1. Tetris DS (NDS)

Tetris DS (NDS)

Laat ik het sceptisch noemen. Ja, ik was wel wat sceptisch tegenover Tetris DS. De eerste berichten omtrent het puzzelspel waren dat toenmalig ontwikkelaar THQ het concept zodanig had verkracht, dat Nintendo het karwei zelf wilde klaren. Toen de eerste drukke screenshots vol Nintendo personages vrijgegeven werden, hield ik mijn hart vast.

Ik ben niet zo van de Nintendo personages. In de dagen van de Nintendo 64 genoot ik van Mario en Link, maar ze hoeven wat mij betreft geen Tetris game te ontsieren – het concept van vallende blokjes waarmee je lijntjes moet maken staat wel op zichzelf. Wat heet: in de dagen van de aloude Gameboy was er klaarblijkelijk geen spel verslavender dan Tetris en op de N64 zijn Super Mario 64, The Legend of Zelda of zelfs GoldenEye 007 niet mijn meest gespeelde spellen. Dat was The New Tetris, het deel dat me een fan van de serie maakte.

Dik vijf jaar zijn er verstreken en ik heb nog steeds niets op te merken aan The New Tetris. Het was de eeste Tetris die gebruik maakte van een reserveblok en een trucje waardoor je vier Tetris-vormen (Tetrimino) kon samensmelten tot een groot blok dat in één klap 25 of 45 lijntjes bij je score optelde. Het spel was tactischer en wat trager van opzet dan andere Tetris. Je zou het moderner kunnen noemen, want al te moeilijke spellen die puur op je timing en reflexen inspelen worden nauwelijks meer gemaakt.

Misplaatst

Toch grijpt Tetris DS terug naar die tijd ervoor. Je hebt weliswaar een reserveblok, maar in elk level dat je hoger komt na een gegeven aantal lijntjes, gaat het tempo merkbaar omhoog. In het Standard (normale) speltype eindigt het spel bij level 20 (200 lijntjes), maar vanaf level 13 levert een snelle oogknippering al geheid en misplaatst blok op. Niet meer van deze tijd.

Op aangegeven hoogte

Nintendo weet daarvan. Dat moet wel, want ze hebben maar liefst vijf alternatieve spelmodi op poten gezet. De leukste daarvan is Mission, waarin je in toenemend tempo bepaalde opdrachten moet uitvoeren, variërend van 'scoor drie lijntjes in één keer met een blauw L-blok' of 'scoor een lijn op de aangegeven hoogte'. Omdat het tempo hierin niet zo duizelingwekkend stijgt als in Standard, is dit eigenlijk gewoon een verrassend leuke hoofdmodus geworden.

Van het beeld

De andere modi zijn niet slecht, maar minder. In Push heb jij het bovenste scherm, de computer of menselijke tegenspelers neemt de onderkant voor zijn rekening. De eerste blokjes die je plaatst komen in de scheidingslijn van de schermpjes te staan, daarna is het zaak om doormiddel van meer lijntjes dan de ander te halen, je tegenstander van het scherm af te duwen. Leuk bedacht, maar het begin is equivalent aan tasten in het duister. Is het moeilijk in te schatten hoe de blokjes geplaatst kunnen worden en wat goed en niet goed is, terwijl juist het begin van je opbouw zo van belang is om verder op te bouwen.

Puzzle is veel passiever. Hierin bestuur je niet de blokjes zelf, maar wijs je blokjes aan op het touchscreen die de computer vervolgens in het speelveld zet. Elk blokje moet direct een lijn verwijderen en als je door al je gegeven blokken heen bent, moeten het speelveld leeg zijn. Het vormt een rustige, aangename afwisseling. Tactiekverhogend en met 200 puzzels garant voor heel wat uren – al wordt het passen en meten snel eentonig.

Geen Tetris meer

De in Metroid-thematiek gestoken modus Catch is geen Tetris meer te noemen. Je stuurt niet eens de Tetrimino aan, je vangt ze juist op met een explosief blokje. Als je er genoeg blokken aan hebt geplakt, kun je het ding laten exploderen en overnieuw beginnen. Ondertussen word je echter gestalkt door Metroids die een deel van je blok vernietigen en je levensenergie (jawel – uitgedrukt in Nintendo's hartjes) terugbrengen. Na Mission en Push de derde echt geslaagde modus. De laatste, Touch, lijkt helaas nergens op. Je krijgt een twee schermpjes hoge blokkentoren voor je die je moet wegkrijgen door de blokken met het touchscreen te verplaatsen. Het mag geen Tetris heten; daar is het veel te vaag en te gezocht voor.

Verknocht

Zes modi waarvan er hooguit drie echt geslaagd zijn. Dat is genoeg om opnieuw verknocht te zijn aan het puzzelspel dat bijna twintig jaar geleden al harten veroverde. Ook voor 45 euro. Maar het wapenfeit is nog niet genoemd: de WiFi online mogelijkheid. Push, Standard 1 tegen 1 en een speciale vierspeler modus staan de speler met een draadloze internetverbinding op te wachten. Als je toevallig wat mobiele Tetrissers in de buurt heb, kun je zelfs een tienspeler wedstrijd doen.

Rockt

En dan is er geen houden meer aan. Tetris DS multiplayer rockt. Van tevoren krijg je de totaalscore en het aantal overwinningen van je tegenspeler in beeld. Dat zoiets de spanning verhoogt is zowat een understatement. Je hebt tijdens de potjes die bij mij zo'n minuut tot 5 minuten duurde, geen tijd om te nagelbijten, maar anders had je het gedaan. Een overwinning op iemand met betere statistieken geeft een ongekend goed gevoel. En onderschat vooral de beginners niet. Na elk potje heb je meteen de mogelijkheid een rematch te spelen – en allen worden bijgehouden in je online score. Simpel en snel: je kunt het een steek onderwater naar de complexiteit van Xbox Live noemen. Het werkt geweldig.

Nintendo fetisjisme

Toch nog even terugkomen op de personages uit de Nintendo stal. Misschien is de term ontsieren die ik in de inleiding gebruikte, wat overdreven. Tetris mag best opgeleukt worden met een zeker thema, maar deze raakt kant noch wal. Het is leuk om Mario door zijn leveltjes te zien rennen op het moment dat je zelf tig lijntjes wegspeelt, maar reëel gezien kom je er eigenlijk niet aan toe om het te zien. Daarbij zijn de traditionele Nintendo deuntjes en achtergronden te ver omgegooid voor opborrelende nostalgische gevoelens, dus Nintendofans hebben er niet echt iets aan. Anderzijds geeft het thema het spel misschien ook een ongewild kinderlijke bijsmaak. Dan waren de 7 wereldwonderen van The New Tetris en bijpassende muziek beter. Maargoed, de DS is nu eenmaal één bonk Nintendo-fetisjisme en Tetris DS sluit daar goed op aan. Who cares ook, als je drie online modi hebt die je tot in het oneindige kan spelen? Ik niet. Net als de te snelle Standard modus. Maakt niet uit. Tetris is terug en het is – op zijn eigen manier – weer fris en staat garant voor heel wat speluren.

Conclusie en beoordeling

None

Tetris DS heeft een paar rare spelmodi en een wat omstreden Nintendo-thematiek. Maakt niet uit. Tetris is terug en het is – op zijn eigen manier – weer fris en staat garant voor heel wat speluren.
8
Score
80
Score: 80
  • Pluspunten
  • Geweldig via WiFi!
  • Verslavend als vanouds
  • Veel (nieuwe) spelmodi,
  • Minpunten
  • maar niet allemaal goed
  • Nintendo thema wat matig

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Ik had zoveel niet verwacht van de iPhone. Ze hebben toch wel geniale ideeën en de graphics zijn zo slecht nog niet.

  • Nou, leuk! Hoe meer games, hoe beter op dit moment!

  • Toppie, kom maar op met die shizzle!

  • Ja, doen ze goed hoor de games die ze er voor maken zien er goed uit!

  • whouw

  • Doet me denken aan de Captain Quark Vid Comics. xD

  • Ziet er mooi uit op die screen.

  • Io, de vrouw die in een koe veranderd wordt?

    Lijkt me wel een grappig spelletje! Misschien ga ik wel een iphone kopen!

  • De iPhone wordt erg goed ondersteund voor games, zelf geef ik nu nog de voorkeur aan een 'echt' gamingplatform.

  • Geef mij maar de goede oude console…

  • io? Zelfs geen hoofdletter?

  • Iphone is lkkr bezig, en ook nog goede grapisch(denk fout gespeld =]). Maar ik hou het lkkr bij PC, heb geen DS of PSP omdat ik er toch nooit op zit.

  • @ Hierboven



    Graphics



    OT: Straks kan de iPhone zich meten met de DS en PSP als dit zo doorgaat…



  • fcking netjes.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren