1. NBA Street V3 (Xbox)

NBA Street V3 (Xbox)

NBA street V3

"Oowh! Like a cleeeeeeeaaan kitchen!" roept commentator Bobito Garcia na een spectaculaire dunk. Terwijl ik me afvraag of iemand op deze aardbol ook maar iets begrijpt van wat hij zegt, laat ik mijn ballers even wat vette trucs doen om Bobito nog harder uit zijn dak te horen gaan. "Dunk-a-licious!" roept hij over het veld. "Up by the magic number three!" Nog 1 puntje en dan win ik, dus ik show mijn skills aan de medespelers, en met een schot van achter de driepuntlijn scoor ik. Gewonnen. "Ownage, people! Ownage!"

Ik heb basketbal altijd leuk gevonden en toen ik voor een schappelijk prijsje een basketbalgame zag, kocht ik hem.

Na het opstarten zag ik meteen een hele mooie trailer, en daarna kwam het menu. Na wat rondgekeken te hebben besloot ik een exhibitionwedstrijd te spelen met een paar van de NBA's grote sterren, en dat beviel me wel.

Trick stick!

Toen ik mijn eerste wedstrijdje speelde viel mij meteen op dat het doen van trucjes een stuk makkelijker ging dan in V2: de vage, bijna niet te onthouden combo's uit het 2e deel hebben plaats moeten maken voor de Trick Stick: door de 2e analoge stick in verschillende richtingen te duwen, maakt je baller verschillende moves, en door bepaalde "Turbobuttons" (de schouder knoppen) in de drukken kun je weer andere trucs doen. Druk je 3 Turbobuttons in, dan doe je de moeilijkste trucs, waar je de meeste punten voor krijgt, maar waar je wel betere spelers voor nodig hebt.

Druk je 2 Turbobuttons in, dan worden de trucs iets makkelijker, enzovoort. Op deze manier kan je ook verschillende dunks maken, waar je ook weer punten voor krijgt. Door dit extreem makkelijke systeem kon ik er al binnen 10 minuten lekker op los trucken en dunken, en het geeft je het gevoel dat je een echte streetballer bent. Wat dat gevoel nog meer bevordert is de gamebreaker: die hadden we in de vorige delen ook en houdt in dat je een aantal moddervette bewegingen maakt om er zo bij jezelf 3 punten bij te krijgen, en bij je tegenstander er 1 af. Waar dat in NBA V2 nog een voorgeprogammeerd filmpje was, kan je in NBAV3 de gamebreakers zelf besturen: dan vertraagd het beeld even en springt een van jouw spelers de lucht in. Die doet een paar vette trucs (die jij met de Trickstick bepaalt) en passt hem (als jij dat wilt) naar een medespeler. Die doet dan hetzelfde en dunkt met een beetje geluk het hele bord kapot. Dat is echt ontzettend vet en zorgt ervoor dat je die trucjes ook echt nodig hebt om deze acties uit te kunnen voeren.

De A.I. is ook erg goed, om punten te kunnen halen moet je echt de juiste move op het juiste moment doen, anders maakt je tegenstander een countermove en ben je de bal kwijt. Wat wel jammer is, is dat bij trucs het overzicht soms verloren gaat, maar daar is mee te leven en daar wen je gauw aan.

Eindelijk eens geen neppe urban shit!

Meestal is bij sportgames als deze de singleplayer niet altijd even leuk, in NBA street V2 bijvoorbeeld was ik na 2 dagen wel klaar met de singleplayer en kon alleen de multiplayer het nog een aantal uren volhouden. Ook op dit gebied heeft EA verbeteringen aangebracht en zit er echt een goede singleplayer in dit spel.

Het idee is dat je probeert een bekende streetballer te worden door elke dag wedstrijden te winnen. Je begint de dag door te kijken welke wedstrijden er beschikbaar zijn en door er 1 uit te kiezen. Als je die wedstrijd wint kan je een van jouw spelers uit je team ruilen voor een van je tegenstanders. Zo kan je dus een collectie van sterspelers bij elkaar winnen en een topteam creéeren. Waar je op moet letten is dat je niet alleen sterren in je team opneemt, want het wil wel eens voorkomen dat 2 spelers ruzie met elkaar krijgen en dat ze dan eisen dat een van beiden weg moet. Na elke wedstrijd ga je naar het menu customisation: dit houdt in dat je met rep points (punten die je verdient na elke gewonnen wedstrijd en/of dunk contest) je eigen basketball court kan upgraden met o.a. naamborden, hummers, grafiti op de muren of nieuwe netjes. Je kan ook jezelf upgraden, door jezelf een bling-blingketting te geven, shirts, tattoos en heel veel verschillende soorten kleding. Ook kan je in custimisation je skills verhogen voor rep points. Er zullen nu ongetwijfeld mensen zijn die zullen denken dat dit spel allemaal neppe urban shit is, maar dat is het niet: dat komt vooral omdat het de straatcultuur niet al te serieus neemt en er geen gangstarapper in dit spel te zien is (wel te horen in de soundtrack). Je hebt gewoon echte NBA-sterren die hun trucs doen en dat is gewoon erg cool (na die extreem neppe games als 50 cent:Bulletproof, LA-rush, 187:Ride or Die en And1 Streetball mag dat ook wel een keer). De speelduur bedraagt ongeveer een weekje of 2 en dat is keurig, erg goed!

Dunkin' Mario?

Nu ik XboX 360 gewend ben, vallen gamecubegames meestal ontzettend tegen, maar dit spel ziet er ook nog eens erg mooi uit.

De gezichten van de spelers zien er zeer realistisch uit, en de animaties zijn keurig in orde en zeker voor de gamecube een traktatie voor het oog. Je hebt ook nog eens een boel spelers om uit te kiezen, waaronder Mario, Luigi en Peach! Hiermee laat EA nog eens zien dat dit geen neppe shit van de straat is, het is erg grappig om de sterspelers van Nintendo te zien dribbelen en vette trucs te doen, het is een leuke toevoeging en maakt vooral de multiplayer erg lollig. Ook zijn er bekende basketbalcourts in het spel verwerkt, waaronder Rucker Park. Je kan zien dat EA zijn best gedaan heeft op deze game en dat zouden ze bij meer games moeten doen.

Sadisme

De multiplayer is bij de meeste sportspellen dik in orde, dat was het geval bij NBAV2 en dus zou het wel erg zwak van EA zijn als dat nu niet zo zou zijn. Ik heb met een vriend de multiplayer even gechecked, en die slaat de plank niet mis. Het is net zo leuk als de singleplayer, plus het feit dat je je tegenstander recht in zijn gezicht kan uitlachen (wat ben ik voor sadistisch iemand?). Het spel is geen multiplayerkraker maar de aanwezige multiplayer is niets om over te klagen.

Conclusie en beoordeling

None

NBA street V3 is een erg goede sportgame die geen enkele basketballiefhebber gemist mag hebben.
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Extreem cool
  • gameplay
  • graphics
  • zelf gamebreaker besturen
  • hoeveelheid trucs
  • Minpunten
  • Actie soms onoverzichtelijk

Dit artikel delen

Over de auteur

Payaso uhhhhhhhmmmmmm....... XboX 360 anyone?

Reacties

  • Ik had Sonic Chaos op de Gamegear

  • Clayfighter vind ik trouwens maar zout. Alleen Bad Mister Frosty is cool!!

  • Nee man! Ichybod Clay is da shit! Oh ja, en Blue Suede Goo ook!

  • Heb eerlijk gezegd nog niet van Clay Fighter gehoord, Sonic daarentegen is goed bij mij bekend.

  • Maar Clayfighter is niet van Sega zelf, maar door Blizzard uitgegeven (zelfs op enkele Nintendo systemen verschenen)

  • clayfighter ken ik niet sonic natuurlijk wel!

  • clay fighter was voor vroeger wel leuk, maar meer ook niet. de laatste gamegear sonic heb ik nooit gezien/gespeeld.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren