1. Medal of Honor: European Assault (NGC)

Medal of Honor: European Assault (NGC)

Na het geslaagde ‘’Frontline’’ en het zeer matige ‘’Rising Sun’’, was het de vraag of ‘’European Assault (EA) ’’ het beter ging doen. Ja ik weet nog goed dat ik het spel kreeg en na mijn ervaringen op het slagveld, kan ik jullie er nu alles over vertellen. Vanaf mijn tijd in het Franse plaatsje ‘’Saint Nazaire’’ tot en met het bittere en koude ‘’Bastogne’’………..

Het zag er niet echt zonnig uit voor MoH:EA, want na weinig aandacht in de pers en weinig boeiende screens en nietszeggende trailers was mijn eerste indruk niet bepaald goed. Maar na wat gepraat te hebben met mijn vrienden, besloot ik het spel toch maar te kopen. En nu kan ik alleen maar zeggen dat MoH:EA een redelijk geslaagd WO2 spel is, Dit komt vooral doordat je nooit in een open veld moet lopen en dus altijd dekking zal moeten zoeken. Daar staan helaas een paar héél onrealistische punten tegenover zo heb je bv. levens, en zijn de graphics maar erg matig. De omgevingen en sommige animaties zijn wel mooi maar aangezien je ook een squad hebt dat je moet besturen zou het leuk zijn geweest als je ze visueel van elkaar kon onderscheiden, maar het mocht niet zo zijn want de soldaten zien er allemaal precies hetzelfde uit. Daartegenover staat dan dat het verhaal erg episch is, het is dan ook geschreven door de schrijver van ‘’a Perfect Storm’’. Het gaat eigenlijk over een Amerikaan die bij de OSS een kijkje komt nemen, deze organisatie is eigenlijk een soort voorloper van de CIA. Ze waren erg belangrijk aan het front in ‘’Saint Nazaire’’ en ‘’Noord Afrika’’. Je blijft trouwens niet de hele tijd bij deze Britten, na Afrika ga je naar Rusland toe om met je ‘’comrades’’ tegen de nazi’s te vechten en daarna keer je terug bij je Amerikaanse vrienden in het ijskoude Bastogne.

Maar het eerder genoemde ‘’squad’’ dat je bestuurt doet toch weer een stapje achteruit ten opzichte van het prachtige verhaal en de mooie omgevingen. Zo kun je je squad maar 2 commando’s geven, oprukken en terugtrekken.

En dit is echt niet nodig aangezien je teammaatjes zelf al goed dekking zoeken en goed in de aanval gaan. Dat brengt mij ook weer tot het volgende positieve punt in deze MoH game, de AI. Alle medesoldaten hebben soms wel robotachtige animaties maar staan wel hun mannetje tegen de Duitsers. Zoals ik net al zei zoeken ze dekking en gaan goed de aanval in. Maar niet alleen de Britten, Russen en Amerikanen staan hun mannetje, Ook onze Oosterburen zoeken goed dekking, schieten met scherp en geven zich niet zomaar gewonnen. Ondanks dat de AI erg goed is hebben ze bij EA(het ontwikkelteam) niet erg veel aandacht aan de squad-control gedaan, wat wel een erg goed concept had kunnen worden voor de MoH-reeks.

MoH:EA bevat ook een muliplayer modus die niet bijster goed is uitgewerkt maar wel de levensduur van het spel een beetje opkrikt. Toch is deze multiplayer erg leuk om met een mede WO2-fanaat te spelen, dit komt ook vooral doordat het zoveel speelstanden bevat. Van de normale deathmatch tot en met bv. een speelstand waar je elkaar z’n basis moet opblazen. Er zijn dan ook erg veel verschillende maps maar de mogelijkheid om bots te maken ontbreekt waardoor een battle met 4 soms wat weinig is. Natuurlijk zijn er nog meer nieuwigheden ten opzichte van andere shooters. Zo heb je nu een adrenalinemeter die je kunt inzetten op moeilijke stukjes, deze geeft je namelijk voor korte tijd onkwetsbaarheid en ongelimiteerde kogels. Verder heb je de mogelijkheid medicijntassen te bewaren voor later en kun je je teamgenoten ermee genezen. Wat ook nieuw is, deze shooter is misschien wel een van de eerste shooters die niet echt lineair is. Zo heb diverse subdoelen en zelfs bossfights, dat zijn vooral belangrijke Duitse officieren. Verder moet je soms documenten stelen en soms ook nog een belangrijk geallieerd persoon redden.Verder wil ik ook nog even mijn zegje doen over de sound, maar eigenlijk kan ik hier vrij kort over zijn. De sound is namelijk precies wat we van een MoH-game mogen verwachten, prachtige geluidseffecten en prachtige orchestrale muziek. De conclusie lijkt me duidelijk: een non-lineaire shooter met een prachtige sound die soms nog wat zwakke puntjes heeft, dit komt mede door de matige graphics en het overbodige squad-control.

Conclusie en beoordeling

None

Na Moh: Rising Sun komt MoH: European Assault weer helemaal terug en kan zich weer meten met de concurrenten in het overvolle genre van de WO2 shooters, dit komt vooral door het prachtige verhaal en de prachtige sound helaas gooien de matige graphics en het squad-control roet in het eten.
7
Score
70
Score: 70
  • Pluspunten
  • episch verhaal
  • non-lineaire shooter
  • vernieuwingen
  • mooie animaties
  • mooie omgevingen
  • prachtige sound
  • Minpunten
  • geen verschil tussen de soldaten
  • squad-control overbodig
  • niet erg uitgebreide multiplayer
  • robotachtige animaties van soldaten

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • wat is dit voor vaag spel??

  • Lees het artikel en je komt er achter!

  • Lijkt me niet zo'n leuk spel.

  • @ Boydaamans

    een leuk vaag spel

  • Hm.

  • hmmm ik hou het toch bij de echte must-haves

  • Poep-game, al gezien bij GameKings is een verneukte Super Smash

  • Media Molecule, misschien toch maar bijhouden

  • Lijkt me echt vet ^^

  • Ik heb deze game wel eens eerder gespeeld, ik vond het niets :)

  • Deze lijkt me ook wel leuk.

  • Ben de demo voor de pc aan het downloaden.

    Lijkt me wel grappig.

  • dit is vet hoor, het is super smash bros, met soort marionetten in een LBP stijltje!

  • hmm, ik vind het op de pc niet zo'n denderend succes

  • Lijkt me leuk, ik zie wel of ik hem aanschaf!

  • nog nooit van gehoord

  • Klote dat ik geen cc heb..

  • Lijkt me sterk dat ik dit leuk ga vinden.. maar okee

  • K houd niet zo van Kung Fu…:|

  • Ik vind het er wel vet uit zien, toch maar in de gaten houden.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren