1. F-Zero GX (NGC)

F-Zero GX (NGC)

Snelheid. De één kickt erop, de ander houdt ’t liever bij een wandelingetje in ’t park. Voor die eerste categorie heeft Nintendo een vervolg gemaakt op een van haar succesvolste raceseries: F-Zero. Inderdaad, waarschijnlijk de snelste raceserie ooit gemaakt. In de loop der jaren heeft F-Zero hevige concurrentie gekregen, onder meer van WipeOut. Een nieuw ontwikkelteam werd aangesteld om met F-Zero GX de ultieme snelheidsduivel te maken. Dat het inderdaad sneller dan ooit gaat staat vast!

De F-Zero serie maakte in 1990 haar debuut op de SNES, en werd destijds zeer goed ontvangen door de pers, vanwege het geweldige gevoel van snelheid dat de game je bezorgde. De machines gingen niet alleen meer dan 800 kilometer per uur, het voelde ook écht zo. Een vervolg kon simpelweg niet uitblijven, en in 1998 bracht Nintendo F-Zero X uit voor de Nintendo 64. Deze game leunde sterk op het eerder geïntroduceerde concept, maar nu volledig in 3D. Na een matigjes ontvangen deel voor de Gameboy Advance, was het tijd voor dé ultieme F-Zero: F-Zero GX. Ach, daar maak ik een statement: De ultieme F-Zero. Loopt Pimp daar niet wat te hard van stapel? Was het origineel wel te overtreffen? Of is deze game slechts een kwestie van “zelfde game, mooiere graphics, nieuwe naam en klaar”?

Grijs&Grauw;

In principe wel. Want wat valt er nu te veranderen aan een racegame? Als je de game voor het eerst opstart, lijken de veranderingen ook niet al te talrijk te zijn. Na een mooi intropfilmpje beland je in een van de saaiste menu’s van de huidige generatie games. Heeft grote concurrent van deze game, WipeOut, altijd zo’n flashy en flitsend imago, in F-Zero lijkt daar geen sprake van te zijn. Grijs en grauw, dat lijkt me er nog de beste omschrijving voor te zijn. Maargoed, een lelijk menu hoeft niets te zeggen over de verdere kwaliteit van de game.

Over de diverse mogelijkheden ín dat menu ben ik namelijk wel te spreken. Er is natuurlijk de standaard Grand Prix modus, waar je over 20 banen, verdeeld over 4 kampioenschappen, in 3 moeilijkheidsgraden kan laten zien wat je waard bent. Tevens is er de overbekende Time Attack, waar je jezelf kunt uitdagen. Niet mijn favoriet, ik vind racen over een lege baan doorgaans te saai, maar het kan handig zijn als wilt trainen. Ook is er een Versus-mode, waarin je tegen zowel computergestuurde, als menselijke tegenstanders kunt racen op één enkele baan, en dus geen zin hebt om het gehele kampioenschap af te werken. Het meest opvallende aan het menu vond ik de Story-mode, die ik later nader zal uitleggen. Tenslotte bevat de game ook opties om je eigen F-Zero machine te customizen.

Dit laatste vind ik echt een geniale toevoeging. Het gaat vele malen verder dan bijvoorbeeld Need for Speed: Underground, nee, hier kun je álles, maar dan ook álles aanpassen. Je hele chassis omgooien, van superlicht tot erg zwaar, waarbij alles natuurlijk zijn voordelen en nadelen heeft, behoort tot de mogelijkheden, maar ook zelf je stickers maken en kleuren, of de hele machine, of delen ervan, verven, alles behoort tot de mogelijkheden. Nieuwe onderdelen zijn gaandeweg het spel vrij te spelen, waardoor dit interessant blíjft. Wat ik wel jammer vond, is dat je je eigengemaakte machine geen naam kon geven. Zo kon ik helaas niet op pad met mijn paarse “Pimpmobiel”, maar heette hij “Iron Tiger”.

Weer eens wat anders dan Kirby’s Air Ride

Maargoed, zoals ik al zei, moet je, om onderdelen te kunnen unlocken, eerst aan de slag met de andere modi. Ik besloot de eerste Grand Prix maar eens te proberen. Snel een karretje uitzoeken, waarbij me opviel dat er wel érg veel te unlocken racemonsters waren, kleurtje kiezen, de snelheids-acceleratieverhouding kiezen, en gaan. Toen ik eenmaal, zonder laadtijden overigens, op de baan stond, viel mijn mond open van verbazing. De baan was prachtig vormgegeven, en de tegenstanders zaten ook volgepompt met polygonen. En dat beperkte de hoeveelheid andere aanwezige machines op de baan niet, integendeel, ik was deel van een enclave van maar liefst 30, prachtig geanimeerde racemonsters, die, na het aftellen, allemaal met zo’n 1000 kilometer per uur over de schitterende baan zouden vliegen. Hoe Sega’s Amusement Vision, de ontwikkelstudio die bekend is geworden met culthit Super Monkey Ball, dit voor elkaar heeft gekregen, is mij een raadsel.

Lang tijd om te genieten had ik niet, want direct na het startsein schoot ik weg. De besturing was even wennen –bij scherpere bochten moet je met de linker- of rechtertrigger meesturen, anders hou je je machine niet op de baan-, maar het voelde aan de andere kant zo vertrouwd tegelijkertijd. Terwijl ik lekker aan het wegdromen was over al het lekkers dat deze titel mij zo nog meer zou gaan bieden, ramde ik vól de muur. Nee, dit is wel andere koek dan Kirby’s Air Ride. Je moet de volle 5 minuten dat een race duurt, constant je aandacht erbij houden. Nu is het niet zo dat je na één klap meteen uit de race ligt, maar je moet zuinig omgaan met je energie.

Tactiek& lekkere muziek!

De ontwikkelaar heeft hier iets heel vernuftigs op bedacht: Je levensenergiemeter (die overigens niet zo snel leeg raakt, tenzij je wel héél veel botst) zit gelinkt aan je turbometer. En dan is het geen kwestie meer van de turbo inrammen totdat je meter leeg is. Je zult voorzichtig om moeten gaan met je turbo, zeker ook omdat de oplaadstroken erg ver, meestal één hele ronde, van elkaar verwijderd zijn. Dit voegt een geweldig tactisch aspect toe aan races, vooral aan multiplayer, zeker ook omdat er de mogelijkheid is om je tegenstander een beuk te geven. Als je dan ziet dat zijn turbometer nagenoeg leeg is, ram je ‘m tegen de zijkant, waarna hij, afhankelijk van de instelling, óf moet gaan zitten toekijken, óf een aantal seconden moet wachten tot zijn racekar gerepareerd is.

Wat mij eigenlijk alleen vóór en na de races opviel, was de geweldige kwaliteit van de muziek. De technodreunen passen perfect bij het spel, en ook al zal niet iedereen ervan houden, toch voelt het goed om tijdens het racen een lekker snelle beat te horen. De geluidseffecten zijn ook van hoge kwaliteit, zo heeft de turbo een mooi effect, maar, zoals ik al zei, je merkt er niet veel van, want vaak ga je zó op in je race, dat je alles om je heen afsluit. Dit komt door de idiote snelheden die de racers behalen, de listig ontworpen banen, maar vooral door de flink hoge moeilijkheidsgraad. Valt het op novice allemaal wel gemakkelijk te doen, en ook op standard is het niet bijster lastig, maar op de expert-modus, waarin je overigens alle kampioenschappen moet winnen om alles te kunnen unlocken, is het bijna onmogelijk om alle 29 computergestuurde tegenstanders achter je te laten. En heb je ze eenmaal achter je, dan is het ook nagenoeg onmogelijk om een flinke voorsprong op te bouwen, want door het handicap-systeem, wat ervoor zorgt dat als tegenstanders een eindje achterliggen, hun machine sneller gaat, blijven de verschillen altijd minimaal. Dit is erg af en toe erg vervelend, maar houdt de spanning er aan de andere kant wel in.

Die moeilijkheidsgraad komt misschien wel het meest tot zijn recht in de eerdergenoemde Storymode. Deze is niet bijster lang, maar alle 11 missies worden aan elkaar geweven door prachtige filmpjes, die een compleet verhaal uit de doeken doen over F-Zeroheld Captain Falcon, al jaren de mascotte van deze gameserie, en voor de niet-F-Zerospelers voornamelijk bekend uit de Super Smash Brothers-delen. De Storymode begint aanvankelijk wat knullig –je moet in een bepaalde tijd door ringen racen-, maar al snel wordt het érg pittig. Racen langs ravijnen, parkoersen met tientallen superscherpe bochten, achtervolgingsmissies met 29 tegenstanders die je stuk voor stuk kapot proberen te maken, de game haalt alles uit de kast om jou gefrustreerd met je controller te laten smijten, en slaagt daar erg goed in.

Conclusie en beoordeling

None

F-Zero GX is het snelste, mooiste, beste F-Zerodeel aller tijden, en weet de perfecte balans te vinden tussen snelheid en speelbaarheid. Niet voor zondagmiddagwandelaars!
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Graphics
  • Gevoel van snelheid
  • Muziek
  • Story-modus
  • Lekker moeilijk
  • Minpunten
  • Handicapsysteem

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Ik vind het sowieso een beetje vreemd bericht, ja, als je te lang gaat gamen moet je op de blaren zitten! :D

  • Noem het dan gamenitus palmar hidradenites..

  • Tis wel erg specifiek gericht op Playstation zo.. Alsof je niks krijgt als je 12 uren gaat zitten Xboxen? o_O

  • Al de gezever voor Sony, alleen door die onozele kiek. Zo'n gezondsheidsrichtlijnen staan al jaren in de handleidingen …

  • op zich wel logisch, een xbox houd het geen 12 uur vol…..hahahha lol

    en om alle irritante fanboy shit te voorkomen ik heb zelf een 360 en dit is dus een grappie….

  • echt een vaag bericht

  • Kom op zeg, er zijn zoveel figuren die weet ik veel hoeveel uur achtereen een spel spelen. Dat hoeft je gezondheid echt niet in gevaar te brengen, wat een onzin allemaal.

  • Ik kan me nog herinneren op mijn eerste playstation 1 met Ridge racer 1, dat ik toen een zere duim kreeg van het gas geven ;-)

  • ge moogt normaal 1 uurke gamen en dan moet ge rusten

    doe je da nie dan is het je eigen schuld he



    ik speel ook langer dan een uurke

    en heb niets aan men handen ;p



  • Net zo'n stom bericht als dat je overal leest over ''het spelletje'' Wii. De Wii is een console, geen SPELLETJE goddamnit!

  • Je moet gewoon die zielige onderzoekers negeren, ze stoppen vanzelf wel.

  • Dit kan met elke controller gebeuren :S

  • dit is de grootste bullshit die er bestaat wat een ongelofelijke flauwekul

  • Het is een bestaande aandoening die optreed bij zweethanden gecombineerd met intensief gebruik van je handen. Gek genoeg heb ik dit nog nooit gehad dus het ligt gewoon aan het feit dat het een meisje van 10 was dat niet weet hoe ze normaal met een controller om moet gaan.

  • oo ik heb net pas 24 uur non stop killzone2 gespeel en weet je wat NIKS AAN HET HANDJE! dus ik ben anti PlayStation palmar hidradenites

  • Tjah, als je na 48 uur computeren doodgaat omdat je niet drinkt is het natuurlijk ook de schuld van de computer! /sarcasm

  • Wat voor een derderangs onderzoeker verzint nou zo'n naam voor een ziekte ?!?!

  • Ze hadden het beter idioteritisch kunnen noemen.



    Alleen een idioot speelt namelijk zo lang door dat je er ernstige klachten van krijgt. Idioten worden altijd het slachtoffer. Kijk maar naar die rondvliegende wii motes en dat soort dingen. Normale mensen gebeurt dat niet, alleen idioten.



    De reden dat je tegenwoordig overal eerst een beveiligingswaarschuwing of gezondheidsvoorschrift weg moet klikken komt omdat idioten niet over het gezonde verstand beschikken dat normale mensen wel hebben.



    Die moeder van dat meisje zou direct doorgelicht moeten worden. Een normale ouder laat zijn kind namelijk niet zo lang gamen dat dergelijke klachten uberhaupt op kunnen treden.





  • Lol nooit last van gehad :P

  • Dit krijg je nooit met een Xbox? Beetje een rare naam voor die ziekte.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren