1. Fable: The Lost Chapters (Xbox)

Fable: The Lost Chapters (Xbox)

Na een gezellige dag op school gezeten te hebben in de stad Bowerstone, moest ik nog een erg groot en gevaarlijk stuk lopen, terug naar het dorpje Oakvale. Toen ik terug liep ging ik als eerst langs het training’s kamp voor helden, hier zag ik ze hard trainen voor het geval dat de wereld Albion in gevaar was. Toen liep ik door Great wood forest zoals de ouderen in het dorp het noemde. Ik liep er altijd snel door heen, want ik vond het nooit leuk om achter na gezeten te worden door wezens zoals grote wespen. Dit was nog het makkelijkste stuk. Ik moest ook nog langs Dark wood, ik moest daar erg voorzichtig zijn om niet gezien te worden. Want ik wil niet opgegeten worden door weerwolven die daar het bos onveilig maken. Na die lange tocht was ik eindelijk thuis, of wat er nog van was overgebleven. Ik geloofde mijn ogen niet, het hele dorp was platgebrand, ik kon niemand meer vinden. Iedereen was weg, maar ik zag wie het hadden gedaan: Bandieten. Nou wist ik wat ik wilde doen. Wraak nemen!

Ondanks het feit dat ik wraak wilde nemen was er maar één ding wat in de weg zat. Ik was nog maar een jongetje van tien, die nog niet eens met een gewone stok kon vechten. Terwijl ik dit aan het bedenken was werd ik beslopen door een achter gebleven bandiet. Toen hij me begon aan te vallen schrok ik me kapot, ik kon me niet meer bewegen, ik was gewoon helemaal verstijfd van angst. Maar plotseling stopte de bandiet en viel in eens dood, ik vroeg me af wat er aan de hand was. Maar daar had ik geen tijd meer voor, dus ik besloot om weg te rennen. Toen ik net weg wou gaan zag ik iemand in de verte aan komen lopen. Ik dacht het is een andere bandiet, maar ik had het mis. De man stopte recht voor mijn gezicht, hij vroeg:”Kom je met mij mee, of blijf je liever hier?”. Ik wist niet zeker of ik hem kon vertrouwen, maar in één keer kwam er een flits. Toen de flits voorbij was zag ik dat we op een andere plaats waren. Toen ik eindelijk de moed bij elkaar geraapt had vroeg ik aan de man:”Wie bent U, en waar zijn we?”. Hij zei:”Ik ben een held genaamd Maze, en je bent nu bij het training’s kamp voor helden.”. Hij vroeg ook of ik hier wilde wonen, ik antwoordde meteen met ja. Hij zei ook dat ik iets had wat anderen mensen niet hadden, dat ik misschien een held kon worden. En hier begon mijn avontuur.

Na een paar jaar gewoond te hebben in het kamp, was ik oud genoeg om te beslissen of ik een gewoon iemand wilde zijn of dat ik een held wilde zijn. Ik had er al jaren over nagedacht en ik nam het besluit:”Ik wil een held zijn!”. En daar begon het moeilijke pad om een held te worden. Als eerst het zwaard vechten, in het begin begon ik met een dood normale stok. Eindelijk na een jaar met die stok mocht ik eindelijk met een echt zwaard vechten, maar het was natuurlijk ook weer niet een dergelijk speciaal zwaard. Ik moest van de baas van het helden kamp tegen iemand oefenen, maar wie? “Nou” zei de baas “tegen Wisper”. Maar Wisper was een erg goede vriendin van mij, daar kon ik niet tegen vechten. We gingen tegen elkaar oefenen en ik won erg vaak. Later ging ik over tot boogschieten, wat ook voor de eerste keer aardig goed lukte. Maar dat waren de makkelijkste dingen, als laatste moest ik via een kracht binnen in me bliksem op een pop schieten. Ik dacht dat lukt nooit, maar ik had ongelijk dat lukte ook. Volgens de baas van het kamp verdiende ik het om de mensen in Albion te gaan helpen. Dus dat deed ik, ik moest via een grote tafel missies accepteren. En dat deed ik, de eerste missie wat ik deed was een kostbaar goedje op een boerderij beschermen. Met behulp van guards, ik denk het zijn maar een paar. Ik had ongelijk, er kwamen ongeveer vijftien bandieten tegelijkertijd aan. Ik dacht dat we het nooit konden winnen, maar ik had alweer ongelijk. Er kwam er een bandiet recht op me af, ik voelde van binnen dit moet ik doen. Ik pakte mijn zwaard en stak hem neer, ik voelde niks, geen emotie of iets. Na de missie te hebben afgerond nam ik weer een andere missie aan. En deze werd een stuk moeilijker.En zo ging het een paar jaar door.

Na al die jaren van de mensen in Albion geholpen te hebben zei ik tegen Maze:”Ik wil iets uitdagends doen, maar wat?”. Maze zei:”Als je iets uitdagends wil weet ik wel iets voor jou, een toernooi voor de sterkste helden van heel Albion!”. Dus ik nam zijn aanbod aan, ik vertrok naar Witchwood lake waar het toernooi werd gehouden. Nadat ik daar was gearriveerd, werd ik onthaald als of ik het toernooi al had gewonnen. Ik wist niet wat me te wachten stond, het werd al snel duidelijk. Je had allemaal verschillende rondes en daarbij allemaal verschillende vijanden. Daarna moest ik een keuze maken die mij voor de rest van mijn leven zal rond spoken in mijn hoofd. Ik wist niet dat deze keuze de rest van mijn leven zou veranderen, maar dat deed het dus wel. De vraag was:”Vermoord jij Wisper voor de grote geld prijs. Of laat je haar leven?” Ik nam de verkeerde keuze, ik vermoorde haar voor het geld. Door die keuze verloor ik de wil om mensen te helpen. Dus vermoorde ik iedereen op mijn pad, iedereen haatte mij. Maar ik gaf er niks om, ik vermoorde ze toch. Maar ik werd een keer gestopt, ik werd in de gevangenis gegooid. Daar zat ik een paar jaar en realiseerde dat wat ik deed zo niet meer door kon gaan. Dus wou ik weer goed worden, dat duurde natuurlijk een paar jaar. Maar het lukte, ik was weer mensen aan het helpen.

Ik ging me ook meer verdiepen in wat er was gebeurd in de tijd toen ik weg was. Ze zeiden dat een andere held genaamd Jack of Blades ook slecht is geworden. Ik kreeg allemaal verhalen te horen waardoor ik de missie aannam: Stop Jack of Blades. Ik ging op weg naar Jack of Blades, ik vond hem. Toen was nog de moeilijke taak hem te stoppen, dat viel niet mee. Ik dacht dat het vermoorden van Wisper een moeilijke keuze dit was een nog moeilijkere. Nadat ik Jack of Blades had vermoord kon ik kiezen of ik zijn zwaard zou houden, maar dan moest ik mijn zusje vermoorden. Ik nam een verstandige keuze, ik vernietigde het zwaard en werd erg goed. Ik dacht eindelijk nu al het kwade was vernietigt dat ik klaar was met het helden leven, ik zat er dus helemaal naast. Het blijkt dat Jack maar half dood was, en hij heeft ook nog eens een andere gedaante voor genomen. Ik moest hem zien te vinden en voor eens en altijd uitschakelen, maar ik wist helemaal niet waar hij was. Ik kreeg toen een paar missies van de baas van het training´s kamp voor helden, die missies hebben mij stap voor stap naar Jack toe geleid. Ik vond hem, en zijn gedaante was veranderd. Maar wat voor een gedaante, hij was een draak geworden. Hij was ook nog eens 3 keer zo sterk geworden, ik dacht dat het mijn dood werd. Terwijl ik Jack probeerde te vernietigen moest ik ook nog eens andere monsters tegelijkertijd verslaan, en die waren ook nog eens lastig om te verslaan. Maar het lukte ik had de monsters en jack verslagen, maar nu kwam de laatste keuze. Ik had Jack zijn ziel in een masker opgeslagen, ik moest kiezen. Gooi ik het masker in de lava, of zet ik het op en verkrijg nog meer kracht dan ooit te voren. Het was een lastige keuze, een lastige keuze? Nee, de lastigste die ooit moest maken. Ik voelde van binnen dat ik heer en meester van Albion wou zijn, dus ik koos er voor om het masker op te zetten. En ik werd de slechtste man in de geschiedenis van Albion.

Conclusie en beoordeling

None

Fable is een redelijke rpg er komt veel humor en ook veel drama in voor. De keuzes die je moet maken hebben allemaal een andere uitkomst voor de toekomst. Zelf vind ik het ook erg mooi dat je een duidelijk verschil ziet tussen goed en kwaad. Het verhaal is ook erg leuk, het verandert ook bijna altijd bij een keuze die je moet maken. Maar waarom een 7+? Nou ik vind de graphics wat minder voor die tijd, en de wereld is ook erg klein. Ook vind ik dat je niet veel merkt van de nieuwe mogelijkheden. Waar veel mensen het over hadden. Maar voor de rest is Fable toch nog wel een redelijke rpg.
7,3
Score
73
Score: 75
  • Pluspunten
  • Verhaal.
  • Muziek.
  • Wapens en pantser.
  • Missies.
  • Keuzes.
  • Uiterlijke verandering.
  • Nieuwe wereld.
  • Minpunten
  • Kleine wereld.
  • Graphics zijn minder.
  • Niet veel verandering met eerste deel van Fable.

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren