1. Viewtiful Joe 2 (NGC)

Viewtiful Joe 2 (NGC)

Ik heb veel games gespeeld deze generatie. Sommige waren meer van hetzelfde, sommige waren vernieuwend en sommige waren ronduit bizar. Een van de betere games die ik heb gespeeld deze generatie was Viewtiful Joe. Dit vreemde cartoon/b-film achtige game heeft mij enorm laten genieten. Het was geen game die je “even” deed. Hoewel de game maar zo’n 7 grote levels heeft, is het verschrikkelijk moeilijk. En door die moeilijkheidsgraad en die vage visuele stijl waar sommige gamers zich niet mee kunnen identificeren verkocht de game in het westen voor geen meter natuurlijk. In Japan wel, maar dat zijn inderdaad soms aparte mensen. Maar doordat de Jappanners verzot waren op die maffe superheld werd er een deel 2 ontwikkeld door Capcom’s Clover studios. In Japan succes gegarandeerd, maar in het westen?

Ik denk dat een boel gamers liever geen tweede deel hadden gezien van Viewtiful Joe. Dat is echt het type spel dat één keer origineel, één keer apart is, één keer echt leuk is. Maar de mensen bij Clover Studios zijn kennelijk niet klaar met de rode held en de Jappanners hadden dus niet genoeg aan de animé die over Joe is verschenen. De oosterlingen smulden, de westerlingen keken vreemd op. Moeten we dit spelen?

Henshin a go go baby! x 2

Wederom laat Joe zijn krachten los op Movieland, dat in gevaar verkeert. Dit keer hoeft hij het niet alleen op te knappen, maar zal Joe’s vriendin Sylvia hem helpen. Mevrouw heeft er genoeg van om het hulpeloze meisje uit te hangen. Dus kan je vanaf het begin kiezen uit Joe en Sylvia. Hardstikke leuk denk je dan, wat afwisseling in de gameplay! Althans dat lijkt zo. Wanneer je verder komt in de game kom je erachter dat Joe en Sylvia totaal niet van elkaar verschillen. Afgezien van het feit dat ze beide één unieke movie power hebben. En jullie kunnen toch wel raden met wie je vooral speelt... (voor de duidelijkheid: Joe)

VFX power

Net zoals in het eerste deel van de game moet je weer een heleboel kont gaan schoppen en soms onbegrijpelijke puzzels oplossen. Dit doe je door middel van je kung fu achtige kunsten versterkt met je moviepowers. Ook net zoals in het eerste deel zul je in het begin alleen maar beschikken over slow, waarmee je de tijd vertraagt en behoorlijke combo’s mee kan creëren. Ook zullen we zoom weer tegenkomen die je aanvallen meer power zal geven. Joe en Sylvia beschikken beide over deze moviepowers, maar zoals ik al eerder zei hebben ze beide een “exclusieve” power. Voor Joe is dat machspeed, waar hij met enorme snelheden zijn tegenstanders naar de andere wereld helpt. Sylvia heeft de enige nieuwe power die dit spel introduceert: Replay. Wanneer je replay inzet, kun je een aanval opnemen. Het nut hiervan is dat wanneer je een aanval opneemt en de actie slaagt, kun je de schade die je uideelt verdrievoudigen. Om eerlijk te zijn een coole power en het word tof gebruikt bij het oplossen van puzzels, maar een echte waarde heeft de power niet. Terwijl je dat wel hebt bij een power als machspeed. Je leest trouwens ook een paar keer “net zoals in het eerste deel”. Ook op dit punt lijkt het spel toch verschrikkelijk veel op zijn briljante voorganger. Is dat minpunt? Ligt eraan. Ik persoonlijk vond het toch weer geweldig en sommige puzzels waren gewoon weer goed toegepast door onze vrienden van Clover Studio’s. Aan de andere kant kun je zeggen dat het merendeel een herhaling is van het eerste deel. Dat bedoel ik dus, het lijkt toch te veel op zijn voorganger.

Droge humor

Wat mij wel opvalt aan de Viewtiful Joe games is de uitstekende humor van de game. De game heeft een b-film achtige benadering. Met een verteller die op ontzettend oubollige manier het verhaal van de game vertelt. De stemmen en het geluid zijn dus echt geweldig. Alle figuren die voorkomen in de game drukken allemaal hun stempel op de game en die stempel is lachwekkend. Zo is er Drill Sargeant Big John, een T-rex die vreselijk langdradig is en op altijd opduikt wanneer je het niet uitkomt. Of een boss die een haiku opdraagt.

Maar sommige dingen blijven hetzelfde. Joe die soms echt beste coole dingen verkondigt, totdat er weer een ufo voorbij vliegt en dat Sylvia hem bij zijn positieven moet brengen. Ook de Midnight Thunder Boy zal zijn opwachting maken (de kenners weten wie ik bedoel) en zal ook een weer een bizar aandeel hebben in de game. Op dat punt staat Clover zijn mannetje, die humor verdient een dikke negen. Maar een game moet zijn punten verdienen met de graphics en gameplay...

Comic fighter

Waarschijnlijk de sterkste punten van deze game zijn de graphics en de gameplay. Op het gebied van het visuele vertier biedt VJ2 genoeg. Cell shaded characters die er mooi en overdreven eruit zien. De achtergrond is tekenfilmachtig 2D, maar laat je niet je niet voor de gek houden. Als je denkt dat de game grafisch geen hoogvlieger is, zul je achterover slaan van zijn aparte tekenstijl. Als je het in een museum zou hangen, zullen er weinig mensen zijn die vinden dat de game niet in een museum zou horen. Daarnaast verwijzen de thema’s van de levels die je doorloopt allemaal naar bekende Hollywood blockbusters. Ik zeg niet welke, want dat zou de boel verpesten. De gameplay loopt wederom als een tiet. Joe en Sylvia laten zich makkelijk besturen en na een tijdje oefenen kun je op de meest “viewtifulle” manieren je tegenstanders in de pan hakken. De game is al moeilijk genoeg door de uitdagende puzzels en vijanden, maar de hardcore gamer kan er helemaal voor gaan. Je kunt voor een normal mode en een hard mode kiezen en laat ik jullie vertellen: normal is te doen maar je zult wel een paar keer het game over berichtje in beeld zien staan. En hard mode... laat ik het zo zeggen: Je moet wel een enorme bikkel zijn wil je deze modus doorlopen. Je zou haast een bloemetje verdienen...

Hetzelfde, maar toch leuk

Nadat ik het spel had uitgespeeld, waren er een aantal gedachten aan het rondspoken in dat ronde ding wat men mijn hoofd noemt. Ik heb echt genoten van het tweede deel van onze grote vriend Joe, maar aan de andere kant dacht ik ook dat ik een soort remake aan het spelen was. Begrijp me niet verkeerd, als je nog nooit een Viewtiful Joe game hebt aangeraakt dan moet je dit deel gewoon een keer proberen. Als VJ veteraan moet je toch aan je zelf een vraag stellen: wil ik een game spelen die in grote lijnen overeenkomt met zijn voorganger? Ik persoonlijk vond het weer een feest om te spelen met die toffe movie powers, ondanks de dejavu die ik tijdens het spelen had. Anderen moeten zich afvragen of ze VJ 1 echt leuk vinden. Zo ja, verheug je op kekke graphics, prima gameplay, vage humor en een reeks bijzondere puzzels en gevechten. Was je Joe al beu na zijn eerste avontuur? Laat hem dan maar liggen. Voor niet-Viewtiful Joe gamers de volgende boodschap: Hebben jullie zin in een moeilijke game waar je waarschijnlijk aan het eind van de rit met een paar gekneusde vingers de dokter moet bezoeken? Denk het eigenlijk niet. In andere woorden Viewtiful Joe is voor mensen die graag Viewtiful Joe spelen. En voor Japanners natuurlijk...

Conclusie en beoordeling

None

Viewtiful Joe 2 is een game die je moet liggen. Voor gamers die op dit moment interesse hebben in een game die je niet binnen 24 uur uit kunt spelen en op zoek zijn naar een uitdaging, gij heeft het gevonden. VJ2 is vol fun, humor, puzzels, kungfu en moviepowers. Ben je een VJ veteraan? Denk terug aan het eerste deel voordat je de game in je winkelmandje legt. Voor de mainstream is deze game veel te weird en hardcore. In andere woorden deze game is voor de liefhebber van games zoals Viewtiful Joe. Lekker duidelijk...
8
Score
80
Score: 80
  • Pluspunten
  • Kekke graphics
  • Heerlijke gameplay
  • Bizarre humor
  • Moviepowers
  • Hardcore moeilijk
  • Minpunten
  • Sylvia voegt weinig toe
  • Meer van hetzelfde

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • laten liggen die hap, ben teleurgesteld:(

  • Niet al te best cijfer, maar he! Het is een voldoende! :P

  • Had toch wel op meer gehoopt…

  • ik vind dit spel wel heeel erg veel op world in conflict lijken! ietsje teveel eigenlijk

  • jezus Giwe,,,.

    <_<

  • Prul

  • In Real-Life ben ik een Medic… of ben je dat niet met een EHBO-diploma?

  • lijkt me eigenlijk een best vet spel, de voorganger was alleen heel moeilijk.

    ps Ralphieboy dan ben ik ook een medic. :)

  • @Ralphieboy



    Jij wel.. ;)



    Ontopic:

    Ghehe heb ooit nog een demo gehad van de oude Panzer, ook een schijtgame x')




  • Qua interface is deze game echt een cloon van Company of Heroes, dat overigens wel een top game is.

  • Weer een lachertje dus…

  • Rotzooi, geef mij maar WiC.

  • Ookal ben ik een WO II-shooters fan, deze haal ik niet… zo'n flop!

  • Niet bepaald je geld waard nee

  • Had ik wel verwacht …

  • Jammer, had gehoopt op beter. :(

  • nog nooit van gehoord

  • pfff…

  • Beetje een aanfluiting.

  • Het is inderdaad niet een al te beste game, maar de recensie heeft me ook teleurgesteld en mist wat mij betreft ook diepgang. : /

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren