1. The Legend of Zelda: The Wind Waker (NGC)

The Legend of Zelda: The Wind Waker (NGC)

Nadat Nintendo met ‘’Majora’s Mask’’ de Zelda-cyclus op de Nintendo 64 had afgerond, was iedereen tevreden. Toch snakte iedere gamer stiekem naar meer, stiekem wisten alle gamers dat het kwaad nog lang niet verslagen was. Majora was dan misschien wel dood, niemand wist wat er nou gebeurde met Ganon. Toen deze badguy uit ‘’Ocarina of Time’’ verslagen was, werd hij voorgoed opgesloten. Helaas kon niemand voorzien dat het slot van deze gevangenis niet goed was en de grootste anti-held wist te ontsnappen om wederom doem en verderf te zaaien in het prachtige land Hyrule. Jammer voor de mensen was ‘’the Hero of Time’’ nergens meer te bekennen en werd het land in een diepe duisternis gehuld…

Maar zover zijn we nog niet want voordat we op het serieuze werk overgaan, maken we eerst kennis met een geheel nieuwe Link. Deze woont samen met zijn oma, moeder en zusje op een klein maar vredig eilandje. Het is een grote dag voor onze Link want vandaag is de tijd gekomen dat hij een man zal worden, anders gezegd: hij is jarig. En speciaal voor zijn verjaardag krijgt hij een aantal leuke cadeaus, van zijn oma krijgt hij het overbekende groene pakje (incl. muts natuurlijk) en maakt zijn grootmoeder ook nog eens zijn lievelingssoep. Van zijn schattige zusje mag hij haar verrekijker lenen (gierig kreng dat het is), dit ding kan echter wel van pas komen op zijn avontuur en geloof me, het zal niet lang duren voordat dat gaat gebeuren.

Om zijn kijker eens even uit te proberen kijkt hij naar de lucht en ziet een stel prachtige wolken, maar plotseling ziet hij een gigantische vogel die een bewusteloos meisje in zijn smerige poten heeft. Niet alleen een gigantische vogel nadert het eiland, maar ook een stel piraten lijkt het vredige eilandje te komen terroriseren. Opeens laat de vogel het meisje vallen in het donkere bos van het eiland, waar de meest smerige beesten leven. Link aarzelt geen moment en gaat er als een gek naartoe, totdat hij bij een stel bomen komt waar hij niet langs komt. Een beetje Zelda-kenner zou nu toch wel weten wat hij moet doen, natuurlijk gaat hij naar de plaatselijke zwaarddeskundige die hem een les in zwaardvechten geeft. Slaag je voor deze vrij uitgebreide en leuke les dan mag je het zwaard houden. Maar voordat het zover is zul je de technieken van de oude wijze man wel moeten onthouden, maar wees maar niet bang want ze zijn niet moeilijk en vrij standaard. Toch zijn deze gevechtsanimaties op een heel spectaculaire manier gemaakt, zo is er natuurlijk de normale horizontale en verticale slag maar de meest leuke van allemaal is de ontwijkingaanval. Bij deze aanval zul je eerst een vijand moeten locken en dan precies op het goede moment op de A-knop drukken. Later zul je nog meer van dit leuks tegenkomen (wat dacht je bijvoorbeeld van een draaiaanval waar Link letterlijk duizelig van wordt?). Maar goed, nu Link dat zwaard verdient had ging hij weer over tot de orde van de dag: Hyrule redden van de ondergang…

Nadat je het meisje in nood gered hebt, komt de gigantische vogel weer tevoorschijn maar komt deze keer niet voor het ondankbare meisje wiens leven je hebt gered maar voor je zusje, met een ruwe greep belandt ook je zusje in een van de smerige klauwen van de vogel. Vastberaden haar te helpen besluit je met de piraten mee te varen naar het Forsaken Fortress. Je doel in deze eerste dungeon is ervoor zorgen dat je niet gezien wordt door een van de varkensachtige moblins. En terwijl je dit doet merk je op hoe verbazingwekkend Links wereld eruit ziet. Wat je ook meteen opvalt is dat de realistische stijl uit de 2 Nintendo 64 Zelda-games is omgeruild voor een kinderlijkuitziende cellshaded look. Hoewel de pers een aantal jaren geleden allerminst tevreden was met deze stijl, kunnen we nu alleen nogmaals concluderen dat Nintendo zeker weet wat hij doet. De graphics zijn namelijk prachtig en geven de game een bepaalde sfeer dat zijn weerga niet kent. Je kunt gewoon zien dat bijna alle kracht uit de gamecube wordt gehaald om dit prachtig uitziende spel te kunnen laten draaien, het meest bijzondere hieraan is, is dat het allemaal vloeiend loopt. Al met al zijn de graphics prachtig en erg gedetailleerd.

Link sneakt zich een weg langs alle bewakers en heeft vermommingen waar Solid Snake jaloers op zou zijn. Plots kom onze kleine held in de hoogste toren waar de vogel zit en hij ziet zijn zusje in een enorme houten kooi. Link rent naar haar toe om zijn lieftallige zusje te redden maar precies op het moment dat hij bijna bij haar is komt de vogel tevoorschijn die hem optilt en voor een duistere schim houd, waarna hij hem vervolgens weg slingert. Link valt ergens op zee waarna er een boot langs vaart. Linkje wordt wakker in een kleine boot die kan praten, Link schrikt zich een hoedje maar wat hij echter niet weet is dat hij zijn hele avontuur met deze vreemde boot moet doorbrengen. Je zou hem misschien een beetje de vervanger van Epona kunnen noemen (Epona-fans, don’t kill me!) want hij is je enige transportmiddel waarmee je van eiland naar eiland vaart. Dit varen is vrij simpel gehouden maar speelt op het begin wel leuk, echter naarmate je verder komt in het spel zul je steeds verdere afstanden moeten afleggen waardoor het varen naar verloop van tijd dus enorm kan gaan vervelen. Gelukkig komt er naar verloop van tijd wel een hulpmiddel wat je kan helpen om zo bij een eiland te zijn, hetgeen wat jammer hieraan is, is dat het pas op de helft van de game geïntroduceerd wordt. Al met al is het reizen in dit deel wat achteruit gegaan ten opzichte van vorige delen.

Net als in de voorgaande delen, spelen de items weer een belangrijke rol. Zo zul je ze moeten gebruiken om (soms lastige) puzzels op te lossen, maar je kunt ze ook gebruiken in een gevecht. Wat leuk is voor de fans van het eerste uur is dat er een hoop legendarische items terugkomen zoals het mastersword en het mirrorshield. Natuurlijk introduceert ‘’The Windwaker’’ ook een paar nieuwe items. Zo heb je het deku-blaadje, deze kun je gebruiken als parachute om je van platform naar platform te begeven maar ook om dingen letterlijk weg te waaien, vervolgens heb je dan natuurlijk ook nog de windwaker waar ik natuurlijk wat verder op in ga. Dit komt omdat dit misschien wel het belangrijkste item van het spel is, zie hem maar als een vervanger van de ocarina uit ‘’Ocarina of Time’’. Je hebt hem ook nodig voor de meeste puzzels, zo moet je bijvoorbeeld een van de vele liedje spelen om een deur open te maken. Maar niet alleen bij de puzzels speelt dit dirigeerstokje een belangrijke rol, hij is namelijk ook van belang bij het varen. Dit komt omdat je bootje geen aangedreven motor heeft met 100pk, maar dat hij alleen maar vooruit kan door middel van een zijl en je snapt het al, zo’n zijl werkt alleen als de wind goed staat. Staat de wind niet goed dan kom je natuurlijk geen meter vooruit, maar gelukkig is daar de windwaker! Deze stelt je namelijk in staat de wind te beheersen door een liedje te spelen. Al met al zijn ook de items weer dik in orde.

Ook de kerkers hebben altijd een belangrijke rol gespeeld maar hier ben ik toch iets minder over te spreken als over de rest. Het zijn er namelijk veel te weinig voor een Zelda-game en daarbij meestal ook nog eens te kort. Als dat nog niet genoeg is, zijn de eindbazen ook nog eens supersimpel. Wat ook érg jammer is, is dat de eerste kerker weer van ouderwets goed Zeldaniveau is maar dat de volgende 2 een beetje verbleken bij de eerste. Na deze 2 kerkers gaat het dan wel weer beter maar toch kan ik dit niet door de vingers zien. Echter nog een punt wat héél irritant is en waar ik zeker niet met een plezierig gezicht op terugkijk was de zogenaamde ‘’Triforce-hunt’’. Dit spelelement wordt eigenlijk alleen maar gebruikt om de levensduur van het spel een beetje op te krikken. Dit had mij niets uit gemaakt als het ook daadwerkelijk leuk was om te doen maar nee hoor, het is saai, lastig en het grootste minpunt van de game.

Tot slot is daar dan nog de sound die wederom van een héél hoog niveau is. Maar dat is logisch, aangezien ik van een Zeldagame niet anders verwacht. Hoewel er geen voiceacting is (de personages kunnen namelijk nog stééds niet praten), zijn de geluidseffecten en muziek weer van hoog niveau. Misschien dat niet iedereen de muziek zo geweldig vindt als ik, maar voor diegene die van geweldig spannende Keltischachtige deuntjes houden is dit (qua muziek) dé game voor hun. Ook de geluidseffecten zijn goed verzorgd, het ruisen van de zee, je zwaard dat tegen metaal slaat. Het zit er gewoon allemaal zó goed in dat de sound wederom weer geweldig verzorgd is en dus een lust voor het oor.

Conclusie en beoordeling

None

Met Zelda: The Windwaker levert Nintendo wederom een klein meesterwerkje af dat nog enkele afgeraffelde kantjes kent. Echter zijn de puzzels en items weer van het bekende hoge niveau. Helaas zijn de kerkers er wat op achteruit gegaan en wordt het varen met je pratende bootje op ten duur ietwat saai maar al met al is dit weer een prachtige game die ik elke adventurefan zou kunnen aanraden.
9,3
Score
93
Score: 95
  • Pluspunten
  • Geweldig episch verhaal
  • Grafisch prachtig
  • Vechtechnieken
  • Het geluid
  • De puzzels
  • Minpunten
  • Teleurstellende kerkers
  • De triforce-hunt
  • Het varen wordt na een tijdje saai

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren