1. The Lord of the Rings: The Return of the King (PC)

The Lord of the Rings: The Return of the King (PC)

Ken je dat gevoel? Er heerst stilte voor de storm en jij bent één van de vastberaden soldaten die Helms Deep gaan verdedigen. Om je heen zie je overal mannen met getrokken zwaarden en sommige hoor je elkaar hoop geven. Niemand denkt echter dat we dit zullen overleven, evenals ikzelf. Je hoort het goed, zelfs ik zag er geen hoop meer in. We waren met veel te weinig en de Uruk-Hai zouden met een leger van misschien wel 10000 man aanvallen, kortom: we waren verdoemd. Het enige wat ons zou kunnen helpen, was een wonder. Plotseling zag ik een klein groepje donker geklede wezens, iedereen spande zijn boog toen opeens een wijze doler uit het noorden genaamd Aragorn ons beveelde niet te vuren. Het was een wijs besluit van deze krijger want toen de gestaltes dichterbij kwamen zag iedereen wat het werkelijk waren: elven. Nu waren we pas echt klaar voor de strijd.

Ook al waren er elven aangekomen, we wisten dat het alsnog een enorm zware strijd zou worden. Wat we ook wisten was dat die strijd snel zou beginnen want in de verte hoorden we een oorlogshoorn. Iedereen spande zijn boog en toen de Uruk-Hai een meter of 100 van ons verwijdert waren, liet iedereen de boog los. Aragorn was niet de enige wijze krijger in ons midden want we hadden ook nog een dwerg en een elf die ook wel van wanten wisten. Zo zei Legolas de elf ons wat de zwakte van de Uruk-Hai was, terwijl de dwerg Gimli de strijdkrachten bij de poort versterkte. Nadat de eerste groep pijlen was afgeschoten, begon de vijand terug te schieten. Op een gegeven moment hield de eerste linie het niet meer en gaf op waarna de Uruk-Hai probeerden de poort binnen te dringen. Gimli en zijn mannen probeerden dit tegen te gaan, maar ook zij faalden in hun poging deze enorm sterke vijand terug te dringen. De poort was open maar we gaven ons nog niet gewonnen, ik zag Aragorn helemaal alleen op de bijna onverslaanbare vijand afrennen terwijl deze zich klaarmaakten op een leuke slachtpartij. Plotseling kwam er een klein leger elven achter hem, die hem zouden vergezellen in deze strijd om de dood. Uren verstreken, we verloren steeds meer mannen en het werd steeds moeilijker de vijand neer te halen, totdat er op een dag een licht verscheen. Een fel licht van over de berg, iedereen keek omhoog en wat ze zagen was een oude witte man op een prachtig wit paard. Opeens zette deze man de aanval in op de Uruk-Hai die nog steeds verbaast waren over het feit dat door deze man de mensen weer hoop kregen en terug begonnen te vechten. Maar dat was nog niet alles, het meest verbazingwekkende was dat, nadat hij de berg kwam afgestormd, er een enorm leger van cavalerie achter hem aankwam en daarmee het vijandelijk leger indook om deze te bevechten.

Toen deze man van zijn paard was afgesprongen merkte ik dat opeens alles digitaal was geworden en dat alles er ook nog eens erg gelikt uitzag. Zo waren de omgevingen en personages vrij gedetailleerd, natuurlijk gold dit niet alleen voor de (speelbare) helden zoals Gandalf en Aragorn maar ook voor de vijanden die prachtig in beeld waren gebracht. Wat ik dan wel vrij vreemd vond, was dat alle vijanden er precies hetzelfde uitzagen. Oké, sommige vijanden hadden dan ook nog een schild maar elke vijand die ik over de kling joeg was precies hetzelfde als de vorige. Terwijl de man verder hevig aan het vechten was werd hij geroepen door Gimli die hulp nodig had bij het verdedigen van de poort. Gelukkig was deze man een tovenaar en gebruikte al zijn kracht om deze demonische wezens terug naar de bossen te drijven. De strijd was gestreden en was in ons voordeel beslist en terwijl ik met deze man genaamd Gandalf, de vluchtende Uruk-Hai achterna ging merkte ik dat dit nog maar het begin was.

Na de strijd moest ieder zijn eigen pad gaan volgen, terwijl Gandalf de bossen in ging. Hadden Aragorn, Gimli en Legolas zich op de paden der dood begeven om een machtig zwaard te halen wat het kwaad voor eens en altijd zou kunnen laten rusten. Ik moest verder met het leger van Rohan, ik zou meehelpen een stad genaamd Minas Thirith te verdedigen tegen orcs, trollen, oosterlingen en mûmakills, kortom: het hele circus. Helaas kwamen we daar te laat aan en was Minas Thirith al bijna bereid te vallen maar toen wij aankwamen op onze paarden werden de orcs toch weer een beetje bang. Maar dat was alleen maar de voorste linie en naarmate we verder in linies kwamen, werd het steeds moeilijker om de vijand onder druk te houden. Totdat daar uit het niets de grote hulp verscheen, de koning (Aragorn) en zijn metgezellen Gimli en Legolas waren er in geslaagd het almachtige zwaard in handen te krijgen en zich daarmee door de zuidelijke poort kunnen vechten. Maar wat mij opviel was dat de gameplay van het avontuur voornamelijk bestond uit vechten, vechten en nog eens vechten. Het begon bijna op een button-basher te lijken. Gelukkig werd het dit net niet wat ook een beetje kwam doordat je vaak ook een missie had die soms met enkele simpele puzzels moest kunnen behalen of ervoor moest zorgen dat een stel medesoldaten moesten overleven. Toch ben ik van mening dat mijn avontuur rond Midden-Aarde soms een beetje ging vervelen.

Het gevecht ging door en terwijl wij zware verliezen leden, bleef de koning zijn mannen aanmoedigen door te vechten. Hij zei dat we weldra zouden winnen en opnieuw had deze man gelijk want vanuit de verte zag ik een groene mist die dichter en dichterbij kwam. De groene mist vloog als een wervelwind voorij en de strijd was wederom in ons voordeel beslist. Ook hoorde ik dat de 2 hobbits die een of andere ring droegen erin geslaagd waren de doem-berg te bereiken. Iedereen was daar blij om dus deed ik maar gezellig mee, echter werd er gezegd dat we met de resterende soldaten Mordor aan zouden vallen. Maar vlak voor de aankondiging had ik ontslag uit het leger genomen om mijn oude leven weer op te bouwen en terug te gaan naar mijn vredige woonplaats in Venlo. En terwijl ik mijn vredige huisje binnen loop hoor ik een vredige muziek die me zegt dat ik voortaan in vrede zal leven en nooit meer een wapen zou vastpakken. Maar ik ben de enige die weet dat, dat niet waar is……….

Conclusie en beoordeling

None

....2 jaar later hoorde ik dat de overgebleven troepen die mordor gingen aanvallen, de aanval hadden overleefd. Ik was dolblij voor ze en ging ook meteen naar Rohan om bij te praten over deze oorlog die eindelijk tot een einde was gekomen. Iedereen zou ontslag nemen en terug gaan naar hun famillies, om zo de draad weer op te pakken. Ik heb zelfs nog bijgepraat met die 2 hobbits, die me vertelden dat ze met de machtige Shelob hadden gevochten en de Nazgul waren ontvlucht. Ik snapte er niet veel van maar er was maar een ding wat ik kon doen: lachen. Toch zeiden ze dat ze ook wat mindere dingen hadden gezien op hun avontuur, zo vonden ze de puzzels veel te simpel en was de gameplay niet altijd even leuk. Toch hebben ze er het beste van gemaakt en was het een spannend avontuur dat zeker het herspelen waard zou zijn.
8
Score
80
Score: 80
  • Pluspunten
  • Sfeer
  • Graphics
  • De speelbare personages
  • De multiplayer
  • De muziek
  • Minpunten
  • De herhalende gamplay
  • Te simpele puzzels
  • Te kort
  • Vijanden precies hetzelfde

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • R-Type is zooo nostalgisch,



    Heerlijk dat ik elke keer na het eerste level al kapot ging…

  • Ik zal de trial eens uitproberen.

  • yup 1200 is het wel waard ;)

    Super spel heel lang geleden voor mij dat ik R type 1 en 2 heb gespeeld, eindelijk weer terug en meteen gedownload .



    heerlijk deze arcade wel 1 van me favoriet op Umk3 na dan


  • Ik vond de trial niet echt veel aan. Maar goed ik ben een niet al te grote fan van 2d vliegshooters.

  • Mega nostalgie, zonder twijfel aangekocht. Vind het super dat je optioneel nog in de oldskool graphics kan spelen :D

  • Helemaal mijn ding, maar dan moet hij wel op PSN losgelaten worden. :P



    Wel moeilijk overigens om te masteren. Al is Gradius nog pittiger.

  • \"De ongekroonde koning van het Shoot Em Up genre is R-Type.\"



    Gradius is volgens mij bekender en populairder.



    Moet trouwens zeggen dat het er echt niet uit ziet. Ze hadden of echte old-school graphics moeten doen, of het gewoon fastoenlijk moeten maken.



    Ik hou het wel bij Super R-Type op de VC, veel moeilijker dan R-Type 1 en 2 :)





  • sinds castle crashers ben ik veel meer geïnteresseerd in arcade games.

    zodra ik me xbox terug heb, toch maar even tjekken…

  • Ik heb het nooit zo gehad op die 2D Run 'n Gun shooters, dit lijkt mij dus uiteraard dan ook niks.

  • Even de trial downloaden

  • Even trailtje proberen en dan zien we wel verder.

  • Weer een XBLA-game die mij niet aanstaat.

  • Mij staat hij niet zo aan.

    Maar het proberen waard.

  • Super gamer van de Dordrecht!!!

  • lol @ verwijzing naar mehmet

  • Dit spel is zo verslavend!

  • Leuk voor de '360-bezitters! ;)

  • boeiend

  • jammer, ziet er niet echt leuk uit, abstracte omgevingen passen beter bij dit spprt games waarbij je de details niet zo goed kan zien. moeilijk uit te leggen

  • Raiden serie was een stuk beter ;-)



    iemand enig idee of de raiden fighters hier te koop is eigelijk?

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren