1. Odama (NGC)

Odama (NGC)

Vloekend, tierend, zuchtend en schreeuwend van vreugde, verdriet en intensiteit. De afgelopen drie weken is mijn gemoedstoestand onderhevig aan emotionele wanorde. Mijn vriendin vraagt wat er met mij aan de hand is. 'Ik ben een game aan het spelen,' luidt mijn antwoord. 'Wat voor game is dat dan?' vraagt ze. 'Odama,' zeg ik. Mij stem is geïrriteerd, maar laat ontzag blijken. 'Waarom speel je die game als je zo loopt te vloeken?' is haar logische vraag en kijkt me ongelovig aan. Mijn antwoord is kort: 'Omdat het moet. Omdat de game het van me vraagt.'

Ik heb een groot zwak voor rariteiten en onbegrepen artiesten. Mensen die vooruit denken en vernieuwing brengen worden zelden begrepen in de tijd waarin zij zich begeven. Risicovol voor iedere onderneming en artiest, maar noodzakelijk. Zonder vernieuwing geen vooruitgang. Zonder vooruitgang enkel stilstand. Games als Rez, Shenmue, Samba de amigo, Seaman en Darwinia horen in dat kader. In het jaar van release op zijn minst bijzonder en enkelen zijn nog altijd ongeëvenaard in kwaliteit en creativiteit. Met deze gedachte besloot ik Odama te kopen.

“Waar ben ik aan begonnen?”

Odama is een arcade strategy game bestaande uit 11 levels. Het thema is een oorlog in het oude Japan van de 16e eeuw. Jij bent de zoon van de verraden Lord Yamanouchi Nobutada en geleidt door wraakgevoelens probeer je de macht over Japan terug te krijgen met een klein leger bestaande uit loyale volgelingen. Je bent kansloos ware het niet dat je twee geheime wapens bezit. De eerste is een reusachtige kogel met ongeëvenaarde vernietingskracht. Het tweede wapen betreft de Ninten Bell, een bel die wonderen creëert zodra hij wordt geraakt door de Odama. De oorlog is gewonnen indien je na 11 veldslagen de Ninten Bell naar de toren van Karasuma Keep heb gebracht.

Het thema wordt geloofwaardig en met veel sfeer overgedragen. Odama heeft iets authentieks over zich. Iets liefdevols haast. Het bijgesloten gameboekje vertelt serieus over de oorlog en de omstandigheden. In de game wordt de geschiedenis met veel passie gedragen door een Japanse voice-over. Hierdoor raakte ik erg gemotiveerd om de game tot een goed einde te brengen.

‘Geloofwaardig,’ zei ik. De game zelf is alles behalve geloofwaardig. De Odama wordt namelijk bestuurd met een flipper-mechanisme oftewel een flipperkast. Door goed en getimed te mikken schiet je de Odama door het slagveld. Hierbij hopend dat je strategische doelen raakt en je eigen troepen mishoudt. Het leger bestuur je door stem commando’s door in de bijbehorende microfoon te schreeuwen. Klink interessant?

Het is ook interessant, maar tevens erg moeilijk. Net zoals bij echte flipperkasten komt niet alles aan op kunde. Simpel gezegd je hebt een portie geluk nodig om de Odama de goede kant op te sturen. Enig flippertechniek is hierbij een voorwaarde. Heb je dit niet, vergeet het dan maar. Je kan ook niet als een ‘blinde’ gaan flipperen. Je hebt namelijk een leger te besturen. De stem commando’s werken prima. Het leger reageert goed. Maar kijk uit je moet er voor zorgen dat het moraal in het leger goed blijft. Dit doe je door op het juiste moment het leger te versterken en door rijstballen in het leger te schieten.

Odama vraagt veel van de speler. Ga maar na: De Odama in het spel houden en goed mikken, het leger de juiste kant op sturen, onthouden van stem commando’s en het moraal niet uit het oog verliezen. En dan heb ik het nog niet gehad over de dragers van de Ninten Bell, de cavalerie, het bewegen van het slachtveld en de tijdslimiet. Hier ga ik het ook niet over hebben, want mijn punt lijkt mij wel duidelijk. Odama is een buitengewoon moeilijk spel.

Grafisch stelt Odama niets voor. Het voldoet, dat wel. Ikzelf ben geen gamer die alleen maar ‘mooie’ games wilt spelen. De sfeer vind ik veel belangrijker. En zoals eerder gezegd slaagt Odama hier buitengewoon goed in. De muziek draagt hier vanzelfsprekend ook in bij.

Het valt niet mee de game cijfermatig te beoordelen. Het is een erg goede game voor een klein publiek. Behoor je tot dat publiek dan geef je Odama een dikke acht. Behoor je tot het grote publiek die zich enkel beperkt tot vecht-, schiet-, race-, rpg- en platform-games dan zal Odama ongetwijfeld een onvoldoende opgeplakt krijgen.

Ik hou van rariteiten. Ik bewonder innoverende artiesten en bedrijven. Ik hou van de uitzondering. En daarom voelde ik me verplicht Odama uit te spelen wat uiteindelijk is gelukt. En ik ben daar buitengewoon trots op.

Conclusie en beoordeling

None

Een onbegrepen rariteit.
8,3
Score
83
Score: 85
  • Pluspunten
  • Sfeer
  • Gameplay
  • Moeilijkheid, lekker uitdagend
  • Rariteit
  • Minpunten
  • Grafisch
  • Geluksfactor speelt een te grote rol

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Een glasheldere en eerlijke recentie…..en een terecht laag cijfer…



    En het verbaasd me niets dat RAMIREZ niets \"van zich laat horen\"!

    Bij elke postieve roze nintendotopic is hij (zij) er als de kippen bij om Sony een sneer te geven, maar nu hij de kans had om ook eens wat voorzichtige kritiek te leveren op dit wanprodukt van Nintendo, geeft hij niet thuis….bah


  • als er maar geld in zit

  • Slechte review zeg. Het spel is echt een juweeltje, misschien is het wat makkelijk cashen van Nintendo, maar het blijft een topper. Misschien twee punten aftrekken van de originele score, maar zeker geen onvoldoende… een 7 is terecht, misschien zelfs een 7,5…

  • Ik vind dat BeRei een goed punt heeft. Ook kan ik me goed voorstellen dat veel gamers dit onterecht vinden van Nintendo. Het spel is inderdaad te duur (zoals Arthur zegt, een Xbox Original kost nog geen tientje), maar dat neemt niet weg dat het een geweldig spel is. Kijk, ik zou het niet meer kopen, omdat ik het al gespeeld heb, maar het is zeker een aanrader voor iedereen die hem nog niet gespeeld heeft en de pessimisten onder ons moeten hem ABSOLUUT een keertje oppakken. Ik vind ook dat het cijfer een paar punten achteruit moet, maar ik vind een 5 toch echt te ver gezocht (daarbij komt wel dat ik hem natuurlijk niet op de wii gespeeld heb, maar het originele spel is zo goed, dat ik het nauwelijks kan geloven.)



    Oh en we kunnen ons als gamers wel lekker boos gaan maken, maar daar heeft nintendo niks aan en daar doen ze niks mee. Ik bedoel: wat zou jij doen als je aan het hoofd van dit bedrijf stond? Zou je dan voor de minder grote groep kopers gaan of de grotere? Ik zou het wel weten ;)

    Maar we voelen ons wel benadeeld, Nintendo! Dat jullie het maar weten.


  • Goeie review, ben het helemaal eens!

    Ik vind dat er echt wel eens wat hardcore games mogen uitkomen op de Wii (die als het niet te veel moeite is nog niet zijn verschenen op een console van de vorige generatie), ookal zullen ze minder verkopen dan die wii-fit,etc.. crap, wat ze nu doen kunnen ze gewoon niet maken naar de fans die ervoor gezorgd hebben dat Nintendo nog met een Wii op de markt is kunnen komen! Nu worden ze gewoon afgedaan als onbelangrijk, wat op z'n minst wel respectloos kan worden genoemd!

  • Sneu reviewtje hoor. New Play Control is wellicht geen grote verbetering, maar een verslechtering? Nee, echt niet! Daarnaast blijft Pikmin een topgame die nieuwe gamers vooral moeten gaan spelen en om dat nu met een 5 te belonen? Een schande!

  • Nintendo, ik houd van je! <3



    Voor altijd en eeuwig, we zijn niet te breken. <3

  • alsof ze geen zin hebben om goeie spellen uit te brengen

    en dan niet eens hun best doen nog meer toe te voegen





    stupid wie dit wil is gek



Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren