1. Kirby 64: The Crystal Shards (N64)

Kirby 64: The Crystal Shards (N64)

Ergens in het gigantische heelal is Ripple Star, een plek waar kleine feetjes in vrede leven. Maar op een dag komt er een einde aan die harmonie als een duistere wolk de planeet en zijn bewoners begint op te slokken. Deze kracht, genaamd Dark Matter is uit op het Power Crystal. Als laatste hoop probeert de jonge fee Ribbon te ontsnappen met het kristal, maar tevergeefs. Het kristal spat uiteen in honderd stukken en Ribbon stort neer op Pop Star. Daar ontmoet ze Kirby en samen gaan ze erop uit om het kristal te herstellen

Mix 'n Match

En zo begint dus Kirby's nieuwste avontuur. Kirby is zoals altijd weer een 2d platformer, ook op een console waar 3d heerst. Een keuze die ik wel kan waarderen. Je begint je avontuur op Pop Star. De levels hier zijn duidelijk bedoeld om aan de besturing te wennen. De besturing is lekker simpel gehouden. Met de D-pad laat je Kirby lopen of rennen, met de B knop zuig je als vanouds vijanden op en met A kun je springen. Druk je in de lucht nog een keer op A dan zal de roze poef zich vol lucht zuigen en zo in staat zijn te vliegen. De levels zitten weer vol met vijanden en door ze op te zuigen kan Kirby hun krachten over nemen en gebruiken tegen ander gespuis. Maar in deze Kirby kan je veel meer. Je kan namelijk krachten als het ware mixen wat ontzettend veel toevoegt aan de gameplay. De krachten zijn onderverdeeld in elementen. Door deze elementen te mixen of te verdubbelen kan Kirby nog meer krachten krijgen. Voorbeeldje: Als Kirby een rotsvijand opzuigt krijgt hij het rots element. Met R of A spuug of gooi je het tegen nog een rotsvijand aan en voila: je kan nu in een dubbel zo grote rots veranderen. Gooi je dit ventje tegen een vuurvijand aan dan veranderd Kirby in een mix van rots en vuur: hij wordt een vulkaan!.

Variatie ten top

Zo kan je talloze krachten krijgen en lekker gaan experimenteren. IJs en Bliksem word koelkast Kirby en rots en naald word drilboor Kirby. Je kan het zo gek nog niet bedenken of Kirby kan het worden! En het leuke is dat je deze krachten ook echt nodig hebt wil je het spel voor de volle 100% uitspelen. Zo voelt dit aan als meer dan een gimmick en is het echt een waardevolle toevoeging aan het spel. In elke level zitten namelijk 3 kristallen verborgen. Kristallen vind je door goed te zoeken en dit laat ook zien hoe goed en gevarieerd de levels zijn ontworpen. Van vulkanen tot ijsgrotten, van stranden tot een wild water rivier. Soms krijg je ook hulp van je vrienden zoals King DeDeDe of Waddle Dee. En ook dit levert weer andere gameplay op. Sommige levels zijn zelfs erg pittig. Deze Kirby is een stuk lastiger dan de meeste delen in deze reeks. Die waren dan ook wat te makkelijk dus dit is een absoluut pluspunt. Variatie komt ook in de verschillende Boss Battles die goed laten zien over hoeveel fantasie de ontwikkelaars beschikken. Om nog maar te zwijgen over het epische eindgevecht wat qua soundtrack en sfeer een van de meest memorabele bosses in de geschiedenis is. Dit gevecht is je beloning voor het verzamelen van alle honderd kristallen en is al die moeite meer dan waard! Episch en Kirby, dat ik dat nog mag meemaken!

Vrolijk in 3d

Qua gameplay mag dit dan een klassieke 2d Kirby zijn, qua graphics is het duidelijk 3d niveau. Het stijltje is vrolijk en alles ziet er zelfs nu nog acceptabel uit. De game is soms wat blokkerig maar niet erg genoeg om je aan te storen. Kirby speelt nog steeds 2d terwijl alles in 3d is opgebouwd. Het lijkt op het stijltje van New Super Mario Bros alleen dan met stukjes waarin kirby werkelijk de diepte inloopt. Kirby en de rest komt verder tot leven in leuke tussenfilmpjes die stiekem erg grappig zijn. Dit alles word ondersteund met op zijn zacht gezegd rare muziek voor een kirby game. Natuurlijk heb je nog steeds de happy en catchy deuntjes die zo vrolijk zijn dat je spontaan al je zorgen vergeet. Maar grofweg een kwart van de soundtrack bestaat uit zware, epische muziek die niet zou misstaan in Zelda Twiligt Princess. Sommige van deze deuntjes zijn echt ongelooflijk goed en memorabel: ze blijken verrassend goed bij Kirby te passen. Je zult ze dan ook nooit horen tijdens vrolijke omgevingen maar meer tijdens de levels in een fabriek of tijdens het eindgevecht. Maar vergis je niet: dit is nog steeds een vrolijk spel.

MultiKirby

Naast het hoofdavontuur wat gelukkig erg lang is als je alles eruit wilt halen ( met andere woorden: alle honderd kristallen verzamelen), zijn er ook nog een paar andere modes. De meest in het oog springende is natuurlijk de multiplayer mode waarin je met 4 personen 3 verschillende minigames kan spelen. Mijn favoriet is ongetwijfeld Checkers: een spel waarbij je elkaar van het veld af moet gooien door vakjes te vernietigen. Met zijn 4en of zelfs 2en blijft dit lang leuk maar op de andere twee ben je zo uitgekeken. Met de ander twee bedoel ik: een simpel fruit vang spelletje een soort sprongen race waarbij je telkens moet kiezen of je 1 of 2 vakjes vooruitgaat. Naast deze minigames is er gelukkig ook voor de eenzame speler nog wat extra vermaak. Als je de game namelijk 100% hebt uitgespeeld krijg je de Boss Mania mode waarin je alle bazen uit het hele spel achter elkaar, zonder voedsel(waar je energie mee hersteld) en zonder speciale krachten moet verslaan! Reken maar dat dit moeilijk is en het gevoel als je dit eindelijk hebt gehaald is geweldig.

Dikke fun

Al met al is dit een prima game. De graphics en muziek zijn mooi, de gameplay krijgt een creatieve optater dankzij het krachten mixen en de game zelf duurt lekker lang. En dan is er natuurlijk nog dat ene ding wat ik zovaak hebt genoemd in deze recensie dat ik het hier niet meer ga doen (hint: het begint met ''Episch'' en eindigt op ''Eindgevecht''). Dit alles zorgt ervoor dat je na de credits met een positief gevoel achter blijft. Dit is zeker geen makkelijk tussendoortje zoals de GB avonturen. Hou je van 2d platformers en heb je een n64 (of in de toekomst een Wii) dan is deze game voor jou. Dit is in 2 woorden:dikke fun!

Conclusie en beoordeling

None

Kirby 64 is een heerlijk ouderwetse 2d platformer met een vleugje 3d erbij. Voeg daar het leuke krachten mixen, de grappige personages en ''dat ene ding'' aan toe en je hebt een recept voor een hartstikke toffe 2d platformer. Het doet niks nieuws, maar wat het doet, doet het zo goed dat je met recht kan spreken van een magische game.
8
Score
80
Score: 80
  • Pluspunten
  • Vrolijke graphics die de tand des tijd redelijk goed hebben doorstaan
  • Veel verschillende krachten wat het spel gevarieerd houd
  • Toffe boss-battles met een epische klapper op het einde
  • Prachtige muziek
  • Geinige mingames
  • Minpunten
  • Weinig replay waarde na het volledig uitspelen van de game
  • Moeilijkheidsgraad mocht net wat hoger
  • Sommige minigames zijn wat saai

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • goed new voor rockers

  • Als ik jullie was zou ik dat Ghoust Hounds nummer zeker eens proberen. Heerlijke rock van een vrij onbekende band.

  • rob zombie! WOOT! :D

  • Godsmack is geen jaren zeventigband, die is opgericht in 1995. En I Stand Alone komt uit 2002

  • The Joker, die zit toch ook al in World Tour?

  • @All Hail Mr. Hammett

    Van de nieuwe tracks komen er dan ook maar twee daadwerkelijk uit de jaren 70 (Space Cowboy komt uit 1969). Daarnaast komt Feed the Tree uit 1993 en de rest uit de jaren 2000. Dus een beetje rare titel van het nieuwsbericht :P



    Maar ja, ik haal 100% zeker Steve Miller Band en dan of de Ghost Hounds of Mute Math. Daarover twijfel ik nog…


  • You're listenin' to K-Billy's Super Sound of the Seventies!



    P.S. Nummers is verkrijgbaar? Sinds wanneer is het woord 'nummers' enkelvoud.

  • Steve Millers Band is wel even vet! De rest ken ik niet…

  • Mooi om te zien dat ze met lekker veel DLC blijven komen.

  • Ik wacht nog steeds op eenzelfde AC/DC trackpack voor World Tour

  • Deze nummers zijn nou niet echte must-haves.

  • Nou muziekgames zijn eigenlijk niets voor mij.

  • Nou muziekgames zijn eigenlijk niets voor mij.

    Nuttige post zeg, sodeju! :O

  • Ik wacht nog steeds op eenzelfde AC/DC trackpack voor World Tour



    VOlgens mij zijn die RB-exclusief, en bovendien doet AC/DC een beetje raar over die pack. Dus reken er niet op.

  • Wtf deze ken ik niet eens

  • Hé Steve Miller Band. The Joker is zeker de moeite waar en Space Cowboy ook. Eén ding blijf ik vreemd vinden; waarom gebruiken ze zoveel nummers van elkaar!? En BTW ik heb GH:WT. ;)

  • Wajoo! Steve Miller Band is vet, voornamelijk The Joker!

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren