1. TimeSplitters: Future Perfect (PS2)

TimeSplitters: Future Perfect (PS2)

Wat zou je doen wanneer je jezelf ineens voor je ziet staan? En dan spreek ik niet over een spiegel of een weerspiegeling in welke vorm dan ook, maar een echt persoon bij wie je rustig een half uurtje kunt gaan koffiedrinken. Waarschijnlijk zul je enorm schrikken, versteld staan, terwijl de koffie koud begint te worden…

Eidos lanceerde in de eerste jaren van de PlayStation 2 de game TimeSplitters, gevolgd door TimeSplitters 2, beide ontwikkeld door Free Radical Design. Lange tijd ook wel de beste shooters op de PlayStation 2 genoemd. De concurrentie werd groter, Eidos raakte failliet, EA nam de rechten over en kwam uiteindelijk met TimeSplitters: Future Perfect.

Een gespierde ( doch klunzige) generaal Cortez, hoofdpersonage uit Future Perfect, wordt op pad gestuurd om de ‘timecristals’ te vinden. Er is namelijk een oorlog aan de gang, 400 jaar in de toekomst, tussen de mensheid en de TimeSplitters (monsterlijk ras dat stroomstoten uitdeelt en zich onzichtbaar kan maken). Cortez moet terug in de tijd om deze oorlog zien te voorkomen. “It’s time to SPLIT!”

Om maar meteen met de deur in huis te vallen, het verhaal in de story-mode is ontzettend goed uitgewerkt. Door de vele verschillende tijden en plaatsen waarin je terecht komt, is de afwisseling in de game erg hoog. Op het ene moment donder je in een bootje ergens in Schotland in het jaar 1924, terwijl je het volgende moment in een griezelig huis rondloopt, met overal vallende zombies en een op hol geslagen eland (eerst als kapstok bedoeld), je kunt het zo gek niet bedenken. De missies worden afgewisseld door vele cut-scenes, waarbij ik na het zien van het eerste filmpje alweer naar de volgende uitkeek. Nadere verklaring; de cut-scenes zijn simpelweg briljant. Meerdere malen heb ik met een brede grijns naar mijn beeldscherm zitten kijken wanneer Cortez weer een droge opmerking maakte of één van zijn sidekicks. Elke missie zal je namelijk iemand met je mee hebben die ongeveer dezelfde doelen voor ogen heeft dan jij hebt. Meerde bijnamen heeft Cortez inmiddels op zijn naam staan, een kleine greep uit de collectie zijn Spaceman en Good Old Chap, om maar een aantal te noemen. Ook deze sidekicks zijn leuk om naar te kijken en bovenal erg grappig.

Dit geweldige avontuur heeft echter één nadeel, binnen no-time was ik door de singleplayer heen. Misschien kwam dit mede dankzij het feit dat het verhaal mij zo bleef boeien, dat ik maar verder bleef spelen. Of ligt het aan het feit dat de game ook niet bijster moeilijk is? Dit laatste werkt daar ook zeker aan mee: Voornamelijk bestaat de game uit schieten en rennen, snipers rifles zijn hierdoor leuke hulpjes maar niet essentieel. Vond ik dit erg dan? Nee, absoluut niet, want TimeSplitters staat er toch om bekend een sterke arcade shooter te zijn. Geen realistische vuurgevechten maar gewoon lekker rondrennen en af en toe eens een wormhole in stappen. “Wormhole?” hoor ik je zeggen. Een wormhole is een poort een kleine stap terug in de tijd, die er voor zorgt dat je met jezelf in contact komt. Zo zul je een aantal keren wat puzzels moeten oplossen waarbij je jezelf moet helpen en even later heb je die situatie weer opnieuw, maar dan vul jij de andere rol in. Erg leuk gedaan, ook al zorgt het soms voor wat verwarring. Ook de humor is in deze situaties weer aanwezig:

Present Cortez: “Heey, You need a lift?”

Future Cortez: “Yeah, thanks for stopping!”

Present Cortez: “No thanks, you would do the same for me!”

Future Cortez: “Heh, Allready did!”

Present Cortez: “Of course...”

Maar zoals ik al zei, de game is niet bijster moeilijk. De missies zijn ook nog eens vrij lineair, al had ik daar persoonlijk niet heel erg veel last van. Elke missie kent dezelfde einddoelen, van punt A naar punt B en af en toe zul je op punt B met een eindbaas te maken hebben. Deze zijn echter ook niet ontzettend moeilijk. Wat mij meer stoorde, was dat missies niet altijd goed doordacht zijn. Een sluipmissie is in eerste instantie de bedoeling, maar toen ik er eenmaal achter was dat dit gewoon met een machinegeweer makkelijker kon, heb ik maar voor dat laatste gekozen. Waar je in de missiestructuur en de leveldesign veel variatie had, is dat in de gameplay iets minder het geval. Ditzelfde geldt ook voor de puzzels waar je tegenaan loopt. Deze blijven beperkt, naar mijn idee had hier meer in gezeten en dat is toch jammer.

Zoals misschien al duidelijk is geworden, de singleplayermode is niet de hoofdmode van de game. Daar hebben de makers ook duidelijk voor gekozen. Een te kort en te makkelijk soloavontuur met weinig diepgang, maar toch ontzettend leuk om te spelen, laten we het de warming-up noemen, of doe ik het verhaal daarmee niet ten goede? Hoe dan ook, waarvoor je deze game daadwerkelijk zou moeten aanschaffen, blijft toch de multiplayer. Om niet te hard van stapel te lopen, de nodige uitleg. Ten eerste zijn er enorm veel gamemodi (als ik het goed heb veertien) om te spelen. De standaard (Team) Deathmatch zijn aanwezig, maar ook een groot aantal onbekenden, maar daarom niet minder leuk om te spelen. Ten tweede kun je met maar liefst 150 (!) verschillende karakters spelen, met allemaal verschillende vaardigheden. Bovendien kun je echt alles instellen, wapens, vijanden, noem maar op. En na een tijdje flink bezig te zijn geweest met instellen en opties, kun je eindelijk je vrienden een kogel door diens kop jagen. Lekker schieten is het motto en de game is sowieso erg toegankelijk voor nieuwkomers, de besturing is niet al te uitgebreid en de knoppen zijn standaard, maar wel aan te passen. De besturing voelt lekker goed aan en kent weinig haperingen.

Nog niet genoeg gehad aan de offline multiplayer, dan valt er ook nog online te spelen. Op de PlayStation 2 kan dit met 8 man. Online is echter niet zo leuk als de offline mode en de aandacht moet daar dan ook op gericht blijven. Buiten de arcademode om kun je ook nog eens verschillende challenges behalen, waarin je werkelijk de gekste dingen zult tegenkomen. De challenges moet je absoluut niet serieus nemen maar zorgen zeker voor wat speel- en lachplezier, uiteindelijk is dat toch het belangrijkste. Laatste vermelding wat de uitgebreide assortiment aan speltypes betreft, is de map-maker. Genoeg gehad van de standaard mappen of zoek je nog wat extra uitdaging, dan kun je nog je eigen map in elkaar flansen. Maar ik moet eerlijk bekennen dat ik me hier niet teveel aan gewaagd heb, het koste me simpelweg teveel tijd en moest er te lang mee bezig om ook daadwerkelijk een leuke map in elkaar te zetten. Voor degene die zich langer hiermee bezig willen houden is het zeker de moeite waard, maar hiervoor moet je wel wat moeite doen en ik had er niet echt zin en baat bij.

Rest ons alleen nog de grafische kant van TimeSplitters: Future Perfect. Laten we het kort houden, deze game ziet er normaal uit. Niks bijzonders maar ook verre van lelijk. Alle personages zien er gedetailleerd uit en de levels zien er mooi uit, maar daarbij blijft het ook wel. De voice-acting is goed, de achtergrondmuziek van elk level apart helpt de sfeer zeker omhoog en dat geldt ook voor de bijpassende wapens.

Conclusie en beoordeling

None

Duidelijk dus, TimeSplitters: Future Perfect is ook bij EA in zeer goede handen. Verre van realistisch, een soms wat vreemde A.I. en de storymode is aan de kort kant en ietwat gemakkelijk, maar dit alles wordt teniet gedaan door de geweldige multiplayer, de afwisseling qua levels en de humor die de game met zich mee brengt. Een echte arcade shooter waarbij je niet teveel hoeft na te denken omdat het uiteindelijk toch wel goed komt. Sommige kunnen dit minder vinden, maar dan moet men sowieso niet bij TimeSplitters aankomen zetten. Want hier ligt de kracht van de franchise. Punt uit. Of toch niet, want het is weer “Time to Split!” Toepasselijker eindigen kan eigenlijk niet.
9,3
Score
93
Score: 95
  • Pluspunten
  • Lekkere Arcade shooter;
  • Cut Scenes;
  • Tijd reizen: hoge afwisseling in levels;
  • geweldige multiplayer;
  • Map-Maker is vet...
  • Minpunten
  • mits je er erg veel tijd in steekt;
  • Te korte en gemakkelijke singleplayer;

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • HOT ben altijd al fan van id games

  • Hot, vind de setting wel tof.

  • die mutanten en zo trekken me echt niet aan, verder ben ik ook niet zo'n fan van doom en quake. NOT dus

  • haha het is nu precies 50-50

    zal wel niet lang zo blijven =P

  • Id Software heb ik wel vertrouwen in dus hot.

  • Die screens waren zo vet! Ze moeten echt meer screens en trailers uitgeven, crossen in een buggy en knallen, een van mijn toppers!

  • Ik zeg not dit spreek mij dus totaal niet aan. heb er ook mijne grootste twijfels in of het daadwerkelijk wel zo mooi word.

  • Lijkt me niks..

  • Tjah… toch maar een voorlopige hot.

  • Helemaal niks voor mij, dus NOT

  • Vet!

  • nog steeds 50 - 50. Ik vind het toch vrij HOT

  • Ik heb geen idee wat het gaat worden.

  • nog niet veel van de game gezien. dus met twijfel Hot

  • Van wat ik nu heb gezien, stem ik Hot.

  • Not!

  • Not, lijkt me niet echt iets worden.. weet er ook niet zoveel van, maar wát ik ervan weet, tsjah, dat spreekt nou niet echt voor de game.

  • id = per definitie hot

  • not… is nog een beetje té vaag

  • HOT! De game spreekt me wel aan!

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren