1. Star Fox Adventures: Dinosaur Planet (NGC)

Star Fox Adventures: Dinosaur Planet (NGC)

fox mcCloud werd al geïntroduceerd in de jaren 90, toen hij voor de Super Nintendo verscheen in Star Fox. Destijds trok de game vooral aandacht omdat hij gebruik maakte van de Super FX chip, die de SNES in staat stelde om 3D beelden weer te geven. Na het succesvolle eerste deel volgde een nagenoeg even succesvol vervolg op de N64, Lylat Wars. Voor het nieuwste deel, op de Nintendo Gamecube,werd Rare, vroeger onderdeel van Nintendo, nog één keer gebruikt om Lylat Wars een succesvol vervolg te geven. Der Pimp, Dreamtheater en Robintjuhmta zochten voor je uit of dat gelukt is, in Insidegamers eerste triorecensie!

Pimp of Persia:

Ik zal maar meteen met de deur in huis vallen: Star Fox was anders dan ik had verwacht. Niet zozeer kwalitatief, maar bij een aankondiging van een Starfox game verwacht je toch weer een flightgame, en geen adventure. Ik had ook gehoopt op een soort van Lylat Wars, maar in plaats daarvan besloot Rare dus een heel andere richting op te gaan met Fox.

Dreamtheater:

Inderdaad, maar dat stoorde mij eigenlijk niet zo erg, omdat dit mijn allereerste Starfox-game was. Daarnaast vond ik het spel er prachtig uitzien op de vrijgegeven screens en leek de gameplay me ook wel tof.

Robintjuhmta:

Bij de aankondiging was ik razend enthousiast, en ik was er gelijk van overtuitgd dat hij goed zou worden. Bovendien was ik al een Rare-fan.

Pimp of Persia:

Maar Rare had al de overgang naar Microsoft bekend gemaakt, en ik was dus ook bang, dat Star Fox Advntures een snel afgeraffelde game zou worden, ondanks de staat van dienst van Rare.

Robintjuhmta:

Als je kijkt naar de graphics, wijst niets erop dat de game afgeraffeld is. Alles was mooi afgewerkt en erg gedetailleerd. Ik durf te zeggen dat de grafische kwaliteit de huidige generatie Cubetitels overtreft.

Dreamtheater:

Ik vond de game op bepaalde punten juist wél afgeraffeld, op sommige punten was het gewoonweg slecht afgewerkt en ook werd het af en toe wel erg duidelijk dat de makers The Legend of Zelda: Ocarina of Time als inspiratiebron hebben gebruikt. Gelukkig kwam dit de gameplay juist ten goede.

Pimp of Persia:

Ik vond het begin ook nogal typisch, je begint niet met Fox, maar met een meisje. Gelukkig was dit mooi geïntegreerd in de gameplay, als een soort tutorial, en voelde het niet als een wanhopige poging om origineel te zijn.

Robintjuhmta:

Het begin sprak mij wel aan, er zaten gelijk al puzzels in. Ik dacht toen nog dat de puzzels langzamerhand steeds moeilijker zouden worden, maar helaas bleek dit niet het geval.

Dreamtheater:

Ik vond dat begin nou niet echt geweldig. Natuurlijk, dat schip verslaan was érg tof, maar wat daarna kwam viel me toch een beetje tegen. Gelukkig was die tutorial snel afgelopen en hoorde ik het o zo bekende Starfox-muziekje alweer. Toen begon de game pas echt voor mij.

Pimp of Persia:

De puzzels waren inderdaad wat simpel, en gingen nergens dieper dan het omzetten van schakelaars. Ik had het allemaal wel eens gezien in andere games. Zowieso, Star Fox leek wel een samenraapsel van andere games, inclusief de sfeer. Die sfeer zat overigens wel goed in elkaar.

Robintjuhmta:

Ik vond het vervelend dat ik na een paar minuten al tientallen dingen moest verzamelen, waardoor ik snel vast kwam te zitten. Normaal vind ik dit niet erg, bijvoorbeeld met lastige puzzels, maar eindeloze zoektochten, daar houd ik niet echt van.

Pimp of Persia:

Ja, je hebt gelijk, die zoektochten waren vreselijk, en leken alleen maar geplaatst te zijn om de game op te rekken.

Dreamtheater:

Ik vond de puzzels inderdaad te makkelijk, maar het grootste minpunt vond ik nog wel Tricky, die dino die constant achter je aanloopt.

Robintjuhmta:Ja, al vrij vroeg in het spel word je al opgescheept met een irritant dinootje, Tricky. Hij is altijd ontevreden en je zult verschillende dingen moeten kopen voor hem, een bal bijvoorbeeld. Hij is echt ongelooflijk irritant.

Pimp of Persia:

Ach, ondanks dat die Tricky ongelofelijk vervelend is, alleen maar in de weg loopt, vervelend krijst en irritant doet, zorgde hij wel voor wat luchtigheid en humor in de game, en dat vind ik ook belangrijk. Ik hoef geen Resident-Evil achtige dingen, ik vond de vrolijke, kleurrijke omgevingen echt leuk, en tijdens het spelen zat ik vaak met een glimlach op mijn gezicht

Dreamtheater:

Nou, ik zat meer geïriteerd op de bank wanneer Tricky alwéér liep te zeuren om eten. Hij was ook meer eenvervelend huisdier dan een sidekick, en hielp nagenoeg nooit met puzzels op te lossen.

Robintjuhmta:

Maar hierbij moeten we niet vergeten dat deze game ook redelijk veel positieve kanten heeft. Zo zijn de sounds buitengewoon goed, leuke muziekjes, etc. Qua sounds vind ik deze game helemaal niet zoveel slechter dan Zelda.

Pimp of Persia:

Nee, zeker niet. Ook de graphics waren voor die tijd echt prachtig, de haartjes van Fox waren érg mooi vormgegeven, de omgevingen ook gedetailleerd. Jammer was wel dat die ruimtegevechten wat minder mooi waren. Zowiezo vond ik die wat minder geslaagd dat in Lylat Wars.

Dreamtheater:

Ja maar onthoudt wel, dat dit geen spaceshooter is, maar een volwaardige adventuregame. Ik was ook erg gecharmeerd van de graphics, de haartjes van Fox leken wel apart te bewegen zoals jij net al zei. Ook de sound was prachtig, naast het bekende deuntje ook de nodige tropische deuntjes van Dinosaur Planet, de planeet waar het grootste gedeelte van het spel zich afspeelt.

Robintjuhmta:

Daarbij komt bij dat ik ook het vechtsysteem goed in elkaar vond zitten. Erg gecompliceerd was het allemaal niet, maar ik vond het wel erg leuk. Je had ook verschillende tegenstanders, die er allemaal mooi uitzagen.

Pimp of Persia:

Ja, maar wat je nu zegt, kun je over haast elke game zeggen. Het vechtsysteem was zo standaard als het maar kan zijn, en zelfs in Pacman zien de tegenstanders er hetzelfede uit. Ik vond de tegenstanders juist nogal fantasieloos, de gebruikelijke monsters en dergelijke maken mij tegenwoordig niet meer blij. Ze waren trouwens wel knap vormgegeven, zoals jij zei.

Dreamtheater:

Ik vond het vechtsysteem niet bijzonder maar de moves die Fox uithaalde waren van de bovenste plank. De tegenstanders zagen er dan misschien hetzelfde uit, ze werden wel steeds moelijker te verslaan.

Robintjuhmta:

Wat ik ook heel leuk vond is dat de wereld lekker interactief was. maar dat je geld onder een steen kan vinden is misschien gewoon een snel bedacht ding. Gelukkig kon je wel veel leuke en gebruikbare items kopen

Pimp of Persia:

Die items kunnen kopen.... dat vond ik zo onzinnig, waarom hebben ze dat er in geplaatst? Maargoed, wat me opviel, was dat er erg veel minigames in zaten, maar dat ze zelden leuk waren, met als triest dieptepunt het rammen op de A-knop om een tegenstander een kuil in te laten vallen, en ook het flightgedeelte op een vogel was uitermate vervelend

Dreamtheater:

Daar ben ik het niet helemaal mee eens, de minigames waren inderdaad erg vervelend maar toch vond ik sommigen erg leuk, met als hoogtepunt: het gedeelte op die motor waar je andere dinosaurussen eraf moest beuken. De items vond ik ook niet echt geweldig.

Pimp of Persia:

Wat ik echt, echt slecht vond, was het verhaal. Het was van het niveau kleuterschool, en een slap excuus om je naar alle werelden te sturen. Hoe origineel is het: de wereld, in dit geval Dinosaur Plantet, vergaat, maar verzamel X stukjes en de wereld is gered. Dan had je nog dat meisje dat je moest redden, maar al met al vond ik dat gewoon slap

Dreamtheater:

Nee, dat vond ik niet, ik vond het juist een leuk verhaal, ondanks dat het erg standaard was. Een meisje en de wereld redden kennen we uit zo veel games. In ieder geval was het verhaal niet precies wat ik van een epische adventure verwachte.

Robintjuhmta:

Daarbij komt bij dat de game ook nog heel erg makkelijk is. De gevechten zijn makkelijk. Uitgezonderd dan het kader van het verzamelen, maar dit was heel irritant, niet omdat te moeilijk was, maar omdat het gewoon heel erg ergelijk is.

Pimp of Persia:

Ik vond de game inderdaad ook simpel. Overal saven, je gaat niet snel dood, en de puzzels waren nou ook weer geen hersenkrakers. De bazen waren wel precies goed, en ook de lengte liet niets te wensen over, over het uitspelen deed ik 22 uur.

Dreamtheater:

Ik weet niet meer precies hoe lang ik erover deed, maar ik was er erg snel mee klaar, de moeilijkheidsgraad vond ik ver beneden peil en de eindbazen vond ik ook niet echt moeilijk. Dit was dan misschien wel het laatste meesterwerk van Rare maar zeker niet het beste.

Pimp of Persia:

Maar jij noemt het een meesterwerk, ik vond het slechts een doorsnee titel

Robintjuhmta:

Ik heb er wel lang over gedaan, ik denk net iets langer dan 20 uur, maar die tijd is vooral zo lang door het vastzitten met het verzamelen.

Dreamtheater:

Dat verzamelen heeft mij inderdaad ook vertraagd, maar toch ondanks dat ik misschien erg kritisch was over de game vond ik hem wel erg goed. Al met al is dit ondanks de kleine foutjes toch een waardige afsluiter van Rare, hoewel de game flink wat steekjes heeft laten vallen.

Kusjes van Pimp, Groetjes van Robin en high-Five van Dreamtheater

Conclusie en beoordeling

None

Star Fox:Adventures is best een mooie game geworden die soms nog wat last heeft van een paar schoonheidsfoutjes, zo vonden we de moeilijkheidsgraad beneden peil. Wat ons dan wel weer opviel waren de prachtige graphics. Al met al viel Rare's laatste werk voor Nintendo toch een beetje tegen.
8
Score
80
Score: 80
  • Pluspunten
  • graphics
  • leuke sounds
  • lengte
  • Minpunten
  • puzzels
  • makkelijk
  • trickey

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • heb de ds maar deze ga ik denk ik de komende tijd nog niet halen.

    zal wel flink prijzig zijn.

  • Waarom denk ik aan het spel Sokoban van vroeger…



    (Toch maar even het comment aangepast…)

  • De DSi wordt 150 pond. Wij gaan dus waarschijnlijk 225 euro betalen.

  • Lekkere omrekening olivierthe13 ;}



    Leuk, Katamari is erg vermakelijk, alleen hopen dat het niet téveel gaat kosten…

  • @Olivierthe13

    Dus jij denkt dat wij €70 meer gaan betalen dan Engeland?





    @Topic

    Misschien is het handiger als je zegt dat We Love Katamari bekend werd, die naam is namelijk bekender dan Katamari Damacy




  • meeste webwinkels wordt de DSi rond de 175 euro verwacht.

  • Korogashi Puzzle Katamari Damacy is a Katamari-themed puzzle game, with the player stacking up objects and then dropping a Katamari on them to sweep them away. 1UP points out that the game is essentially a re-skinned version the Pac-Attack, replacing Pac-Man with a sticky ball, which explains the lower price of 500 DSi Points when it launches on March 25th.



    Niet heel bijzonder dus, gewoon meeliften op het success dat Katamari heet met een puzzel spel dat wat elementen bezit van Katamari. Van mij hoef dit dus niet. Katamari zelf, hoe geweldig ik de serie ook vind, hoef helemaal geen vervolg meer te hebben.

  • DSi wordt €170 hier :)

  • Maar blokken zijn toch niet rond? Dat wordt dan lastig rollen.

  • dsi :p ze weten het echt niet meer he. hopelijk krijgen we niet van die wii spellen.

  • Die DSi komt er bij mij voorlopig niet in, dus dit spel al helemaal niet.

  • ik heb ook al een ds en ik heb achteraf altijd nog een beetje spijt dat ik niet voor de psp gekozen heb

  • ik heb ook al een ds en ik heb achteraf altijd nog een beetje spijt dat ik niet voor de psp gekozen heb

  • sorry dubbel post :(

  • ik ken het spel niet :O

  • ik ken het spel niet :O

  • Katamari is zo briljant en super vet.

  • Ik heb geen idee wat Katamari precies is, maar ik wacht de prijs van de DSi eerst even af.

  • ik wist niet dat DSI-WARE bestond!! :p

  • Ja FUCK, wacht ik al zo'n lange tijd op een Katamari DS, komt hij exclusief voor de DSi.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren