1. Phoenix Wright: Ace Attorney (NDS)

Phoenix Wright: Ace Attorney (NDS)

Vroeger leek het mij altijd vet om in smoking met opzichtige kraag, in mijn haar een scheiding naar rechts en met het arrogantste gezicht dat ik op mijn hoofd kon krijgen, mensen die de wanhoop nabij zijn, onschuldig te laten verklaren door een oude wijze rechter in toga met baard. Leuk is het zeker, maar ik voel nu (nog) niet de behoefte om een studie van 6 jaar te volgen waarbij dingen uit je hoofd leren dagelijkse kost is. Met Phoenix Wright: Ace Attorney (PWAA) kan ik een studie overslaan en meteen met smoking én kraag, de rechtbank induiken. Joepie!

Beginnend advocaat Phoenix Wright klaar voor zijn eerste zaak. Je ex-schoolmaatje Larry Butz zit opnieuw in de problemen. En deze keer niet voor het stelen van lunchgeld, nu hangt er een aanklacht wegens moord op zijn ex aan zijn broek. Je weet dat Larry nooit een vlieg kwaad heeft gedaan, en dus doe je wat een echte vriend betaamt en zal jij de advocaat van Larry worden.

In deze eerste zaak zullen de kneepjes van het vak je uitgelegd worden; de voornaamste bedoeling tijdens de rechtzaken is het zoeken naar contradicties in de verklaring van getuigen, die er allemaal op uit zijn om je cliënt achter de tralies te krijgen. Het principe van het zoeken naar contradicties gaat vrij simpel. Je bekijkt een verklaring van de getuige, en als je de tegenstrijdige uitspraak gevonden hebt, dan presenteer je bewijs dat aantoont dat de “witness” aan het liegen is. Dit doe je door “Objection!” in de microfoon te roepen. En dat is erg leuk. Ook kan je druk uitoefenen op getuigen of wat extra vragen stellen. Makkelijk is het woord dat hierbij past. Maar ook: erg leuk. Als je na uitgebreid denken eindelijk de contradictie gevonden hebt, en het “ik-heb-een-contradictie-gevonden” muziekje uit de speakers van je DS komt,

dan zal het gevoel van “Yes!” door al je bloedbanen

stromen en je hele dag zal weer goed zijn. PWAA is een text-based RPG en zal de conversatie nooit uit de weg gaan. Beheersing van de Engelse taal is vereist om de (zeer geestige) (woord-)grapjes te kunnen snappen en om goed op te kunnen gaan in dit spel. Buiten de rechtzaken om is ook het nodige veldwerk geïmplementeerd: hierbij ga je op onderzoek uit en zoek je naar bewijsmateriaal voor in de zaak van de volgende dag. Het is leuk, uitgebreid en de dialogen zijn echt hemels. In de eerste zaak zal je geen veldwerk doen, maar in de 4 latere zaken wel. De speelduur lijkt met slechts 5 zaken kort, maar dat is niet het geval: zaak 1 doe je in 1 uur, zaak 2 voltooi je in 3 uur en de speelduur loopt dusdanig op dat je in de laatste zaak maar liefst 10(!) keer 60 minuten erover doet om de eindcredits voorbij te zien rollen. En ik zal je vertellen, ik vond het een goddelijk geschenk om deze levels te doorlopen. De emotie die Capcom in de zaken neerzet is geweldig, en daardoor wordt je op de droevige stukken zelf ook een beetje emotioneel, ik moest net geen traantje wegpinken. De personages in dit spel zijn ook erg goed: ze zijn heerlijk stereotiep en hebben hun eigen stijl in de conversaties. Je hebt bijvoorbeeld de vrouw die zichzelf ontzettend sexy vindt en alles uit de kast trekt om je te verleiden, je hebt sullige detectives (ik citeer: “Hi, my name is detective Dick Gumshoe, but I prefer people not to call me Dick, but detective Gumshoe instead” waarna een van de agenten onmiddellijk roept: ”Yo DICK!, get the hell over here and check this out!”). Dat is opnieuw een pluspunt in Phoenix Wright’s hal der pluspunten.

Duidelijk moge zijn dat PWAA zwaar ondergewaardeerd wordt, ondanks goede recensies zijn er niet veel mensen die op de aanschaf van dit spel zijn overgegaan. Dat is naar mijn mening zeer onterecht, en het bezwaar dat ik op school vaak tegen dit spel hoor, is het volgende: “Moet je zien wat voor graphics! Wat een schijtspel!”. Dit vind ik persoonlijk arrogant, dom en het is niet eens waar. De stijl van Phoenix Wright is getekend, niet 3D. Weliswaar zijn de omgevingen mooi en sfeervol getekend dus het verwijt van gebrek aan grafische kwaliteit is ongegrond en slaat helemaal nergens op, de stijl is gewoon anders.

Het audiogedeelte is helemaal fantastisch: de afwisseling in muziek is uitmuntend, en ook nog eens van zeer hoge kwaliteit. De ontroerende muziek ontroert al zonder de dialogen eromheen, en de vrolijke muziekjes klinken leuk en verslavend. Mario is er niets bij.

De eerste vier zaken zijn gepoort van de Japanse Phoenix Wright games, de 5e zaak is echter nieuw en speciaal gemaakt voor de DS. Zo kan je met het touch screen zoeken naar bloedvlekken. En om naar vingerafdrukken te zoeken gebruik je ook het touch screen en de microfoon. Door die toevoegingen wordt het spel er alleen maar leuker op en deze game kan voor mij helemaal niet meer stuk. Want als ik een aspect van het spel nog niet behandelt heb, komt het nu: de besturing: de besturing hanteert het point ’n click principe bekend van PC games als Monkey Island (die ik ook geweldig vond) en Ankh. Op de DS dient je stylus als muis, en dus gaat de besturing net zo vloeiend als op je computer. Het is niet bijzonder, maar ik zou het een topprestatie vinden als men iets bijzonders weet te integreren in een point ’n click game, op besturingsgebied dan. Op alle andere gebieden innoveert het spel wel, niet omdat er zoveel bijzondere vernieuwingen zijn, maar omdat van alles de kwaliteit consequent ontzettend hoog ligt. Dat is bijzonder te noemen. Elke game heeft minpunten, maar ik kan echt niets bedenken om daar Phoenix Wright op af te rekenen. Zie hier mijn conclusie:

Conclusie en beoordeling

None

Als een game niets verkeerd doet, verdient het een tien. PWAA biedt een briljant verhaal en is een sfeervol geheel geworden. De minpunten waar men echt last van zal hebben, zijn er niet echt. Capcom heeft een game op de markt gebracht die origineel, grappig, meeslepend en emotioneel is. Naar mijn mening is er momenteel geen enkel spel op de markt dat dat kan overtreffen en in de toekomst zie ik alleen vervolg Justice for All dit kunstje nadoen.
9,7
Score
97
Score: 95
  • Pluspunten
  • Sfeervol
  • Humoristisch
  • Geweldige verhaallijn
  • Speelduur
  • Gameplay
  • Audio
  • Spannend
  • Minpunten
  • Niet heel veel animaties

Dit artikel delen

Over de auteur

Payaso uhhhhhhhmmmmmm....... XboX 360 anyone?

Reacties

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren