1. Ground Control 2: Operation Exodus

Ground Control 2: Operation Exodus

Strategietitels komen de laatste tijd niet met bosjes tegelijk uit de lucht vallen. En dat is jammer, want het genre heeft al enkele gigantische toppers voortgebracht. Ground Control, dat in 2000 verscheen, was daar geen onderdeel van maar het wist wel een aantal vernieuwende elementen te introduceren. Daarom besloten de mannen van Massive Entertainment verder te knutselen aan een prachtig achtergrondverhaal en de indrukwekkende 3D-engine uit te bouwen. Met succes, want Ground Control 2 mag dan wel geen klassieker zijn, het is voor elke strateeg in wording dé titel van het moment.

Zoals in ons uitgebreide achtergrondverhaal te lezen was, beschikt Ground Control 2: Operation Exodus over een gigantisch achtergrondverhaal. Het schetst een denkbeeldige wereld in de ruimte met eigen planeten, steden en bevolkingsgroepen. De kwaliteit van het verhaal is dik in orde, maar wat tegenvalt, is de uitvoering ervan. De missies zijn allemaal erg lineair en gevuld met stereotype karakters. Gelukkig zorgt het verhaal er wel voor dat de speler zich meer betrokken voelt bij de missies en gek genoeg zal een soort band ontstaan tussen de karakters en de spelers.

Ground Control 2 is geen standaard strategiespel, maar eentje waarin alleen het vechten met de tegenstander van belang is. De speler zal geen basissen kunnen neerplanten en hoeft ook geen rekening te houden met allerlei economische zaken. Extra eenheden worden via een dropship bij een landingsgebied op de grond geplaatst. Deze eenheden zijn aan te vragen via de zogenaamde aquisition points. Die punten worden op hun beurt vergaard door als speler allerlei gebieden te veroveren en vijandelijke eenheden te vernietigen. Hoe meer eenheden er op de kaart staan, hoe minder snel het puntentotaal groeit. En andersom natuurlijk. Een grote verbetering ten opzichte van het eerste deel is dat het eerder genoemde dropship nu ook bij het landingsgebied kan blijven hangen en mee kan helpen met het verdedigen ervan. Het schip heeft een gelimiteerde hoeveelheid benzine en als het wordt neergeknald duurt het even voordat een nieuw schip aanwezig is. Het grote voordeel is echter dat het schip met gemak heel snel vijandelijke eenheden kan beschadigen.

De mogelijkheden in Ground Control 2 lijken wel eindeloos te zijn. Zo bekeken, ziet het er naar uit dat de makers echt overal aan gedacht hebben. Eenheden die op hoge plaatsen staan, zijn bijvoorbeeld in het voordeel tegenover de lager gesitueerde eenheden. Daarnaast is het mogelijk de infanterie door bossen te laten lopen (de andere eenheden kunnen dat niet) en ze in gebouwen te laten schuilen. Het is zelfs mogelijk aan te geven welke kant van het gebouw de soldaten moeten beschermen. Deze mogelijkheden zorgen ervoor dat het spel een zeer tactische wending kán krijgen, maar het hoeft niet.

Het hoeft niet omdat Ground Control 2 vooral draait om heel snel beslissen. Via snelkoppelingen op het toetsenbord kunnen spelers allerlei opdrachten in korte tijd uitvoeren. De speelstijl van Ground Control 2 is snel en zonder rustpauzes. Er is geen mogelijkheid om ergens in een basis te schuilen en tijdens een missie moet elk moment met honderd procent concentratie gespeeld worden.

Helaas werkt de kunstmatige intelligentie van de speler’s eenheden niet goed. Selecteer een aantal eenheden, stuur ze naar een ver afgelegen gebied, en het is bijna onvermijdelijk dat minimaal drie soldaten of tanks onderweg ergens blijven steken en zo achterblijven. Dit gaat gedurende de lange missies erg op de zenuwen werken. Het is vreemd dat hier niets aan gedaan is want de intelligentie van de tegenstander is juist wel goed. Een veroverd gebied (dat punten oplevert) kan dan wel veroverd zijn, maar de vijand zal het ook weer terug proberen te krijgen als de speler zijn posities daar verlaat. Dit geeft een realistischere sfeer aan het spel.

Elke soldaat, tank of wat voor eenheid dan ook, heeft een secundaire aanval. De infanterie kan bijvoorbeeld omschakelen van gewone wapens naar een antitankwapen. Overigens is Ground Control 2 te spelen met twee verschillende volkeren namelijk de Virons en de NSA. Die eerste groep is een nieuwe soort wezens en de eenheden daarvan kunnen samensmelten tot een ander voertuig of wat dan ook. Dat is erg tof om te zien en zorgt voor extra variatie. De speelduur van het spel is vrij lang want het bevat 24 missies die elk 20 minuten of langer duren.

Over het visuele aspect kunnen we kort zijn: het ziet er fantastisch uit. De speler heeft de optie om in te zoomen tot bijna de neusharen van een soldaat. Wanneer het beeld helemaal ingezoomd is, zal het geluid zich ook aanpassen. Het is dan zelfs mogelijk het marcheren van de soldaten te horen. Helaas zijn de NSA-eenheden nogal eentonig in hun spraak.

Conclusie en beoordeling

None

Ground Control 2 is geen klassieker waar het de volgende eeuw nog over hebben, maar biedt wel een fantastische spelervaring. Het is jammer dat de makers niet het Terra keizerrijk hebben toegevoegd aan de speelbare rassen en bovendien is het lastig aan de camera te wennen. Toch zijn er genoeg elementen die ervoor zorgen dat een echte strateeg dit spel gewoon moet spelen, alleen al omdat er de laatste tijd niet zoveel strategietitels verschijnen.
7,7
Score
77
Score: 75
  • Pluspunten
  • Ziet er fantastisch uit
  • Heel veel variatie en mogelijkheden
  • Speelduur is dik in orde
  • Minpunten
  • Eigen eenheden raken nogal eens de weg kwijt
  • Camera zorgt soms voor rommelige momenten

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • lul niet, deze game is best wel goed

  • vind de game wel cool eruit zien, alleen leek het bij filmpjes allemaal een beetje onoverzichtelijk

  • Echt,.. ik krijg een hekel aan dit spel al die eindeloze reclame voor dit spel. Terwijl ik de speelbarheid super slap vind:S Geef mij maar Generals Tja, is niet voor niets een themaweek eh.

  • Generals, pff. Geef mij maar dit spel, ziet er veel geadvanceerder uit.

  • Niet mijn type spel, maar ziet er wel erg tof uit

  • speelbaarheid 7… dat is vervelend maar een lange campagne is daarentegen wel vet

  • Het is een leuk spel, hoewel ik de online modi niet echt super vond. Je kan geen basis opbouwen maar je moet geld verdienen en dan kun je wat units laten komen ofzo. Maar het spel zelf is wel leuk.

  • die camerastandpunten waren ook wat tricky in deel 1.

    maar dat went naar verlop van tijd wel.

    complete controle over de cam is soms gewoon wat lastig, maar kan erg handig zijn.



    oh, en kebab, ga jij maar lekker honderden tankjes maken en die op je tegenstanders afsturen.

    Dit spel lijkt me juist zo koel omdat het rushelement weg is, niks meer mensjes die toevallig winnen omdat op de automatische piloot al tig tanks in 10 minuten hebben.




Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren