1. Daxter (PSP)

Daxter (PSP)

Steeds vaker zie je dat games twee hoofdpersonages krijgen; de ‘held’ van de game, en een sidekick. Zo is er Ratchet & Clank, maar ook Jak & Daxter. Maar wat gebeurt er als de held gevangen wordt genomen? Juist ja, de sidekick gaat hem redden. Dit is de basis van Ready At Dawn’s nieuwste productie; Daxter.

Al vanaf het eerste moment was ik erg benieuwd naar deze titel. Platformgames kende de PSP immers nog niet en een titel van het kaliber ‘Jak & Daxter: The Precursor Legacy’ is natuurlijk van harte welkom. Al het vrijgegeven materiaal zag er erg goed uit en impressies en dergelijke waren allemaal vrij positief. Maar een titel die gehyped wordt kan alleen maar tegenvallen, toch?

Liefde op het eerste gezicht, of niet?

Men zegt regelmatig dat een eerste indruk belangrijk is, en ik geef ze geen ongelijk. Daarom was ik vrij opgelucht bij mijn eerste speelsessie met Daxter. Het verhaal werd uitgelegd, je zag een stukje van Haven City, en je kon gaan spelen. Nu wou ik eigenlijk direct gaan spelen, maar het verhaal volgen leek me belangrijk. Althans, ik kwam daar vrij snel op terug toen ik het verhaal doorkreeg; tussen de eerste twee delen van de Jaktrilogie wordt Jak gevangengenomen. Uiteraard is het aan het harige hulpje Daxter om hem te redden. In de tussentijd neemt Daxter een baantje als ongediertebestrijder aan. Totaal niet boeiend dus, het is ook enkel een excuus om te kunnen spelen. De hele game draait om dat baantje, van het verhaal is jammer genoeg niks te bekennen. De ene boeit het niet, de andere –ik!- vindt het jammer. Toegegeven; een heel verhaal bedenken rond het bevrijden van Jak is misschien wat overdreven, maar de focus op het ongedierte bestrijden gaat in mijn ogen te ver. Het valt me dan ook tegen dat Daxters carrière aan de korte kant is; een 100% percentage behaal je dan ook in iets over de tien uur. Ik weet het niet zeker, maar een loopbaan duurt wel wat langer dan dat. Ook de moeilijkheidsgraad is over het algemeen makkelijk. Er zitten dan wel moeilijke momenten tussen, maar het platform springen wordt nooit écht moeilijk en het beestjes doden eveneens niet. Dit heeft als gevolg dat het spel variatie moet bieden, maar daar kom ik straks nog op terug.

In die korte tijd zal je insecten moeten verdelgen, orbs moeten

verzamelen en insecten moeten verdelgen. Het klinkt vrij eentonig, maar dat is het allerminst. Zoals een echte platformgame hoort te zijn zit Daxter vol met platformelementen. De levels –gaande van een visfabriek tot een tanker- zitten boordevol met tunnels, klimrekken, bewegende platforms. Kortom; alles wat in een platformgame hoort te zitten, zit in deze game. Een waar walhalla voor iemand die in zijn kindertijd (die op het moment van schrijven nog steeds aanwezig is) verslaafd was aan ex-platform koning Crash Bandicoot, en dat op een handheld! Afgezien van het af en toe herhalen van wat foefjes (de tunneltjes bijvoorbeeld), zitten de levels heel goed in elkaar.

In Haven City is dit echter niet het geval. De stad is namelijk een ongeïnspireerde, saaie, lege en bovenal grauwe stad. Daarnaast ben je in een minuut de stad door. Het free-roaming aspect, het doorkruisen van de stad om naar andere levels te gaan, wordt hierdoor verwaarloosd. Tel daarbij op dat je voor de meeste levels door portalen moet gaan en het mag wat mij betreft de prullenbak in.

Iewl, bugs!

Tussen het platformen door moet je ook insecten doden. Je kan het op de ouderwetse manier doen; opgerolde krant, maar in Daxter gaat dat niet op. In plaats van de genoemde krant heb je insectenspray. Hiermee kan je –het is een mirakel- insecten doden. Behalve dat kan je de spuitbus gebruiken als een soort jet die je helpt om in de lucht te blijven. Deze wordt naargelang de tijd ge-upgrade tot een vlammenwerper en uiteindelijk zelfs tot een supersonisch kanon (of wat het ook voor moet stellen). De insecten verschillen van kleine lichtgevende vliegjes tot irritante schorpioenen, elk met hun eigen zwakke plek.

Om de game niet in herhaling te laten vallen heeft Ready At Dawn de nodige variatie toegevoegd. Variatie in de vorm van drijvende en bewegende houtstammen –Frogger lives!- die je, al houtsnijders ontwijkend, naar het volgende stuk brengen. In elk level zit iets waarmee het zich onderscheidt van de andere levels, niet alleen in het –toch wel uitstekende- leveldesign, maar dus ook qua gameplaymogelijkheden. Ook het rijden in voertuigen, in zowel Haven City als in de levels, is een belangrijke toevoeging tot de game. Dit blijft natuurlijk een kwestie van smaak, de één haat het terwijl de ander erop geilt, maar dat het iets toevoegt aan de game is zeker. Ik hoor overigens bij de tweede groep.

Indiana Daxter

Twee meer noemenswaardige toevoegingen zijn de dromen van Daxter en Bug Combat. De dromen van Daxter, die je kan activeren door op een bed te gaan liggen, zijn geparodieerde versies van films als The Matrix en Lord of the Rings. Parodieën doen het bij mij altijd goed, en dat is nu dus ook het geval. Timing is hier van groot belang, je moet namelijk op het juiste moment (het aanvallen van een Agent Smith in The Matrix of een aanval in Braveheart) op een aangegeven knop drukken. Als je dit een tijd volhoudt kan je extra’s unlocken, gaande van een Indiana Jones hoed tot codes voor op het internet. Naast dit is er ook nog Bug Combat, een variant op het welbefaamde ‘Steen-papier-schaar’. Twee insecten (die je kan vinden in de game zelf) strijden tegen elkaar en kiezen uit één van de drie aanvallen, de drie equivalenten van de steen, het papiertje en de schaar. In de singleplayer is dit na enkele keren al saai, maar met z’n tweeën blijft het nog wat leuker.

U bent mooi

Het platformen is dus wel goed gedaan, maar hét pluspunt van de game zijn toch echt de sublieme graphics. Niet alleen Daxter, maar ook de voertuigen, de insecten, werkelijk alles ziet er geweldig uit. De werelden waarin je rondloopt zijn vaak kleurrijk en zetten een sfeer neer waar je u tegen zegt (dit geldt uiteraard niet voor Haven City). Ook de cut-scenes –waarin je de haren van Daxter kunt zien!- zien er top uit en zijn erg leuk, vooral dankzij de humor die de serie op de PS2 ook altijd al goed deed.

Conclusie en beoordeling

None

Al met al ben ik aardig tevreden over dit spel. De hype die Daxter met zich meekreeg is naar mijn mening deels onterecht, maar dat neemt niet weg dat het een uitstekende game is. De middelste twee minpunten zorgden echter voor het puntenaftrek, maar dan nog: Daxter is een prima game. Een tweede solo-avontuur mag er wat mij betreft zeker komen!
8,3
Score
83
Score: 85
  • Pluspunten
  • Platformen gevarieerd;
  • Grafisch zeer goed;
  • Dromen;
  • Bug Combat leuk…
  • Minpunten
  • Haven City saai en overbodig;
  • Algehele moeilijkheidsgraad vrij laag;
  • Verhaal redelijk kort en zwak;
  • Voor een tijdje.

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • boeiend

  • Waarom wil men altijd van Steam kopen? Het gevoel van een nieuw hoesje in je handen, de geur van de verpakking, en dan de disc in je PC doen, Geweldig!

  • @ Tom

    Ik denk dat dat voor iedereen anders ligt. Niet iedereen is verzot op een hoop doosjes die enkel stof aantrekken en als dan ook nog dezelfde game via Steam goedkoper is, is de keuze snel gemaakt.

  • @Stephan



    Echt goedkoper vindt ik eigenlijk wel meevallen.

  • Dit zou verboden moet worden, games moeten tastbaar zijn!!

  • Wie download er nu games (ookal is het legaal) ? Ik wil het hoesje voelen en zien staan ..

  • ik heb steam maar noch nooit iets gekocht!!

    alleen demo's!!

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren