1. Rez (DC)

Rez (DC)

Regelmatig heb ik last van een neurotische dwang mensen te overtuigen van mijn goede smaak. Met kinderlijk enthousiasme val ik dan iedereen lastig met allerlei muziek, boeken, films, pulp en games. Helaas draaien mijn goedbedoelde inspanningen bijna altijd uit op een algeheel gevoel van onbegrip en miskenning. Zo ook laatst toen mijn broer en zijn beste vriend bij me langs kwamen. ‘Heb je nog een Dreamcast staan?’ vroeg zijn vriend hoogst verbaasd wijzend op de vergeelde console naast de televisie. ‘Oud ding man. Die games zien er niet meer uit. Waarom heb je hem eigenlijk nog?’ Naïef als ik ben probeer ik hem te overtuigen van de prachtige grensoverschrijdende games uit de Dreamcast tijd. ‘Nah. OK. Als jij het zegt. Laat maar eens wat zien dan,’ zegt hij na enige tijd. Zonder aarzeling besluit ik Rez in mijn Dreamcast te stoppen. De beats knallen uit de speakers en ik begin te spelen. ‘Is dit het nu?’ zegt hij na nog geen dertig seconden. ‘Een beetje schieten. Da’s alles. Ik zie trouwens alleen maar lijnen. Kom op zeg.’ Hij schudt zijn hoofd en probeert zijn gelijk te halen bij mijn broer. Het gesprek slaat dood en niet veel later vertrekken ze. Opgelucht door hun aftocht begin ik Rez weer te spelen en denk tegelijkertijd na over zijn reactie. ‘Onwetenden hebben geen bewustzijn en daarom geen recht op het verkondigen van een mening zonder enige betekenis,’ concludeer ik onderwijl genietend van beeld en geluid.

Rez, de naam is gevallen. De laatste Sega game gereleased op de Dreamcast in 2002 (en de eerste op de PS2). Nog altijd speel ik de game regelmatig met veel plezier op de oude ‘droomkast’. Dit zegt veel over mijn persoonlijke smaak, maar ook erg veel betreffende de game zelf. Rez is namelijk een heuse spelervaring, een beleving die je in een trance doet geraken, muzikaal genot voor de goedwillende oren, een kunstuiting voor iedere cultuurbarbaar, maar bovenal een enorm goed spel in het bezit van een gameplay die uitblinkt in eenvoud. Grote bombastische woorden, maar desalniettemin gerechtvaardigd.

In de kern is Rez een shooter-on-rails in 3D. Dat betekent beperkte vrijheid, power-ups, diverse schietende vijanden, eindbazen, levels en scores. De gameplay komt in het kort hier op neer: Je controleert een ‘cursor box’ die je moet bewegen over de vijanden. Tegelijkertijd dien je de A-knop in te drukken waardoor de belagers worden ‘gelocked’. Bij het loslaten van de knop worden de vijanden neergeschoten en verdien je punten. Hoe meer vijanden er gelijktijdig zijn gelocked bij het loslaten, hoe meer punten je verdient. Allerminst een grensverleggende gameplay, maar wel lekker toegankelijk. Het lijkt me echter wel duidelijk dat de gameplay niet hetgeen is wat Rez zo buitengewoon maakt.

Laat ik beginnen met het intrigerende verhaal van de game. In Rez ben je een hacker die een zwaar beveiligd netwerk probeert te kraken. Dit netwerk, Project-K, is het systeem rondom het alomvattende cyberspace welke alle informatie stromen probeert te herleiden. Het kloppend hart van Project-K is de kunstmatige entiteit "Eden". Vanwege haar extreem hoge intelligentie en een informatie ‘overload’ wordt "Eden" bewust van haar eigen bestaan en tracht zij deze te verklaren door los te breken uit Project-K. Natuurlijk lukt dat niet zonder hulp waardoor jij degene bent die haar moet zien te bevrijden door het systeem te hacken.

Het extraordinaire van Rez is zonder enige twijfel de combinatie van presentatie en muziek. Rez is namelijk een visueel muzikaal schouwspel van schoonheid. Woorden schieten te kort om te duiden waarom Rez zo ‘mooi’ is. Op zich niet zo bijzonder, omdat vele games worden bestempeld als ‘mooi’. Helaas wordt nergens echt uitgelegd waarom die games in kwestie zo mooi zijn. De enige verklaring die gegeven wordt is de mate van ‘realisme’ in de game. ‘Hoe realistischer de game, hoe mooier de game’, luidt kortom de definitie van schoonheid in games anno 2006. Welnu Rez is allesbehalve realistisch en toch misschien wel de mooiste game die ik ooit heb gezien. Niets geen graphics die het uiterste vragen van je grafische kaart of console, maar slechts schetsen van objecten in klare lijn gevuld met schitterende kleuren. Met ander woorden in Rez wordt bijna alles uit duidelijke strakke kleurrijke lijnen opgebouwd en getoond. ‘Waar schuilt de schoonheid dan in?’ wil je weten. Vermoedelijk in het geheel aan proporties. Alles lijkt in harmonie met elkaar. Je kan het vergelijken met architectuur. Binnen dat vakgebied gelden er allerlei regels betreffende de proporties waaraan gebouwen moeten voldoen om als mooi te worden ervaren. Bijvoorbeeld een pilaar moet negen keer zo lang zijn als hij breed is. Dit gevoel heb ik ook bij Rez. Alles klopt meetkundig. Prachtig om te zien hoe je zweeft in een wereld waarin gebouwen, muren, bomen en wegen plotsklaps tevoorschijn komen en weer verdwijnen. Allemaal perfect passend in de omgeving zonder enige compositie fout.

Minstens zo belangrijk is de Europese dance- en Aziatische trancemuziek in de game. Hoe dieper je doordringt in het netwerk, hoe voller en opgejaagder de muziek gaat klinken. Daarnaast kan je de muziek beïnvloeden door je manier van spelen. Bijvoorbeeld iedere druk op een knop genereert een drumbeat die naadloos in de muziek past. De beats hoor je niet alleen, maar je voelt ze ook letterlijk doordat de controller geweldig meetrilt op de maat van de muziek. De kans dat je de hoogstaande muziek eerder heb gehoord is overigens buitengewoon klein, want de nummers zijn speciaal voor de game gecomponeerd door diverse muzikale grootheden in de dancewereld. Associaties met mislukte feestgelegenheden of met je iPod zullen daardoor achterwege blijven.

Allemaal lovende woorden, maar Rez is niet perfect. Met name het beperkt aantal basis levels is een tegenvaller. Storend vind ik ook het ontbreken van een datum in de scorelijst. Maar goed daar staat tegenover een schier oneindige lijst van verborgen items en extra levels. Daarbij moet ook nog vermeld worden dat het bijna onmogelijk is Eden te bevrijden. Dit wordt pas mogelijk als alle verborgen items en levels zijn behaald met daarbij een minimaal behaalde score. Een andere leuke wetenswaardigheid is dat de PS2 versie uitgebreid kan worden met een vibrator. ‘Wie zegt dat games alleen maar voor mannen zijn?’ Rez, de meest vrouwvriendelijke game ooit.

Resteert de vraag: ‘Waarom een recensie van een game uit 2002?’ Welnu er blijken serieuze gesprekken plaats te vinden tussen Sega en Tetsuya Mizuguchi (geestelijk vader) voor een opvolger. Dit is groot nieuws en het feit dat bijna niemand hier acht op slaat verwondert mij enorm. Mizuguchi is een grote naam in de game industrie en was vroeger één van de kopstukken van Sega. Na het beëindigen van de Dreamcast is hij een bedrijf (Q? Entertainment) begonnen welke ondermeer Meteos en Lumines op hun naam hebben staan. Toevalligerwijs beiden uitstekende games met een eenvoudige gameplay waarin muziek een voorname rol speelt. Een licht opvoedende rol van mijn kant lijkt mij daarom op zijn plaats. Helaas zal het wel weer uitlopen op onbegrip en miskenning.

Conclusie en beoordeling

None

Kunst laat zich niet in woorden vangen, zie Rez. Lust voor het oog. Genot voor het oor. Een kleurrijke samenstelling uit lijn en klank. Rez is het bewijs dat schoonheid in games niet zit in de kracht van de PC en console, maar in de intelligentie van de compositie. Krachtige eenvoud gevoed door een briljant idee verbonden door een naadloos geheel. "Gentlemen, open your senses. Go to Synthetasia".
9,3
Score
93
Score: 95
  • Pluspunten
  • Muziek
  • Graphics
  • Verhaal
  • Gameplay
  • Uiterlijke compositie
  • Trilfunctie
  • Vele extra’s
  • Vrouwvriendelijk (PS2)
  • Minpunten
  • Te weinig levels
  • Geen datum in de scorelijst

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Ben benieuwd

  • Ken de game niet :s

  • wat is dit..? xD

  • Beter is het een nieuwe Naruto. Daar zitten we allemaal wel op te wachten.

  • Je bedoelt alle naruto fans wachten erop:)

  • Niet geïnteresseerd…

  • Ben benieuwd, eventjes opletten deze week. :)

  • Ik hoop op een nieuwe franchise, ik koop sowieso geen Naruto …

  • next-gen .hack game plz ^^

  • een .Hack game zou zeer vet wezen :-D

  • Oh yeah ik ben benieuwd. Ze hebben wel toffe games gemaakt.

  • ik zou zwaar klaarkomen als het een next gen Bleach game word

  • @shadowSaiyan



    een typische voorbeeld waarin de liefde van Mens en Computer zwaar uit de hand is gelopen ;)

  • Mooie site man!

  • we wachten het wel af

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren