1. Street Fighter

Street Fighter

Halverwege de jaren tachtig waren vechtspellen als Double Dragon erg populair in de arcadehallen. In deze beat ‘em ups moest je het in je eentje of met een vriend opnemen tegen een compleet leger slechteriken. Deze vijanden lieten zich vaak massaal afslachten en het enige waar je serieuze tegenstand van kreeg waren de levelbazen op het eind van het level. Vaak waren deze eindbazen een stuk sterker dan jijzelf en in de meeste gevallen kon je aan de hand van een levensmeter de fysieke gesteldheid van de eindbaas in de gaten houden.

Rond 1987 vonden de heren ontwikkelaars bij Capcom het waarschijnlijk tijd voor iets nieuws en ze kwamen met het spel Street Fighter. Een één tegen één vechtspel waarin beide tegenstander ongeveer even sterk waren. Street Fighter vertelt het verhaal van een groep straatvechters in hun zoektocht naar erkenning en glorie. Een echt verhaal zit niet achter de serie, maar na het verslaan van de laatste tegenstander krijg je te zien wat voor motief je vechter had om deel te nemen aan het toernooi.

Regels en besturing

Een gevecht is opgedeeld in minimaal twee rondes. De strijder die het eerst twee rondes wint, wint de wedstrijd. Een ronde win je door de levensmeter van je tegenstander leeg te slaan, zodat deze knock out gaat, of door de meeste energie over te hebben op het moment dat de tijd op is. Bij een gelijkspel zal een extra ronde worden toegevoegd.

Street Fighter maakt gebruik van zes actieknoppen: drie voor slaan en drie voor trappen. Deze klappen gaan van zacht naar hard en naarmate de klappen harder worden, worden ze ook trager. Naast deze standaard aanvallen heeft elke vechter ook speciale bewegingen. Deze vereisen wel enige oefening. Zo zal je bijvoorbeeld om de gevreesde dragon puch uit te voeren, je joystick in een vloeiende beweging van voor naar onder en weer naar voren moeten bewegen en op een “slaan”-knop moeten drukken. Street Fighter was het eerste spel dat gebruik maakte van deze toetsencombinaties.

De geschiedenis

De eerste Street Fighter bevatte slechts één speelbaar karakter, namelijk de Japanse vechter Ryu. Alleen in de tweespeler mode was ook de blonde Amerikaan Ken speelbaar. Met acht tegenstanders uit maar vier verschillende landen was het spel aan de korte kant, bovendien was de moeilijkheidsgraad vrij hoog. Het spel werd niet opgepikt door het grote publiek en Capcom ging werken aan een verbeterd vervolg. Dit werd Street Fighter II: The World Warrior dat in 1991 verscheen in de arcade. Het betekende de wereldwijde doorbraak van de serie. Met meer vechters, meer levels en mooiere graphics zorgde het spel voor lange rijen in de arcades en het publiek schreeuwde om versies die ook thuis speelbaar waren. De 16-bit oorlog tussen Nintendo en Sega was zojuist uitgebarsten en beide bedrijven wilden de serie graag op hun spelcomputers.

Begin 1992 verscheen het spel eerst op de Super Nintendo. Audiovisueel gezien was de overzetting van de arcade prima, maar er waren wat foutjes ingeslopen. Het spel was een stuk trager dan het origineel en als een speler knock out ging, kreeg het spel soms last van vervelende vertragingen. De Megadrive versie van het spel, SF2: Special Championship Edition, dat een jaartje later verscheen had deze foutjes niet, maar was visueel inferieur door het beperkte kleurenpallet van de Megadrive. Wel waren in deze versie de vier eindbazen speelbaar en tevens was een hypermode toegevoegd die een stuk sneller was en nieuwe bewegingen bevatte. De Super Nintendo kreeg hierop een Turbo editie met nagenoeg dezelfde toevoegingen.

Street Fighter en de concurrentie

Het vechtgenre was hot en titels als Fatal Fury en Mortal Kombat werden erg populair, zowel in de arcades als op de spelcomputers. Capcom had als antwoord Super Streetfighter II, een soort ultieme versie met nog meer vechters en een aantal nieuwe bewegingen voor de oude cast. Het geheel deed nogal goedkoop aan, omdat het gros van de vechters en de levels identiek waren aan de vorige twee versies van het spel. Toch slikte het publiek dit blijkbaar en ook dit deel werd een succes. Ook in Hollywoord bleef het succes van de serie niet onopgemerkt. Er werd een Street Fighter film gemaakt, maar ondanks de goede cast, met onder andere Jean Claude van Damme en Kylie Minoque, werd de matige film geen groot succes. In de arcade verscheen zelfs een spel dat gebaseerd was op de film, maar deze Street Fighter The Movie was er eentje om snel te vergeten.

Omdat de spellen van de concurrentie steeds mooier en veelzijdiger werden, maar voornamelijk omdat Capcom te weinig veranderende, verloor Street Fighter terrein aan de concurrentie. Capcom kwam als antwoord met de Alpha-serie, een serie met een innovatieve, prachtige visuele stijl en nieuwe vechters. Ook waren er een flink aantal extra’s toegevoegd, zoals het kunnen chainen van aanvallen tot combo’s en het kunnen pareren en overnemen van aanvallen. De eerste Alpha had slechts tien direct speelbare vechters en dat was karig. Deel 2 was al beter, maar deel 3 uit de Alpha-serie was het beste deel en wordt door sommigen nog gezien als de allerbeste Street Fighter ooit. De Alpha-serie werd ook uitgebracht op de Saturn en de PlayStation 1. Deel 2 werd zelfs nog op de Super Nintendo uitgebracht en is tot op de dag van vandaag de laatste Street Fighter die verscheen op een Nintendo spelcomputer voor thuis.

Naarmate de techniek beter werd, verschenen er steeds meer vechtspellen in 3D. Om nu eens niet achter de feiten aan te lopen kwam Capcom met de Street Fighter EX-serie, een 3D variant van het bekende spel. Een goed idee, alleen was het helaas niet zo goed uitgewerkt. Als speler had je te weinig bewegingsvrijheid en ook werd er geklaagd over het beperkte overzicht. Deze serie werd ook geen groot succes, maar toch presteerde Capcom het om nog vier verschillende versies uit te brengen op diverse systemen.

Inmiddels hadden spellen als Tekken en Virtua Fighter Street Fighter verdrongen van de top. Toch probeerde Capcom nog een keer alles uit de kast te halen en ging het aan de slag met een nieuw spel. Om duidelijk te maken dat het een nieuwe stap was, werd eindelijk deel 3 achter de naam geplakt. Street Fighter 3: New Generation was terug naar de basis. Een spetterende 2D fighter met twintig personages en de beste 2D graphics van dat moment. In deze serie zijn inmiddels ook alweer drie delen verschenen waarvan Third Strike ook verscheen op de Dreamcast en in Japan op de PlayStation 2.

Street Fighter heeft voor een ware revolutie gezorgd in het vechtgenre en bijna alle hedendaagse vechtspellen zijn gebaseerd op het Street Fighter principe. Ondanks Capcom’s uitmelk praktijken en de slippertjes wordt de serie nog steeds beschouwd als beste vechtserie ooit Ben je niet bekend met de serie, hoewel ik me het eigenlijk niet kan voorstellen, of wil je nog eens kijken hoe het allemaal begon, dan is er nu een ideale mogelijkheid, want Capcom bracht onlangs een speciale Street Fighter II Anniversary op de markt voor de PlayStation 2. Deze titel bevat naast het originele spel een aantal leuke extra’s.

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Snik!!! Ik wil weer terug in de tijd om dit weer mee te maken :D



    Greetzz James

  • ik hoop dat ze een nieuwe goede street fighter maken

  • Street fighter 2 is echt een geweldig spel! De andere delen zijn ook leuk, maar dit spel heb ik zo lang gespeeld niet normaal.

  • Street Fighter is echt een spel waarvan ik toen ik heel jong was echt veel plezier aan heb beleefd Capcom moet alleen met een Street Fighter game komen die net zo scherp is als Guilty Gear X en met de bekende Street Fighter characters en nieuwe modes enzo.

  • Als er een iemand lekker was in SF, dan was het wel Cammy :D



    http://images.google.nl/images?hl=nl&lr=&ie=UTF-8&q=street+fighter+cammy

  • Is niet Street Fighter he :)

  • nooit echt van street fighter gehouden..wel leuk spel tijdens vakantie op de arcadekasten, maar verder nooit echt veel gespeeld

  • lol heb 2 voor snes 1 voor genesis 1 voor dreamcast 2 voor sp1 en een voor ps2 streetfighter is gewoon vet!

  • Street Fighter is best cool, maar ik vond Mortal Kombat altijd een beetje leuker :)

  • iets klopt nie helemaal… Street Fighter EX (niet EXE) werd niet door Capcom gemaakt, maar door Akira/Arika….

  • Street Fighter II :'(

  • @Uji-Tiger. klopt helemaal. Maar wel in opdracht en onder Supervisie van Capcom. Capcom heeft het zelf uitgegeven.

  • Street Fighter reeks is heilig imo .

  • streetfighter is de vader der fight games hiervan stammen Hééél veel games af

  • Een mooi stukje tekst =). Weet nog wel dat ik SF2 Turbo vol trots had gekocht bij de free record shop. Mooie tijden.. :'(.

  • Thanks! Dit is echt het beste wat ik ooit op IG heb gelezen… Street Fighter is echt the king of games… :)

  • Street Fighter 3: Third Strike

    is de beste Street Fighter

  • Ik weet niet of wat ik nu ga zeggen ook helemaal waar is, maar heb het ergens gelezen:

    de reden waarom SF2 zoveel versies heeft, heeft te maken met de Snes vs een Sega console (welke weet ik nie precies)….want toen SF2 op de ene net iets anders was dan voor op de Snes, wou Nintendo een beter versie hebben, en dus kwam SF2: WCE, daarna, zelfde verhaal, maar aan de andere kant. SF2T, nog een keer SSF2, en nog een keer SSF2T…(maar uiteindelijk kwamen ze toch nog allemaal op de Snes…en ik heb in hetzelfde, geloof ik, ook gelezen dat SF2 1 vd grootste reden was dat de Snes zo populair werd)

  • uji-tiger er zijn inderdaad heeel wat streetfighters gekomen door de megadrive/snes wars.

  • Oh man… Chun-Li heeft een super mooie portret op de SNES versie van SF2. Echt balen dat zij een andere portret heeft in de andere consoles/arcade.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren