1. The Legend of Zelda: The Wind Waker (NGC)

The Legend of Zelda: The Wind Waker (NGC)

Het is niet gemakkelijk voor Nintendo om elke keer aan de verwachtingen voor een nieuwe Zelda te voldoen. De mensen verwachten dat een nieuw deel in de Zelda-reeks weer net zo mooi, of zelfs mooier dan zijn voorganger is. Op de Gamecube zou Zelda er prachtig uitzien met realistische graphics, dachten de mensen. Ook ik was teleurgesteld toen Nintendo de eerste beelden van The Wind Waker liet zien. Ik vond dat ze de grafische stijl van The Ocarina of Time en Majora’s Mask beter hadden kunnen behouden. Tijdens het spelen ben ik anders gaan denken over de nieuwe grafische stijl. Hoe? Dat lees je in mijn recensie van The Legend of Zelda: The Wind Waker, het ‘nieuwe’ deel in deze legendarische reeks.

De vernieuwende looks.

Nintendo is altijd een innovatief bedrijf geweest. Ze kwamen met vernieuwingen in de games-bizz, die niet veel later als de standaard in de industrie werden beschouwd. De analoge-stick, de vierpuntsdruktoets maar ook de trilfunctie die hedendaags in elke controller verwerkt zit is bedacht door Nintendo. Met de nieuwe Zelda bewandelde Nintendo wederom een vernieuwend pad, door in plaats van realistische beelden te kiezen voor een nieuwe techniek: Cell-Shading. Cell-Shading stelde Nintendo in staat om de nieuwe Zelda een ‘cartoony’ uiterlijk te geven. Velen, waaronder ik, dachten dat dit wel eens een verkeerde zet zou kunnen zijn…

Toen ik met het ‘kleine jochie’ mijn eerste rondjes over het eilandje liep, waren mijn twijfels volledig verdwenen. Wat zag het er allemaal prachtig uit! En wat was het allemaal mooi in beweging! De bergen op de achtergrond, de vrolijke personages die ik tegenkwam en de lichtblauwe zee, het leverde allemaal een prachtig uitzicht op. Hoewel ik het betwijfelde of deze jongere Link sterk genoeg was om vele vijanden de hersenen in te slaan, ging ik er toch maar op uit. Na een paar varkentjes terug gebracht te hebben, vond ik het tijd om met het hoofdverhaal te beginnen.

The story.

Het verhaal in Zelda-games is meestal niet erg gecompliceerd. The Wind Waker is geen uitzondering op deze regel. Al vrij snel wordt je zusje ontvoerd, en het is aan jou de taak om haar te redden, natuurlijk. Na op emotionele wijze afscheid te hebben genomen van je oma, is het tijd om de wijde wereld in te trekken, op zoek naar je lieve, kleine zusje. Vergezeld door een stel (lelijke) piraten vaar je naar een gevangenis, om je zusje even snel te bevrijden, en vervolgens weer een rustig leven te gaan leiden op Outset Island. Tenminste, dat is/was de bedoeling… Je zult later maar al te vaak je boot moeten pakken om van her naar der te varen. Verdere feiten zal ik maar achterwege laten, dit is namelijk geen geschikte plaats om het hele verhaal te verklappen.

Lopen >>> varen.

Genoeg over het verhaal en de unieke beelden, het is tijd voor het belangrijkste van een videogame, de gameplay. Het vechtsysteem zal de mensen die al bekend zijn met de vorige driedimensionale Zelda-game(s) bekend voorkomen. Al het goede is overgenomen uit The Ocarina Time en Majora’s Mask, met hier en daar wat kleine verbeteringen. Het vechtsysteem van The Wind Waker is naar mijn mening dan ook het beste ooit in een action/adventure. Aanvallen, verdedigen, vijanden ‘locken’ en ontwijken, alles is zeer goed uitgewerkt en speelt ook heel lekker.

Een nieuwe toevoeging is de muziek die je hoort als je een vijand raakt. Van mij had dit niet gehoeven, na een tijdje begon het mij een beetje te irriteren. Vooral in gevechten met meerdere vijanden was het eigenlijk steeds hetzelfde liedje (letterlijk en figuurlijk). Vast niet iedereen heeft zich aan dit (kleine) detail gestoord, het is meer een gevoel van smaak. Dan komen we aan bij een ander minpunt(je): het varen in The Wind Waker is aardig uitgewerkt, maar wordt snel saai. Ik vind het varen het grootste minpunt van het hele spel. Ik had veel liever een reusachtige wereld gezien waarin je eindeloos kan lopen en rennen dan af en toe een klein eilandje, waar je snel doorheen gelopen bent.

De eindbazen.

Zelda staat onder andere bekend om de reusachtige eindbazen, die ieder op een andere manier afgemaakt moeten worden. Na een kerker te hebben doorgrond en de Big Key te hebben bemachtigd is het dan eindelijk tijd voor de eindbaas. Het kostte mij in The Ocarina of Time echter veel meer moeite om het zwakke plek van een eindbaas te vinden dan in dit deel. Het is mij zelfs opgevallen dat bijna elke vijand dezelfde zwakke plek heeft. Dit gegeven maakt het verslaan van een eindbaas een stuk makkelijker, maar gelukkig niet minder leuk. De eindbazen zien er nog steeds gedetailleerd uit, hooguit iets vriendelijker door de nieuwe grafische stijl.

La musique.

De muziek in The Wind Waker is weer van een hele goede kwaliteit, zoals in elke Zelda. Grappige geluidjes met op de achtergrond een aanstekelijk muziekje, dat je de hele dag in je kop houdt. Zo aanstekelijk als Saria’s Song uit The Ocarina of Time zijn ze niet, maar dat hoeft van mij ook niet per sé. Het is wel jammer dat het orginele Zelda-theme (je weet toch?) niet vaak te horen valt. Voor de rest: goede muziek!

De beoordeling.

Ik heb lang na moeten denken over het cijfer. Ik zat te twijfelen tussen een 9+ en een 9 ½. Uiteindelijk is het een 9 ½ geworden, omdat de beleving van het spel té intens is voor een 9+. Spellen van deze kwaliteit zijn zeldzaam, heel zeldzaam. Bovendien geeft deze game toch weer het echte Zelda-gevoel, en de mensen die een Zelda-spel gespeeld hebben zullen ongetwijfeld weten wat ik bedoel. Dat Zelda-gevoel en de kwaliteit van deze game zijn enkele redenen waarom ik superveel uitkijk naar The Twilight Princess, de game die al eeuwenlang op mijn verlanglijstje staat. De game die volgens Miyamoto perfect wordt. De game die met de Revolution controller bestuurd kan worden. De game die geschiedenis gaat schrijven.

De game die de legende voort zal laten leven…

Conclusie en beoordeling

None

The Legend of Zelda: The Wind Waker is een must-buy voor elke Cube-bezitter die ook maar iets met Zelda of met adventures heeft.
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Prachtige grafische stijl
  • Zelda-gevoel
  • Vechtsysteem
  • Aanstekelijke deuntjes
  • Verslavend
  • Minpunten
  • Varen wordt na tijdje saai
  • Eindbazen iets te gemakkelijk

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Geproficiteerd hoor.

  • Proficiat!

  • van harte

  • gefeliciteerd met deze mooie game!

  • Kongratuullaazionezz!

  • Gratz gasten^^ Geniet ervan

  • Gefeliciteerd mensen! Ik had hem graag gewonnen, maar tis jullie gegund! Succes met uitspelen!

  • ik ooke nooit

  • Ik heb gewonnen! Ha, ben ik voorlopig weer van de straat! Thx IG

  • Grats guys ;)

  • Ah jammer, niet gewonnen, had em graag willen hebben.

    Naja gefeliciteerd aan de mensen die wel gewonnen hebben.

  • Gefeliciteerd mannen!

  • Gefeliciteerd en veel plezier ermee!

  • Gratzz mensen… :D

  • Veel plezier ;)

  • Gefeliciteerd! Wat was de prijsvraag ook al weer?

  • Proficiat!

  • Van harte jongens.

  • Proficiat :D

  • Veel plezier ermee! ;)

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren