerold. Dit kan ook niet anders want het speelgebied is te vergelijken met de Groot-Brittannië en dan maal twee. Wat nog wel tijdens het spelen word geregeld is de sterkte van je vijanden. Deze worden speciaal aangepast aan je sterktes en je zwaktes. Hier komt ook duidelijk naar voren dat de game een echte RPG is. Loop een net gezuiverde kerker binnen en je zult zien dat andere vijanden de plek hebben ingenomen. Dit is typisch zoiets waar je van moet houden. [p][screen id=90874]Waar de meeste mensen op afhaken bij het spelen van dit spel zijn de niet echt geweldige landschappen. Dit is één van de punten waarop veel mensen afhaken. Landschappen zoals je in hedendaagse spellen ziet kon men nog niet maken waardoor er vaak gebruik word gemaakt van een platte achtergrond aan de horizon. Het enigste wat je hiernaast kan zien zijn wat platte bomen en stenen. De meeste mensen denken dan meteen van: Ach, het was zelfs lelijk voor toen. Maar daar maak je een grote fout. Grafisch zit het spel namelijk best wel goed in elkaar. Je kan duidelijk verschillende bouwstijlen herkennen en je kan nu ook met behulp van de muis rondkijken. Daggerfall was het eerste spel waarmee dat kon (niet Quake dus) en was dan ook voor zijn tijd revolutionair. Het enigste waar ik een klein beetje moeite mee heb is dat de vijanden en andere personages zo plat zijn als bordkarton. Het was leuker geweest als men de 3D personages uit Terminator Skynet had kunnen gebruiken. Dit was nog een paar maanden weg bij tijden van release. Nu kan je misschien zeggen dat de systemen nog niet sterk genoeg waren maar als je hoort dat er een 3D draak in de Beta zat pink je toch wel een traantje weg.[p][screenright id=90875]Daggerfall is ook revolutionair op andere minder leuke gebieden. Zo bevat het spel een enorme lading aan bugs. Dit komt namelijk door de enorme grote van het spel. De makers hadden dus nooit 100 procent van het spel kunnen testen omdat dit simpelweg jaren in beslag zou nemen. Crashes, vreemde gebeurtenissen, corrupte savegames…het is maar een kleine lijst aan de vele ongemakken die het spel mee brengt. Zo was ik bezig met een klusje voor de lokale Fighters Guild. Ze wilden dat ik naar een naburige stad toe ging om daar een crimineel neer te sabelen. Toen ik echter aankwam was er van de man geen spoor te bekennen. Nog eentje dan, ik moest een “verschrikkelijke” rat neer slaan in het huis van een weduwe. Nadat ik de rat had aan mijn zwaard had gespiest ging ik naar de vrouw in kwestie toe. Zij begroette mij met een onaardige foutmelding en een crash-to-desktop. Als deze fouten zich maar om de paar uur voordeden had ik ermee kunnen leven maar hier kan het, als je pech hebt, om de minuut gebeuren. Het is dan ook geen wonder dat bij de release het spel ook wel Buggerfall werd genoemd.[p]">

Conclusie en beoordeling

None

The Elder Scrolls II Daggerfall is echt een game waar je van moet houden. Als je Arena al erg tof vond moet je zeker Daggerfall proberen omdat het eigenlijk een verbeterde versie daarvan is. De game doet bijzonder veel goed en erg weinig fout. Graphics, gameplay, speelduur…allemaal tip top in orde. Helaas moet je voor al dat goeds een prijs betalen in de vorm van bugs. Het is nog niet zo erg als een half uitgewoonde appartement van een zwerver maar erger dan Gothic 3 is het zeker. Vind je bugs erg? Begin er dan ook niet aan. Als je echter de ongemakken opzij schuift word je beloont. Daggefall is nog niets van zijn kracht verloren. Als je de bugs en stroeve controls erbij neemt is Daggerfall één van de beste games ooit gemaakt.
9,3
Score
93
Score: 95
  • Pluspunten
  • Enorme uitgebreid
  • Enorme kerkers
  • Goede graphics
  • Herspeelbaarheid
  • Grote spelwereld
  • Minpunten
  • Bugs
  • Stroeve controls

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Haha, Street Fighter FTW.



    Is ook niet duur daar in Japan trouwens. :O

  • Dat nieuwe stijltje is echt mooi, houden zo. Maar ik denk toch dat ik voor tekken 6 ga wegens jeugdsentiment.

  • Ik heb nooit echt van dat street fighter stijltje gehouden dus als ik zou moeten kiezen ga ik toch voor tekken 6 maar daarnaast lijkt street fighter me wel een hele gave game.

  • Tekken 6 & SF4 worden egt goed.

  • ziet er goed uit

  • Street Fighter Heeft me nooit echt geboeied… misschien dit spel toch ene keer een kans geven

  • Street fighter 2 en 3 zijn een paar van de beste spellen die ik ooit gespeeld heb, deze ga ik dus zeker kopen. Tekken valt in het niet vergeleken met deze game.

  • Er zou toch ook een speciale joystick uitkomen? Is daar al iets meer over bekend?

  • sf2 is juist mijn jeugdsentiment.ik koop sf4 ook ckr.maar eerst wel ff een arcade stick aanschaffen.woord helemaal lijp van die vierpunten druk toets van de x 360.

  • 27 euro? dat zouden ze hier in moeten voeren!

  • wrrm zijn jullie allemaal nog wakker stelletje nacht dieren ;)

  • zowel tekken als streetfighter zijn echte game juweeltjes.



    zodra het 20 februari is haal ik hem in huis :-D

  • Dit wordt egt heel vet. Het ziet er zo verdomd goed uit. NIET TE GELOVEN Egt HOT AS HELL (zeg het alvast maar :P)

  • Hot hot hot hot!

  • zwaar vet vooral straks online iedereen uitschakelen. Kan ik mijn jeugd sentiment ophalen en mijn game kennis weer eens echt gebruiken. Ik ben wat ouder maar kick some kids asses. Wat een vette game gaat dit worden kan niet wachten. Lees op verschillende sites release 20 februari !!!

  • Ik ga deze game zwaar hard kopen, ben echt een meester met Ken :D

  • Dat nieuwe stijltje is echt mooi, houden zo. Maar ik denk toch dat ik voor tekken 6 ga wegens jeugdsentiment.



    Same here :)

  • LEUK maar ik ga hem niet kopen

  • heb het helemaal

  • oeps drukte prongeluk op enter



    Heb het helemaal gehad met een street fighter of een tekken ef een mortal kombat of zulk soort games

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren