1. The Elder Scrolls IV: Oblivion (X360)

The Elder Scrolls IV: Oblivion (X360)

Ik heb ongeveer een kwartier nagedacht over hoe ik deze review op zou moeten gaan bouwen. Zal ik kiezen voor een vrije schrijfstijl waar ik me richt op mijn ervaringen? Of zal ik zakelijk alle aspecten langs gaan en uitlichten? The Elder Scrolls IV: Oblivion (vanaf nu in deze recensie Oblivion) is namelijk zo ontiegelijk groots dat ik moeilijk alles aan bod kan laten komen. Uiteindelijk heb ik gewoon besloten om maar te gaan schrijven, en te zien waar het schip strandt.

Waarschuwing: In deze tekst kunnen spoilers voorkomen!

Verloren zoon

Het spel begint in een kerker, de situatie ziet er vrij uitzichtloos uit en wanneer een medegevangene er vrijwel zeker van is dat de guards je elk moment kunnen komen vermoorden voel je je een tikje hulpeloos. Niet veel later klinken er voetstappen vanuit het trappenhuis, ‘daar zul je de guards hebben’. En inderdaad, een groepje bewakers schaart zich voor mijn celdeur en één van hen beveelt mij dringend aan de kant te gaan, waarna ik zie dat zich een mooi geklede oude man bij het gezelschap heeft gevoegd. Het is de keizer van Tamriël: Uriel Septim, en hij is op de vlucht, de rest van zijn familie is al vermoord en hij is volgens zijn eigen dromen de volgende. Ook jou herkent hij uit zijn dromen, als de man die zijn onwettige zoon Martin (waarvan weinigen het bestaan afwisten) in veiligheid moet gaan brengen. Martin is namelijk de enige die de troon nog kan betreden na de keizer, anders vervalt de hele wereld in duisternis (het doet een beetje denken aan The Lord of the Rings). Enfin, jij wordt dus unaniem aangewezen als de redder van de wereld en daar zul je het mee moeten doen. Na de keizer zo compleet mogelijk te hebben ondervraagd volg je hem de geheime gang in en begint het avontuur.

Kennismaking

Het ontsnappen uit het geheime stelsel onder de gevangenis vanaf het moment dat de keizer je aanspreekt dient eigenlijk als één grote tutorial, hier leer je de besturing kennen, de basis van het vechten met je wapens en ook maak je hier de keuzes die de rest van het spelverloop bepalen. Je kiest je ras, je sterrenbeeld en je klasse (die overigens helemaal te customizen is naar eigen smaak).

Na een tijdje spelen wordt het gezelschap in de val gelokt door een kwaadaardige culte en wordt zoals voorspeld de keizer om het leven gebracht, deze geeft jou vlak voor hij zijn laatste adem uitblaast nog even The Amulet of Kings mee en het is zaak om deze zo snel mogelijk aan zijn zoon te geven anders gaat het helemaal fout met Tamriël.

Zo snel als je kan besluit je dus uit de riolen te ontsnappen.

Open Mond

Wat ik zag toen ik eindelijk uit de rioolbuis was gerold deed mijn mond openvallen. Klaarlichte dag, zonnetje scheen, ik keek uit over een gigantisch meer met in de verte enorme bergen. Alles wordt hier zo verbluffend weergegeven dat je de neiging hebt om een bankje op te zoeken op een leuk heuveltje, je picknickmandje erbij te zetten en eens heerlijk een middagje van het uitzicht te gaan genieten. Maar ik realiseerde me dat de keizer het bepaald niet zo gewild had dus ik wierp mezelf weer in de main quest. Na wat reizen en wat rondvragen kom je aan in Kvatch, waar Martin zich zou bevinden. Probleempje is dat er een immense portaal naar Oblivion (de duistere wereld) staat en deze als de wiedeweerga gesloten moet worden. In totaal zijn er 16 van deze portals die het leven in het prachtige Tamriël een stuk minder aangenaam maken, jouw taak is om deze kwalijke ontwikkeling een halt toe te roepen.

Het gevaar

M’n moed verzameld, m’n helm op en m’n zwaard geslepen: ik spring het portaal in!

Aan de andere kant van het portaal kom je in een wereld vol lava, verraderlijke planten en boosaardige creaturen. Gelukkig is er ook nog één moedige soldaat die vastberaden is om zijn maten te redden en je dus meehelpt de poort te sluiten. Helaas is de beste man bij de eerste de beste klap van een Scamp al morsdood dus zul je de queeste voor de rest in je eentje moeten voltooien. Ik moet erbij zeggen dat het sluiten van deze poorten wel een tikje eentonig aanvoelde, alles lijkt zo op elkaar in Oblivion. Eenmaal met pijn en moeite de poort gedicht moet je ook nog even de geruïneerde stad Kvatch van het boosaardige gespuis ontdoen en dan kun je je richten op Martin, die zich in de buurt schuilhoudt. Deze breng je dan vlug in veiligheid en vanaf dat moment kun je gaan genieten van de werkelijke vrijheid van de game.

De Sidequests

Omdat ik een Imperial ben, geboren onder het sterrenbeeld ‘The Thief’ met als (custom) klasse wederom ‘Thief’ leek het mij een logisch plan eens wat te gaan stelen. Begin met wat nutteloze dingen als een bakje van goedkope klei, naarmate je beter wordt zul je je kunnen verrijken met de waardevollere spullen. Omdat mijn steelgedrag niet onopgemerkt bleef (deed blijkbaar toch iets niet goed dan) werd ik opgeroepen voor een training bij ‘The Thieves Guild’: een geheime groepering die steelt van de rijken en geeft aan de armen! Robin Hood anyone? Naast The Thieves Guild is er ook ‘The Mages Guild’, ‘The Fighters Guild’ en de eveneens geheime ‘Dark Brotherhood’. Elke gemeenschap heeft zo zijn wensen en het is aan jou om aan deze wensen te voldoen, of niet natuurlijk. Elke Guild kent ook zijn eigen klassen-systeem, bij een hogere klasse kun je rekenen op meer aanzien binnen de gemeenschap als wel gevaarlijkere missies. Naast de mainquest is het joinen van een gilde dus zeker een interessante bijkomstigheid. Vergelijkbaar met de guilds kun je ook je vechtkunsten vertonen in de arena in de Imperial City. Ook dit werkt met een ranksysteem: je begint als een ware nietsnut maar je kan uitgroeien tot de absolute held van de arena (met als gevolg een uiterst irritante die-hard fan, maar daar ga ik verder niet op in).

Verder zitten er in Oblivion talloze sidequests verborgen die je zeker een hele tijd bezig zullen houden. En hiermee kom ik eigenlijk meteen op mijn eerste grote minpunt en deze geef ik door middel van een voorbeeld. Mij was dus gevraagd door een zielig oud dametje om een verloren object uit één of andere grot te halen. Ik ben de slechtste niet dus ik accepteer de missie en ga vol goede moed de grot in, hier kom ik tot mijn grote schrik een stel vampiers tegen waarvan ik de nare aandoening phrophomic Hemophobia opliep, wat dus betekend dat je op den duur een vampier wordt. Naast een vriendelijke man die graag oude verdrietige mevrouwtjes helpt ben ik ook gewoon een bikkel dus ik slacht elke vampier behendig af waarna ik de verloren ketting weggris en deze weer trug aan de lieve vrouw geef. Dan, na een paar dagen krijg ik tijdens mijn slaap een nachtmerrie: ik ben een vampier geworden, en aangezien dit het laatste is waar ik op zit te wachten ga ik wanhopig op zoek naar een tegengif. Dat blijkt er te zijn maar het verkrijgen hiervan is alles behalve makkelijk, frustrerend zelfs! Niet omdat ik steeds doodging, maar omdat het verkrijgen van de verschillende ingrediënten voor het tegengif zo absurd omslachtig gaat. Wat ik hier probeer te zeggen is dat bepaalde missies onnodig veel tijd in beslag nemen. Ik moest onderhand alle plaatsen in het spel af om maar het stomste ingrediënt te bemachtigen, wat leidde tot wat frustratie. Wel moet gezegd worden dat het een groot gevoel van voldoening gaf toen ik eindelijk het wondermiddel in mijn bezit had.

De spelervaring

Nu ik in grote lijnen het spelverloop wat heb uitgediept wil ik even ingaan op de algemene spelervaring. Je hebt al kunnen lezen dat ik zeer te spreken was over de uitmuntende graphics, maar dat is uiteraard niet alles wat dit spel te bieden heeft.

Op het gebied van geluid staat Oblivion namelijk ook zijn mannetje. Mooie ambience-geluiden zorgen voor de goede sfeer zonder echt te overheersen. Ook de voice acting is briljant verzorgd (Met o.a. Patrick Steward als de keizer en Sean Bean als zijn zoon).

Het spel stelt je in staat om de besturing lekker onder de knie te krijgen voor je echt iets gaat ondernemen, de besturing werkt dan ook gewoon naar behoren, niets op aan te merken dus. Wel moet gezegd worden dat de gameplay zich duidelijk beter leent voor de first person view dan de third person view, hier komen de bewegingen van je personage net als bij morrowind erg houterig over.

Wat tevens beter had gekund is de interface van de menu's. Ik zit nog vaak te prutsen met de triggers en de D-pad om in het gewenste scherm te komen (met de triggers wissel je tussen statistieken, inventory, magie en quest-informatie, met de D-pad blader je door de submapjes heen). Een welkome vernieuwing is er wel in de vorm van de fast travel optie. Hierdoor kun je, mits je er al een keer bent geweest, met één druk op de knop naar elke gewenste plaats reizen. Wel zo handig dus!

Het gebruik van 'snelkoppelingen' is een must in Oblivion. Je kunt bijvoorbeeld toverspreuken, potions en wapens koppelen aan de 8 verschillende richtingen die de D-pad kan maken. In het heetst van de stijd kun je hierdoor dus makkelijk switchen van item en/of strategie.

Het vechten is veel en veel beter uitgewerkt als het miserabele houterige vechten wat we nog van Morrowind kennen. Blocken is nu echt blocken en slaan is nu echt slaan. Dit komt de geloofwaardigheid zeer ten goede. De A.I. van de vijanden is tijdens de gevechten redelijk goed, ze komen dikwijls zeer dreigend over en vooral de sterkere vijanden proberen je door middel van blocken en combo's om zeep te helpen. De A.I. van de overige personages is ook netjes verzorgd, al zijn de gesprekken die zij af en toe met elkaar aangaan hilarisch:

Hello!

-Hi!

Any news from Kvatch?

-Get out of my face!

Bye!

-Goodbye!

De framerate, als laatste punt, blijft over het algemeen lekker stabiel, al zakt deze wel als je bijvoorbeeld op je paard door de bossen rent. Dikwijls moet het spel dan een nieuw gedeelte laden en dit kost een paar seconden, maar zorgt er gelukkig nooit voor dat het een belemmering wordt voor het speelplezier.

Conclusie en beoordeling

None

Oblivion is een prachtspel en is op haast alle fronten subliem, de paar kleine minpuntjes doen haast niets af aan de geweldige tijd die ik hieraan heb beleefd, en vele andere RPG-fans zullen het met mij eens zijn!
9,3
Score
93
Score: 95
  • Pluspunten
  • Audiovisueel uitmuntend
  • Mooie verhaallijn
  • Ontzettend veel missies
  • Ongekend veel mogelijkheden
  • Minpunten
  • Soms té overdonderend
  • Af en toe wat framerate problemen
  • Soms wat langdradige missies

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • 95.000 mensen in totaal of de games afdeling?

  • Dat was ook niet te vermijden…

  • @victimofchanges

    wat denk je nou zelf??



    ontopic

    is wel lastig voor de mensen die ontslagen worden



  • \"In navolging van pakweg ieder gamebedrijf gaat ook Microsoft personeel ontslaan.\"



    Tis een rage hè ;)

  • Ok, beste dames en heren van Insidegamer. Hoe krijg je verwarring in de nieuwsberichten die jullie plaatsen? We bekijken zin 1:



    \"In navolging van pakweg ieder gamebedrijf gaat ook Microsoft personeel ontslaan.\"



    Jullie wekken de suggestie dat het om het Xbox-gedeelte gaat, maar dan zetten jullie er de volgende zin erbij:



    \"Het gaat volgens de berichten om personeel dat mogelijk niet op de Xbox-afdeling werkt.\"



    Is dat niet een beetje misleidend nieuws?







  • Dit is oud nieuws, en de xbox afdeling is vorig jaar al aan de beurt geweest. Daarnaast maakt deze afdeling winst en zullen hier waarschijnlijk geen ontslagen vallen.

  • Dat was wel te verwachten.

  • dat zag je al aankomen.

  • aah kut, waar gaat het heen

  • was te verwachten……..

  • Was wel te verwachten!

  • jammer voor microsoft

  • niks aan te doen…

  • VERRASING

  • In totaal gaat het om zesduizend mensen die waarschijnlijk hun baan verliezen.

    *slik*

  • Tegenwoordig niets nieuws meer. Het lijkt wel of dat vandaag de dag ieder bedrijf met een grootschalige reorganisatie bezig is. Enkele duistere dagen gaan er komen voor Microsoft-werknemers ben ik bang.

  • Dan hebben ze het toch meer dan gehalveerd. Eerst waren het er toch 15000?

  • Was al te verwachten… :-(

  • Jeuzus. Als zelfs Micro$oft mensen moet gaan ontslaan… Heeft Bill Gates zijn geld bij IceSave gezet ofzo?

  • 6000 mensen weg….

    Maar als de banen van de andere 89.000 dan blijven bestaan, dan moet dat maar.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren