1. Prince of Persia: The Sands of Time (PS2)

Prince of Persia: The Sands of Time (PS2)

Luister goed naar me! Wat je nu mee gaat maken zal je nooit meer meemaken! Ik ben een man met een groot verleden. Wie ik ben zal je later duidelijk worden, dat doet er nog niet toe. Ik kon vroeger over muren rennen alsof het niets was, van balk tot balk springen was een dagelijkse kost. Nu 50 jaar later ben ik behoorlijk gedateerd en zit ik in bejaardentehuis Mooizicht. Ach wat maakt het ook uit, zolang je maar weet dat dit verhaal uniek is en nooit mag vergeten mag worden! Een verhaal met bedrog, liefde en haat, nee dit is geen film! Ben je er klaar voor? Ja, ik niet! Even mijn neus snuiten. Klaar!

Ik ben de man die voor allemaal ellende heeft gezorgd, het koppige jongetje dat de Sands Of Time heeft losgelaten. Ja, ik ben de Prince Of Persia! Het is voor mij alleen te zwaar om te vertellen over deze gebeurtenis *snik*. Ik laat Solid_Aap hierover vertellen. Nou oké, ik zal maar gewoon meteen beginnen met het verhaal. Het gebeurde toen de Prins erg jong was en indruk wilde maken op zijn vader. Dat deed hij door schatten uit het paleis van een maharadja te stelen. Alleen nam de naïeve prins iets mee met ongekende krachten, de Dagger Of Time. Hij liet zich daarna ook nog eens ompraten door de Jafar en liet de Sands Of Time los. Hiermee bevrijdde hij iets verschrikkelijks, de Sands stroomden namelijk het paleis in. Het is erger dan het klinkt, want elk wezen dat het aanraakt veranderd in een zandmonster. Die allemaal een soort lichtje bij hun buik hebben, wat daarvan het nut is vertel ik je later wel. Er zijn maar drie personen die niet zijn geraakt door het zand. Deze personen zijn de Prins, de Jafar en Farah. Farah is een meisje die je zal helpen met je reis om de tijd terug te draaien. Ze is ook nog bewapend met een pijl en boog, zodat zo ook nog wat nut heeft, in plaats van alleen een blok aan het been te zijn. Wat ze in het begin wel zal zijn, die twee kunnen elkaar in het begin niet uitstaan, maar ze weten dondersgoed dat ze het alleen samen kunnen redden. Het terugdraaien van de tijd is alleen niet zo makkelijk als ze dachten. Het paleis is namelijk gigantisch, de boobytraps zijn nog niet eens aan de orde geweest. Zo zal het verhaal zich alleen maar verder ontwikkelen, wat er verder zal gebeuren geef ik niet prijs.

De Dagger Of Time is je belangrijkste wapen in de game, waarom dat is leg ik je nu uit. Je moet hiermee je enemy’s opzuigen, klinkt raar hé? Het zit zo, als je een enemy neerslaat moet je hem opzuigen in je Dagger anders komt hij terug. Als je iemand hebt opgezuigd, krijg je zand. Met dat zand kan je de tijd voor een paar seconden terugdraaien. Als je een sprong niet haalt druk je gewoon L1 in en je bent weer springlevend. Dit is erg handig, het is namelijk ook te gebruiken bij het vechten. De kans om dood te gaan wordt met zand in je Dagger dan ook kleiner. De Dagger kan ook in slowmotion gaan, waardoor het makkelijker is om te ontwijken en aanvallen. Slowmotion heb je ook nodig voor sommige vallen, want sommige dingen gaan te snel om te ontwijken. Je hebt ook de mogelijkheid om je enemy te verlammen, waardoor je hem in één keer kan afmaken. Het vechten met de Dagger is erg vet, maar om met je zwaard te vechten is wat minder. Je hebt namelijk maar twee mogelijkheden om monsters af te maken. Waardoor je binnen 3 uur al moe wordt van het vechten.

Zoals gezegd is de Prins niet alleen, hij heeft Farah nog altijd bij zich. Ze kan aardig ver springen, maar ze is niet zo lenig als de prins. Ze kan niet over muren rennen en kan ook niet over smalle balken springen. Waardoor je wat moet gaan omlopen, zodat ze met je mee kan gaan. Je moet zoeken naar een andere weg of je moet een knop vinden waardoor iets geopend wordt. In het begin heb je een level waar teamwork voorop staat. Wat daar dan gebeurt is aan jou om uit te zoeken. Op sommige plekken is ze veel handiger dan de Prins. Zij is behoorlijk dun, waardoor ze door kleine gaatjes en kiertjes kan. Dit soort puzzel elementen zijn leuk, maar als het op vechten aangaat is het wat minder. Farah helpt wel mee met vechten, maar ze valt erg weinig aan. Ook vallen de monsters vaak alleen haar aan, want als zij dood is ben jij dood.

De Sands Of Time ziet er voor zijn tijd erg mooi uit. Alle omgevingen zijn groot en zitten vol met detail. Je ziet overal stof en zand langs de Prins glijden. De personages zien er ook goed uit, maar de animaties springen er pas echt goed uit. Personages komen erg realistisch over, deze animaties kun je nog steeds erg goed noemen. Er zijn maar weinig games die dit hebben overtreft. Dat zegt toch heel wat voor een game die vier jaar oud is. Bij sommige levels dropt de framerate wel eens, maar echt veel last heb je er niet van. De stemmen zijn ook van erg hoog niveau. De prins is behoorlijk grappig op sommige stukken. Zo gaat hij in zichzelf praten, waarna hij een paar seconden later zich gaat afvragen waarom hij dat doet. Ook heeft hij wel eens ruzie met Farah, over dingen die helemaal nergens over gaan, maar die dingen zijn wel erg grappig. De andere dingen klinken ook goed, zoals vleermuizen en watervallen. Het achtergrondmuziekje is ook van erg hoog niveau, het past perfect bij de sfeer. De graphics en sound zijn gewoon op alle punten goed verzorgd.

Conclusie en beoordeling

None

Deze Prince Of Persia maakt alles goed, ten opzichte van het vorige deel. De gameplay is goed uitgewerkt, de graphics en sound kloppen op alle punten en zo zou het bijna richting de perfecte score gaan. Dat is het helaas niet, zo is het vechtsysteem behoorlijk beperkt. Waar je al snel door wordt geïrriteerd. Ook is de game behoorlijk kort, wat erg jammer is. Ondanks deze schoonheidsfoutjes is het een hele goede game geworden.
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Graphics
  • Sound
  • Dagger
  • Verhaal
  • Animaties
  • Levels waarbij je samenwerkt
  • Minpunten
  • Vechten
  • Kort

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren