1. The Legend of Zelda: The Wind Waker (NGC)

The Legend of Zelda: The Wind Waker (NGC)

Jaren geleden, in een land waar duisternis heerste, kwam een groene held met een licht dat de duisternis verdreef. De bevolking van het land was verlost van de duisternis en hoopte ooit op de terugkomst van de groene held. Niet veel jaren nadat zij gered waren, keerde onverwacht de duisternis terug en was het wachten op de groene held. Helaas kwam deze niet opdagen en tot de dag van vandaag is het een mysterie waar het land van duisternis naartoe was, want zij zagen alleen de grote oceaan. Een kleine jongen op één van de vele eilanden, die dezelfde leeftijd heeft bereikt als de legendarische groene held, zal door het lot in een groots avontuur worden gedropt. Pak je zwaard en schild, heis de zeilen en vaar door de woeste zee van The Windwaker.

Het verhaal gaat wederom rond de jongen in groene kleren, Link. Na vele keren het ruime landschap van Hyrule te hebben bewandeld, besluit hij het zeil te heisen en bevaart hij de woeste zeeën van de oceaan. Waarom? In deze game heeft Link namelijk een zusje en deze wordt door een enorme vogel met gouden veren ontvoerd, terwijl het eigenlijk de bedoeling was degene die voor haar werd ontvoerd te redden uit het grote bos op zijn eiland. Samen met een stel piraten en het vorige ontvoerde meisje die blijkbaar ook een piraat is, gaat hij de achtervolging aan. Dit brengt hem bij een gevangenis, tientallen meters boven de grond. Na een mislukte poging wordt hij wakker op een rode boot, die blijkbaar de gave heeft gekregen te praten. Hij wil Link helpen met het redden van zijn zusje, maar dan moet hij iets terugdoen voor de boot en hier volgt een verrassing. Degene die de vogel met gouden veren op zijn zusje had afgestuurd, blijkt de duisternis te zijn die Hyrule lange tijd in zijn macht had: Ganondorf! Hij kan geen genoeg nemen met wat nederlagen blijkbaar, want anders kwam hij niet terug.

Hier begint pas het echte avontuur, want de boot die je van de gevangenis heeft weggebracht blijkt in bezit te zijn van een speciaal voorwerp. Op het eerste zicht lijkt het misschien een fraaie dirigentstok, maar deze stok die alleen naar The Windwaker luistert bezit de kracht om de windrichting te veranderen. Qua verhaal weet deze Legend of Zelda weer te verrassen en blijkbaar steelt iets anders dan het Master Sword de show(of niet?). Link zal door middel van de windrichting te veranderen op plaatsen moeten raken met de vele items die hem worden aangeboden doorheen deze game, dit terwijl hij ook nog andere melodieën verzamelt die allemaal bijdragen bij het verloop van de game. De vele raadsels en dungeons zoals je gewend bent bij de Zeldagames, worden ondanks dat er niet sprake is van veel vaste grond teruggevonden. Maar iets dat de Legend of Zeldareeks groots heeft gemaakt, buiten de raadsels en dungeons natuurlijk, zijn de vele subitems die je kan gebruiken. Denk dan maar aan een pijl -en boogset, zweefblad of iets anders dat je nodig zal hebben door de game heen. Het instellen van de windrichting, zien welke subitems handig zijn, deze elementen zijn allemaal van zeer groot belang.

Iets dat me keer op keer weet te boeien en soms ook erg te irriteren, zijn de realistische en soms rare toestanden op zee. Een plotse aanval van een stelletje bomvissen is nog het lichtste wat je kan verwachten, maar een weersverandering daarentegen wordt goed weergebracht met magnifieke geluidseffecten. Het gedonder, de golven die tegen je boot aanslaan, alles wat een zeeman wil is hierin verwerkt. De besturing is dan ook zo handig als het roer van een schip bemannen, zo soepel heeft een Zeldagame nog nooit aangevoeld. Maar hoe soepel de besturing ook is, de camera kan af en toe een geschenk uit de hel zijn. Deze staat meestal zo dat je zicht over het strijdveld op vaste grond belemmerd en je meermaals één van de o zo moeilijke eindbazen probeert te verslaan. Ook dat je meermaals dezelfde plek passeert om daar een vergeten item op te halen of een vijand te verslaan, gaat na vele malen de oceaan te hebben bevaart irriteren. Toch weet de game zich sterk te houden en zal je na Ganondorf de genadeslag te hebben toegekend, nogmaals de spanning en sensatie willen proeven van het zeemansleven!

Conclusie en beoordeling

None

Zowat elke Zeldagame heeft een bepaald element waar het op steunt, bij deze is dit een grote oceaan in plaats van een uitgestrekt landschap. In meeste aspecten weet de game zeer uit te blinken en heeft het daarbij een hoge replaywaarde, want wie wil niet zonder zeeziek te worden zeeman worden. Dus als je het niet erg vind om meermaals hetzelfde eiland te bezoeken of heel soms een slecht overzicht te hebben op je strijdveld, stel ik voor dat je dat zeemanspak uit de kast haalt, deze game haalt en de zeelucht door je haren laat waaien! Een musthave voor elke Gamecubebezitter!
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Verhaal
  • Dungeons
  • Raadsels
  • Veel subitems
  • Audiovisueel magnifiek
  • Hoge replaywaarde
  • Zeer soepele besturing
  • Minpunten
  • Teveel heen -en weer varen
  • Heel soms tegenstribbelende camera

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • haha stressstoornis, nog nooit van gehoord

  • de stoornis komt vaak voor bij mensen die in een oorlog hebben gevochten.



    ofwel:



    De aandoening ontstaat als gevolg van ernstige stressgevende situaties, waarbij sprake is van levensbedreiging, ernstig lichamelijk letsel of een bedreiging van de fysieke integriteit.


  • Wat een onzin. Dit is het domste bericht in dagen.

  • lal

  • wat een idioterie, heeft niks met tetris te maken, als je iets engs hebt gezien en je gaat daarna gamen dan denk je daar niet meer aan, je aandacht vestigt zich op iets anders, dikke bullshit:P en dan is het ook nog niet eens op echte trauma mensen getest-.-

  • Jeey for Tetris!

  • Tof maar meer ook niet.

  • Ach ik snap het wel… de rust van vallende blokjes die je zo goed mogelijk naar beneden wilt laten begeleiden en het testen van je inzicht door de blokjes netjes in elkaar te laten sluiten. De rust die het met zich meebrengt…



    Totdat je voorbij level 12 komt en alle blokken in idioot tempo naar beneden storten en de herhalende muziek je de neus uitkomt, maar alsnog hou ik nog steeds van dit spel :)

  • En Gerard snijdt met zijn eerste comment ook wel een ander interessant vraagstuk aan (bedoeld of niet). En dat is die placebo groep. Want wat hebben ze die laten doen? Niets? Dan is het niet bewezen dat het spel Tetris hulp biedt, maar vrijwel elk spel dat wat van je vergt dat zou kunnen.



    'minder last van ie beelden heeft, omdat je hersens dan te druk bezig zijn met het spel.'



    Ofwel, je hersenen zijn er te druk mee, het heeft dus verder niets met Tetris in het specifiek te maken, maar met je hersenactiviteit of iets dergelijks. Neem daarbij ook dat er niet eens is getest op daadwerkelijke mensen met de stoornis en tadaa: nog een nietszeggend poep onderzoek.


  • Je zet hiermee wel alles mooi op een rijtje :D

  • Zo doe je toch geen onderzoek?!

  • Het zal wel allemaal weer… al die onderzoeken enzo. Als ze is onderzoeken wat wij vinden van dit soort onderzoeken, dan komen ze er achter dat wij moe worden van dit soort onderzoeken ^^

  • geen ds

  • Dat las ik in de krant, nou willen ze mensen ook Tetris laten spelen als ze er iets traumatisch is gebeurd. Ik weet niet of dit gaat werken hoor.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren