1. Odama (NGC)

Odama (NGC)

Vloekend, tierend, zuchtend en schreeuwend van vreugde, verdriet en intensiteit. De afgelopen drie weken is mijn gemoedstoestand onderhevig aan emotionele wanorde. Mijn vriendin vraagt wat er met mij aan de hand is. 'Ik ben een game aan het spelen,' luidt mijn antwoord. 'Wat voor game is dat dan?' vraagt ze. 'Odama,' zeg ik. Mij stem is geïrriteerd, maar laat ontzag blijken. 'Waarom speel je die game als je zo loopt te vloeken?' is haar logische vraag en kijkt me ongelovig aan. Mijn antwoord is kort: 'Omdat het moet. Omdat de game het van me vraagt.'

Ik heb een groot zwak voor rariteiten en onbegrepen artiesten. Mensen die vooruit denken en vernieuwing brengen worden zelden begrepen in de tijd waarin zij zich begeven. Risicovol voor iedere onderneming en artiest, maar noodzakelijk. Zonder vernieuwing geen vooruitgang. Zonder vooruitgang enkel stilstand. Games als Rez, Shenmue, Samba de amigo, Seaman en Darwinia horen in dat kader. In het jaar van release op zijn minst bijzonder en enkelen zijn nog altijd ongeëvenaard in kwaliteit en creativiteit. Met deze gedachte besloot ik Odama te kopen.

“Waar ben ik aan begonnen?”

Odama is een arcade strategy game bestaande uit 11 levels. Het thema is een oorlog in het oude Japan van de 16e eeuw. Jij bent de zoon van de verraden Lord Yamanouchi Nobutada en geleidt door wraakgevoelens probeer je de macht over Japan terug te krijgen met een klein leger bestaande uit loyale volgelingen. Je bent kansloos ware het niet dat je twee geheime wapens bezit. De eerste is een reusachtige kogel met ongeëvenaarde vernietingskracht. Het tweede wapen betreft de Ninten Bell, een bel die wonderen creëert zodra hij wordt geraakt door de Odama. De oorlog is gewonnen indien je na 11 veldslagen de Ninten Bell naar de toren van Karasuma Keep heb gebracht.

Het thema wordt geloofwaardig en met veel sfeer overgedragen. Odama heeft iets authentieks over zich. Iets liefdevols haast. Het bijgesloten gameboekje vertelt serieus over de oorlog en de omstandigheden. In de game wordt de geschiedenis met veel passie gedragen door een Japanse voice-over. Hierdoor raakte ik erg gemotiveerd om de game tot een goed einde te brengen.

‘Geloofwaardig,’ zei ik. De game zelf is alles behalve geloofwaardig. De Odama wordt namelijk bestuurd met een flipper-mechanisme oftewel een flipperkast. Door goed en getimed te mikken schiet je de Odama door het slagveld. Hierbij hopend dat je strategische doelen raakt en je eigen troepen mishoudt. Het leger bestuur je door stem commando’s door in de bijbehorende microfoon te schreeuwen. Klink interessant?

Het is ook interessant, maar tevens erg moeilijk. Net zoals bij echte flipperkasten komt niet alles aan op kunde. Simpel gezegd je hebt een portie geluk nodig om de Odama de goede kant op te sturen. Enig flippertechniek is hierbij een voorwaarde. Heb je dit niet, vergeet het dan maar. Je kan ook niet als een ‘blinde’ gaan flipperen. Je hebt namelijk een leger te besturen. De stem commando’s werken prima. Het leger reageert goed. Maar kijk uit je moet er voor zorgen dat het moraal in het leger goed blijft. Dit doe je door op het juiste moment het leger te versterken en door rijstballen in het leger te schieten.

Odama vraagt veel van de speler. Ga maar na: De Odama in het spel houden en goed mikken, het leger de juiste kant op sturen, onthouden van stem commando’s en het moraal niet uit het oog verliezen. En dan heb ik het nog niet gehad over de dragers van de Ninten Bell, de cavalerie, het bewegen van het slachtveld en de tijdslimiet. Hier ga ik het ook niet over hebben, want mijn punt lijkt mij wel duidelijk. Odama is een buitengewoon moeilijk spel.

Grafisch stelt Odama niets voor. Het voldoet, dat wel. Ikzelf ben geen gamer die alleen maar ‘mooie’ games wilt spelen. De sfeer vind ik veel belangrijker. En zoals eerder gezegd slaagt Odama hier buitengewoon goed in. De muziek draagt hier vanzelfsprekend ook in bij.

Het valt niet mee de game cijfermatig te beoordelen. Het is een erg goede game voor een klein publiek. Behoor je tot dat publiek dan geef je Odama een dikke acht. Behoor je tot het grote publiek die zich enkel beperkt tot vecht-, schiet-, race-, rpg- en platform-games dan zal Odama ongetwijfeld een onvoldoende opgeplakt krijgen.

Ik hou van rariteiten. Ik bewonder innoverende artiesten en bedrijven. Ik hou van de uitzondering. En daarom voelde ik me verplicht Odama uit te spelen wat uiteindelijk is gelukt. En ik ben daar buitengewoon trots op.

Conclusie en beoordeling

None

Een onbegrepen rariteit.
8,3
Score
83
Score: 85
  • Pluspunten
  • Sfeer
  • Gameplay
  • Moeilijkheid, lekker uitdagend
  • Rariteit
  • Minpunten
  • Grafisch
  • Geluksfactor speelt een te grote rol

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Uhm… niks dus.

  • Ach deze manier van zaken doen is easy money, helaas voor Nintendo trap ik daar niet in.

  • Mmmm…..een 5 lijkt me een beetje misplaatst omdat het argument 'al in 2002' gespeeld voor 90 van de 100 wii-eigenaren niet geldt

  • wow is dit de vernieuwde pikmin game waar geruchten over waren???

  • wow is dit de vernieuwde pikmin game waar geruchten over waren???



    Als je dit cynisch bedoelt 'ja' , als je weet waar je over praat 'nee'

  • Gerard is vandaag jarig!! Ik feliciteer hem hierbij!

  • Ik maak uit deze recensie op dat 'New Play Control!' de vorige controls moet verbeteren.

    Terwijl New Play Control toch echt nieuwe manier van spelen betekend (met de wii mote). Dus niet perse verbeterd worden.



    Mensen die dit spel nog nooit gespeeld hebben raken gewend aan deze nieuwe controls. Ze kennen de orginele controls niet dus kunnen zij deze ook niet vergelijken met de vernieuwde controls.

    Een 5 vind ik dan ook onterecht.



    Maar ik vind wel dat ze pikmin 1 en 2 hadden moeten bundelen. Dan zou ik deze zelf misschien kopen.





  • zeg me niets en lijk me niets

  • Haha, de twee met een mario avatar zijn het met elkaar eens hoor! :p

  • Win-recensie

  • helemaal mee eens…toen we die binnenkregen dacht ik ook al hetzelfde…waarom niet gewoon nieuwe dingen verzinnen ipv oude shit regelrecht porten:S het enige verschil is nu de controller…een beetje cheap van nintendo…

  • Pluspunten:

    + Een goede game…



    en dan een 5 geven klopt niet.


  • @ Mag: right



    Mensen die niet weten waarom deze games geport worden, moeten iets dieper gaan nadenken. Deze delen zijn bedoeld als introductie voor de franchise op de Wii en je kunt er gif op innemen dat Pikmin 3 snel wordt aangekondigd.

  • Nintendo ROCKSS

    Wii SUCKSS

  • Deze fail komt hard aan. Toch jammer, gewoon wat extra's toegevoegd (desnoods wat complete nieuwe levels en karakters). Daarnaast een goede besturing neer zetten en niet zo'n pauperbesturing en je hebt een topppertje. Het spel was namelijk al goed maar verouderd.



    Gemiste kans.

  • Nintendo zou beter Tales of symphonia 2 uitbrengen in europa in plaats van die oude troep.

  • Verzin iets nieuws zou ik zeggen. Dit is oude koek!



    Ik hoop voor Nintendo dat ze ooit nog eens een paar van die pracht jaren mee mogen maken zoals die met de N64 want dat was gewoon HUN tijd, eigenlijk ook wel te danken aan Rare.

  • en ze nog meer zo games opnieuw laten komen

  • Had de game al op de Cube, en gisteren in huis gehaald, vandaag terug gebracht. Ik had gehoopt op het zelfde met verbeterde controls en meer content, maar de besturing is niet beter, maar net iets minder. En er is totaal geen extra content… heb er maar No More Heroes van gekocht dat is nou mijn geld wel waard…

  • Wat ben ik blij dat ik mijn wii heb verkocht. Goed zo Nintendo, eerst niets hebben voor de non-gamer en daarna oude spellen in de kopieermachine gooien, om hiermee de non-gamer blij te maken.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren