1. Brothers in Arms: Earned in Blood (PC)

Brothers in Arms: Earned in Blood (PC)

Brothers in Arms Earned in Blood werd bijzonder goed ontvangen toen het uitkwam. Sommige mensen zeiden zelfs dat het beter was dan Call of Duty. Ubisoft rook succes en besloot snel een vervolg te maken. Dat vervolg, Earned In Blood, lag al 7 maanden na Road to Hill 30 in de winkels. Omdat ik dacht dat er uitmelkerij aan de orde was besloot ik om te wachten totdat het spel wat goedkoper werd. Is er spraken van een exacte kopie? Private Gijsman drukte op replay en dook nogmaals voor je in de loopgraven.

"A single dead is a tragedy, a millions dead a statistic"-Josef Stalin

Brothers in Arms is een spel waar de makers meer hebben getracht om WO2 zo realistisch mogelijk neer te zetten. In plaats van de nazi’s allemaal zo snel mogelijk af te knallen draait het in Brothers in Arms meer om de volgende combinatie: Fix them, flank em and kille em. In normale burger taal betekent dit dat je eerst je vijand onder vuur neemt, dan van de zijkant benadert en uiteindelijk gatenkaas van hem moet gaan maken.

In Earned in Blood speel je met Joe Hartsock in plaats van Matt Baker, de character uit Road to Hill 30. Het spel begint als Sergeant Joe Hartsock word geinterviewd door Colonel SLAM Marshall. Marshall is iemand van het leger die reportage doet over de situatie op het front beter bekend als after-action reports. Je beleeft heel het spel ook als een soort terugblik op iets wat eerder is gebeurd. Je begint met spelen aan boord van een paratrooper vliegtuig op 6-6-44. Whoa, deja vu, en natuurlijk geheel toevallig zit je ook samen in het vliegtuig met Matt Baker, de hoofdpersoon uit Road to Hill 30. Nadat je vliegtuig word neergeschoten kom je een aantal andere soldaten tegen die onder je bevel dienen. Dit alles lijkt erg sterk op Road to Hill 30 en zelfs 1/3 van de levels spelen zich ongeveer op dezelfde plek af als in deel één. Hierdoor kreeg ik een vreemd gevoel vergelijkbaar met het kijken naar een herhaling van een goede serie. Je weet namelijk al wie dood gaan, je weet welke levels er komen enz. Gelukkig schakelt het spel over naar echt nieuwe levels op 50%. Voor die tijd is het of op dezelfde plek of in de buurt. De nieuwe levels redden het spel uiteindelijk uit het dal maar ik vind het gewoon geldtikkerij.

Om een ezelsbruggetje te maken, de graphics zijn er nog erger aan toe dan de levels. Hier geen 50% hetzelfde maar eerder 100%! Alles maar dan ook echt alles ziet er hetzelfde uit. Misschien is dit ook te wijten aan het feit dat het in hetzelfde jaar van zijn voorganger uit kwam maar dat is geen excuus. Neem dan goed de tijd om een spel te maken en niet zomaar op de markt dumpen om wat geld te verdienen. Medeveroorzaker van de miserie is Sony met hun ouderwetse PS2. Het spel moest daarop ook draaien dus moest er flink gedowngrade worden. Maar niet alleen Sony krijgt de schuld. Ook Gearbox is wat te verwijten. Ze beloofden namelijk grotere levels dan in Road to Hill 30. Earned in Blood heeft grotere levels maar helaas moesten hierdoor het aantal polygonen flink naar beneden zodat de engine het aan kon.

”Alles maar dan ook echt alles ziet er hetzelfde uit.”

Is het alleen maar kommer en kwel? Natuurlijk niet! Gearbox heeft zich wel wat aangetrokken van de kritieken op de AI van de Duitsers. Deze was in Road to Hill 30 namelijk niet echt denderend. Het lijkt erop of de Duitsers flink in de schoolbanken van de militaire school hebben gezeten want nu zijn ze een flink stuk slimmer. Ze proberen je te flanken en bewegen nu een stuk meer. Tegelijkertijd moet ik met spijt zeggen dat de AI van je teammaten met een spectaculaire duik naar beneden is gegaan. Kijk oorlog is hel maar om gewoon midden in het open vuur te gaan staan lijkt mij een beetje teveel van het goede om aan je einde te komen. Misschien komt dit probleem door het feit dat alle plaatsen waar je teammaten kunnen schuilen zijn gescript. Aangezien Earned in Blood in zeven maanden gemaakt is kunnen de makers het vergeten zijn om het spel goed te testen. We gaan toch niet de Atari kant op hé Ubisoft? In ieder geval vind ik het spel redelijk te doen in moeilijkheidsgraad maar af en toe zit er zo'n missie bij waar je constant tegen je computer schreeuwt.

Met de Singleplayer campagne ben je zeker wel een tijdje zoet. Hij neemt je mee naar Carentan, Baupte en St. Sauveur. Het is jammer maar door het eerder genoemde feit dat je bijna alles al weet wat er gaat gebeuren ben je niet zo emotioneel betrokken als bij Road to Hill 30. Na de Singleplayer heb je nog de keuze uit een Skirmish match en laat dat nu de leukste toevoeging van heel het spel zijn. In de Skirmish speel je als Amerikaanse Sergeant of Duitse Öberschutze en is het de bedoeling om een bepaalde objectieven tot een goed eind te brengen. Nu heeft Earned in Blood toch een primeur, dit is de eerste shooter waar je als Duitser speelt in het Duitse leger. Het is mooi om te zien dat game ontwikkelaars eindelijk eens doorkrijgen dat de Duitsers ook maar gewone mensen waren. Als je na de campaign en losse missies van de skirmish nog steeds naar uitdaging zoekt kan je de Tour of Duty mode nog proberen. Hierin moet je vijf levels spelen met één leven, als je hier dus dood gaat dan is het meteen over en moet je terug naar de eerste missie.

"Het is mooi om te zien dat game ontwikkelaars eindelijk eens doorkrijgen dat de Duitsers ook maar gewone mensen waren."

Het spel bevat ook nog een Multiplayer die aardig leuk is om te spelen maar in content te kort schiet. Hierdoor vind ik de Multiplayer niet zo fantastisch. Nog een groot nadeel is dat je nog steeds te maken heb met bots. Je kunt wel tegen iemand anders spelen maar het limiet ligt op 4. Er zijn namelijk 4 squadleaders en als speler heb je geen andere keus dan een squadleader spelen. De rest van je team word dan gevult met bots. Ook hier is de AI niet geweldig en vergelijkbaar met het Singleplater gedeelte, dat zegt al genoeg denk ik. Ubisoft heeft hier beterschap belooft en zal in Hells Highway een nieuwe multiplayer mode lanceren waarbij de AI helemaal weg word gelaten doordat elke soldaat dan een speler is.

Conclusie en beoordeling

None

Brothers in Arms Earned in Blood is niet even goed als zijn voorganger. Het spel speelt nog steeds even goed als deel één maar er zijn een aantal minpunten die het spel in de weg zitten. Voorbeelden hiervan zijn de AI van je teammaten, het hoge kopiër gehalte, het feit dat sommige missies te moeilijk zijn en de graphics niet echt meer bij de top horen. Daar tegenover heeft het de Skirmish mode en een betere AI van de Duitsers. Al bij al kan ik concluderen dat Earned in Blood een fijne shooter. Alleen het schoentje knelt hem bij de weinig nieuwe content en sommige bugs. Afgezien van de minpunten is Earned in Blood toch wel de moeite waard als het maar niet duurder dan 25 euro is.
7,7
Score
77
Score: 75
  • Pluspunten
  • Brothers in Arms!
  • Nieuwe Skirmish mode
  • AI van de Duitsers omhoog
  • Gameplay
  • Minpunten
  • Weinig tot geen vernieuwing over de hele lijn
  • AI van je teammaten slecht
  • Je weet al wat er gaat gebeuren
  • Af en toe belachelijk moeilijk
  • Graphics

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Hmm, het is origineel, maar weer zo casual… Jammer, maar helaas!

  • Tap voor mij maar een biertje, knul! :P



    OT: 't Is iets nieuws en da's wel leuk, maar of 't ook echt leuk is, da's de vraag!

  • Casual maar origineel is niets mis mee. Deze game klinkt raar en gaaf te gelijk :P

  • Casual maar origineel is niets mis mee. Deze game klinkt raar en gaaf te gelijk :P

    Hoeft niks mis mee te zijn ;) Meestal missen casual games de diepgang, waardoor ze na een tijdje in de kast komen te liggen, om er sporadisch nog eens uit te komen!

  • Ghehe, ben het eens me Rano !

  • Game klinkt wel grappig :P

  • Wordt mss wel wat, wzien wel :)

  • Wel origineel ja. en casual, maar dat is de wii fit en mario kart ook ;)



    Ik word echt moe van de wii nu….

    Leuk voor de families en kids maar wanneer krijg ik weer een game…



    Nintendo, mijn hele leven speel ik op jullie consoles, vanaf de NES…

    Ik heb alleen Zelda, Galaxy, Brawl en sports…. + paper mario, sonic, en zelda(snes) van de VC…



    Ik smeek jullie: Kom met dlc voor Brawl: nieuwe characters/levels/ modes

    :Kondig op zn minst een nieuwe zelda aan

    :misschien een nieuwe Mario??



    Metroid, wario, die waren ook nog vet,,,,



    tot die tijd, ga ik halo, fifa en de rest van het gamesgeweld op me xdoos spelen, en laten we de casual gamers lets tap spelen….












  • Origineel is het zkr, maar of het leuk is…

  • Ik wil hem op zijn minst eens goed proberen :).

  • Ik begin mij steeds meer te ergeren aan die casual shit die verschijnt voor de Wii. Zelfs Nintendo stelt mij teleur met hun aanbod. De Wii staat al een half jaar stof te happen. Het enige dat ik er nog op speel is een gamecube versie van RE deel 1. Ik baal hier van, omdat ik al heel veel jaren een fan van Nintendo ben geweest.

  • Hee, een recensie zonder cijfer! Vooruit dan maar: 6,5.

  • ik speel liever met een andere doos

  • vraag me af hoe lang blijft die kartonnen doos heel als je er de hele tijd op gaat tikken

  • Meh, ik vraag me af in hoeverre dit spel uitdaging gaat bieden.

    Multiplayer gedoe hebben we wel op de Wii.

  • Klinkt héél weird, maar lijkt me wel funny :P

  • Maar werkt de besturing nou goed, of niet? Dat vind ik hier zeker het belangrijkste, want anders is het gewoon een kutspel!

  • Let's Crap!

  • wel appart ja.

  • Dan speel ik nog liever met een spel kaarten. Jeezes wat een kutgame lijkt me dit.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren