1. Harvest Moon: A Wonderful Life (NGC)

Harvest Moon: A Wonderful Life (NGC)

In eerdere games uit de Harvest Moon serie heb ik al eens eerder de rol van meidenversierend boertje aangenomen. Al sinds de tijden van de SNES raakte ik altijd weer geboeid door de interessante en unieke opzet van dit soort games. Echter, in de loop der tijd zijn er maar weinig veranderingen doorgevoerd om Harvest Moon een nieuwe impuls mee te geven. Toch tuinde ik er iedere keer weer in, variërend van de Gameboy tot de PSX en telkens toverde de game een glimlach op m’n gezicht, ondanks de minieme toevoegingen en wijzigingen in iedere nieuwe uitgave. Sfeervol en uitdagend als dit soort spellen zijn, is er altijd een keerzijde aan de lol op je nieuwe boerderij. Herhaling en tegenslagen zijn aan de orde van de dag. Hoe dan ook, het was weer eens tijd om het kunstje te herhalen, maar dan op de GameCube.

Ook in dit deel van de vaak van uitmelkerij betichtte Harvest Moon franchise is het wederom de bedoeling dat je van een verlaten boerderij een goedlopend financieel bolwerkje maakt, inclusief lieve beestjes en wat gezonde gewassen. Aan het begin van het avontuur krijg je een koe en wat gereedschap. Vanaf dat moment geldt het ‘red je reet maar’ principe waar de serie bekend om staat. Je wordt in het diepe gegooid en het is noodzaak dat je een plan maakt om je farm er weer bovenop te helpen. Inmiddels had ik dus al wat ervaring opgedaan uit vorige titels waardoor de vochtigheid achter m’n oren een stuk minder dan voorheen was. Vol goede moede moed liep het ventje, die de zware taak had om van de zojuist aangetroffen bende een florerende boerderij te maken, eens rond om zijn nieuwe onderkomen eens te inspecteren...

De meest in het oog springende vernieuwing in dit nieuwe deel is de grafische pracht die de 3D omgevingen met zich mee brengen. Alhoewel, erg vernieuwend is het eigenlijk niet (Harvest Moon: Save the Homeland voor de PS2 was ook al in 3D, maar die game is hier nooit uitgekomen) en de graphics zijn eigenlijk nog vrij ondermaats voor een titel op de Gamecube. Maar omdat Forget-me-not Valley, de vallei waar jij als gamer je dagen slijt op je boerderij en in het dorp, er zo knusjes en lieflijk bijligt, vergeef ik het ontwikkelaar Marvelous direct. Ook is er voor de verandering eens wat meer aandacht besteedt aan de soundtrack van de game. In plaats een paar jengelende en zich herhalende deuntjes, is er nu een scala aan vrolijke muziekjes in het spel gestopt. Ieder te bezoeken huisje, iedere cutscene die getriggerd wordt; een variatie van muziekjes zorgt voor de nodige afwisseling.

Als nieuweling in de vallei is het natuurlijk zaak dat je je onder de mensen begeeft. Sociaal contact brengt de nodige voordelen met zich mee en er zijn genoeg excentrieke en interessante personages om een praatje mee te maken; van een clichématige gekke geleerde tot een volwaardige bloemenminnende hippie. Het maken van vrienden in de vallei is nu ook echt een nuttige tijdsbesteding. Waar je in vorige games uit de serie een enkel nietszeggend filmpje kreeg als je goede maatjes was geworden met een dorpsbewoner (door hem of haar de voorwerpen te geven die hij of zij graag door jou geschonken ziet worden), kun je in A Wonderful Life rekenen op nieuw gereedschap, hengels, gieters en wat al niet meer om het leven op je farm aannemelijker te maken.

Gelukkig is het dating gedeelte ook in dit deel weer van de partij. Er zijn drie meiden die je kan proberen te schaken; een dom blondje, een cynische denker en een kuis bloemen- en plantenmeisje. Leuk is ook dat je na een tijdje samen een kind maakt en dat dit kindje de karaktereigenschappen van je vrouw overneemt, zij het in zeer minieme vorm. Luie donder als ik ben, ging ik natuurlijk meteen voor het domme blondje, Muffy, met haar typisch materialistische kijk op de wereld. Geef haar wat glimmende dingen uit de nabijgelegen mijn en een vrachtwagenlading bloemen uit het aangrenzende bos en ze is voor eeuwig de jouwe. Van het een kwam het ander; Muffy raakte zwanger en na een tijdje schonk ze het leven aan een zoon, die overigens net zo snugger is als z’n moeder.

Ik betwijfel echter of je kindje ooit fatsoenlijk zal opgroeien, aangezien je de game na een tijdje misschien al lang en breed in de kast gegooid hebt. Grootste nadeel aan dit spel is dan ook het trage spelverloop. Na een tijdje heb je zo’n beetje de meeste inwoners van de vallei wel leren kennen en onderhoudt je goede contacten met ze. De uitdaging van vriendjes maken zit er dan op, iets wat de vaart toch wel een beetje uit de game haalt. Je zit immers niet te wachten op constante complimentjes van je medebewoners als ze toch alleen maar iedere keer hetzelfde te melden hebben. De paar nieuwe bewoners die om de zoveel tijd naar de vallei verhuizen bieden niet dat beetje nodige variatie om constant maar de dialoog met ze aan te gaan.

Het verbouwen van plantjes en gewassen komt je op een gegeven moment waarschijnlijk ook de strot uit, waardoor je meer heil gaat zien in het verkopen van te plukken bloemetjes (easy money) en het vertroetelen van je koe of geit zodat deze meer melk van goede kwaliteit gaat geven. Iets wat ook nog een onderneming op zich is aangezien die beesten op gezette tijden ongelofelijke buien kunnen hebben. Vul hun voederbakken bij en ze zijn tevreden, maar kom dan niet aazetten met een eventuele wasbeurt. Er moet immers eerst lekker gepropt worden vóórdat de beesten zin hebben om mee te gaan in jouw dagelijkse schema. Dit heeft me vaak genoeg tot waanzin gedreven. Na een tijdje denk je bij jezelf dat ze ’t allemaal maar lekker uit mogen zoeken, die verwende krengen! Nadeel daarvan is dan weer dat die in eerste instantie lieve koe het voortaan vertikt om een vast aantal bussen melk te produceren. En dan zijn er nog de kippen. In geen enkele Harvest Moon game zijn de kippen zo contactgestoord als in deze. Zet een zooi kippen en een haan bij elkaar en ze houden prompt op met het leggen van kwaliteitseieren, in het ergste geval houden ze zelfs helemaal op met leggen. Op zo’n moment is het nogal verleidelijk om die asociale dieren weer door te verkopen en het zal niet de laatste keer zijn dat die beesten een ander baasje moeten zoeken.

Kortom, er is gewoon weinig meer te doen in de vallei als je de meeste extraatjes en gebeurtenissen tussen de bewoners vrijgespeeld hebt. De ergernis die de dieren veroorzaken nodigt daarbij ook niet bepaald uit om ze constant maar tevreden te blijven stellen. En om dan kostbare tijd te stoppen in een spel waar bijster weinig afwisselende gameplay in zit… Groot pluspunt is natuurlijk de sfeer (alhoewel je vatbaar moet zijn voor de schattig vormgegeven karakters en het gebrabbel dat ze uitslaan). Ik heb er zelf wel een leuke tijd mee gehad, maar als je zin hebt in een soortgelijk spel waar je niet al te veel hoeft te ondernemen en toch een leuke tijd wilt hebben, zou ik Animal Crossing aanschaffen.

Conclusie en beoordeling

None

Ondanks dat Harvest Moon: A Wonderful Life niet bepaald vernieuwend van opzet is, is het een leuke, onderhoudende game die weliswaar de liefhebbers van het genre meer zal aanspreken dan nieuwkomers. Helaas gaat de lol er na een tijdje af en vervalt de gameplay in herhaling. Neem een flinke portie geduld met je mee als je aan dit avontuur op de boerderij begint, want de repetitieve gebeurtenissen en handelingen kunnen na een tijdje zelfs de meest volhardende gamer niet meer bekoren. Hierdoor wordt de positieve instelling waarmee je het spel begint nogal eens danig op de proef gesteld. Desondanks een leuk, vermakelijk en vooral sfeervol spel voor diegenen die er de tijd en het geduld voor hebben.
7
Score
70
Score: 70
  • Pluspunten
  • Bijzonder van opzet
  • Sfeervol
  • Interessante personages
  • Redelijk onderhoudend
  • Minpunten
  • Weinig variatie in gameplay
  • Weinig vernieuwend
  • Repetitief
  • Bij vlagen ronduit vervelend

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren