1. Vagrant Story (PS1)

Vagrant Story (PS1)

Square-Enix is Final Fantasy, Final Fantasy is Square-Enix. Het belangrijkste product van deze Japanse spellenmaker en vele gamers zijn er gek op. Volgens velen is Square-Enix het beste op rpg gebied. Ze hebben uitstapjes gemaakt naar andere genres, maar dat is meestal niet echt geweldig en dat is nog maar zachtjes uitgedrukt. Hou het gewoon bij rpg’s jongens, horen wij de fans roepen. Maar om alleen met die ene serie bezig te zijn, dat is misschien niet bevorderlijk voor de geestelijke gezondheid van de medewerkers van Square-Enix. Dus wordt er weleens gewerkt aan een ander project. Zo was er in 2000 een rpg van het bedrijf, (toen heette ze nog Squaresoft) genaamd Vagrant Story. Deze game is ook een rpg, maar is totaal anders dan wat je zou verwachten van de Japanse ontwikkelaar.

Waar Final Fantasy een luchtige sfeer kent en later wat donkerder zal worden, is de sfeer in Vagrant Story grimmig, maar dan ook echt grimmig. Dat komt vooral door de sombere kleuren die de omgevingen “kleuren” zoals lege straten, mijnen, ondergrondse tunnels om maar een paar voorbeelden te noemen. Nergens is er ruimte voor een grapje of een komische onderbreking zoals in de Final Fantasy games. Er is geen boy meets girl verhaal. Want je bent alleen. Alleen reis je rond in de vervloekte en kwaadaardige stad Lea Monde, om zo een kwaad te stoppen. Zelfs het vechtsysteem is anders dan de meeste rpg’s. Dat maakt deze game ook bijzonder. Het is ten eerste een setting die je niet verwacht van de Japanse spellenmaker. Daarnaast is het ook nog de voorloper van real time gevechten op de spelcomputer.

Doolhof

Heel graag wil ik beginnen met het vechtsysteem, maar ik wil het eerst liever hebben over de vreemde sfeer die Squaresoft geimplenteerd heeft in deze game. Vagrant Story moet je zien als een doolhof dat iets meer dan 20 uur duurt. Inderdaad, het is niet zo uitgebreid als de gebruikelijke rpg. Een doolhof waar je soms kleine claustrofobische ruimtes tegenkomt, maar netzo makkelijk een groot gebied kunt binnen wandelen. Het doolhof is natuurlijk niet zonder gevaren. Vele monsters en zelfs een gelovige groepering van ridders maken je het leven zuur. Maar niet alles is negatief in deze doolhof. Je zult ook verscheidene schatten tegenkomen, die allerlei wapens bevatten, bepantsering of andere voorwerpen waarmee je jezelf mee kunt gaan uitrusten. Als je dit hoort, klinkt het netzoals andere rpg’s. Maar er is naast het doolhof nog iets anders aan deze games. We zijn normaal gewend van Squaresoft dat zij de omgevingen vooraf gerendeerd hebben, oftewel stilstaande getekende omgevingen. Dit zorgde altijd voor bewondering voor de tekenaars, maar het leek net of de characters altijd los stonden van hun omgeving. In Vagrant Story is alles in 3D opgebouwd. De characters en ook de omgevingen. Dit is misschien even schrikken voor de Squaresoft fans, maar het is alleen maar goed voor de game. Grafisch deed de game echt niet onder voor andere toppers op de psx.

Soort Rambo

Wat de game zo bijzonder maakt naast de sombere omgevingen en zijn grimmige sfeer, is het verhaal. Die is nogal “vreemd” voor een game van Japanse makelij. Het is veel meer westers georiënteerd dan je zult verwachten. De game heeft naar mijn mening een Europese look en feel. Zoals ik al eerder vermeldde, geen typisch Final Fantasy verhaal. Ashley Riot is een man die helemaal in zijn werk opgaat. Hij is een Riskbreaker, een soort rambo achtige soldaat die in opdracht van het VKP gevaarlijke misdaadorganisaties moet infiltreren. Zijn verhaal? Ashley was eens gelukkig tot zijn vrouw en zoontje op brute wijze werden vermoord. Na deze gebeurtenis besloot hij om Riskbreaker agent te worden. Ashley wordt opgedragen om Sydney Losstarot, leider van een sekte te stoppen. Deze wil in de vervloekte stad Lea Monde de Grand Grimmoire in zijn bezit krijgen, dat duistere magie met zich meedraagt. Het verhaal wordt verteld in filmpjes (die je trouwens gewoon kunt wegdrukken en geen CGI) door middel van tekstballonnetjes. Je ziet ook daadwerkelijk de lippen bewegen, wanneer een tekstballon verschijnt. Dit lijkt dan weer niet te passen in de grimmige sfeer van de game (de ballonnetjes zijn te vergelijken met die in stripboeken), maar toch is het niet misplaatst. Een eigenaardig geheel, deze game.

Chains ‘R Us

Maar het meest opmerkelijke aan deze game is het gevechtssysteem. Geen onzichtbare monsters die je uit het niets aanvallen. Monsters zullen meteen zichtbaar zijn en je hoeft niet met ze te vechten. Dit is ook geen turnbased game. Geen menu waaruit je een aanval moet kiezen, maar je moet een drietal mogelijkheden toewijzen aan de knoppen. Het is de bedoeling dat je een zo lang mogelijke “chain” van aanvallen maakt door middel van goede timing. Een voorbeeld: je gaat een gevecht aan met een zombie ridder. Je gaat in battlemode en stormt op hem af. Door een druk op de knop zie je een aanvalsveld verschijnen, die je laat zien dat de zombie in je bereik is. Je kunt bij vele soorten vijanden verschillende doelen selecteren om aan te vallen, zoals armen, bovenlichaam, hoofd etc. Selecteer je doel en val aan. Maar nu komt het timing gedeelte. Elke keer voordat je wapen de vijand zal treffen, zal er een uitroepteken verschijnen. Wanneer je tegelijk met het uitroepteken een aanvalsknop in drukt, zal je een chain maken. Om je aan te moedigen of kritiek te geven tijdens het chainen, zal er een berichtje verschijnen en vertellen hoe je timing is. Met woorden als perfect, well timed of great geeft het aan dat je goed bezig bent en dat je chain langer kan worden. Ben je langzaam met het timen, zal er slow komen te staan en de chain zal stoppen. Datzelfde geldt overigens ook als je te snel bent. (Fast) Maar het systeem werkt en wanneer je even oefent zul je al gauw chains aan elkaar gaan linken die als goed bent wel tot de dertig of meer gaan. Dat is een heleboel schade. Deze chains zijn er ook in een verdedigende vorm, zodat je fysieke en magische aandoeningen tegen kunt gaan. Je unlockt verschillende effecten voor je aanvallende of defensieve chains door weer zoveel mogelijk chains in de strijd te maken.

Gemier en magie

Terwijl je naar hartelust aan het chainen bent, zul je merken dat de camera soms niet mee wil werken. Wanneer je tegen een vijand vecht, kan het best zijn dat de camera iets bijdraait, wat een vreemde camerapositie zal opleveren. Je kunt zelf instellen hoe de camera staat, maar het probleem zal aanwezig blijven. Uiteindelijk zul je er wel aan wennen om de camera altijd tijdens het vechten bij te stellen. Een ander minpunt is voor de luie gamer. Deze game is geen pushover. Naast het feit dat het een minuutje of twee duurt (als je goed chaint tenminste) om een vijand af te rossen, zullen de bosses je wel eens irriteren. Voor mij persoonlijk meerdere malen op de goede manier vanwege de uitdaging, maar soms ook op een negatieve manier. Het is mij wel eens overkomen dat ik op full-power twee stappen zette in een ruimte en meteen werd gedood. Sommige bosses die je tegenkomt kunnen dan meteen aanvallen en zetten meteen hun beste aanval in. Je kunt zelfs je magie niet gebruiken. He, een rpg van Squaresoft is niet compleet zonder magie. Het is allemaal standaard wat je voor een magie kunt gebruiken, maar het werkt. Helende magie, aanvallende magie en spreuken waarmee je wapen een voordeel krijgt, je kent het wel. Over wapenvoordeel gesproken, wanneer je lang genoeg vecht met een bepaald wapen (zwaarden, bijlen, staf etc.) zul je een speciale move leren die je kunt gebruiken door een bepaalde hoeveelheid hp op te offeren. Deze game zit zo vol met mogelijkheden, dat je zomaar iets vergeet...

Diep onder de indruk

Famitsu heeft ook in 2000 deze game voorzien van een recensie. Zij gaven de game een 40 van de 40, wat betekent dat zij naar onze maatstaven de game een 10 hebben geven. Dat vind ik wat overdreven, maar deze game is wel zeer sterk. De sombere/grimmige sfeer, op bepaalde punten claustrofobische omgevingen in combinatie met de sublieme gameplay vormt een geweldig geheel. Zelden heb ik een game gespeeld die zo knap in elkaar zit als Vagrant Story. Vooral frappant is het feit dat de game dus van Squaresoft is. Waar deze rpg gigant meer houdt van characters gestoken in foute kleding, mierzoete onschuldige meisjes en vreemde humor, laten ze zich van een heel andere kant zien. Ik hoopte dan ook eigenlijk dat we meer zouden zien van Vagrant Story op de huidige generatie consoles, maar het mag kennelijk niet zo zijn. Misschien een nieuwe kennismaking op de next gen? Wat er allemaal mogelijk kan zijn op een Wii, PS3 of Xbox 360...

Conclusie en beoordeling

None

Vagrant Story was niet alleen een baanbrekende rpg in zijn genre op de psx, maar ook voor Squaresoft. Deze ontwikkelaar liet zien dat zij naast Final Fantasy nog een rpg kunnen maken die dezelfde of misschien meer klasse heeft. Vooral het vechtsysteem laat zien dat deze game een topper in zijn genre is. En dan heb ik het eens nog niet gehad over het verhaal en de fantastische sfeer... een van de beste games die op de eerste Playstation verscheen.
9,3
Score
93
Score: 95
  • Pluspunten
  • Graphics zeer netjes
  • Gameplay subliem
  • Ouderwets moeilijk
  • Grimmige verhaal en sfeer
  • Veel wapens
  • Minpunten
  • Camera wil wel eens irriteren
  • Moeilijk...

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Ach ik heb toch nog een maand Xbox Live tegoed van Microsoft omdat me Xbox momenteel wordt gerepareerd.

  • Hoe wou je hem downloaden of kan dat zonder gold..?

  • Xbox live silver ;)

  • Ohw oke. Je moet dan ook maar op dat moment geen live hebben. Ik vind dat ze eigenlijk een soort coupon moeten geven, die ze er dan bij leveren of zo als je hem koopt. Dan kan je hem nog altijd later activeren

  • Ach, mijn Xbox is nu toch kapot en ik heb sowieso Gold. ;)

  • Leuke actie, maar doe mij maar lekker de singleplayer. Heb zin in The Lost and Damned.

  • leuk en aarding denk ze wel aan ps3 ? XD

  • Euh? PS3 heeft geen DLC?

  • vind de DLC toch wel duur hoor. 1600 punten :S

  • PS3 krijgt geen DLC, dat is al een paar jaar bekend. Volg het nieuws dan is… :P



    Hehe beetje nutteloos, ik heb nog 2 jaar xbox live ofzo.

  • Mijn GTA IV blijft disc unreadable geven, dus ik ga deze dlc niet kopen.

  • @Starlight, doe niet moeilijk en laat je disc ergens repareren voor 7 euro ofzo.

  • heb toch al gold, maar ga zowiezo niet deze dlc kopen, met een motorgang lijkt me niet echt leuk.

  • Chill! Ik was van plan deze DLC te kopen en ik heb Silver dus… Het komt voor mij helemaal goed uit! :D

  • Wat heb ik daar aan:S

  • Jemig he verander/verwijder sowieso dat betalingssyteem eens.

  • Beter houden ze het gewoon gratis…

  • Als dit een succes blijkt te zijn dan kan Microsoft in de toekomst nog verdere stappen nemen. :)



    Leuk dat Microsoft GTA IV: The Lost and Damned op een mooie manier promoot aan iedereen. :)

  • Op dat moment heb ik nog gold :)

    En GTA is toch al niet zo wauw online..

  • Slim bedacht, maar ik ga niet meedoen.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren