1. The Warriors (PS2)

The Warriors (PS2)

1979. The Warriors, een brutale film over “The Warriors”, een gang in de straten van New York komt uit onder de machtige vleugels van Paramount. Het werd geen groots succes, en raakte voor de massa in de misten der vergetelheid.

Nu, 2006. Een ranzige 27(!) jaar later besluit Rockstar deze, eens zo ondergewaardeerde film, weer in het daglicht te stellen, door te doen waar ze bijzonder goed in zijn: games maken.

The Warriors begint met een voorstukje waarin Cyrus, leider van de Riffs, grootste gang in New York, duizenden gangmembers toespreekt. Waar zijn betoog op neerkomt, is dat, mits ze goed samenwerken, ze samen de stad zouden kunnen besturen. Dan klinkt er een schot, in de massa was niet te zien wie de schutter was, mensen kijken verward rond, en zien Cyrus op de grond liggen. Dood. De mensen rennen voor hun leven, en The Warriors besluiten óók het hazenpad te nemen. Totdat de Rogues keihard schreeuwen: “The Warriors did it! The Warriors did it!” Iedereen vertrouwde meteen blindelings op The Rogues woord en vallen de Warriors aan. Na een samenloop van omstandigheden weten The Warriors te ontsnappen. Een klein probleempje: ze zitten aan de andere kant van New York en moeten hélemaal terug naar Coney, dwars door de turfs van andere rivaliserende gangs. Die trouwens nog stééds op zoek zijn naar hun wegens het 'vermoorden' van Cyrus.

I’ll shove that bat up to your ass, and make you into a popsicle – Ajax

Maar als de game vanaf dit punt zou beginnen, zou het toch redelijk kort zijn, en daarom “werk” je je dus naar de meeting toe. Zo heb je missies, waarin je grotere gangs een plezier moet doen, opdat zij de Riffs vertellen over die ene opkomende gang namelijk:The Warriors.

Of heb je een missie, puur voor de respect, namelijk de base van je nemesis bombarderen(hiermee doel ik niet op Kamikaze of atoombommen, maar op taggen).

Ook is er een missie, moet ik gewoon even vermelden, waarin je de kunstgalerij van een bepaalde leider moet trashen. Of een missie waarin je via de duim moordende manier der button bashen voor je leven moet rennen om een bus voor te blijven vol met vijandige gang members. Zulke missies zorgen ervoor dat The Warriors niet eentonig wordt, door dat eeuwige vechten. Om nóg een stapje verder te gaan in Rockstar's strijd tegen de macht van eentonigheid wordt u de mogelijkheid gegeven om te kunnen 'loungen' in de base van The Warriors, hartje Coney. Hier kun je flashbacks spelen, dit houdt in hoe elke member bij de roodgeveste vechtersbaasjes kwam, je kunt spierenmassa kweken door simpelweg je op te drukken of trekken. Maar je speelruimte blijft niet beperkt tot de basis der Warriors, je kan naar buiten 'Coney' ontdekken. Op de straat kun je in winkels inbreken, nietsvermoedende voorbijgangers beroven en verbouwen, radio's gappen uit auto's.

I want ALL the Warriors! I want them alive, if possible. If not, wasted! But I want them. Send the word! - Masai

Vrijwel al deze dingen worden uitgevoerd door het middel van 'minigames'. Dit betekent, dat als bijvoorbeeld een radio wilt klauen, je door met je joystick rondjes te draaien, vier polygoon schroeven 'los' draait. Of als je iemand wilt beroven van zijn geld, je de vibratie moet vinden voordat hij zich uit jouw greep loswringt.

Laatste voorbeeld wat ook even eer verdient: het o zo gehate maar o zo leuke taggen. Als je een mooie W van Warriors wilt taggen, verschijnt onderaan je scherm een vorm die je moet volgen met je joystick. Deze innovatieve middelen om The Warriors een innovatieve twist te geven, zijn naar mijn mening zeer geslaagd. Maar dit verbleekt bij het simplistische vechtsyteem. Dit allesbehalve innovatieve vechtsysteem beperkt zich tot een gameplay die verdacht veel lijkt op die van 'Tekken' of 'Mortal Kombat'. Normaal zou ik dit niet fijn vinden, als ik een buttonbash wil spelen, speel ik wel Tekken, maar na mijn eerste grootschalige gevecht begreep ik de reden van Rockstar om dit systeem te ontwikkelen. De gevechten in Warriors bevatten vaak meer dan 30 CPU's en het is zó heerlijk om ze één voor één gewoon door een simpele combinatie naar de eeuwige jachtvelden te helpen. De ene mep je gewoon kapot, een andere sla je op de grond en je plant lekker je zolen in zijn gezicht, of als je in een sadistische bui bent, pak je een honkbalknuppel, en verandert de vorm van iemands gezicht. Een diepzinnig gameplay systeem is niet nodig voor zulke gevechten. Maar als je Warriors niet gecontroleerd worden, worden ze absoluut 'wrecked'. Met een simpel systeem kun jij deze rode rakkers controleren met commando's die zich beperken tot bijvoorbeeld: Wait, Wreck 'em all of Watch my back. Uitgebreid als bij BiA is het niet, maar dit is gewoon iets zoets aan de kant. Iets heel erg zoets.

De graphics van The Warriors is typische Rockstar kwaliteit, niet overdonderend, maar wel gewoon netjes. Aaneengeplakte vingers en vierkante hoofden zijn weer volop van de partij maar daar stoor je je niet aan. Je hebt het veel drukker met vechten dan erop te letten dat alle gangmembers niet alleen dezelfde outfit aan hebben, maar ook hetzelfde gezicht. Plastische chirurgie was er niet in die tijd, en veel geld hadden de gangs niet, wat betekent dat het gewoon een schoonheidsfoutje van Rockster is.

De muziek is dik in orde, de soundtracks passen zich goed aan bij stealthmissies of massale moordpartijen, wat het nóg allemaal wat sensationeler maakt. Vooral de muziek bij de missie 'You cannot hide, Sanchez' is zeer goed samengesteld op de missie.

Warriors, come out to play - Luther

Om maar even te luisteren naar het gezegde 'Last, best', wat mijn juffrouw in groep 5 altijd zei: De coöp mode. Deze mode beperkt zich niet tot enkele missies, of gewoon een paar gevechtjes, neen, je kunt samen met een kompaan het hele spel samen spelen. Elke missie is speelbaar met twee personen! Van de ontgroening tot The Warriors, tot het massale gevecht tegen de Rogues. De gameplay is in feite hetzelfde als daarboven, dus als jij even geen zin hebt om te taggen, doet je vriend het maar even. Wat nog het leukste is, je bent afhankelijk van elkaar. Team combo's zijn er, en de mogelijkheid elkaar op te wekken met een frisse dosis heroïne is ook van partij.

Conclusie en beoordeling

None

De Warriors is een uitstekend geslaagde game, alleen al door het coöp systeem. Als je daar nu ook nog een uitstekende gameplay bij optelt, de adrenaline kwekende gevechten en het goede verhaal, kun je The Warriors makkelijk een toppertje noemen.
8,7
Score
87
Score: 85
  • Pluspunten
  • Coöp systeem
  • Minigames
  • The Warriors
  • Massa gevechten
  • Minpunten
  • Mindere graphics

Dit artikel delen

Over de auteur

Moe

Reacties

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren