1. Postal 2: Share the pain (PC)

Postal 2: Share the pain (PC)

Ik vraag me wel eens af wat er in de hoofden van de makers van een spel omgaat. Want wie verzint nou een game met een psychopaat in de hoofdrol? Misschien waren de makers wel dronken tijdens de gehele ontwikkelingsperiode. In ieder geval ga ik me daar niet mee bezig houden. Ik ga natuurlijk de game: Postal 2: Share the Pain bespreken.

Je staat een week in de schoenen van de postal dude. Hij leeft in een klein dorpje genaamd: Paradise. Het spel begint uiteraard op maandag. Je krijgt een kaart en een geel briefje met opdrachten voor die dag in je hand gedrukt en dan kan het beginnen.

Ik kan alvast verklappen dat de eerste opdracht het halen van je loonstrookje is. Op je werk aangekomen word je vertelt dat je ontslagen bent. En je baas staat je daar nog is glashard om uit te lachen ook. Dat pik je natuurlijk niet dus pak je jouw schep en sla je doodleuk het hoofd van je baas eraf. Tot overmaat van ramp komt er een groep demonstranten het gebouw binnenstormen om de boel overhoop te knallen. Nu kan je kiezen of je gaat vechten of vluchten. En zo zitten er nog meer van zulk soort opdrachten in. Het lijken onschuldige opdrachtjes die uitlopen tot een grote ravage. Wat ik overigens zelf wel leuk uitgewerkt vind.

Toch wel jammer vind ik, is dat het spel heel snel is uitgespeeld. Per dag krijg je 3 tot 4 opdrachten die soms niks voorstellen. Je hebt bijvoorbeeld een opdracht waarbij je moet gaan stemmen. Daarbij hoef je maar drie kleine stipjes te zetten en dan ben je klaar. De gemiddelde gamer is met de gehele game in een kleine 7 uur wel klaar. Ook konden de graphics stukken beter.

Voor een spel dat in 2003 is uitgebracht had er veel meer ingezeten. Al die vierkante modellen hadden niet gehoeven. Misschien was het wel tijdnood maar het blijft zonde.

En waar de game eigenlijk omgaat? Simpel, mensen ombrengen op een soms wel hele zieke wijze. Je hebt standaard wapens in de game zitten. Zoals de shotgun, machine gun en sniper.

Wanneer je dichtbij een onschuldige burger staat en met je shotgun wat lood door zijn hoofd pompt, zal je zien dat het hoofd werkelijk uit elkaar knalt voorzien van een heerlijk geluidje natuurlijk. Nog nabloedend op de grond kan je er al fluitend wat benzine over het lijk gooien en dat(nog steeds fluitend)in de fik steken. Heb je jouw handen opgewarmd aan het “kampvuurtje”? dan giet je er toch gewoon wat verse urine overheen? Zo goor als het boven beschreven is zo kan je Postal 2 ook verwachten. Je kan hele psychopathische dingen doen en ik moet toegeven dat ik er zeker lol mee heb gehad. Je kans zelfs van iemands afgehakte hoofd een vuurbal maken en er mee gaan voetballen.

Als je klaar bent met de singleplayer kan je je nog uitleven in de multiplayer. Veel kan je hier niet over vertellen want daar is het te simpel voor.

Verwacht de standaard modes zoals deathmatch en team deathmatch. Al is er wel 1 originele mode: Snatch. Hierbij moet je het meisje van de ene partij op je rug meenemen naar jou basis. En zorgen dat jouw meisje niet gestolen word. De multiplayer is wel oké maar t zal je niet lang boeien.

Conclusie en beoordeling

None

Omdat de fun factor aardig hoog ligt geef ik deze game nog een aardig mooi cijfer. Als je geen graphics hoer bent en niet veel geeft om een sterk verhaal dan heb je een aardig leuke game. Kopen in de winkel gaat nog wel een probleem worden want bijna niemand verkoopt deze shit nog. Maar dan heb je altijd mijn grote vriend nog genaamd: Internet. Ik moet toegeven dat ik wel geinteresseerd ben in Postal 3.
6,7
Score
67
Score: 65
  • Pluspunten
  • Fun Factor
  • Wapens toch wel vet
  • Minpunten
  • Geen verhaal
  • Ondermaatse Graphics
  • Te kort

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren