1. Metal Gear Solid 3: Snake Eater (PS2)

Metal Gear Solid 3: Snake Eater (PS2)

De Metal Gear reeks vertoond eigenlijk wel een gelijkenis met die andere reeks genaamd Final Fantasy losstaand van het feit dat beide gamefranchices gemaakt worden door kleine Japanners.

Beide reeksen begonnen namelijk hun succesvolle gamecariere jaren terug op de goeie ouwe Nes om pas echt door te breken bij het grote publiek in het Playstationtijdperk.

FF deed het met deeltje zeven, Konami scoorde de jackpot met Metal Gear Solid.

Gamesbrein Hideo Kojima nam de goede elementen van de vorige twee games (de kartonnen doos!!!!!) en voegde daar iets aan toe wat de hele gamewereld duchtig op zijn kop zette... ... een ijzersterk verhaal in een filmisch uitgewerkte setting vol cutscenes en dialoog met een schitterend hoofdpersonage en memorabele zijfiguren.

Ik weet niet of Solid de eerste game was die een gelijkaardige aanpak hanteerde, maar het was wel degelijk het eerste action adventure dat er hoge ogen mee gooide.

Iedereen die ooit het game gespeeld heeft herinnert het zich nog als een klassieker met een verhaal vol plottwists, memorabele eindbazen en originele ideeën (ontsnappen uit een cel met behulp van ketchup, de Psychomantis eindbaas die je memorycard afleest en je gemakkelijk kunt verslaan met controller 2, de terugkeer van de kartonnen doos!!!!!!)

In november 2001 verscheen het langverwachte Sons of Liberty... een game waar enorm hoge verwachtingen rond hingen die niet ingelost konden worden.

Het was zonder enige twijfel een sterk spel maar de balans tussen de gameplay en de filmpjes was ietwat zoek (2/3de van de game breng je passief door)

De gamesetting op het booreiland voelde ietwat saai aan, de eindbazen weinig gedenkwaardig, de plottwisten naar het einde te verwarrend en het ergste van al... je speelde met een mietje.

Bij heel wat fans schoot het in het verkeerde keelgat dat de immercoole Snake aan de kant werd geschoven voor het huilebalkje Raiden.

Het verdient respect voor Kojima dat hij het lef heeft om gedurfde dingen uit te proberen, jammer genoeg pakte het in Sons of Liberty ietwat jammerlijk uit en waren veel fans teleurgesteld door een goede game.

Nu luid het spreekwoord wel. . 3de keer beste keer (of toch iets in dat genre) maar gaat die vlag op voor Snake Eater?

1 ding is zeker... aan Snake zal het niet liggen want de enige man ter wereld die cool staat met nekhaar maakt opnieuw zijn opwachting. .

lief klein konijntje heeft een vliegje op zijn neus

Wereldoorlogdreiging, Russen en the The's.

De game speelt zich af in het jaar 64, lang voor er sprake was van Metal Gears en gek kloongedoe en is dus bijgevolg een heuse prequel op de voorgaande twee Solidgames.

Het leuke hier aan is dat het verhaal op zichzelf staat en enige voorkennis niet vereist is om te genieten van het verhaal, hoewel de fans zullen smullen van de manier waarop het verhaal bepaalde zaken uit de vorige delen meer diepgang geeft.

Je neemt de rol aan van Snake, die op een geheime missie wordt gestuurd in de Pakistaanse jungle.

Door een oerwoud bevolkt met slangen, Russen en andere wilde dieren dien je je een weg te banen richting een oud pand om je missiedoel te volbrengen, de redding van de wetenschapper Sokolov.

De man wordt door een behoorlijk geschifte Generaal gedwongen een machtig wapen te ontwikkelen om Amerika het vuur mee aan de schenen te leggen.

Alles lijkt vlotjes te verlopen tot je tot je eigen verbazing oog in oog komt te staan met je vroegere mentor genaamd The Boss.

Ze loopt over om zich aan te sluiten bij de bad guys en heeft haar vriendjes van The Cobrasquad met zich mee gebracht.

The End, The Fear, The Fury, The Pain... kortom The bende onnozelaars.

Onze goede vriend Snake krijgt een asswhooping en wordt voor dood achtergelaten.

Alsof dat alles nog niet genoeg is besluit Generaal Volgin nog een kernraketje af te steken op Russisch grondgebied om de Schuld op Amerika af te schuiven en dan begint het spel pas.

Zal Snake Amerika's onschuld kunnen bewijzen en Volgin stoppen? Zal hij Sokolov redden en het superwapen tegenhouden?

Is zo een survivaltocht eigenlijk leuk en smaakt slang lekker?

Wat is Revolver Ocelot zijn rol en wat is het nut van die kartonnen doos die je uiteindelijk vindt in de jungle?

Dit en veel meer kom je te weten op 1 lange trip van ongeveer 20 uurtjes.

Voor iedereen die zijn twijfels had over het verhaal na het behoorlijk warrige Sons of Liberty kan ik kort zijn.

Het verhaal houdt steek deze keer... Het is zelfs het beste wat ooit uit de pen van Kojima is gekomen zou ik durven zeggen.

Alles komt in het begin ietwat traag op gang en de balans tussen cutscenes en codecgesprekken lijkt de eerste uren wat zoek (een bepaald moment zul je 40 minuten niet spelen) maar na een 3tal uurtjes komt het ritme op gang.

Het Codecgesprekgedoe is opmerkelijk minder dan in de vorige delen en de teksten zijn sowieso luchtiger en leuker... het verhaal wordt grotendeels verteld door de cutscenes.

Die tussenfilmpjes nemen zowat de helft van de speelduur in maar in tegenstelling tot deel 2 stoort dat helemaal niet.

Dat komt omdat het verhaal als geheel een pak leuker en meeslepender is.

De filmpjes zijn interactief, je kunt inzoomen en af en toe door de ogen van Snake kijken.

In principe kun je stellen dat het de allures van een grote Hollywoodactiefilm heeft vol spectaculaire actiescenes en sterke dialogen, plottwists (hoewel beduidend minder en simplistischer van aard dan voorheen) en lichte humor (filmverwijzingen naar bvb the Fugitive en James Bond en subtiele steken naar de hedendaagse cultuur)

Er zit ook een romantische themasong in de game dat op bepaalde momenten in de game terugkomt en wonderwel werkt als extra sfeerschepper.

Reken daar nog eens de schitterende personages bij zoals bvb Ocelot, van wie je zijn voorgeschiedenis en het ontstaan van zijn relatie met Snake leert kennen en de volwassen subplot met The Boss als rode draad en je kunt er van uitgaan dat het verhaaltechnisch meer dan snor zit met dit game.

wat een fascinerende mierenkolonie

Stealthy survivalsluipwerk , meer gekke Russen the The's en ander raar volk.

De gameplay is nog steeds diezelfde gameplay uit de vorige delen maar met een paar twists.

Om te beginnen was die o zo handige radar in 64 nog niet uitgevonden dus moet je een pak meer op je hoede zijn.

In het begin komt het gemis van de radar ietwat intimiderend over.

De camerastandpunten zijn nog steeds isometrische relatief vaste standpunten en je dient vaak uit firstperson te kijken waar vijanden zich bevinden.

Vanuit fp kun je je niet voortbewegen dus in het begin ben je enorm onwennig en constant op je hoede aan het sluipen.

Toch is Snake geen sukkeltje... je hebt kleine erg primitieve radartuigjes die ik in alle eerlijkheid niet gebruikt heb omdat het me nogal omslachtig leek.

Leuker is het gebruik van Camouflage.

Je hebt de mogelijkheid om je uniform en gezichtsverf aan te passen aan je omgeving en via een percentage kom je ten alletijde te weten hoe makkelijk je zichtbaar bent voor je omgeving... handig.

In feite is het met wat oefenen erg doenbaar om je ongezien door de gevarieerde omgevingen zoals de jungle, grotten, berggebieden en fabrieken en dergelijke te begeven maar als je dan toch in de problemen zou komen met dat stil rondkruipen is er nog niks verloren.

Je vindt gewone handvuurwapens en machinegeweren voor de noodgevallen... rook en handgranaten en chaffgrenades (er hangen nergens camera's!!!!!!!!) en vooral de superhandige tranqgun en het survivalmes.

Het is behoorlijk makkelijk om je vijanden te verdoven, vooral omdat er simpelweg niet al te veel rondlopen per gebied.

Verpruts je het toch en wordt er alarm geslagen dan loop je rond als een gek en ga je iedereen te lijf met je grote patattenschiller.

Het is geen klasse, maar wel effectief en eigenlijk helemaal niet moeilijk op de gewone moeilijkheidsgraad.

Je hebt verder ook beschikking over knappe cqcmoves waardoor het mogelijk is je vijanden te tackelen of vast te grabbelen en te ondervragen, wurgen of te messen... beetje zoals ome Sam.

Als je dan toch gewond raakt is er een handige leuke manier om dat op te lossen.

In een menuscherm zie je al je wonden en die dien je zelf te verzorgen met naald en draad, zalfjes en dergelijke.

Wordt je gebeten door een giftige slang dien je zo antiserum toe te dienen, heb je een snotvalling opgelopen dien je vaporub op je borst te smeren.

Origineel en effectief maar het feit dat het mogelijk is eerst verband aan te leggen en dan pas je arm te gaan opereren kon misschien beter opgelost worden onder de mom van logica.

Een andere toevoeging is het toevoegen van de veelbesproken staminabalk.

Het idee is simpel... met iedere inspanning wordt Snake vermoeider en bij een leeg balkje neemt zijn kracht en richtvermogen af en gaat zijn buik grommen als een bronstig everzwijn, wat in de jungle al zeker geen goed plan is als je bijna constant gehurkt zit.

Je staminabalkje vul je door te eten en dat eten vang je zelf.

Met je mes of vork (of vuurwapen als je kort van stof bent) maak je je prooi af om in je inventory op te slaan als later feestmaal of snelle snack.

Je dient wel er rekening mee te houden dat je eten kan bederven dus vervang snel je voedsel als je niet met krampjes wil zitten.

Dat mag geen probleem opleveren want het krioelt overal van de dieren en het is spotgemakkelijk doorheen het volledige game je voedsel aangevuld te houden en nooit met een lage staminabalk door te brengen.

Leuk is ook om dieren levend te vangen met je tranqgun en later vers te verorberen of in het geval van een giftige slang als wapen tegen je vijanden te gebruiken.

Je moet er maar opkomen... en dat is een beetje een probleem.

Je hebt in principe heel wat mogelijkheden om je vijanden uit te schakelen of het spel door te komen maar uiteindelijk vallen de meeste gamers gewoon op de basiszaken terug omdat die extra mogelijkheden gewoon weinig echt extra nut hebben of gewoon niet gekend zijn omdat het game ze niet toelicht.

Een ander minpuntje zijn de ietwat gedateerde controls in combinatie met het camerawerk.

Een draaibeweging maken als je op je buik ligt is omslachtig en ziet er lullig uit, het omschakelen van hurkzit naar liggen of rechtstaand kan in hectische situaties problematisch zijn en schieten is niet aan te raden vanuit fps als er alert is omdat je niet kunt bewegen en met meerdere vijanden je een vogel voor de Russische katers bent.

Ook het klimmen op verhoogjes kan wat frustratie opleveren omdat je behoorlijk nauwkeurig dient te staan en dat in het heetst van de strijd niet simpel is.

Wat alle kleine minpuntjes dan weer met de mantel der gameplayliefde doet bedekken zijn de geweldige Bossfights.

Je neemt het op tegen alle members van het Cobrasquad. . The End, The Fear en die andere The's en meer kleurrijke figuren.

Die Bossfights zijn de werkelijke hoogtepunten van de gameplay en zijn overweldigend cool en best origineel.

Ieder gevecht kan gedaan worden met behulp van verschillende tactieken en het staat je vrij zelf je aanpak te kiezen.

Het is mogelijk een mooie stijlvolle langere en moeilijke manier te gebruiken die extra's oplevert, of gewoon voor de kill te gaan.

Zonder al te veel te willen spoilen over die Fights moet ik zeggen dat ik erg onder de indruk was van een Sniperduel dat zowat 40 minuten in beslag nam... een intense ervaring.

Ondanks de verouderde controls en simpele basisgameplay staat mede dankzij de vernieuwingen, de verandering en diversiteit van setting en de sterke bossfights het hele zaakje dus weer als een huis.

de laatste foto van loenzige Henkie met zijn hersenen nog intact

Snake has a knife, but does he have the look?

De Playstation 2 is 5 jaar en op grafisch vlak is hij de mindere van de huidige consolekliek.

Maar na God of War is dit de tweede game dit jaar waarvan ik zeg... het kleine zwarte rakkertje heeft nog serieus wat in zijn mars... zolang de ontwikkelaar het er weet uit te halen.

En dat hebben ze bij Kojimaproductions dus weten te doen.

Ok, er is wel popup die opvalt in de jungle en dergelijke, maar waar een game vooral in moet slagen is sfeerschepping en op dat vlak slaagt het Slangetje met vlag en wimpel.

Licht en water en vuureffecten zien er overtuigend uit en de omgevingen komen divers en erg sterk uit de verf.

Alles lijkt wel te leven en dat wordt nog meer ondersteund door het goede geluidswerk.

De jungle klinkt zoals een jungle hoort te klinken, vol kleine geluidjes van diertjes, het wapengekletter en overvliegende voertuigen en dergelijke hebben serieus wat punch en ook het stemmenwerk is goed te noemen, vooral van Snake en Ocelot. . Volgin klinkt net iets teveel als een over the top cartoonbadguy. Iets wat uiteindelijk wel bij het personage past.

Kortweg. . Snake mag met een grote grijns net als God of war tegenover de mooiste games van deze generatie gaan staan.

Een enorm afgewerkt product dat de PS2 tot voorbij zijn grenzen weet te persen.

Conclusie en beoordeling

None

Kojima slaat terug na het teleurstellende Sons of Liberty en doet dat met een actiethriller van formaat dat drijft op een sterk verhaal vol actie en krachtige personages die uitgediept worden met hun eigen subplotjes. Met een grande finale in de laatste uurtjes die het betere Hollywoodfilmwerk lijkt te doen verbleken en dat op een moordend tempo van spektakel en suspense drijft en met een slot dat je ondank de iets te makkelijke gameplay , kleine minpuntjes en trage start achterlaat met een enorm krachtig bevredigend gevoel achterlaat. Het gevoel dat je net een ervaring ondergaan hebt. Die ervaring heet Metal Gear Solid Snake Eater Het is misschien niet het beste stealthgame, maar wel degelijk 1 van de indrukwekkendste samensmeltingen tussen Blockbustercinema en Videogames. Wat Metal Gear Solid 1 was op de PSone is Snake Eater op de PS2 Een klassieker in het genre. Dit is een game dat je als Playstationbezitter minstens moet geprobeerd hebben, zeker nu het te vinden is aan een leuke budgetprijs van 30 euro Respect Hideo... de Metal Gear Solid reeks staat terug op het hoogste schavot.
8,7
Score
87
Score: 85
  • Pluspunten
  • heerlijk verhaal
  • voiceacting en muziek van hoog niveau
  • meer gameplay dan het voorgaande deel
  • Minpunten
  • af en toe wat klungelige controls
  • trage start

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Ik hou niet van RTS games.

  • Hoog cijfer, gezien de recensie… vind de minpunten wel zwaar wegen voor het genre. Naja, sowieso geen 360. :(

  • Stom spel.

    en..

    Kutspel.



    Triest hoor, deze game is eigenlijk gewoon erg goed.




  • in Halo Wars kan dit wel, maar via een lastige omweg. Eerst selecteer je alle eenheden, om daarna via de rechtertrigger door de verschillende eenheden te scrollen en dan de juiste te pakken. Dit duurt echter zo lang, dat je al er al snel voor kiest om een groot leger op te bouwen en dat op de vijand af te sturen.



    Dit is natuurlijk onzin, als je een beetje geoefend hebt selecteer je ze zo. Met 1 knop selecteer je alle eenheden, en met daarna nog 1 knop scroll je door de verschillende soorten eenheden. Vervolgens hoef je niet eens op A te drukken om het te bevestigen.

  • Ik weet niet maar als een besturing al een quick select functie mist voor een RTS dan zie je mij echt nooit van me leven zo'n game spelen. Enige wat ik echt doe op een RTS is quick selecten.

  • Leuk stukje, vet spel ook wel, echter mis ik net als in de videorecensie de CO-OP. Dat is eigenlijk toch het vetste of niet? Of zit ik er nu naast en is er helemaal geen co-op?



    Btw, je hoéft niet persé alle units te selecten, je kan toch ook gewoon een groepje marines selecten met de a knop apart, het zij 1 squad door 1 a-click of hetzij een groepje marines met de a-knop ingedrukt. En anders werkt het scrollen ook prima hoor, BFME II moest je toch ook door je je units scrollen, heb ik ook niemand over gehoord.

  • deze game is meester. ga hem vrijdag zeker hale en goeie besturing is toch wel fijn:D

  • Super game!

    Magere video recensie!

  • Ik had er wel meer van verwacht. Ik denk nu toch dat ze met Halo geen RTS-games meer moeten gaan uitgeven, maar zich bezig moeten houden met de RPG shooter.

  • Ik ga hem in elk geval aanschaffen. Dan oordeel ik zelf wel wat ik er van vind.

  • Is gewoon een goede game :) Natuurlijk is het niet de beste game ooit ofzo, Maar ik heb erg veel zin om er mee aan de slag te gaan.

  • Veel te hoog cijfer, niet alleen naar mijn mening, maar ook van de recensist (Jelle) als je zo de recensie leest.

  • gezellig zo die eerste paar posts :S zijn gewoon jaloers dat zij deze meester game niet in handen kunne krijgen :P



    dit spel is gewoon echt supercool!!

  • had het een 7,5 /8 gegeven, de game is wel even leuk maar houdt daarna wel weer op het is geen Dawn of War 2.

  • niet een spel voor mij terecht cijfer

  • niet mijn spel/genre.

    geef mij dan maar dom knallen of vechten :P

  • Ik hou ook niet van RTS games, maar na de demo van Halowars gespeeld te hebben, heb ik de game toch maar besteld (ik heb net vernomen dat ie vandaag verzonden is, dus misschien morgen in huis!)

  • Dit is toch wel een grote comeback voor RTS op de console, ik vind het daarom zeer terecht dat dit spel een hoog cijfer krijgt. Het spel speelt trouwens fantastisch, en is de naam Halo zeker waardig

  • Ik haat RTS games…

  • VET!

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren