1. Prince of Persia: The Sands of Time (PS2)

Prince of Persia: The Sands of Time (PS2)

Zit je er goed klaar voor? Want ik sta op het punt om één van de grootste verhalen uit mijn leven te vertellen. Het maakt niet uit wie ik ben, en als je me niet gelooft, moet je het zelf maar weten maar lees dan niet verder! Maar onthoudt dit: dit verhaal is zeker niet uit mijn duim gezogen! En waag het eens om dat te vergeten! Huh waar ging het over? euhm……. Owja ik weet het weer!

Waar is mijn bezem gebleven!?

De Prince of Persia vertelt het verhaal over zichzelf, het is een jonge prins van Perzie die indruk op zijn vader probeert te maken door waardevolle schatten uit het paleis van een maharadja te stelen. Hij vindt echter iets met ongekende krachten: de Dagger of Time. Helaas heeft onze Prins nog nooit gehoord van het principe “als je er niets van snapt, loop er dan ook niet mee te klooien’’. Hij laat zich ompraten door de Jafar en laat de Sands of Time zo vrij, waardoor er (min of meer per ongeluk) de Sands of Time uit de zandloper het paleis in stroomt. No problem zou je zeggen, een flinke bezem er doorheen en alles is weer oke. FOUT! Iedereen die door de Sands wordt geraakt verandert namelijk in een soort zombie met een lampje in z'n buik. De enige personen die niet zijn aangetast door het zand zijn (uiteraard) de Prins en de mysterieuze Farah: een pittige tante bewapend met pijl en boog, en de Jafar is er uiteraard ook nog maar dat terzijde. Samen moeten zij proberen om de Sands te stoppen, en de fout van de Prins ongedaan te maken. Uiteraard is dit geen makkelijk klusje. Om de Sands te stoppen moeten de Prins en Farah zich door het enorme paleis heen worstelen. En met 'enorm' bedoel ik eigenlijk 'FUCKING GROOT'. En in dat enorme paleis zit het helaas voor de Prins vol met boobytraps. Zwaarden die uit de muur komen, ronddraaiende messen, zelfs de klassieke spikes die uit de vloer komen, enzovoort. Lastig, ook al heeft de Prins een flink arsenaal aan moves en technieken tot z'n beschikking heeft. Springen, rollen, duiken, slingeren, klimmen, enz. In het begin zal de Prins, Farah niet uitstaan maar naarmate je verder komt groeit ook de relatie tussen hun twee. Maar helaas zal het niet lang duren voor er iets gebeurt wat je niet zal verwachten(wat er gebeurt zoek je zelf maar uit). Heb je er echt geen zin in, heb je maar pech gehad.

Owja jij bent er ook nog....... Maar ben ik daar wel zo blij mee?

Maar de Prins is zoals gezegd niet alleen: Farah staat 'm bij in zijn missie. Helaas is deze Arabische babe lang niet zo atletisch als de Prins. Een beetje springen kan ze aardig, maar zodra de Prins tegen muren op begint te lopen en aan palen begint te zwaaien kan ze het mooi vergeten. Dus is het jouw taak om te zorgen dat ze toch met je mee kan komen, door bijvoorbeeld te zoeken naar een andere weg of het openen van bepaalde deuren. Vooral in het begin is Farah een blok aan het been, maar al gauw blijkt dat ze zo af en toe handiger is dan de Prins zelf. Zo kan deze tengere dame door allerlei kieren en gaatjes kruipen waar de Prins zelf niet doorheen past, om vervolgens een knop voor je in te drukken waardoor er een deur voor je zal openen. Ook is bij veel puzzels een bepaald niveau van teamwork vereist, waar de Prins en Farah elk hun eigen taak vervullen. Vooral deze teamwork momenten zijn erg gaaf gedaan. Jij haalt een schakelaar om, waardoor Farah weer bij een andere knop kan, waardoor er voor jou weer een deur open gaat, dat idee. Het lijkt net alsof je samen met iemand speelt, terwijl er toch echt maar 1 controller aangesloten is(of twee maar verpest het nou maar niet). Maar de Prins zou de Prins niet zijn als ie niet zo af en toe z'n zwaard zou moeten trekken. Regelmatig kom je namelijk de voormalige bewakers en bewoners van het paleis tegen. Aangetast door het zand gaan deze zombies iedereen te lijf die nog ‘normaal’ is. Maar met je Dagger zal het wel goed gaan, tenminste dat hoop ik voor je. Alhoewel het vechten cool lijkt is dat behoorlijk beperkt, je kan namelijk maar met 4 manieren (volgens mij) je tegenstander uitschakelen. Niet cool dus. Farah moet je tijdens de gevechten ook beschermen, want als je zanderige enemies heel dichtbij haar komen heb je een probleem, want als Farah doodgaat ben jij ook af. En moet je ze van haar afhouden. Je moet wel even dat stuk rotte vlees in je dagger opzuigen, want als je hem op de grond laat liggen komt hij vanzelf terug in al zijn zanderigheid. En hij stinkt net zo erg als in het begin, hoop dat je hem nu wel opzuigt in je Dagger.

Nu ik dat mesje toch heb gejat, kan ik hem net zo goed gebruiken.

De Dagger of Time is een van de vetste dingen van het spel. Waarom dat zo is leg ik je nu uit. Je kunt namelijk hiermee de tijd beïnvloeden, als je tenminste zand in je Dagger hebt zitten. Die je haalt door zandwezens te verslaan. Haal je een sprong niet en pleur je 20 meter naar beneden? No problem, houd L1 ingedrukt en de tijd wordt teruggedraaid! Het beeld wordt wazig en je ziet de laatst gespeelde seconden in slowmotion terug spoelen. Laat je de knop los, dan gaat de tijd weer normaal en kan je gewoon verder spelen. Het stoere hiervan is dat je over het algemeen wat minder voorzichtig hoeft te zijn bij het verkennen van het paleis. Geen geklooi met hele levels opnieuw spelen en de nodige frustratie die daar bij hoort. Ook kan je met je Dagger de tijd heel even in slowmotion laten gaan. Dit zou handig moeten zijn tijdens gevechten en het ontwijken van sommige vallen, maar in de praktijk heeft het niet echt veel nut. En je kan naarmate je verder komt kan je ook een enemy stunnen zodat het een peace of cake wordt om hem af te slachten. En als je nog wat verder komt kun je de hele omgeving stunnen zodat iedereen een prooi voor je is. Maar ik vind het vechten toch een min-punt want na 200 keer over je vijand heen rennen, is de lol er snel van af.

Wow! Ik wist niet dat het paleis zo groot was, vet man!

Grafisch gezien is The Sands of Time bijzonder indrukwekkend. Levels en omgevingen zijn ontzettend groots opgezet, met enorm veel detail. Zo loop je op een gegeven moment door een gang met allemaal gordijnen. Terwijl je er doorheen loopt vallen en zwaaien de doeken enorm realistisch om de Prins heen. Ook zie je overal nog een beetje stof en zand zweven, restanten van de Sands of Time. Dan opeens zie je zo'n wolk een stuk wegzweven door een onzichtbare luchtstroom, terwijl het gouden zand aan alle kanten schittert. Al dit soort kleine details maken het dat Prins of Persia: The Sands of Time enorm aangenaam is om naar te kijken. De karakters zelf en de vijanden zien er vrij goed uit. Maar het is vooral de animatie van de figuren die eruit springt. Net als de originele Prins of Persia zijn ook hier de character animations bovengemiddeld; bewegingen gaan zo vloeiend en lopen zo soepel in elkaar over, om te kwijlen zo goed. Helaas heeft de PS2 met sommige van de enorme levels wel wat moeite(of mijn disc is gewoon niet goed). Iets waar ik ook kostelijk van heb genoten is de voice-acting in The Sands of Time. De Prins lult regelmatig in zichzelf (met een Brits accent trouwens) en vraagt zich vervolgens ook hardop af waarom ie dat doet. Helemaal geweldig is het gekibbel tussen de Prins en Farah. Zo heb ik hardop zitten lachen om een scene waar de Prins en Farah bij een gesloten deur aan komen, en de Prins sarcastisch vraagt hoe Farah van plan was om onder deze deur door te kruipen. Vervolgens gaat ze door een kier naast de deur en reageert de Prins, ach laat ook maar. Maar ik geef hier mee aan dat er goeie humor in de game zit. Wat wel vervelend is, is dat de Prins soms in zichzelf begint te lullen terwijl er net flink kabaal op de achtergrond is (een waterval of iets dergelijks), waardoor je hem nauwelijk kunt verstaan. En dat terwijl je natuurlijk niets wilt missen van het vaak grappige gezwets van de Prins. Over de muziek heb ik nog wel iets op om op aan te merken. Vaak hoor je aleen maar de voetstappen van de Prins, en dat is best jammer. En de muziek komt er wel op op het moment dat je het niet wil!(bijvoorbeeld bij het vechten)

Conclusie en beoordeling

None

Na het slechte Prince of Persia 3D wist ik niet of ik dit spel wel moest spelen. Maar het werd overal goed beoordeeld dus ik overweegde om de game te kopen. En ik ben er hartstikke blij mee!
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Vloeiende animaties
  • Graphics
  • De vette moves van de Prins.
  • De sfeer
  • Puzzels
  • Het gekibbel tussen de Prins en Farah.
  • Minpunten
  • Vechten wordt saai.
  • Vaak hoor je geen muziek.

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren