1. Brothers in Arms: Road to Hill 30 (PC)

Brothers in Arms: Road to Hill 30 (PC)

Het succes van de Geallieerde invasie in Normandië op 6 juni 1944 was voor een deel te danken aan de lakse houding van de verantwoordelijkheid van Duitse officieren. Generaal Reichart zat met zijn staf een potje te kaarten, op het moment dat er twee parachuttisten in zijn tuin landden. Veldmaarschalk von Rundstedt dacht dat het een afleidingsmanouevre betrof. Hij bracht het leger van Bretagne in paraatheid in plaats van het Normandische, terwijl veldmaarschalk Rommel voor familiebezoek uin Duitsland vertoefde, omdat 'het geen weer was voor een invasie'. En ondertussen sliep Hitler zelf zijn roes uit, omdat niemand de ballen had om hem op te wekken.

Desondanks weten we allemaal dat de invasie in Normandië allesbehalve een appeltje eitje was. En dat geldt ook voor het op D-day gebaseerde Brothers In Arms. Want als er één game is die me de laatste dagen tactisch op de proef heeft gesteld, dan is het deze. Meerdere malen heb ik hem in de winkel zien liggen, en deze keer heb ik hem dan echt gekocht en uitgetest. Vergeet oorlogspellen zoals Call Of Duty of Medal Of Honor. Brothers In Arms is dus echt denkwerk. Soms bijna wiskunde...

Realisme

Zoals je overal hebt kunnen lezen, speel je in Brothers In Arms de rol van sergeant Baker van, daar gaat ie, sectie drie van het derde peloton in de Fox compagnie uit het 502e para-infanterieregiment van de 101ste luchtlandingsdivise. Let wel, onderdeel heeft daadwerkelijk bestaan, inclusief Baker en zijn mannen. Dit is het gevolg van het bijna ziekelijk streven naar realisme van ontwikkelaar Gearbox. Gebouwen, wapens, locaties en ook hoofdrolspelers zijn zo goed als het kon nagemaakt naar de werkelijkheid van 60 jaar geleden. Kortom: realisme is het vlaggenschip van Brothers In Arms. En in het kielzog hiervan floreert de toch wel zeer geavenceerde AI. Gearbox durfde eerder te spreken van een revolutionaire AI. Toe maar. Het moet gezegd worden: de AI is van hoog niveau. Maar revolutionair? Nee. Je kunt de moelijkheidsgraad van een game op verschillende manieren verhogen. Je zorgt simpelweg voor meer tegenstanders, je verhoogt het incasseringsvermogen van de aanwezige tegenstanders of je maakt de vijandelijke eenheden intelligenter. En aangezien het laatste- zonder uitzondering- de weg van de meeste weerstand is, kiezen nagenoeg alle ontwikkelaars voor de eerste twee. Gearbox niet. Regelmatig speelde ik dezelfde map; waarbij de vijandelijke eenheden zich totaal anders gedroegen, afhankelijk van mijn handelingen. Ze trokken zich terug wanneer ik dat plausibel achtte en vielen frontaal aan wanneer mijn dekking verwaarloosde. Dit gold overigens ook voor mijn eigen teamleden, die me gerust op mijn donder gaven wanneer ik een domme actie uitvoerde of in de baan van hun schietveld bewoog. Waarom is dit zo belangrijk? Welnu, Brothers In Arms leunt zwaar op zijn singleplayer campagne. En een dergelijke game valt of staat bij een goede AI.

Checkpoints

Je hele singleplayer trip bestaat uit een 19-tal maps. Mocht je waar dan ook gelezen hebben dat de aanwezige maps groot zijn; dat zijn ze niet. Ze zijn relatief klein. Een beetje logisch ook, want als je extreem realisme nastreeft, kun je een dorpje of gebied niet groter maken dan het daadwerkelijk in 1944 was. Maakt eigenlijk ook niet veel uit. Kwaliteit is voornamer dan kwantiteit in deze en bovendien zegt het meteen iets over de moeilijkheidsgraad van de maps. Elke foute beslissing wordt genadeloos afgestraft en na elke gewonnen confrontatie is het zaak om weer te hergroeperen, Godzijdank is een van de meest overschatte en misbruikte features in de game achterwege gelaten: de quiqsave. Al de gesave, net voordat het een beetje moeilijk wordt moet maar eens afgelopen zijn. Als alternatief heeft Gearbox checkpoints ingebouwd. Sneuvel je, dan word je automatisch teruggeloodst naar je laatst bereikte checkpoint. Nu kan het gebeuren dat je zwaar gehavend en dus nagenoeg kansloos een checkpoint bereikt, waardoor de missie weinig kans van slagen meer heeft. Dit wordt echter afgehangen door de mogelijkheid om na drie mislukte pogingen je team te helen tot volle sterkte. Maar echte mannen laten dit natuurlijk achterwege.

Intens

De interface werkt heel intuïtief. De belangrijkste en meest gebruikte functies zitten verstopt onder je muisknoppen. En dat is opmerkelijk, daar ik sterk het idee heb dat de consolebesturing aan de basis heeft gelegen van de interface. Vooral de 'Situational Awareness View', ook wel bekend als 'Bird-eye', is een sterk staaltje. Misschien dat Gearbox hier de posities van de Duitsers beter weg had kunnen laten. Dat zou Brothers In Arms nog spannender, nog moeilijker en verassender gemaakt hebben. Denk ik. Maar goed, dit maakt dat de 'Situational Awareness View' niet minder fraai. En je kunt hem altijd nog ongebruikt laten.

Grafisch is Brothers In Arms absoluut geen toptitel, maar het hoeft zeker niet te schamen voor het vertoonde. Het druilerige weer zorgt voor de juiste sfeer en vooral de karakters zijn geloofwaardig vormgegeven. Blikvanger in deze is de camera, die ook echt aanwezig lijkt te zijn, gezien de regendruppels en modderspetters die regelmatig de lens besmeuren. Bovendien ervaar je sommige situaties, zoals bij een granaationslag, zeer intens. Beeld wordt wazig, camera is de weg kwijt, geluid wordt gedempt. Erg indrukwekkend. Net als in de eindscene uit 'Saving Private Ryan', waarin Tom Hanks dodelijk getoffen wordt. Zoiets. De muziek is goed verzorgd, net als de geluidseffecten. Kogels horen fluiten, artillerie hoort te brullen en Duitsters horen Duits spreken. Alles is keurig volgens het boekje.

Multiplayer

Mulplayer wordt totaal anders benaderd dan we gewend zijn. Vergeet de standaard Deathmatch en Capture the Flag modi. Alle matches zijn, net als in de singleplayer, gesmeed rondom een missie, bestaande uit een of meer opdrachten die je kunt uitvoeren op een LAN of op een van de Ubisoft-servers. Elke speler leidt een driekoppige AI gestuurd team en in tegenstelling tot de singlaplayer campagne kun je nu ook de kant van de nazi's kiezen. Het maximale aantal spelers (teams) is vier, wat mogelijk maakt om het met twee teams tegen elkaar op te meten. En dat is een beetje aan de magere kant. Hoe mooi zou het niet geweest zijn... Desalniettemin, Brothers In Arms is een tactische shooter, massale confrontaties waren dus toch al uitgesloten. Alles beslaat tien- wederom relatief kleine- maps, die zijn onderverdeeld naar tactisch gehalte. En hoewel de multiplayer potjes best onderhoudend zijn, kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat Gearbox dit gedeelte heeft toegevoegd omdat het zo hoort. Echt toegevoegde waarde heeft het niet, omdat de gameplay min of meer hetzelfde is als in de singleplayer.

Uitdagend

Al met al is Brothers In Arms een rauwe, authentieke strijd op leven en dood. Zonder exorbitant wapengekletter, maar met veel subtiele één op één gevechten. Mano-a-mano. Het boeiende, authentieke verhaal staat zwanger van tatisch vernuft waardoor je, zeker op de moeilijkste stand, zwaar op de proef wordt gesteld. De duitsers wasten me opvallend vaak de oren en dit kan twee dingen betekenen: of ik ben een ongelooflijke knuppel die er niks van bakt, of Brothers In Arms is een uiterst moeilijke, ijzersterke en dus zeer uitdagende oorlogsgame. Hoe het maar op het laatste ;)

Conclusie en beoordeling

Je zou haast kunnen zeggen dat je van Brothers In Arms echt iets bijleerd. Dat is eigenlijk wel een beetje zo. De gebouwen zijn zeer goed nagemaakt net als het verhaal dat zeker niet gelogen is. Je maakt ontploffingen, vriendschap, wraak mee en voor de echte gamers kun je ook de cursor weg doen, zodat je echt op het gevoel moet schieten. Dus leer eerst maar allemaal een beetje schieten in de schietgallery of op de kermis voordat je deze game speelt. Een aanrader, dat is het zeker.
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Zeer uitdagend
  • Boeiend verhaal
  • Realisme en tactiek
  • Camera en geluid
  • Minpunten
  • Grafisch matig
  • Beperkte multiplayer

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • ja, jome is dus niet leuk…

  • Ja, 55 minuten gemiddeld blijven hangen omdat hij vastloopt! Daarna heb ik hem gelijk weer verwijderd van m'n harde schijf! Echt he-le-maal niks aan!

  • Zelf Hyves doet dit beter…

  • wat maakt dat nou weer uit laat hun lekker moeten we nou persee home hebben

  • Boeiende nieuws en de leden zijn zeker 'The Sims-freakers'

  • Het niveau van sommige reacties liggen hier laag … Wees blij dat Sony tenminste moeite doet om Home te laten groeien, niet iedereen doet dat. ;)

  • min de laadtijden kom je ongeveer op 5minuten rondhangen?

  • Lol, niet bepaalt lang als je ziet dat er no-lifers de hele dag op zitten

  • Nou \"Habbo Hotel\" is er niks bij…

  • home is best leuk maar je loopt inderdaad alleen maar rond maar dit is nog de beta versie dus er komt steeds meer kortom:ik vind home prima tijdverdrijf

  • Tja als je niet dol bent op medegamers dan vind je home niets.En jullie doen wel online games?vreemd lol.Ik zit ver boven de 55 min.Maar ja ik ben dan ook een gezelschapsmens lol

  • Vreemd. Bij mij zijn dat 54 minuten minder. :P

  • home vind ik helemaal niks

  • Home is niets voor mij. Precies Second Life, maar dan op de PS3 :S

  • we ziten nog in de beta fase hoor

  • Lange laadtijden, weinig te doen. Niet echt boeiend.

  • bowlen valt toch onder home of niet, laden ook lijkt mij. die 10seconden laden….

  • Ik speel toch veel liever games dan dat ik in de virtuele wereld zou rondhangen.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren