1. Devil May Cry 3: Dante's Awakening (PS2)

Devil May Cry 3: Dante's Awakening (PS2)

Devil May Cry 3: Dante's Awakening

Er zijn spellen die gewoon een bepaalde charme hebben, een bepaald iets dat je verder laat spelen. Spellen die je bij de kladden grijpen en die je pas neer kan leggen als je de laatste druppel uit het spel hebt geperst. Afgezien van het feit dat spellen worden gebrand op plastic schijfjes in plaats van op sinaasappelen.

Dit zou te omschrijven kunnen zijn als stijl. Niet alleen een goede manier van presenteren van een spel. Het is meer een soort van stijl die je het gevoel geeft een soort van gratie en superioriteit in je vingers te hebben. Na het spelen van Devil May Cry 3 kan er geen twijfel meer bestaan. Jij, Dante, bent de personificatie van cool.

Zodra het introfilmpje afgelopen is zit je al zowat te happen naar adem. Dante knalt links vier demonen af, hakt rechts wat gespuis doormidden en verrijst uiteindelijk glorieus in een regen van kogels. En dat was het introfilmpje...laat de rest van het spel maar komen!

Minder stijlvol zijn andere tussenscènes. Meerdere keren zal je held schreeuwend de meest vreemde capriolen uithalen, zoals verticaal met een motor tegen een gebouw oprijden om vervolgens diezelfde motor te gebruiken als een nunchacku. Zonde.

Aanvankelijk ben je als Dante nog geen eenpersoons leger. De vier stijlen waartussen je kan kiezen zijn allemaal nog op hun eerste niveau en bieden niet veel spectaculairs. De Gunslinger stijl geeft je wat extra mogelijkheden met je vuurwapens en de Swordmaster stijl laat je je vijanden wat creatiever in hapklare stukken hakken. Dan heb je de Trickster stijl die je iets meer mogelijkheden geeft om aanvallen te ontwijken en de Royal Guard stijl die uitstekende reflexen vereist om aanvallen te counteren.

Allemaal nog niet veel soeps. In het begin zal je vaak doodgaan. Denk niet aan Ninja Gaiden, maar de demonen die op je afgestuurd worden zullen een behoorlijke uitdaging vormen. Langzaam maar zeker beginnen er echter puzzelstukjes op hun plaats te vallen.

Dante bestuurt als een droom en beetje bij beetje zal er een mate van vloeiendheid in je spel komen. Vingers zullen af en toe nog in de knoop raken als je drie vijanden doorzeeft terwijl je op een stuk gevallen kanonnenvoer rondsurft, maar het begin is er. Het gevoel. De stijl.

Dan krijg je je tweede wapen, en je tweede vuurijzer. Leuk, maar je standaard hakwerk voldoet ook wel om de levels te doorlopen. Maar dan steekt daar de stijl weer de kop op. Letterlijk. Devil may Cry 3 onderscheidt zich namelijk door het bijzonder stijl systeem. Help de vele helgedrochten met een macabere creativiteit om zeep en zie je stijlmeter oplopen van een simpele Dope tot een extreem bevredigende SSStylish. Hoe stijlvoller je speelt hoe meer geld je krijgt. Hoe meer geld je krijgt, des te meer bewegingen je kan kopen. Hoe meer bewegingen je hebt, des te stijlvo...je snapt het wel.

Het hele spel lijkt hierop geënt. Afgezien van de vele toffe eindbazen kom je naast een schamel puzzeltje hier en daar veelal dezelfde vijanden tegen. Sommige iets sterker dan andere, met iets andere aanvallen en iets meer leven, maar de diversiteit is niet om over naar huis te schrijven. Ze dienen alleen het doel om aan jouw zwaard geregen te worden. Eigenlijk is dat niet eens zo erg. Een nobel leven voor een stuk naamloos gespuis.

De vaak pittige bazen daarentegen, zijn andere koek. Devil May Cry 3 is namelijk op en top een Capcom spel. Als je blind op een eindbaas in gaat lopen hakken zal je veelvuldig een game-over scherm tegen komen. Zodra je echter even de tijd neemt verschijnt er een aanvalspatroon. En patroon dat te gebruiken is om in fracties van seconden aanvallen te ontwijken, je slag te slaan en weer terug te springen. Zonder geraakt worden. Stijlvol.

En dan ben je volleerd. Je stapt een kamer binnen. Links, rechts, boven en onder je spawnen vijanden. Met een druk op de knop teleporteer je naar het eerste slachtoffer en zwiep je hem de lucht in, terwijl je hem daar houdt met je pistolen laten je vingers een wervelstorm van vuur en ijs los op de arme verdoemde zielen om je heen. Terwijl je in een fractie van een seconde een vijand mee de lucht in slaat om een aanval te ontwijken wisselen je vingers in de lucht snel van wapen om bij je neerkomst een schokgolf teweeg te brengen die iedereen om je heen verplettert. De stofwolken waaien weg en je kijkt verbaasd naar de rook die van je arme PS2 controller afslaat...SSStylish!

Conclusie en beoordeling

None

Devil May Cry 3 is misschien enigszins moeilijk. Zodra je door de zure appel heen bent wacht je echter een immens gevoel van voldoening. Keer op keer.
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Stijlvol!
  • Redelijk moeilijk
  • Veel variatiemogelijkheden
  • Minpunten
  • Tè moeilijk?
  • Slechte cutscènes
  • Weinig variatie in de vijanden.

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Ik kan niet wachten !!!



    De demo klinkt trouwens wel goed, best veel opties zo te horen.

  • Klinkt goed!

  • Die op een na laatste link doet het niet hoor! Lijkt me wel gaaf trouwens!

  • epic fail die console rts lol

  • Hij staat voor 5 maart gepland!




  • 27 februari is voor europa en 5 maart is voor de VS

  • Ik heb echt niks met RTS games. Deze demo ga ik mijn harde schijf dus ook niet aandoen.

  • Moet hebben!!

  • Can't wait.

  • Niet echt iets voor mij. De demo is wel vrij uitgebreid, wellicht maar eens proberen.

  • Oud nieuws

  • Ff proberen dan maar.

  • url= vergeten bij de laatste link ;)

  • :D

  • Best uitgebreid voor een demo. Kan echt niet wachten op deze game, heb hem al gepre-ordered.

  • downloaden als de demo komt !!!!!!!!!!!!!!

  • Lijkt me echt een geweldige game, dus ik deze demo zeker downloaden! :D

  • Hoe kan ik een post verwijderen? :P

  • Ik hoop dat ik hem kan downloaden als Silver member

  • Dit klinkt verdomd vet, ga de demo meteen downloaden als ie er is!

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren