1. Daxter (PSP)

Daxter (PSP)

Ik kan het mij nog erg goed herinneren, die ene avond in de gameshop. Ik als bediende die een oude pa met een verwend nest aanraadde om Jak & Daxter te kopen en niet de nieuwe Crash Bandicoot. Het was tegen sluitingstijd aan en erg veel vertrouwen moet ik niet hebben uitgestraald want vader wou dat zijn zoon het eerst uitprobeerde om ‘zeker’ te zijn dat hij het leuk vond. Ik heb die dag pas drie kwartier na sluitingstijd de deuren kunnen sluiten en twee dagen later stond moeder er terug en wou ze inruilen tegen Crash, haar verwende snotneus begreep het allemaal niet zo goed. Het was één van de laatste keren dat ik nog iemand een game heb aanbevolen terwijl ik zelf aan het werk was.

Eigenlijk slaat mijn inleiding nergens op. Ze toont enkel mijn vertrouwen in en mijn liefde voor de eerste Jak & Daxter, de twee (platform)delen die daarop volgden vond ik minder pakkend, ook al waren ze technisch sterker en stukken uitgebreider. Mijn inleiding toont wel mooi aan dat een franchise erg veel inpakt heeft op de doorsnee gamer. Die familie wist toen immers niet dat Jak & Daxter de nieuwste game was van de ontwikkelaars van het door hun zoon zo geliefde Crash Bandicoot en dat Naughty Dog de Crash licentie hadden doorverkocht aan een ontwikkelaar (Activision denk ik) die er veel minder van bakte.

Mijn naam is Daxter, Ja… euhm Jak??

Het was algemeen geweten dat Naughty Dog een trilogie voor ogen had toen ze Jak & Daxter op de markt brachten. Toen ik het nieuws vernam dat er uiteindelijk toch een nieuwe Jak & Daxter werd klaargestoomd kon mijn geluk in eerste instantie niet op, te meer omdat het er eentje was voor op de PSP en omdat men er zoetjes bij vermeldde dat deze terug zou gaan naar de roots van de serie. Een zekere terughoudendheid stak echter de kop op nadat ik later vernam dat niet Naughty Dog de producent zou zijn maar Ready At Dawn en dat Jak helemaal niet van de partij zou zijn.

“Jak & Daxter zonder Jak is helemaal geen Jak & Daxter!” riep ik.

In mijn ogen was het net de wisselwerking tussen de stoere Jak en de losbandige Daxter die de spellen zoveel karakter gaven. Met blozende wangen moet ik bekennen dat mijn scepticisme onterecht was want al van bij de eerste beelden viel mijn mond open en warmde mijn hartje vliegensvlug op.

Welkom in de wereld van Jak II

De beelden die mijn kleine PSP te voorschijn toverden waren zou mooi en straalden zoveel warmte uit dat in eerste instantie mijn geluk niet op kon. Man, wat was ik gelukkig! Haven City in vol ornaat in mijn handen, ongelooflijk!

Nu, bijna aan het einde van het spel, ben ik nog steeds te spreken over het knap staaltje werk dat Ready At Dawn heeft afgeleverd. Wat zij nu en dan op je scherm toveren is zo goed dat ik er soms traantjes van in de ogen kreeg. PS2 topkwaliteit is het en net daar ligt af en toe ook het probleem.

Door de veelvoud aan pracht durft de PSP wel eens te sputteren, alsof de jonge hengst het moeilijk heeft met de oude merrie. De framedrops die nu en dan voorkomen zijn echter nooit echt storend. Ook de camera is als vanouds en doet zijn werk naar behoren, het is nodig om hem op sommige punten handmatig bij te stellen maar dat lukte mij altijd goed. Wat ik mij echter meer en meer afvroeg was waarom men in godsnaam Haven City wou integreren in het spel.

De toevoeging van deze grote stad zorgt voor geen enkele meerwaarde en het was net wanneer ik mij in de stad bevond dat mijn PSP af en toe moest pompen om het hoofd boven water te houden. Ik kan mij maar niet van de indruk ontdoen dat men dit er heeft ingestoken om de fans te plezieren. Deze ‘toevoeging’ is in mijn ogen de enige smet op de anders mooie en coherent ontworpen wereld.

Hallo, ik ben de meest idiote én geniale van allemaal!

De kracht van Daxter zit hem nog steeds in het typetje Daxter zelf. De tussenfilmpjes zijn van een zeer hoog niveau en telkens opnieuw steelt Daxter de show met zijn spitse opmerkingen en grappige anekdotes. Ook de andere karakters helpen het verhaal in de juiste richting.

Anderzijds, als je Daxter wegdenkt, dan kom je uit op een doodgewone platformgame. Weliswaar een erg goede ‘doodgewone’ platformgame maar buiten enkele kleine toevoegingen zijn er niet veel vernieuwingen. Ik heb echter niks tegen een goede platformgame, zeker niet als die het niveau haalt van enkele oude klassiekers.

Wat ik echter storender vind is dat, ondanks de vrij pittige levels en tegenstanders, de moeilijkheidsgraad niet zo hoog ligt. Wat is er namelijk het geval? Doordat Ready At dawn zich uitermate bewust was dat dit een handheld game is hebben ze er niet alleen een vrije save optie ingestoken maar zit het spel bomvol met tussenpunten waardoor je bij een gewisse dood nooit te ver terug wordt geplaatst. Sommigen zullen dit net zien als een groot pluspunt maar ik had al vlug de neiging om meer risico’s te nemen waardoor ik wellicht bepaalde secties niet heb gespeeld zoals de ontwikkelaar ze bedoeld had.

Ik ben klein en jij bent groot en dat is …

Als kleine rakker houdt Daxter tussen al het andere PSP geweld nog steeds erg goed stand. Het is mede door de moeilijkheidsgraad niet zo’n lange game maar er zitten meer dan genoeg extra’s tussen die het spel nadien ook nog leuk maken. Zo zitten er enkele leuke minigames in en heb je zelfs de mogelijkheid om tegen andere vrienden hun verzamelde insecten te vechten. Ook kan je in de grote wereld van Daxter op zoek gaan naar de 800 orbs die her en der verstopt liggen en de extras (onder meer minigames) die je daarmee vrijspeelt zijn meestal erg leuk. Verder heb ik weinig aan te merken op het geluid en de technische kwaliteit van deze game. Hier en daar zie je wel eens een schoonheidsfoutje opduiken maar dit is heel zelden. Als je dit vergelijkt met de kwaliteit van het overgrote deel PSP games, en zelfs met verschillende platformgames op de PS2, dan kan ik enkel maar besluiten dat Daxter zich erg groots toont en de naam van de Jak & Daxter franchise met gemak op peil houdt.

Conclusie en beoordeling

Ondanks dat de PSP het soms moeilijk heeft om al het grafisch geweld in beeld te toveren wil ik deze game ten zeerste aanraden aan iedere platformliefhebber. Ik ben er van overtuigd dat er momenteel geen betere platformgame te vinden is op de PSP. Ik durf zelf te beweren dat er veel games zijn op de PS2 die met moeite aan de enkels van deze game komen. Het is een leuk en afwisselend avontuur dat tot het einde weet te boeien en enkel alleen daarom is het jammer dat het soms iets te makkelijk is en zo vlug voorbij is. Anderzijds zijn er voldoende uitdagingen en extra’s voorzien om achteraf ook nog even Haven City te bezoeken.
8,3
Score
83
Score: 85
  • Pluspunten
  • Daxter!
  • Erg knap
  • Extra's
  • Minpunten
  • Soms te knap
  • Iets te makkelijk

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • goed of slecht nieuws?

  • Hoe kan dat nou ooit slecht nieuws wezen?



    Moet zelf eerst maar eens aan de honderd komen.

  • echt he



    100+ mensen



    ik dacht dat ik met mijn 38 vrienden al best wat vriendjes had..


  • Heb het vooralsnog niet nodig, maar liever een hoog limiet, dan te laag.

  • Kom ik met men 2 vriendjes :O

  • :p helft van de mensen in mijn vriendenlijst ken ik niet eens ><

  • .. nooit last van gehad xD

  • Sony mag hier nog wat van leren.



    Ook daar de limiet van 100, maar mijn lijst zit er al wel helemaal vol.

  • Hmm zou best van mij mogen.



    Vooral in de tijd dat ik Halo 2 speelde moest ik altijd mensen verwijderen omdat ik de 100 overschreed,

  • Hmmm, tot nu toe heb ik er een stuk of 30. Heb wel wat popijopies in m'n lijst die wel al 100 hebben. Maar zelf zal ik het niet nodig hebben.

  • Een lange vriendelijst is alleen maar irritant vind ik, daarom accepteer ik ook niet meer zomaar mensen die een invite sturen. Want met een groot deel speel je toch niet online.

  • Uiteraard goed nieuws, al lijkt een grote friendlist me onhandig, de meeste mensen op mijn lijst ken ik wel.

  • wel goed neiws voor de mensne met een xbox heb zelf ps3 geen problemen mee

  • Ik heb het niet nodig maar voor sommige mensen in dit zeker interessant.

  • En wat heb ik hier ook alweer aan?

  • Goh dat zou nog wel eens goed kunnen uitkomen voor mij. Ik heb er 3 waarvan 2 nooit online zijn. :P

  • Ik krijg die lijst toch niet vol, ik wil dat ook helemaal niet.

  • Ik zit aan de 100 mensen en minstens 75% ken ik persoonlijk. :P

  • ik heb maar 10 vrienden ofzo, wel allemaal hele goede vrienden.

  • hb er al veel weggegooid sit heletijdrond de 100..

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren