1. Grand Theft Auto: Vice City (PC)

Grand Theft Auto: Vice City (PC)

Op een dag had ik zin om dat stuk schroot van mij eens in te wisselen voor een dikke bolide, dus ga ik naar de auto-dealer die duidelijk niet mijn taal spreekt. Hij vraagt namelijk immens veel voor zo’n stomme auto, ik pak mijn magnum 1.2 halfautomatisch en schiet die flikker dwars door zijn sodemieter en nee, hij is niet ziek. Daarna pak ik de meest dure auto om snel van die plek af te komen want in de verte hoor ik een vaag geloei van politiewagens. Verdorie, hebben die blauwe flikkers me nu al op het spoor? Oké, ik maak dus dat ik daar wegkom en zet wat van die stoere eightys muziek op de radio. Terwijl ik rustig wegrijd voor die smerissen, denk ik terug aan die prachtige tijd waarin Micheal Jackson een enorme ster was en nog geen kindertjes verkrachtte. Ik heb het natuurlijk over de wondere wereld van GTA: Vice City.

Vice City is net als zijn voorgangers een free-roaming game, dat wil zeggen dat je overal kan gaan en staan waar je maar wilt en dat het verhaal niet noodzakelijk is om de game te spelen. Toch is het verhaal in dit deel van een vrij hoog niveau, je speelt namelijk met een Tony Montana-achtig type genaamd Tommy Vercetti. Deze jongen heeft 15 jaar in de gevangenis van Liberty City gezeten (de stad uit het vorige deel) en is nu weer op vrije voeten om weer voor zijn oude baas te gaan werken. Behalve het typetje van het speelbare personage, heeft de game nog wel meer geleend van de prachtige film ‘’Scarface’’. Zo is ook de omgeving bijna precies hetzelfde als in die laatst genoemde filmtopper. Gelukkig komt dit de game vrijwel altijd ten goede en voegt het zelfs nog wat toe aan de gameplay. Het verhaal speelt zich dus af in een gangstersetting die velen van ons zeker zouden kunnen waarderen.

Doordat je, je in zo’n grote spelwereld voortbeweegt, zou deze omgeving er natuurlijk ook een beetje mooi uit moeten zien. Wees niet ongerust de omgevingen zien er eigenlijk gewoon goed uit, maar niet echt bijzonder. Eigenlijk geldt dit ook voor de rest van de game, zo zijn de personages vrij ongedetailleerd en ook de auto’s zien er niet al te galant uit. Gelukkig redden de prachtige omgevingen en animaties van de personages de boel nog net. Ik stond er namelijk echt te kijken toen het tropische bloemetjesshirt van Tommy wild begon te wapperen door de wind.

Zoals ik net eigenlijk al verklapte, is Vice City een free-roaming titel waarin je bijna alles kan doen wat je wilt, zoals je in de inleiding al hebt kunnen lezen kun je zomaar autootjes stelen en lekker rond gaan toeren door de immens grote stad. Hetgeen wat ik het leukste vond was in een autootje lekker gaan toeren om vervolgens even te stoppen bij een villa waar ik zoveel mogelijk voetgangers met mijn sniper naar de andere wereld hielp. Je snapt dan natuurlijk wel dat het niet lang duurt voordat de smerissen komen en me proberen in te rekenen, maar wat moeten die blauwe vrienden weer moeilijk doen zeg. Op een gegeven moment had ik het zó bond gemaakt dat ze met 4 politiewagen en een helikopter me moesten komen inrekenen en dan zijn ze niet zo slim om met z’n allen die villa bestormen om me in te rekenen, nee!, ze blijven gewoon staan en zoeken dekking achter hun wagen waardoor ik ze zo met mijn sniper door de kop kan schieten.

Natuurlijk is dit niet het enige wat je kunt doen, zo is het ook mogelijk om naar een disco te gaan om daar eens lekker herrie te gaan schoppen of lekker los te gaan. Maar natuurlijk zitten er ook vele missies in de game. Deze kunnen sterk variëren, van het opstarten van een opstand tot het opblazen van een auto. Het gekke is dat deze missies niet echt lang kunnen boeien en je al gauw weer zult overgaan tot het vrij rondlopen in de stad. Toch zit dit qua stijl en sfeer van de game dik in orde, zo zul je voor verschillende gangsters moeten werken en des te meer je, je werk goed doet, des te meer respect zul je verdienen binnen de onderwereld van deze stad.

De muziek van GTA: Vice City zit dik in orde, er zitten namelijk van die stoere tachtigerjaren nummers in. Denk hierbij aan nummers van Micheal Jackson en dergelijke, mocht deze stijl aan nummers je geen moer interesseren dan is het altijd nog mogelijk om je eigen nummers toe te voegen. Het is namelijk mogelijk om de mp3tjes die op je pc staan in de map van muziek te zetten om ze vervolgens af te spelen in de game als je in een vette bolide zit. Qua muziek zit het dus wel goed en wees gerust, ook met de rest van het geluid zit het allemaal wel snor. Het geeft bijvoorbeeld een bevredigend geluid als je hoort dat je, je guns voor de zoveelste keer leegpompt en de leeggeschoten hulzen op de grond hoort kletteren. Kortom: naast een vette gameplay en een stel degelijke graphics is het geluid echt helemaal top.

Conclusie en beoordeling

None

GTA: Vice City is het beste deel van de serie door zijn geweldig goede sfeer en prachtig geluid. Het free-roaming gedeelte smaakt naar meer en het blijft gewoon altijd een uitdaging om zoveel mogelijk polities achter je aan te krijgen en later ook de FBI en het leger. Wat hier jammer aan is, is dat het hoofdverhaal een beetje verbleekt en de missies niet lang boeiend blijven. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat ze niet goed zijn uitgewerkt, integendeel zelfs. Al met al is GTA: Vice City een prachtige titel die mij veel plezier en genot heeft gebracht.
8
Score
80
Score: 80
  • Pluspunten
  • De geweldige sfeer
  • Het free-roaming gedeelte
  • Het geluid
  • Minpunten
  • Missies blijven niet lang leuk
  • Grafisch tegenvallend
  • De AI van de politie (net zo dom als in het echt)

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren