1. Prince of Persia: The Sands of Time (NGC)

Prince of Persia: The Sands of Time (NGC)

Nu de vakantie voorbij is, is het ook gelijk gedaan met alle game-pret. Games moeten plaats gaan maken voor huiswerk en terwijl we ons met deze saaie bezigheid aan het vervelen zijn, komt er van diep binnenuit onze gedachten een vage herinnering naar boven over vroeger toen het nog lekker warm was en we al gamend in onze strandstoel te vinden waren. Een herrinering die mij maar aan één game deed denken Prince of Persia: the sands of time….

Oké, misschien liggen we dan in deze game niet gezellig aan het strand of zwembad maar bestrijden we zandwezen en ander gespuis met een zwaard en een dolk. Dit klinkt als dé formule voor een goede hack-en-slash-game maar niets is wat het lijkt, deze game zit namelijk vol acrobatiek en hersenbrekende puzzels. En nu moet je niet denken dat deze game zich afspeelt in een circus in verband met het woord acrobatiek, er is juist een grote en vooral sfeervolle locatie uitgezocht voor deze game, namelijk: het paleis van een machtige Maharadja. Natuurlijk moet een goede game ook een goed verhaal hebben en daarvoor moeten we terug naar het oude Arabië, want daar zullen we zien wat de 1001 nachten voor ons in petto hebben…..

Er was eens….

Stel je voor, je staat op het punt een stad in te nemen maar voordat je dit gaat doen zul je eerst een gigantisch gevecht beleven voor de poorten van het paleis. Gelukkig weet jij je een weg te slaan door deze menigte van bloed, vlees en….paarden, waarna je meteen aan de slag kunt met je zwaard en dit is ook hard nodig aangezien je een van de enige mannen van jou leger bent die door de muren heeft weten te komen. Tijdens deze tocht van overleving naar de Maharadja’s schatkamer krijg je een korte tutorial want deze prins kan meer dan alleen een beetje knokken en springen. Hij is ook nog eens zó acrobatisch dat Adriaantje jaloers op hem zou kunnen zijn, zo kan hij tegen en langs muren rennen maar ook van muur naar muur springen mist deze dicht genoeg bij elkaar staan. Doordat deze prins zo acrobatisch is, kan dit nog wel eens oplopen tot leuke platformelementen die nog een heel stuk aan de game toevoegen. Toch moet ik hier al de kritische noot gaan kraken, het licht namelijk aan de camera, met zo’n puike platformactie heb je natuurlijk wel een goede camera nodig maar helaas de camera zit je soms toch nog een beetje dwars. Dit is misschien niet zo héél erg aangezien het maar een paar keer voorkomt, toch is het een foutje die toch ook wel zijn vermelding verdient. Maar genoeg daarover, nadat je alles in die binnenplaats hebt gehad hebt kun je voor het echt aan de slag.

Het zit namelijk zo, je hebt de meest kostbare schat uit de schatkamer meegenomen namelijk: de dagger of time. Deze bijzondere dolk geeft je de mogelijkheid met de tijd te spelen. Zo kun je aan het begin alleen nog maar de tijd terugdraaien (wat erg handig is als je in een afgrond stort of wordt neergeslagen door een van de verschrikkelijke zandwezens) maar later in het spel krijg je ook de mogelijkheid de tijd stil te zetten en te vertragen. Maar dat niet alleen, je krijgt namelijk ook de kans om te zien wat je toekomst je te brengen heeft. Maar ja, tot zover dus de mogelijk heden van je dolk. Nadat je veilig en wel weer uit de schatkamer bent gerend, kom je aan bij je vader die al zat de wachten op je komst. De oorlog is in jouw voordeel gewonnen en de slechte tovenaar en jouw vader (de maharadja) sluiten een vredesverdrag, en ze leefden nog lang en gelukkig einde.

WOW! Halt, stop, ho!

Wat? Was dat dan nog niet het einde? Nou vooruit dan maar, ik schrijf wel weer verder……. Maar natuurlijk zou een slechte tovenaar een slechte tovenaar niet zijn als hij weer wat in zijn schild voerde, hij weet namelijk dan jij zijn dolk hebt en wilt daar graag misbruik van maken. Hij probeert jou te zeggen dat de dolk die jij in handen hebt, de sleutel is voor de ultieme macht. Natuurlijk twijfel je geen moment en volg je zijn instructies op, je hoeft namelijk alleen maar de ‘’zandloper des tijds’’ te openen. Maar op het moment dat je dit doet wordt je een halt geroepen door een van de knappe gevangen dienstmeisjes, zij probeert je te waarschuwen maar het is al te laat, de zandloper is geopend en de hel breekt los.

Iedereen in het paleis verandert van normale mensen in gruwelijke zandmonsters, iedereen behalve 3 mensen namelijk: de tovenaar, het dienstmeisje en jij. De 2 andere personen hebben net als jij een voorwerp wat ze beschermt tegen de vloek. Nadat deze arme mensen in die wraakzuchtige wezens zijn verandert zul je ze moeten bevechten op de ouderwetse manier en ik denk dat je al kunt raden wat dat is, precies. Maak je maar lekker kwaad want de gevechten zijn immens groot en het kan natuurlijk niet anders of er zijn wat leuke trucjes uit te halen met je vijanden. Hoewel het vechten me een paar keer flink heeft kunnen boeien, verlangde ik naar het zoveelste lange gevecht toch echt weer naar een leuke puzzel of platformactie maar in plaats daarvan krijg je dezelfde gevechten met dezelfde tegenstanders die ook nog eens superlangdradig zijn. Maar vrees niet want de graphics maken dit meer dan goed, zo zijn alle personages goed ontworpen. Maar wat ik nog het mooiste hieraan vond waren de omgevingen, hoe krijgt Ubisoft het in godsnaam voor elkaar om in één omgeving zoveel inspiratie en variatie te stoppen. Het verhaal, de gameplay en de graphics mogen dan wel geslaagd zijn, de sound viel me toch wat tegen. Hoewel de muziek vrijwel in orde is met zijn sfeervolle Arabische muziekjes, verwachte ik toch wel heel wat meer van de voiceacting. Deze is namelijk zéér slecht, ik moest mijn tv bijna op maximum zetten om de personages goed te horen praten. Nu was dit in de tussenfilmpjes geen probleem want in deze stukjes had ik daar helemaal geen last van, maar ingame is het pas echt verschrikkelijk, en dat is geen sprookje.

Conclusie en beoordeling

None

Prince of Persia:the sands of time, is het begin van alweer een nieuwe en zeer succsesvolle serie die wederom gemaakt is door Ubisoft. Vrijwel alles is goed aan deze game maar naarmate je verderkomt, komen er ook nog een paar (weliswaar kleine) minpunten om de hoek kijken. Maar mocht je deze 2 dingen vergeten, dan is Prince of Persia zeker een titel die je gewoon 1 keer in je leven gespeeld moet hebben.
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • De sfeer
  • De graphics
  • De dagger of time
  • Het verhaal
  • De puzzels
  • De platformactie
  • Minpunten
  • De langdradige gevechten
  • De voiceacting

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren